بسم الله الرحمن الرحیم

یا فاطمه الزهرا اغیثینی

خداوند امسال در ماه رمضان بهترین پاداشهایش را برای شما در نظر گرفته و بالاترین موهبتش را برای شما در نظر دارد و نشانه ی آن این است که هر زمان احساس کردی دلت برای امام حسین(ع) راحت شکسته می شود و اشکت جاری می شود خدا بهترین پاداشها را برای شما در نظر گرفته است.

ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه

بدان عشق به امام حسین(ع) و توسل به ایشان بزرگ ترین سفره ی لقاءالله است که خدا برای بندگانش باز کرده است و آنقدر این سفره بزرگ است که همه سر این سفره جای می گیرند.

ما همه اینگونه امام حسین(ع) را می شناسیم: ان الحسین مصباح الهدی و سفینه النجاه.

همانا حسین(ع) چراغ هدایت و سفینه ی نجات است و هر کس در این کشتی دربیاید اهل نجات است.

این جمله را جایی بنویس و مرتب بخوان آنقدر بخوان که احساس کنی نفس نفس آن را باور کرده ای و گویا بر روی قلبت نوشته شده است.

شما کشتی را در نظر بگیرید که خدمه های گوناگون دارد که هر کدام وظیفه ی خاص خود را دارند اما کار اصلی در کشتی با سکاندار و ناخدای کشتی است. این کار ناخدا است که مراقبت کند که کشتی در گردابها غرق نشود به کوه یخ برخورد نکند و از خطرهای شب و روز کشتی را حفظ کند. کسانی را که خدا به آنها توفیق داده و بخواهند که قدم در این کشتی بگذارند خود امام حسین(ع) دم در کشتی می آید و استقبال می کند و دستش را می گیرد و سوارش می کند. حال اگر دم این کشتی رسیدی و ایشان از شما پرسید که چه می خواهی بگو حسین جان فقط عشق تو را می خواهم و فقط من را برای خودت بسوزان.

حکایت

مرحوم کربلایی احمد تهرانی نقل کرد، جوان بودم به کربلا رفتم و سه شبانه روز روبروی ضریح امام نشتم و فقط برای نماز بلند شدم، نه خوردم و نه نوشیدم فقط گریه کردم و دست خالیم را دراز کردم که گدای شما هستم. بعد از سه روز امام حسین(ع) به من جلوه ای کردند، گفت تمام عالم، آنچه خدا در عالم گفته که می توانی تسخیر کنی، از آسمان و زمین و ستارگان و ماه و خورشید و تمام کائنات، مثل یه گردو امام حسین(ع) کف دست من گذاشت و فرمودند: همه اینها برای تو. گفت: من نگاهی به آقا کردم و گفتم: حسین جان من خود تو را می خواهم سر من را با اینها گرم نکن، من اینها را نمی خواهم، و آقا همه ی اینها را گرفت و خودش را به من داد و ایشان سوز عجیبی در ارتباط به امام حسین(ع) داشتند.

و بدان به هر معصومی که متوسل می شوی، جواب توسل با حضرت فاطمه ی زهرا(س) است و در عالم معنا به ما اینگونه گفته اند که سر رشته ی کارها به دست با برکت بی بی فاطمه ی زهرا(س) است.

دعا کردن

بعد از بحث توسل روزانه به ائمه (ع)، کار دیگر ما در ماه رمضان، بحث دعا است.

در فرهنگ دینی ما، دعا فقط معنای حل مشکلات را ندارد بلکه در فرهنگ دینی ما به معنی رسیدن و طی کردن و تمام کردنِ تمام مسائل اعتقادی و اخلاقی و اجتماعی و خانوادگی و سیاسی و فردی است و یاد گرفتن تمام این مسائل و حل تمام اینها در دعاهایی که از ائمه(ع) رسیده است، موجود می باشد. به این معنی که اگر من بخواهم اعتقاداتم را کامل کنم یا مسائل روز و جامعه و خانوادگی و امثالهم را حل کنم باید به سراغ دعاهایی که از اهل بیت(ع) رسیده است، بروم زیرا این دعاها همه برداشته شده از قرآن است و بدان اوج مکان و زمان دعا ماه رمضان است.

