- سایت رسمی اطلاع رسانی حاجیه خانم اکبری
بسمالله الرحمن الرحیم
یا فاطمة الزهرا اغیثینی
8 ماه رمضان، 3 خرداد 97
محورهای سخنرانی
شب جمعه، شب ذکر، صلوات، استغفار، مناجات دل شب، زیارت اباعبدالله(ع) و یاد اموات
عظمت ماه مبارک رمضان به چیست؟
ارتباط خاص بین خدا و بندگان در ماه رمضان
بسته شدن دست شیطان در ماه رمضان؛ چرا شیطان در این ماه ضعیف میشود؟
4 قدم شیطان برای گمراه کردن ما
حمد الهی
توصیف حضرت مهدی (عج) از زبان خداوند در شب معراج
خدا را شاکر هستیم که امروز را هم زنده هستیم و نفس میکشیم و روزهدار هستیم و امروز هم مشغول هستیم به بهرهبرداری از شعبههای خیر و خیراتی که خداوند تبارکوتعالی در نیمهی شعبان برای ما تقسیم بندی کرده است و سر سفرهی ماه مبارک رمضان قرار داده؛ و ما روزانه لقمهلقمه، دانهدانه از این خیرات برخوردار و بهرهمند میشویم.
شب جمعه، شب ذکر، صلوات، استغفار، مناجات دل شب، زیارت اباعبدالله(ع) و یاد اموات
رسیدیم به دومین شب جمعهی ماه مبارک رمضان با همهی فضائلی که شب جمعهها دارد. حدیث امام جعفر صادق علیهالسلام تکلیف ما را در شبهای جمعه مشخص میکند که: شیعیان ما روزهای پنجشنبه کار سنگین نمیکنند و خودشان را خسته نمیکنند چون در نیمهشبِ امشب، قرار مخصوص با خداوند دارند و باید توان داشته باشند که بلند شوند و وضو بگیرند و شب را ساعتی با خدای خود خلوت کنند و ارتباط مخصوص و ویژه با پروردگار خود برقرار کنند.
اثر نورانیت عبادت در دل شب بیشتر است. قرآن دل شبتان را هدیه کنید به امام زمان (عج). کسی که در دل شب قرآن بخواند و آن را هدیه کند به وجود امام زمان (عج) در روز خداوند او را در معیت امام زمان (عج) قرار میدهد و خداوند او را از همراهان امام زمان (عج) قرار میدهد و از نگاه مخصوص آقا و دعای ایشان در روز استفاده میکند.
در شبهای جمعه استغفار کنید برای خودتان و برای پدر و مادرتان چه زنده باشند و چه به رحمت خداوند رفته باشند، به نیابت امواتتان و به نیابت فرزندانتان و…؛ که خداوند به پیامبر (ص) دستور داده است که تو برای مردم استغفار کن. یعقوب برای پسرانش استغفار کرد. خداوند ملائک را قرار داده که برای بندگان خدا استغفار کنند. نتیجه میگیریم که استغفار به نیابت دیگران بسیار مثمر به ثمر است.
اگر من امشب بیدار شوم و دعا کنم که خدایا تمام آنهایی که امشب پای منبر بودند را ببخش، خداوند این دعا را رَد نمیکند چون در مورد غیر است. ممکن است این دعا را خداوند برای خودم به اجابت نرساند و بگوید برو شرایطش را هم رعایت کن اما اگر این را برای دیگران تقاضا کنم، رَد نمیشود.
استغفار به نیابت، یکی از دستورات قرآن است. حتی ما داریم اگر کسی گناهی کرده است و آمرزش میخواهد یا دردی دارد و درمان میخواهد، برود بر سر قبر پدر و مادر خود آنجا 50 آیه قرآن بخواند و حمد و سورهای بخواند و پدرش را قسم بدهد که تو دعا کن تا خدا من را ببخشد.
امشب را اگر دل شب بلند شوم و دعای برای غیر داشته باشم و خیر طلبی کنم، وقتی میگویم «اللهم عجل لولیک الفرج» من برای تمام عالم خیر خواستم چون فرج امام زمان (عج) فرج همهی عالم است.
امشب را سحر همه 40 مرتبه بگوییم «اللهم عجل لولیک الفرج» هر بار که شما میگویید «اللّهم عجّل لِولیّکَ الفَرَج» اگر در سجده بگویی، امام زمان (عج) در سجده میگویند خدایا در کارش فرج کن و اگر در قنوت بگویی، امام در قنوتشان برای شما دعا میکند و میگویند خدایا در کارش فرج حاصل کن؛ یعنی شما چهل بار فرج آقا را میخواهی و حضرت هم چهل بار فرج برای تو میخواهد.
