امشب بگو من گدایم و به گدایی آمدم. خداوند در قرآن فرمودند: کسی به گدایی آمد، حق نداری رَدش کنی حتی اگر به دروغ گدایی کند نباید رَدش کنی.
آقا! آمدم گدایی. از گدا نمیپرسند چه آوردی؟ از گدا میپرسند چی میخواهی و چقدر میخواهی؟ آنوقت به او مرحمت و عنایت میکنند.
ما در طول سال بعضی از ایام سَعد داریم که ایام خوشی هستند که خدا و پیامبر (ص) و ائمه (ع) و اولیای خدا، ما را برای معاشرت با آن ایام بسیار سفارش کردند.
یکی از این، ایام سه ماه متصل به هم ماه رجب، ماه شعبان و ماه رمضان هست.
ماه رجب را به این علت رجب میگویند که رجب نهری است در بیرون بهشت که در این نهر شیر جریان دارد و اگر کسی در این نهر شستوشو نکرده باشد دَرِ بهشت برای او گشوده نمیشود. میگویند شیر، ولایت علی بن ابیطالب (ع) است و ماه رجب ماه علی بن ابیطالب علیهالسلام است و شیعیان امیرالمؤمنین (ع) در ماه رجب تجدید ولایت امیرالمؤمنین میکنند و گامهای قویتر برمیدارند به منزلهی اینکه در نهر ولایت شستوشو کردند و آنگاه لیاقت ورود به بهشت را پیدا میکنند.
ماه بعد ماه شعبان است. شعبان به معنای شعبه است. حدیث میگوید ماه شعبان خدای تبارکوتعالی تمام خیراتی که در ذهن شما متصور میشود همه را شعبه کرده است و به بعضیها توفیق یکتکه و به بعضیها صد تکه و به بعضیها تمام شعبههای خیر ماه شعبان را در شب اول میدهد و تا شب آخر ماه شعبان استفاده میکنند. بدبخت آنکسی که ماه شعبان بگذرد و خداوند یکتکه از این ماه شعبان در دستش قرار نداده است. این آدم در ماه رمضان بهرهای نخواهد داشت.
در ماه شعبان روح اموات ما سه بار میآیند به زمین: ی شب اول شعبان، شب نیمهی شعبان و شب آخر ماه شعبان؛ و التماس میکنند که برای خودت کاری کن من باختم، تو نباز. من بیتوجه گذراندم تو نگذران و برای خودت کاری کن.
امشب شب به داد خود رسیدن است و اگر بخواهی به دادِ خودت برسی چند برنامه باید در زندگیات حاکم باشد.
بزرگان میگویند: اگر تمام عمرت را مؤمن بودی و تمام واجبات و مستحبات را انجام دادی و حالا شصتسالهات شده و تمام این مدت را باایمان آمدهای تا اینجا، میفرمایند که هنوز مانند جوجهای هستی که تازه از تخم درآمده و پاهای ضعیفی دارد و نمیتواند پرواز کند و شیطان در مقابل تو مانند پلنگ تیزچنگال است، حالا چه کار میتوانی در برابرش کنی؟
برای اینکه قرآن ما را از شیطان حفظ کند، ما باید به باطن قرآن برسیم و راه به باطن قرآن از طریق تلاوت قرآن است.
امام زمان (عج) میفرماید که صبر شیعیانم از من بیشتر است زیرا من میدانم باید صبر کنم آنها نمیدانند چرا باید صبر کنند و صبر میکنند. صبر آنها از صبر من بیشتر است.
اگر آداب ظاهری قرآن را رعایت کنم من را میبرند یک پله بالاتر و باطن قرآن را به من میفهمانند.
باطن قرآن فرهنگ و عمل به قرآن است؟ نه. باطن قرآن نشر به قرآن است؟ نه.
باطن قرآن یعنی اینکه من وقتی قرآن را تلاوت میکنم و میخوانم، از «ب» بسمالله تا «س» ناس کنار هر الف، کنار هر ب، کنار هر حرف و کلمه، ائمهی معصوم را ببینم که نشستند به بهترین وضعی. من اگر قرآن بخوانم و امام زمان را کنار قرآن نشسته نبینم گویا اصلاً قرآن نخواندم و به باطن قرآن راه پیدا نکردم و فقط قرآن را خواندم و رفتم.
امیرالمؤمنین علی علیهالسلام فرمودند: چنان قرآن بخوانید که ما ائمه را به زیباترین وجهی و در بهترین مکان کنار قرآن ببینید.
دعا و توسل در ایامی که به ما سفارش کردند.