امام علی(ع)فرمودند: بر شما باد در ماه رمضان به اینکه فراوان استغفار کنید (در هر ساعت و نفس، نزدیک افطار، در آداب شب، در دعای سحر، در نماز شب، بین نماز ظهر و عصر، قبل و بعد از قرآن خواندن، و بسیار زمانهای دیگر، حتما استغفار داشته باشید، استغفار از سوءظن، کلام بد، شنیده ها و دیده های بد. تا جائیکه ائمه(ع) فرمودند: استغفار می کنم از هر لذتی که غیر از اُنس با تو بوده است.)

(ادامه حدیث:) و دعا کردن فراوان ، پس بدانید دعا بلا را از شما برمی گرداند (دعا حتی بلای امضاء شده و تثبیت شده را بر می گرداند و حتی بلایی که اجرا شده را بر می گرداند و بسیار دیده شده که با دعای پدر و مادر مرده ها زنده شدند.)

و اما استغفار و توبه و پشیمانی از گناه، تمام گناهانتان را می سوزاند.

نکته ی مهم این است که تمام درسهای تقرب به خداوند متعال در دعا کردن وجود دارد، و بسیار برای انسان راه گشا است.

ما اگر علم و دانش عالم را هم، داشته باشیم اما در درگاه خداوند متعال هیچ هستیم. امام سجاد (ع) در غالب دعا می فرمایند اینگونه از خداوند مسئلت کنید: اَسَئلُکَ مِنَ الهِمَمِ اَعلاها؛ خدایا من بالاترین همتها را تقاضا می کنم. (همتی به من بده که از آن بالاتر نباشد)

برخی همتشان دنیا و یا بهشت و فردوس است اما شما در این دعا می گویید: خدایا آن همتی را به من بده که از آن بالاتر نباشد و این برای کسانی که می خواهند خدا را صدا بزنند یک هشدار است، خدایا به من همتی بده و آن همت در من تحول ایجاد کند و من بتوانم اطرافیان و جامعه ام را متحول کنم و دگرگونی من در زندگی خودم و اطرافیانم اثر کند و وقتی از این دنیا می روم جایم برای اهل دنیا خالی باشد.

حال این همت که در من تحول ایجاد می کند چیست؟ آن همت، نور معرفت امام زمان(عج) است و این بالاترین همت است که من معرفت پیدا کنم به آن آقایی که در سایه ی وجودش دنیا و آسمان می چرخد و در سایه ی ظهورش بشریت طعم زندگی را می چشد.

ولایت اهل بیت(ع) و معرفت به این بزرگواران مثل طور سینا است، همان جائی که خداوند متعال به حضرت موسی(ع) جلوه کرد آنجائی که خداوند حضرت موسی( ع) را دعوت کرد تا ایشان را نبی قرار دهد و در وادی ایمن قرار دهد. برای ما معرفت اهل بیت(ع) همان طور سینا است اگر وارد شدی محل جلوه ی خداوند متعال است و محل جلوه ی حق است و وادی ایمن است و تو دیگر ترس و وحشتی نداری وقتی سرت را در دامن حضرت زهرا(ع) قرار دادی دیگر از چه چیزی ترس داری.

اما نکته ی مهم این است که خداوند به حضرت موسی(ع) فرمود به طور سینا که وارد می شوی باید کفشهایت را در بیاوری. کفش کنایه از دنیا است یعنی دست از دنیا بردار و با دنیا نمی توانی اینجا وارد بشوی:

إِنِّى أَنَا رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ إِنَّكَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً؛ محققاً من خود پروردگار تو هستم. پس بيرون كن نعلين خود را به درستى كه تو در وادى مقدسى هستى كه نام او طوى است.

و نکته ی دیگر اینکه خداوند به ایشان فرمود که به رحمتِ منِ خدا امیدوار باش: و لاتاْیئسوا من روح الله إنه لایاْیئس من روح الله إلاّ القوم الکفرون؛ و از رحمت خدا مأیوس نشوید که تنها گروه کافران، از رحمت خدا مأیوس می‌شوند.