شب جمعه را شب ذکر قرار بدهیم. ما روایت داریم که از صبح پنجشنبه فرشتهی مخصوص میآید زمین و در دستش یک دفتر نقرهای و قلم طلایی است و هر کس میگوید «اَللهُمَّ صل عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عجّل فرجهم» اسم خودش و پدر و مادرش را مینویسد و نزد پیامبر (ص) امانت میگذارند. میگویند در زیر عرش خدا خزانهی مخصوصی است که به غیر از خدا و پیامبر (ص) از آن خبر ندارند و صلواتهای پنجشنبه و شب جمعهی شما در آن خزانه قرار میگیرد؛ آنوقت روز قیامت به مددت میآید، عریان و روسیاه وارد محشر نمیشوی.
بالأخص این صلوات که در زیارتنامهی نرجس خاتون (س) مادر امام زمان (عج) آمده است:
«اَللَّهُمَّ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّل لَهُم بِانْتِقامِکَ مِن عَدُوِّکَ وَ عَدُوِّهم یا اِلهَ العالَمین»
این صلوات برای تعجیل در فرج امام زمان (عج) و آمرزش گناهان بسیار مجرب است.
روز جمعه، روز اهدای هدایا به عالم ارواح است. کسانی که پدر و مادر و یا عزیز از دست دادهاند، این صلوات را که از قول امام رضا علیهالسلام وارد شده است، بخوانند:
ایشان فرمودند که اگر این صلوات را یکبار در قبرستان مسلمانها بخوانند، خداوند تا ده سال عذابهای سختش را از این قبرستان برمیدارد؛ و اگر دو بار بخواند خداوند تا 40 سال اهالی این قبرستان را به امن و مان میرساند؛ و اگر سه بار بخواند خداوند اهل این قبرستان را نجات میدهد و اگر کسی این صلوات را سر قبر پدر و مادرش بخواند، خداوند آن حقی که والدین بر گردنش دارد را تمام میکند.
حق پدر و مادر چقدر است؟ آنقدر است که وقتی مردی به رسولالله (ص) عرض کرد که مادرم را از مدینه به دوش کشیدم و به مکه بردم و طواف دادم و با دوشم آوردم؛ آیا حقش اَدا شد؟ حضرت فرمودند: حق یکشبی را که در شکمش بودی اَدا نکردی.
حالا اگر کسی این صلوات را بر سر قبر پدر و مادرش بخواند، خدا آن حق پدر و مادر را از دوش او برمیدارد:
«اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّدٍ ما دامَتِ الصَّلَوات وَ صَلِّ عَلی مُحمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّدٍ ما دامَتِ الْبَرَکات وَ صَلِّ عَلی مُحمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّدٍ ما دامَتِ الرَّحمَة، اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی روحِ مُحمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّدٍ فِی الْاَرواحِ وَ صَلِّ عَلی جَسَدِ مُحمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّدٍ فِی الْاَجسادِ وَ صَلِّ عَلی قَبرِ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ فِی الْقُبُورِ وَ صَلِّ عَلی صُورَۃِ مُحمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّدٍ فِی الصُّوَرِ وَ صَلِّ عَلی تُربَةِ مُحمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّدٍ فِی التُّرابِ وَ صَلِّ عَلی نُورِ مُحمَّدٍ وَ آلِ مُحمَّدٍ فِی الْاَنوارِ بِرَحمَتِکَ یا اَرحمَ الرّاحِمین»
شب جمعه در درجهی اول شب زیارتی اباعبدالله الحسین علیهالسلام است. شیعیان در شبهای جمعه دل در دل ندارند یا کربلا هستند و یا در مسیر کربلا و یا در هوای کربلا هستند.
زیارت امام حسین علیهالسلام پُر آدابترین زیارتهاست. از نیتی که میکنی و قدمی که برمیداری و… .
یک نوع زیارت، زیارت از راه دور امام حسین علیهالسلام است که رجوع میکنی به مفاتیح و زیارت از راه دور را میخوانی و وقتی هم بلد نباشی دستبهسینه میگذاری و رو به کربلا میایستی و سه مرتبه میگویی «صَلَّی اللهُ عَلَیک یا اباعبدالله» و ثواب یک زیارت کامل را در نامهی عمل داری. اگر خیلی عزیز هم باشی از همین راه دور جوابت را میگیری.
نوع دوم زیارت امام حسین علیهالسلام، زیارت هر شب و هر روز و هر جا، به زیارت عاشورا است.
نوع سوم زیارت کربلا است.
یکی از علمای بزرگ ما تعریف میکنند که در کربلا بودم و دیدم که زن عربی آمد و جمعیت را کنار زد و رو به ضریح ایستاد و بلند گفت یا بن الزهرا! همین الآن پسرم را میخواهم و بعد انگشتش را اشاره کرد و گفت بعداً نگو که چرا به من نگفتی؛ و چیزی گفت و عقب عقب از حرم بیرون رفت و من هم به دنبالش بیرون رفتم.