مؤمن در هر مقام و لباس و در هر موقعیت در دو چیز در دین باید تنوع داشته باشد. 1. تنوع در دعا (گاهی عربی، گاهی فارسی دعا بخوان، گاهی تنهایی دعا کن، گاهی در جمع دعا کن، گاهی با گریه و گاهی با قسم دعا کن و…) مخصوصاً امسال را یک قرار بگذار که یک گشتی در صحیفهی سجادیه بزنی. این 15 شب باقی ماننده را هر شب یک مناجات خمسه عشر را بخوان.
از علمای بزرگ ماست میگویند در بیتالله الحرام نشسته بودم و صحیفهی سجادیه دستم بود و میخواندم. یک عرب کنارم بود. پرسید چه میخوانی؟ گفتم دعا. پرسید چه کتابی است؟ گفتم صحیفه. گفت می توانم ببینم؟ کتاب را به او دادم. کتاب را باز کرد درحالیکه لمیده بود، شروع کرد به خواندن. کمکم صاف شد و رنگش پرید و نگاه کرد به من و گفت: میشود از تو خواهش کنم این کتاب را چند شب به من قرض بدهی؟ گفتم: من چهار شب مکه هستم دست شما باشد. من هر شب میآیم اینجا. هر شب که میرفتم مرد عرب را میدیدم که چهارزانو نشسته و میخواند و مثل ابر بهار اشک میریزد. شب آخر رفتم و گفتم الوعده وفا میخواهم کتابم را ببرم. مرد عرب گفت می شود از تو گدایی کنم که این کتاب را از من نگیری؟ کدام بنده این گونه دعا کرده است؟ گفتم: زینالعابدین علی بن الحسین (ع). گفت: خدا میداند امامت را کجا بگذارد و ما نمیفهمیم؛ و کتاب را به التماس از من گرفت.
دعای امام جواد علیهالسلام را هر روز بخوانید:
«یا نُورُ یا بُرْهانُ یا مُبینُ یا مُنیرُ یا رَبِّ اِکْفِنى الْشُّرُورَ وَ آفات الدُّهُورِ وَ اَسْئَلُکَ النَّجاة یَوْمَ یُنْفَخُ فِى الصُّورِ.» (اى نور و اى دلیل روشن و اى آشکارکننده! ای نوربخش پروردگارا کفایتم کن از شرور و آفات روزگار و از تو خواهم رهایى را در روزى که دمیده شود در صور)
انفاق کردن؛ از قرآن میگویم: آن کسانی که ایمان آوردند و اهل انفاق هستند برای آنها اجر بزرگی است.
زیرا انفاق، عمل خدایی است و بنده وقتی انفاق میکند یک عمل خدایی انجام میدهد و خدا میبخشد و کَرَم میکند و خدا رزّاق است. وقتی شما گرسنهای را سیر میکنی، عمل خدایی انجام میدهی؛ اما دعا عمل بندهی خداست. خدا که دعا نمیکند چون نیاز ندارد وقتی دعا میکنیم عمل بندگی میکنیم اما انفاق کار خدایی است و هم خصال با خدا میشود.
امیرالمؤمنین علی علیهالسلام در نهجالبلاغه حکمت 313 حضرت میفرمایند: کمترین حقی که از حقوق الهی بر شما بندگان واجب و لازم است که رعایت کنید این است که با نعمتهای خدا معصیت خدا نکنید.
دو تا گناه است که عمل را فاسد میکند: 1- خودبزرگبینی 2- حب غیر الله
پیامبر (ص) به ابوذر میگوید: ابوذر تو باید در عملت نیت صالح داشته باشی حتی در خوابت و خوردنت که در عملت خودت را نبینی و خدا را ببینی.
که رسیدن به این مرحله یک اثر دارد و در این حالت اصلاً توقع ندارد کسی از او تشکر کند.
هر کاری که نیت خداوند در آن نباشد، زشتی ریا بر آن نشسته و بر آن زشتی کفر خواهد نشست؛ و ریا کار در نهایت کافر خواهد شد.
محبت غیر خدا، هر خیری را فاسد میکند. محبت درست، عاقبت به خیری میآورد.
کرامت این است که در دلمان محبت آقا چنان باشد که ما بدون آقا نتوانیم زندگی کنیم. شب نتوانم بدون سلام آقا بخوابم، نتوانم بدون انس امام زمان (عج) کارم را انجام دهم. کرامت نگاه به دل و قلب است. وقتش هم در زمان غیبت است.
وظیفهی دیگرمان شناخت و معرفت امام زمان (عج) است که میتوانیم از طریق بزرگان و به مقصد رسیدهها به این امر برسیم. در مقامهای گوناگون برویم سراغ صاحبالزمان (عج).
همهی علوم در کَف دست امام زمان (عج) است. در زیارتنامهی حضرت، به چهار مطلب به حضرت سلام میدهیم که این چهار مطلب در شناخت امام زمان (عج) پایه و اساس است.