فقط کافر می گوید که نمی شود و نمی توانم و کار من درست نمی شود زیرا فقط کافران از خداوند نا امید می شوند.

حکایت

فردی به مکه رفت و در راه همیان پولش را گم کرد وقتی برگشت با سیل طلبکارها روبرو شد و مجبور شد با همسرش از شهر خودش خارج شود و به مکان دوری برود تا بلکه بتواند دوباره زندگی تشکیل شود. در یک شب بارانی همراه با زن باردار خود که درد زایمان نیز او را گرفته بود در کاروانسرا به سر می برد، تنها سرمایه ای که همراهش بود یک درهم بود که تصمیم گرفت با آن روغن چراغ بخرد. وقتی تهیه کرد ناگهان پایش سُر خورد و افتاد و روغن چراغ بر زمین ریخت، در همین حال سرش را بالا آورد و گفت: خدایا تا کی؟ خدایا امتحانم می کنی، بکن اما آنقدر امتحانم نکن که ببرم و مأیوس شوم، آنقدر گفت ناگهان شخصی پنجره اش را باز کرد و به صدای او اعتراض کرد. او گفت: راحت بخوابید، من هم روزی مثل شما خانه و زندگی داشتم غلام و کنیز و آسایشی داشتم و در راه مکه تمام سرمایه ام را گم کردم. مرد پایین آمد و مشخصات همیان گم شده را از او جویا شد، بعد گفت: من سالها دنبال تو می گشتم تا همیانت را که پیدا کرده ام به تو برگردانم.

امام سجاد(ع) فرمودند: شما نه تنها در دنیا جهت رفع مشکلات به دعا نیاز دارید، بلکه تا قیامت هم به دعا نیاز دارید.

زیرا بلا تا قیامت تمام نمی شود، بلای جان کندن، بلای غسالخانه، نکیر و منکر، بلای سرازیری قبر، شب اول قبر، برزخ، برهوت، جهنم برزخ و…. در پیش است که دعا کننده ای داشته باشم که برای این بلاها دعا کند و مکان و جایگاه ما را تغییر می دهد.

اما دعا باید با یقین و باور همراه باشد؛

امام صادق(ع) فرمودند: هر کس هر چیزی را قصد کند (سلامتی ، هدایت، آرامش…….را قصد کند) و با یقین بگوید بسم الله الرحمن الرحیم ، به آن قصد خود می رسد.

حال در رأس همه ی امور دعا برای امام زمان(عج) است.

سید بن طاووس فرمودند: زنهار زنهار! قبل از اینکه برای امام زمان(عج) دعا کنید برای هیچ شیء دعا کنید.

حضرت صاحب الزمان(عج) فرمودند: به هر طریقی که می توانید راهی برای جلب محبت ما پیدا کنید.

یکی از این راهها، دعا برای ایشان و اُنس با ایشان است.

بحث روزه

در روزهای قبل بحث به اینجا رسید که درباره ی مهمانی خداوند متعال پنج چیز را باید بدانیم:

اول: عظمت مهمانی خدا

درباره ی روزه فقط چند آیه ی محدود در قرآن آمده است، اما کتابهای فراوانی درباره ی همین چند آیه نوشته شده است و آداب و برنامه های زیادی گفته شده است.

اهمیت این ضیافت به چیست؟

خداوند می فرماید: نماز و حج و زکات و امر به معروف و خمس و نهی از منکر و صدقات ….. همه برای خودت است، اما روزه ات برای منِ خدا است.

در قرآن برای کلمه روزه، خداوند لفظ صوم را بکار برده است و برای این صوم، عرفا معانی زیادی را ذکر کرده اند:

خداوند می خواهد بگوید: ای انسانهای مومن هیچ کدام از شما شخصاً لیاقت روزه گرفتن را نداشته اید، زیرا روزه، مُلک شخصی منِ خدا است و من سالی یک ماه به شما اجازه می دهم که به مُلک خصوصی من برای مهمانی وارد شوید. من در این مُلک تمام خزائن خود را گذاشته ام خزائن رحمت، مغفرت، لقاء و به تو اجاز داده ام که به مُلکم وارد شوی و از این خزائن برداری و هر چه بیشتر از این خزائن برداری من خوشحال تر می شوم.