زن عرب کمی در بینالحرمین راه رفت و دستش را باز کرد و صدا زد بُنَیَّ! و یک پسر جوان رفت و او را بغل کرد. از زن داستان را پرسیدم و او گفت من زن بادیه نشین هستم که دشمنانمان پسرم را دزدیدند و یک هفته از او خبری نداشتم و آمدم حرم چون من هر وقت درد دارم میآیم اینجا و حاجتم را میگیرم و میروم.
یک آداب زیارت داریم که وقتی رفتی کربلا و تسبیحاتت را گفتی، وضو گرفته و آرام وارد حرم شو و بادل شکسته برو پایین پا و کنار ضریح علیاکبر امام حسین علیهالسلام، دست ادب به سینه بگذار و آرام جلو برو و لبت را روی ضریح علیاکبر علیهالسلام بگذار و ببوس و بیا عقب. دوباره برو جلو و بوسه به ضریح بزن و دوباره بیا عقب؛ تا سه مرتبه بوسه بزن و آنوقت برو عقب و برو به سمت قبر اباعبدالله الحسین علیهالسلام و سلام به آقا بده و زیارت قبر امام حسین علیهالسلام را بخوان.
حالا چرا سه بار این کار را بکنی؟ چون در روایات داریم که وقتی امام حسین علیهالسلام رسید کنار بدن علیاکبر (ع)، سه مرتبه خم شد و علیاکبر علیهالسلام را بوسید و …
ماه رمضان است و بحث ما باید حولوحوش روزه بگردد و ما را به آنجا برساند که انشاءالله در آخر ماه رمضان، روزهی ما روزهی عوام نباشد و روزهی خاص الخاص باشد.
دیروز گفتیم که در ماه مبارک رمضان، خداوند یک سفره پهن کردهاست برای روزهدارها که نه چشمی میتواند ببیند و نه گوشی میتواند بشنود و نه قلبی میتواند بفهمد.
رسول اکرم (ص) فرمودند: اگر بنده ارزش ماه مبارک رمضان را میدانست آرزو میکرد سراسر سال، ماه رمضان باشد.
این عظمت ماه مبارک رمضان به دلایل گوناگون و مختلف است.
عظمت ماه مبارک رمضان به چیست؟
ارتباط خاص بین خدا و بندگان در ماه رمضان
- به ارتباط خاصه بین خدا و زمینیان.
همهی ما نیازمند هستیم که باخدای تبارکوتعالی رابطهمان را نزدیکتر کنیم. خداوند رحمت کند خانم مالک را. یک ماه رمضان فرمودند که ماه رمضان، ماه نزدیکی با خداوند است. وقتی به خانه برگشتیم از خانم پرسیدم که انسان چگونه میتواند به خداوند نزدیک بشود؟ خانم فرمودند: شما اگر بخواهی به کسی نزدیک بشوی چهکار میکنی؟ با او رفت و آمد و گفت و گو میکنی؛ همین کار را با خداوند بکن.
خداوند رفتوآمد با بندگانش را دوست دارد. رفتِ شما به درگاه خداوند، دعا و صدا کردن شماست؛ و آمدِ خدا، اجابت دعای شماست. در ماه مبارک رمضان این رفتوآمد ویژه است. چرا؟ زیرا تمام کتابهای آسمانی که از آسمان نازلشده است در ماه مبارک رمضان نازلشده است.
رسول اکرم (ص) فرمودند: ششم ماه مبارک رمضان تورات نازلشده است. نزول انجیل در دوازدهم ماه مبارک رمضان بر عیسی بن مریم (ع) بوده است. نزول زبور بر حضرت داوود علیهالسلام هجدهم ماه مبارک رمضان بوده و نزول قرآن در بیست و سوم ماه رمضان بوده است.
این، یک معنای قشنگ دارد. در ماه مبارک رمضان، درهای آسمان خداوند گسترده و رو به زمین باز است و این یعنی در ماه مبارک رمضان، خداوند ایام را انتخاب کرده، شب و روزش را انتخاب کرده برای اینکه کلام، خواسته، دستورش، فرهنگ و قاموسش را به گوش بندگانش برساند. و این، علامت این است که خداوند دوست دارد در ماه مبارک رمضان، بندگانش با او رابطهی کلامی برقرار کنند. به همین خاطر قرآن خواندن مهمترین ثواب است. هر یک آیه که میخوانی میگویی خدایا دستور و بیانت را گرفتم؛ و پشتش که دعا میخوانی میگویی که خدایا توفیقم بده که عامل باشم.