در زیارتنامه میخوانیم: «اَشهَدُ اَنَّکَ خازِنُ کُلِّ عِلم وَ فاتِقِ کُلِّ رَتق وَ مُحققٌّ کُلِّ حَق وَ مُبطِلُ کُلِّ باطِل»
من گواهی میدهم که تو معدن کُل علم خدا هستی و بازکنندهی هر بستگی زمین و آسمان هستی. تمام حق خدا که توسط 124 هزار پیامبر محقق نشد شما یکتنه تمام آن حقوق را محقق میکنی (وقتی شما بیایید مورچهای در زمین نیست مگر این که حقش را میگیرید. شما محقق میکنی در عقل مردم توحید خدا را) شما مبطل کل باطل هستی.
جایی که شما هستی ظلمت و تاریکی نیست و گرهی کور وجود ندارد. در دلی که شما باشی آن دل دیگر انقباض ندارد.
مرحوم علامه طباطبایی میگویند: امام معصوم وظیفهی هدایتیاش را دو گونه انجام میدهند: 1. هدایت به معنای ارائه طریق؛ که در اینگونه هدایت محتاج به حضور فیزیکی است مانند ائمه در زمان خودشان که حضور داشتند و مردم آنها را میدیدند. 2. نوع دوم هدایت ایصالی به مطلوب است؛ اینکه ما را برسانند به مطلوب در اینگونه هدایت نیاز به ظهور و حضور جسمانی امام نیست. در اینگونه هدایت که خاصهی امام زمان (عج) است، مردم امام را نمیبینند و صدایش را نمی شنونند و امام هدایتش را از طریق باطن مردم انجام میدهد. خوش به حال کسی که امشب امام زمان (عج) نگاه مخصوص به دلش کند. آقا حیات معنوی افراد را تنظیم میکند با نگاه به دلش و از طریق نفوذ به روحش به او وصل میشود و او را هدایت میکند و اینجا دیگر نیاز به حضور جسمانی نیست. از هر هدایتی بالاتر هدایت معنوی است.
هدایت امام زمان (عج) در زیارتهایشان:
امام زمان (عج) در همهی کارهای شما شریک است و نیت از ایشان است و عمل کردن از ماست. اراده را ایشان در من به وجود میآورد تا بتوانم نماز بخوانم پس ایشان شریک در همهی کارهای ما هستند.
امشب ایشان را به زیارتنامهی امشب بشناسم. شما امشب سلام میدهی به مولود امشب و سلام میدهی به مَلود امشب. شب نیمهی شعبان! تو شبی هستی و مقامی داری و انرژی و قدرتی داری که هر نوزادی در نیمهِی شعبان متولد شود، خدا او را صاحب جلالت میکند.
امام صادق علیهالسلام فرمودند هر نوزادی در اقصی نقاط دنیا در چنین شبی به دنیا بیاید، خدا او را به بلاد اسلام هدایت میکند و مسلمان و مؤمن میکند به برکت امشب.
شبی که آنقدر قدرت دارد که کافر و مشرک سعادتمند میشود. مولود امشب یعنی امام زمان (عج) دارای چه معنویتی است؟
پرسید از امام صادق علیهالسلام که آقاجان! چطور به شما برسیم؟ امام فرمودند به ما نمیتوانید برسید مگر آنکه یا عقلتان آنقدر کامل بشود و یا محبتتان آنقدر کامل بشود که ما دستتان را بگیریم و ببریم.
امشب، شب زیارت امام حسین علیهالسلام و کسی که امشب کربلا باشد 124 هزار پیامبر دستشان را بلند میکنند تا با او مصاحفه کنند. امشب شبِ بیداری است.
امشب، شب دعا و نماز و قرآن و… است اما مهمترین کار امشب چشمپوشی از لذتهای دنیاست. امشب را شب آخر عمرت فرض کن و فردا روز قیامت.
هر کاری که فکر میکنی قیامت نجاتت میدهد امشب بکن. امشب از خودت و دنیا فرار کن و به خدا پناه ببر.
رسول خدا صلیالله علیه و آله فرمودند: در شب نيمهی شعبان خوابيده بودم که جبرئيل آمد و گفت: اي محمد! آيا در اين شب میخوابی؟ گفتم: مگر امشب چه شبي است؟ گفت: نيمهی شعبان! برخيز! پس مرا بيدار کرد و با خود به بقيع برد و گفت: سرت را بلند کن که امشب، درهاي آسمان گشوده میگردد و درنتیجه درهاي رحمت، خشنودي، آمرزش، تفضّل، توبه، نعمت، بخشش و نيکي در آن گشاده میگردد و اگر کسی خودش را از یکی از این درها بالا بکشد، برات آزادی از جهنم میگیرد. امشب خداوند به شمارهی مو و پشم چهارپايان، بندگان را از آتش جهنّم آزاد میکند و سرآمد عمر انسانها را در آن استوار میسازد و روزیهای همگان را تا سال آينده تعميم میکند و همهی رخدادهاي سال آينده در اين شب نازل میگردد. كسى كه اين شب را با گفتن اللّه اكبر، سبحان اللّه، لاالهالاالله و خواندن دعا، نماز و قرآن و انجام دادن اعمال مستحب و استغفار كردن، زنده نگه دارد بهشت منزل و استراحتگاه او خواهد بود و گناهان گذشته و آیندهاش بخشيده میشود.