اینجا مُلک خصوصی خداوند است که ایشان قبل از اسلام فقط به انبیاء الهی اجازه ورود به این مُلک را می داده است اما به پیامبر خاتم فرمودند: آنقدر برای امت تو ارزش قائل هستیم که به تو فرمودم که تنها به این مُلک نیا بلکه با تمام امتت بیا.

حال چرا روزه برای خدا است؟

به خاطر بلندا و ارتفاعی که روزه دارد. برای فهم این بلندای مقام روزه باید به سراغ معنای صوم برویم.

صوم معانی مختلف دارد: یک معنای آن، امساک ظاهری و باطنی است.

ظاهر و باطن ما باید از هر آنچه خداوند حرام دانسته پاک باشد حتی در روایت داریم که موهای بدن شما نیز باید روزه باشند، شاید معنای لطیف آن این باشد که وقتی روزه هستی به اندازه ی سر مویی نباید مرتکب گناه بشوی.

و باید امساک باطن نیز داشته باشید و فکر بد و ذهن بد، بد دلی، بد خواهی، حسودی و کینه توزی و گمان بد و انتقامجویی نباید داشته باشی زیرا به حریم خدا وارد شدی و نباید مثل گذشته رفتار کنی.

معنی دیگر صوم: به معنی رفعت و بلندی و مقام بلند و بالا و ارتفاع است.

مثلا عربها می گویند: صوماً نهار، یعنی روز بلند شد و ظهر است.  

اینکه خداوند می فرماید: روزه برای من است یعنی اینکه روزه بلند مرتبه ترین عبادت است و در میان عبادات هیچ عبادتی رفعت و منزلت و بلندی مقام و تأثیر روزه را ندارد.

آنقدر که امام صادق(ع) از قول پیامبر(ص) فرمودند: روزه امانت خداوند در نزد شما است و خداوند فرموده است امانت الهی را رعایت کنید و به درستی آنرا برگردانید.

توسل به وجود مبارک حضرت صاحب الزمان (عج)

بعد از نماز مغرب، صد مرتبه صلوات هدیه کنید به امام زمان(عج)، و سپس هفتاد مرتبه می گویید: یا اللهُ یا محمدُ یا علیُ یا فاطمهُ یا حسنُ یا حسین یا صاحب الزمان اَدرکنی، و سپس صد مرتبه صلوات و بعد دعا کنید برای وجود پر برکت امام زمان(عج) و بعد حوائج خودتان.

نماز استغاثه

اگر کسی حاجتی به خدا دارد دو رکعت نماز مثل نماز صبح بخوانید و بعد به سجده بروید و در سجده بگویید:

یا محمدُ یا رَسولَ الله یا علیُّ یا سَیِّدَ المومِنین وَ المومِنات بِکُما اَستَغیثُ اِلَی اللهِ تَعالی یا مُحَمَدُ یا عَلیُّ اَستَغیثُ بِکُما یا غَوثاهُ بِاللهِ وَ بِمُحَمَدٍ وَ علیٍ وَ فاطمهٍ وَ الحَسَنِ وَ الحُسین وَ عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ وَ جَعْفَرَ بْنَ مُحَمَّدٍ وَ مُوسَى بْنَ جَعْفَرٍ وَ عَلِيَّ بْنَ مُوسَى وَ مُحَمَّدَ بْنَ عَلِيٍّ وَ عَلِيَّ بْنَ مُحَمَّدٍ وَ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ وَ الْحُجَّةَ بْنَ الْحَسَنِ بِکُم اَتَوَسَلُ اِلُی اللهِ تَعالی.

امام صادق(ع) فرمودند: اگر با صدق نیت انجام دهید حاجت روا می شوید.