بسته شدن دست شیطان در ماه رمضان
دومین عظمت این ماه مبارک به این است که یکچیزی بسته میشود و یکچیزی باز میشود. آن چیزی که مهم است و بسته میشود در این ماه دستوبال شیطان است.
رسول اکرم (ص) فرمودند: در شب اول ماه مبارک رمضان خدا شیطان را به غل و زنجیر میکشد.
به دو دلیل در این ماه شیطان ضعیف و ناتوان میشود.
در طول سال، با شیطان جنگ تن به تن داریم. او از تمام ابزارش برای انحراف ما استفاده میکند و ما هم از تمام ابزار خودمان مثل عقل، ایمان، منطق، فطرت و… استفاده میکنیم. ماه رمضان، شیطان با ما جنگ تن به تن ندارد. روز اول ماه مبارک رمضان خدا میگوید تو که نیت روزه میکنی، من فرشتگان آسمانی را در مقابل شیطان به مدد تو میرسانم؛ اینجاست که شیطان عقبنشینی میکند. آنقدر ملکِ خدا در ماه مبارک رمضان به کمک روزهدار میفرستد که عددش را جز خدا کسی نمیداند.
حدیث: خدا تمام موکلینش را در ماه مبارک رمضان موکل میکند که برای روزهداران دعا کنند. دعا و امداد ملائک به سمت شما سرازیر میشود. (شما ملائک را نمیبینید اما شیطان میبیند و عقب میکشد، به همین خاطر در ماه مبارک رمضان جنگ شیطان با ما تنبهتن نیست.)
دلیل دوم: اینکه رحمت خداوند در ماه مبارک رمضان گسترده است. تمام کلمات خداوند، رحمتاند. شش هزار و اندی درِ رحمت فقط با آیات قرآن باز شده است، نفست تسبیح است، خوابت عبادت است، خواندن یک آیه قرآن ثواب یک ختم قرآن را دارد، یک استغفار آمرزش همهی گناهانت است، یک نصف خرما انفاق کردن جبران بسیاری از خطاها است؛ چون رحمت خداوند گسترده است.
4 قدم شیطان برای گمراه کردن ما
امیرالمؤمنین علی علیهالسلام در نهجالبلاغه فرمودند: شیطان وقتی میخواهد شما را گمراه کند، عُقده عُقده راه باز میکند و جلو میآید؛ یعنی گره گره. (زمانی که شما میخواهید یک طناب بسته را باز کنی دانهدانه این گرهها را باز میکنی یکدفعه که نمیتوانی همهی گرهها را باز کنی). شیطان هم با انسان همین کار را میکند و دانهدانه گرهها را باز میکند و جلو میآید.
1- گرهی اولی که شیطان باز میکند، علاقهی شما به مستحبات است. به بهانههای مختلف علاقهی ما را به زیارت و صلوات و … کم میکند تا آنها را کنار بگذاریم.
فرمودند: سنگینترین چیزی که روز قیامت در نامهی حسناتت میگذارند که هیچچیزی نمیتواند آن را سبک کند، یک صلوات روز جمعه است. خدای نکرده ممکن است روز جمعه پیکنیک بریم، تفریح کنیم و… و ببینیم روز شب شد اما یک صلوات هم نفرستادیم! اگر بگویند که چرا نفرستادی، میگوییم مگر واجب است؟! و بهانههای مختلف میآوریم.
خداوند فرموده است که هیچچیزی بهاندازهی واجباتی که به بندگانم واجب کردم مسبب دوستی بین من و بندهام نمیشود (برای مراوده با خدا باید واجبات را انجام دهیم. بنده اگر میخواهد خدا دوستش داشته باشد باید واجباتش را انجام بدهد). بهدرستی که بندگانم با خواندن نوافل (انجام مستحبات) آنچنان به من نزدیک میشوند که من دوستدارشان میشوم. همانند گوشش میشوم که با آن میشنود، همانند چشمش میشوم که با آن میبیند، میشوم زبانش که با آن حرف میزند، میشوم دستش که با آن کار میکند، میشوم پاهایش که با آن راه میرود، او مرا صدا میزند، من جوابش را میدهم، او از من میخواهد، من به او عطا میکنم.
این، اثر مستحبات است.