پس اين شب را زنده بدار و شبزندهداری كن و نزديكى به خدا، با عمل در اين شب را به امتت دستور بده، زيرا شب شريفى است!
در حالى نزدت آمدم كه تمام فرشتهها در آسمان، پاهايشان را جفت کردهاند: عدهای تسبيح میکنند، عدهای در ركوع، عدهای در سجود و گروهى ذكر میگویند. شبى است كه كسى دعا نمیکند؛ مگر اینکه مستجاب میشود، كسى چيزى نمیخواهد مگر اینکه به او داده میشود.
كسى كه از خير اين شب محروم شود، از خير بزرگى محروم شده است.
کسی که از در بخشش میخواهد بالا برود باید بهاندازهی گناهانی که به درگاه خداوند کرده امشب آمرزش بخواهد. اگر ظلم و کمکاری کرده و حقی را ضایع کرده باید برای تمام اینها بخشش بخواهد. در توبه برای کسانی باز است که تصمیم بگیرند از این به بعد گناه نکنند و از در فضل کسانی بهره مند میشوند که خیرشان به بندگان خدا بیشتر برسد. کسانی از در نیکوکاری وارد میشوند که خدا را چنان عبادت کند که گویا خدا دارد او را میبیند؛ و کسانی از در بخشش وارد میشوند که تمام موجودیت خودشان را در راه خدا ایثار کنند.
مرحوم آیت اللّه کشمیرى 40 سال در نجف ساکن بودند و وقتی به ایران آمدند، علما به دیدن ایشان رفت.ند مرحوم علامه طباطبایى به دیدن ایشان رفت و هنگامی که میخواستنند بروند آقا دستشان را گرفتند و گفتند شما بمان با شما کار دارم. آنگاه نمازی را به عنوان هدیه به ایشان یاد دادند و فرمودند: هرگاه به مشکلى برخوردی و دلت خواست آن مشکل را امام زمان (عج) برایت باز کند به پشتبام برو، دو رکعت نماز بخوان و به امام زمان علیهالسلام هدیه کنید.
پس از نماز، رو به قبله بایست و هیچ نگو و دست به سینه، تلاش کن خود را از افکار و پراکندگى و تشتت خالى کن و ذهنت را خالی کن. در آن هنگام هر چه به ذهنتان رسید، اشاره و الهام و تلقینى است از حضرت ولیعصر علیهالسلام براى رفع مشکل.
«اَللّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الْحُجَّهِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُکَ عَلَیْهِ وَ عَلى آبائِهِ فی هذِهِ السّاعَة وَ فی کُلِّ ساعَة وَلِیّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً وَ دَلیلاً وَ عَیْناً حَتّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتِّعَهُ فیها طَویلاً وَ هَبْ لَنا رَأفَتَهُ وَ اَشرِکنا فِی دعواتِه وَ صَلِّ عَلیهِ و عَجِّل فَرَجَهُ وَ اجعَلنا مُسلِمینَ لِاَمرِه.»
دعای دوم:
خواندن آن در همهی شب های عزیز خوب است:
«اَللّهُمَّ یا ذَالمَجدِ الشّامِخِ وَ السُّطانِ الباذِخَ صَلِّ عَلی محمد وَ آلِ محمد وَ کُن لِوَلیِکَ محمد بنِ الحَسَنِ المَهدی فِی هذِهِ السّاعةِ وَ فِی کُلِّ ساعَةٍ وَلیّاً وَ حافِظَاً وَ ناصِرَاً وَ دَلیلاً وَ عَینا حَتّی تُسکِنَهُ اَرضَکَ طَوعاً وَ تُمَتّعَهُ فیها طَویلا.»
دعایی که به عنوان دعای جامع دنیا و آخرت ذکر شده و باید در قنوت خوانده شود:
«سُبْحَانَ مَنْ دَانَتْ لَهُ السَّمَوَاتُ وَ الارض بِالعُبُودية، سُبْحَانَ مَنْ تَفَرَّدَ بِالوحدانِية اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى محمدٍ وَ آلِ محمد وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ اَللَّهُمَّ اغفِرلى وَ لِجَمِيعِ المُؤمِنينَ وَ المُؤمِناتِ وَ اقضِ حَوائِجى وَ حَوَائِجهُمْ بِحَقِّ حَبیبِک محمد وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ أَجْمَعِينَ.»