رسول اکرم (ص) فرمودند که: وقتی در دل شب که همه خواب هستند، بنده بیدار میشود میایستد و با خدا خلوت میکند و راز میگوید و مناجات میکند و درد دل میکند، خدا نور محبت خودش را در دل این بنده ثابت میکند (دیگر هیچ کس را به اندازهی خدا دوست نخواهد داشت). وقتی بنده میگوید یا ربّ یا ربّ، ندا از رب جلیل میآید که لبیک بندهی من، بخواه به تو بدهم. به من توکل کن، امورت را کفایت میکنم. سپس میفرماید: بندهام را ببینید به امر مستحب بلند شده، خسته و خواب آلود با من حرف میزند، در دل تاریک شب، هنگامی که بطّالان (اهل باطل) خوابیدهاند (حدیث میگوید که اهل باطل، کسانی هستند که یاوهگو در روز اند، پرحرفهای روز هستند که حرفهای نامناسبِ آنها، مانع بیداریشان است) و غافلان به خواب خوش فرورفتهاند.
2- شیطان آدم را آلوده به مکروهات میکند. ایستاده آب خوردن در شب مکروه است، پشت به قبله قرآن خواندن، بیوضو نشستن در مجلس، بین قرآن حرف زدن، بیوضو قرآن خواندن، بین قرآن به حرف کسی گوش دادن، بدون سرپوش دستشویی رفتن مکروه است. ما اگر عادت کردیم به انجام عمل مکروه، لاابالی در اخلاق و بی قید و بند میشویم.
اگر به ما بگویند فلان عطر به مو ضرر میزند دیگر آن را استفاده نمیکنیم؛ حال امام صادق (ع) فرمودهاند که اگر بدون سرپوش و سربند به دستشویی بریم، بخارهای موجود در آنجا مو را نازک و پیاز آن را ضعیف میکند.
3- گرهی سوم، ترک واجب است.
کسانی که در طول سال، روزهای دوشنبه و پنجشنبه و اول و وسط و آخر ماه روزه میگیرند، روزهی ماه رمضان برایشان سخت نیست و عادت کردهاند. کسی که هفتهای دو شب بلند میشود و با خدا راز و نیاز میکند، سحرخیزی برایش سخت نیست. کسی که در طول سال انفاق، صدقه و قرض الحسنه میدهد، دادن خمس برایش سخت نیست. حتی کسی که فقیر است.
کسی میترسد روزه بگیرد که در طول سال، یک روز هم روزه نگرفته است و از روزه گرفتن وحشت دارد!
آیه آمد که «وَ مَن یَقرضُ الله قَرضاً حسَناً» کیست که به خدا قرض الحسنه بدهد؟ مسلمانان چیزهای مختلف آوردند و حتی افراد ضعیف سبدهای خرما آوردند و کنار مسجد ریختند. پیرمردی به خانه رفت در حالی که گریه میکرد. به همسرش گفت خدا قرض خواسته است، همه به خدا قرض دادند من هیچ نداشتم. زن گفت خانه را بگرد شاید چیزی پیدا کردی. خانه را گشت و یک خرمای خاکی پیدا کرد. آن را با عبا پاک کرد و در مشت گرفت و جوری که کسی او را نبیند، روی خرماهای دیگر انداخت.
عصری پیامبر واسط فرستادند که بیا با تو کار دارم. پرسیدند که تو چه انفاق کرده بودی؟ گفت: میدانستم که خدا نمیپذیرد. فرمود: بالاترین تشکر را امروز خدا از تو کرده است.
کسی که این چنین تفکری دارد، آیا وظیفهی مالی واجب خود را انجام نمیدهد؟!
شیطان ما را آلوده به مکروهات میکند تا ما را قدم به قدم آماده کند تا واجبمان را ترک کنیم.
کسی که به نمازهای مستحب عادت دارد، انس با نماز میگیرد و با نماز اُخت میشود.
4- ما را به حرام میاندازد.
حمد الهی
از مستحبات زبان، ذکر است. «و اذکروا الله ذکراً کثیراً». خدا را فراوان صدا بزن. امام زمان (عج) در دعای شبهای ماه رمضان به ما آموختهاند: «اللّهم اِنّی اَفتَتِحُ الثَّناءَ بِحمدِک». با «الحمد لله رب العالمین» ذکر خدا را بگوییم. شروع به حمد یعنی شروع حرف با خدا، ذکر خدا، سپاس خدا با «الحمدلله». سورهی «حمد»، اولین سورهی قرآن نیست اما خدا به پیامبر (ص) فرمود در تدوین قرآن، آن را در اول قرآن بگذار تا بعد از بسم الله، بگویند: «الحمد لله رب العالمین».
اگر خدا «الحمد لله رب العالمین» را یاد نمیداد، هیچ بشری نمیدانست چگونه حمد و سپاس خدا کند. نمیدانست که چگونه وصفش کند، شکرش کند و حمدش کند.
به همین جهت وقتی خداوند آدم را آفرید، روح در او دمید. آدم نشست و عطسه کرد. تا به حال حرفی نزده بود. به او الهام شد که بگوید «الحمد لله رب العالمین». این، اولین حرفی بود که از دهان آدم (ع) درآمد. خدا به او در جواب فرمود: «یَرحَمَکَ اللهُ یا آدم».
به هر حمدی که تو بگویی، خدا جواب میدهد: ای فرزند آدم تو را آمرزیدم، گناهت را بخشیدم، به تو نعمت بخشیدم.
خداوند به حضرت سلیمان (ع) حشمت داد. عرضه داشت خدایا چگونه شکر کنم. ندا آمد: «و قال الحمد لله الذی…» بگو «الحمد لله».
خداوند به حضرت داوود (ع) یاد داد که چگونه آهن در مشتش نرم باشد تا زره ببافد. عرضه داشت خدایا چگونه شکرت را به جا بیاورم؟ الهام کرد: «و قال الحمد لله الذی…».
به پیغمبر اکرم (ص) در قرآن میفرماید دشمن زیاد داشتی، آنان را در برابر تو مجاب کردم. عرضه داشت خدایا چگونه شکرت را به جا بیاورم؟ فرمود: «قل الحمد لله».
به پیغمبر اکرم (ص) میفرماید به تو قرآن، علم و دانش دادم. عرضه داشت خدایا چگونه شکرت را به جا بیاورم؟ فرمود: «و قل الحمد لله» بگو: «الحمد لله».
به پیغمبر اکرم (ص) میفرماید: هر جا خسته شدی و دشمن قوی بود: «وَ تَوَکَّل عَلَی الحَیِّ الذّی لا یَموت وَ سَبِّح بِحَمدِه» توکل کن، تسبیح بگو، بگو الحمد لله.
به پیغمبر اکرم (ص) میفرماید: «فَسَبِّح بِحَمدِ رَبِّک وَ استَغفِرهُ اِنَّهُ کانَ تَوّاباً». بلند میشدند، مینشستند، میخوابیدند و در نماز میگفتند «سبحان اللّهم وَ بِحَمدِک وَ استَغفِرکَ وَ اَتوب اِلَیک». ام سلمه علت را پرسیدند. فرمود دستور خدا در قرآن مجید است.
رسول اکرم (ص) فرمودند: هرکس خدا نعمتی برایش زیاد کرد، به وفور بگوید «الحمد لله رب العالمین».
فرمودند: هر کس فقرش مدام شده، مرضش مدام شده، گرفتاریش مدام شده است 70 مرتبه بگوید: «لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ اِلّا بِاللهِ العَلیِّ العَظیم». این گنجی از گنجهای خدا در زیر آسمان است؛ یا بگوید: «الحمد لله رب العالمین».
جبرئیل آمد. عرضه داشت: خدا فرموده است: امتت را امر کن 10 بار روز، 10 بار شب، 10 بار وقت خوابیدن، 10 بار وقت بیدار شدن بگویند: «لا حَولَ وَ لا قُوَّةَ اِلّا بِاللهِ العَلیِّ العَظیم وَ الحَمدُ لِلّه رَبِّ العالَمین» تا خدا تمام آفتهای دنیا را، غیبی و غیر غیبی، از آنها دور کند.
امام صادق (ع) فرمودند: روزی 70 مرتبه بگو: «اَلحَمدُ لله عَلی کُلِّ نِعمَةٍ کانَت اَو هیَ کائِنَة» توانستهای شکر نعمتهای خدا را به جا بیاوری.
امام صادق (ع) فرمودند: هر روز 3 بار بگو: «اَلحَمدُ لله الذّی یَفعَلُ ما یَشاء وَ لا یَفعَلُ ما یَشاءُ غَیرُه» تا سود ثواب فراوان به تو بدهند.
امیرالمؤمنین علی (ع) فرمود: 360 رگ در بدن است. 180 تا متحرک، 180 تا ثابت. جایشان عوض شود، بلافاصله میمیریم. به تعداد رگهای بدن بگو: «اَلحَمدُ لله رَبِّ العالَمین کَثیراً طَیِّباً عَلی کُلِّ حال» تا شکر نعمتهای خدای تبارک و تعالی را توانسته باشی به جا بیاوری.
شیطان، زبان را از این مستحب ترک میدهد. عادت قشنگ ذکر گفتن را برمیدارد، سپس به حرف بیهوده و یاوه و مکروه میاندازد، بعد به ترک واجب و ترک امر به معروف و نهی از منکر میاندازد، سپس به فعل حرام گرفتارمان میکند و به دروغ و غیبت میاندازد.
اگر در ماه مبارک رمضان، دست شیطان بسته است، پس چرا این همه گناه و معصیت میبینیم؟
آن که در ماه رمضان بسته است، شیطان بزرگ است، در مقابل ملائکه کم میآورد و فرار میکند. اما در قرآن در سورهی زخرف آیهای داریم که میفرماید: «وَ مَن یَعشُ عَن ذِکرِ الرَّحمن نُقَیِّض لَهُ شَیطاناً فَهُوَ لَهُ قَرین» هرکس از یاد خدا رویش را برگرداند، واجب و مستحبش را انجام ندهد و کنار خدا حرکت نکند، خدا مخصوصِ او شیطانی قرار میدهد. او و شیطان با هم رفیق میشوند.
این شیطان را برای کسی میگذارد که نورش کم است. گاهی روی ماشین خود چراغ بزرگی میگذارید، دزدی نمیتواند آن را ببرد. گاهی نور کم است و شمعی قرار دادهاید، پس هر دزدی فکر میکند که میتواند آن را ببرد! آدمی که نور قرآن، نور مصاحبت با خدا، نور اخلاص، نور نماز، نور مناجات در وجودش کم و ضعیف شده، خودش همراهش شیطانی دارد.
یکی از مسائلی که نور ما را زیاد میکند، اسم امام زمان (عج) و انس با ایشان است.
توصیف حضرت مهدی (عج) از زبان خداوند در شب معراج
خدا برای اینکه مدح امام زمان را بگوید، پیغمبرش را از زمین به معراج تا «قاب قوسین اَو اَدنی» بُرد. گوینده: خداوند، شنونده: پیغمبر (ص)، مورد گفت و گو: مهدی زهرا (ع)، زمان: شب معراج، مجلس: قاب قوسین اَو اَدنی؛ نه مَلَکی آنجا رفته و نه خواهد رفت. 8 جمله دربارهی حضرت مهدی (عج) فرمود:
1- «وَ بِالْقَائِمِ مِنْكُمْ أَعْمُرُ أَرْضِي بِتَسْبِيحِي وَ تَهْلِيلِي وَ تَقْدِيسِي وَ تَكْبِيرِي وَ تَمْجِيدِي» به این ایستادهای که میبینی اینجا ایستاده است، روزی امر میکنم که قیام کند، تمام زمین را به عمران و آبادانی برساند با تسبیح و لا اله الا الله و تقدیس (قدوسٌ قدوس) و الله اکبر و تمجیدم.
روزی که فرمود میخواهم آدم خلق کنم، ملائکه گفتند: «نَحنُ نَسَبِّحُ وَ نُقَدِّسُ لَک» ما تو را تسبیح و حمد میکنیم. فرمود: «اِنّی اَعلَمُ ما لا تَعلَمون» تسبیحِ شما در آسمان است، زمین را آباد نمیکند. من چیزی میدانم، کسی را خلق میکنم. از آن چیز در شب معراج برای پیغمبر (ص) پرده برداشت. فرمود: به دوازدهمین وصی تو، من زمین را آباد میکنم، با تسبیح و تقدیس و تکبیر و تهلیل.
2- «وَ بِهِ اُطَهِّرُ اَلْأَرْضَ مِنْ أَعْدَائِي وَ اَورَثها أَوْلِيَائِي» بهوسیلهی او زمین را پاک میکنم (از ظلم و شرک) و به اولیای خودم ارث میدهم. 124000 پیغمبر نتوانستند زمین را به طهارت برسانند، من با او این کار را میکنم.
3- «وَ بِهِ أَجْعَلُ كَلِمَةَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا بِيَ اَلسُّفْلَى وَ كَلِمَتِي اَلْعُلْيَا» من با او، کلمهی کفر را به زمین میکشم. زمانی میشود که دیگر ابر قدرت و ظالمی نیست؛ و اسم خودم را بلند مرتبه قرار میدهم.
4-«بِهِ أُحْيِي بِلاَدِي وَ عِبَادِي بِعِلْمِي» تمام بندگانم را روی زمین زنده میکنم بهوسیلهی علم او. وقتی امام زمان (عج) بیاید دستی میکشد و عقلها را 40 برابر میکند و به آن عقلها، علم مرحمت میکند. زمین به این علم روشن میشود و به این علم، ظلمات برطرف میشود.
5- «وَ لَهُ أُظْهِرُ اَلْكُنُوزَ وَ اَلذَّخَائِرَ بِمَشِيَّتِي» تمام گنجهای مادی و معنوی که در مُلک و ملکوت ذخیره شده است را، برای او ظاهر میکنم. این ذخائر چه هستند؟ مواریث انبیا و آثار اصفیا و سطوت خلقت که پنهان است و بهوسیلهی حضرت مهدی (عج) به ظهورش میرساند.
6- «وَ لَهُ أُظْهِرُ اَلْكُنُوزَ وَ اَلذَّخَائِرَ بِمَشِيَّتِي» تمام اسرار خدایی، سِرّ در الله، سِرّ در رَبّ، سِرّ اللّهم را، سِرّ هزار اسمم را، اسرار در خلقم را در او، برای او به ظهور میرسانم تا به دست او بر بندگانم ظاهر بشود.
7- «وَ أُمِدُّهُ بِمَلاَئِكَتِي لِتُؤَيِّدَهُ عَلَى إِنْفَاذِ أَمْرِي وَ إِعْلاَنِ دِينِي» من برای انفاذ امرم یعنی آنچه که میگویم بشود، بشود؛ و آشکار کردن دینم، او را به ملائکهام مدد میدهم. تمام فرشتگانی که روز عاشورا از امام حسین (ع) پرسیدند که به کمک او بروند؟ و امام فرمود نه، به کمک حضرت مهدی (عج) میروند. تمام نگهبانان قبر امام حسین (ع) به کمک حضرت مهدی (عج) میروند. تمام ملائکهای که پیغمبر (ص) را مدد کردند همه آشکار میشوند و به کمک حضرت مهدی (عج) میروند. میروند تا او را یاری کنند تا خدا با او، انفاذ امرش را کند. خدا بخواهد کاری کند، میفرماید: «کُن فَیَکون». «إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيئًا أَنْ يقُولَ لَهُ كُنْ فَيكُونُ». این اختیار را در دست حضرت مهدی (عج) میگذارد تا او اراده کند و بگوید کُن فَیَکون، موجود بشود. این قدرتش را میخواهد به او بدهد.
8- «ذَلِكَ وَلِيِّي حَقّاً وَ مَهْدِيُّ عِبَادِي صِدْقاً» او به حقیقت ولی من است و مهدیِ بندگان من است.
اول حدیث یک اسمش: «قائم»؛ و آخر حدیث یک اسمش: «مهدی» است.
از امام صادق (ع) پرسیدند که چرا خدا او را «مهدی» نام گذاشته است؟
فرمود: «لِاَنَّهُ یَهدی اِلی کُلِّ اَمرٍ خَفی» زیرا او هدایت میکند مردم را به سوی کلِ امر پنهان. امر خفی را برای مردم آشکار میکند و مردم را به سوی آن هدایت میکند. آن امر خفی که بوده است؟ خود خدا؛ «کُنتُ کَنزاً مَخفیاً…» منِ خدا، گنج پنهانی بودم، دوست داشتم شناخته بشوم. خلق کردم تا خَلقم مرا بشناسد. پوشیده میماند تا او بیاید و مردم را به سوی آن کنز مخفی ببرد و برساند.
پرسیدند: چرا به ایشان «قائم» میگویند؟ سربسته پاسخ دادند «لِيَقوم بِاَمرٍ عَظيم» چون برای کار عظیمی قیام میکند. چه کار عظیمی؟ کار عظیمی که فراموش شده است. سربسته گفتهاند.
نمیخواهید این شب جمعه میانبری بزنید؟ کسانی که پدر و مادر دارند، راهش پدر و مادر است. کسانی که ندارند، سلام و صلوات به آنها.
آیت الله ترمذی گفتند با همشاگردیها درس میخواندیم. درسمان تمام شد و باید به شهر دیگری میرفتیم. از مادرم اجازه گرفتم و گفتم آنها برای ادامهی تحصیل دارند میروند. من هم بروم؟ گفت من تنها هستم. راضی نبود.
رفقا رفتند. میرفتم دم چشمه و گریه میکردم. پیرمردی آمد، گفت میخواهی به تو درس بدهم؟ گفتم بله. دو سال به من درس داد. بعد از دو سال گفت درسَت تمام است. میخواهی نمره بگیری؟ گفتم بله. گفت مرا شناختی؟ گفتم نه. گفت من خضر پیغمبر هستم. دستم را گرفت و یک بسم الله گفت. به دشتی رفتیم که خیمهای سبز در آنجا بود. گفت آنجا خیمهی امام زمانت است. برو به ملاقات امامت.
رفتم و جلوی امام زانو زدم و ادب کردم. آقا فرمودند میدانی چرا خضر را امر کردم تا به تو درس بدهد؟ و به تو اذن ملاقات دادم؟ به خاطر «چَشمی» که به مادرت گفتی.
راه میانبر است.
راه میانبرتر روضهی حضرت ابالفضل است… . وقتی امام حسین (ع) رسید بالای آن بدن، فرمود: «بِنَفسی اَنت فِداه» جانم فدایت. وقتی امام (ع) به ایشان فرمود جانم فدایت، خدا به عباس (ع) قدرتی داد که روز قیامت با یک دستش تمام اهل محشر را میتواند شفاعت کند.
امام زمان (عج) میفرمایند هر جا باشم، اسم ابالفضل (ع) که بیاید، سراسیمه به آنجا میروم ببینم چه کسی دارد نام عمویم را صدا میزند، به دادش برسم.