- سایت رسمی اطلاع رسانی حاجیه خانم اکبری
بسم الله الرحمن الرحیم
یا فاطمة الزهرا (ع) أغیثینی
اگر خداوند بخواهد بزرگترین عنایتش را شامل حال بنده اش کند حب امام حسین (ع) را در دلش قرار می دهد؛ و خداوند سفره ی امام حسین (ع) را بزرگترین سفره ی عالم برای لقاء خودش قرار داده است.
آنهایی که این راه را رفته اند به ما یک نصیحت می کنند و می گویند: توسل به امام حسین (ع) کیمیا است و اگر کسی بتواند به ایشان و اهل بیتشان توسل بگیرد بداند که خداوند در دست او علم کیمیا قرار داده است. کیمیا اکسیری است که وقتی به مس می زنند طلا می شود و محبت امام حسین (ع) را نیز کیمیا می گویند زیرا مسِ زنگار گرفته ی وجود ما فقط یک جا ممکن است طلا شود و آن هم جایی است که نام امام حسین (ع) را می بریم. مؤمن تا عشق امام حسین (ع) را نداشته باشد و برای ایشان نسوزد به هیچ جا نمی تواند برسد و روزه ی تنها ،ما را به لقاء خداوند نمی رساند روزه باید با گریه بر حسین (ع) همراه شود.
گرسنگی و تشنگی ثروتمندان را به یاد فقرا می اندازد و مؤمنان را به یاد تشنگی و گرسنگی قیامت می اندازد پس مؤمنان می گویند تا هستیم کاری برای قیامت انجام دهیم از این رو توبه و استغفار و انابه می کنند و مظلمه می دهند. اما گرسنگی و تشنگی ماه رمضان، عاشقان را به یاد کربلا می اندازد.
فضیلت نشستن در مجالس امام حسین (ع)
چرا این همه ما را به نشستن در مجالس اباعبدالله (ع) دعوت کرده اند؟
- هر کجا که نام امام حسین (ع) برده شود و ذکر مصیبت ایشان گفته و اشکی ریخته شود نوری ساطع می شود و عطری پخش می شود که تمام ملائکه را از آسمان جذب آنجا می کند و ارواح اولیاء را از بهشت برزخی به آن مجلس می کشانند.
- از لحظه ای که اباعبدالله (ع) در عصر عاشورا فریاد زد: “هل من ناصر ینصرنی ” ایشان منتظر است که در عالم، تک تک انسان ها بگویند: “لبیک یا حسین (ع)”و ما با نشستن در روضه اش و گریه بر ایشان لبیک می گوییم.
- نشستن در مجلس حسین (ع) ، ضمانت اهل بیت(ع) را برای ما به ارمغان می آورد. امام حسین (ع) ضامن تمام ائمه است و به همین جهت معروف اند به ضامن الأئمه.
در باب دعا کردن
چند روزی است که بحث ما در باب دعا کردن است.
در حدیث دیروز گفتیم علی (ع) فرمودند: شما را در ماه مبارک دعوت می کنم به دو کار:
- به زیاد استغفار کردن.
- به زیاد دعا کردن.زیرا در هیچ ماهی به اندازه ی ماه مبارک رمضان مسائل برای اجابت دعا آماده نیست.
دعا از منظر قرآن
در کل قرآن بیش از 160 مورد درباره ی دعا گفته شده است. و بیش از 160 آیه خداوند تبارک و تعالی در زمینه ی دعا برای مسلمین تکلیف و برنامه وارد کرده است و 160 نوع دعا را در قرآن به مؤمنان آموزش داده است.
از پیغمبر (ص) پرسیدند: چرا به ابراهیم(ع) می گویند “اَوّاهٌ حلیم”؟ ایشان فرمودند: زیرا ابراهیم (ع) بسیار دعا کننده بود.
25 مورد از دعاهای عرفانی در قرآن مختص ابراهیم (ع) است. خداوند به ما یاد می دهد دعا کنیم آن گونه که ابراهیم (ع) دعا می کردند. اما لطیف ترین و قشنگ ترین و آرامش بخش ترین آیه در باب دعا، آیه ی 186 سوره ی بقره است.
” وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ” خداوند در این آیه چهار مرتبه از ضمیر من استفاده کرده است:”وقتی سؤال کردند بندگان من، از من، بگو من به آنها نزدیکم و من را بخوانند، من به آنها جواب می دهم.”
خداوند معمولاً در قرآن از ضمیر “ما” استفاده می کند در صورتی که بحث هیبت و قدرت و عظمتش باشد از ضمیر “ما” استفاده می کند اما وقتی بحث عشق و محبتش باشد از ضمیر “من” استفاده می کند. وقتی بحث دعا است خداوند با بنده اش اعلام رفاقت می کند و از ضمیر ” من” استفاده می کند. ضمیر “من” علامت دوستی و محبت است. در این آیه خداوند چهار بار سفره ی محبت و عطوفت را پهن کرده است.
علی (ع) فرمودند: دعا کلید رحمت خداوند است.
یعنی مهم، استجابت دعا نیست بلکه رحمت خداوند است. سرآمد رحمت خداوند آن است که او به ما اجازه داده که با او گفت و گو کنیم. عمر و اولاد و سلامتی و غیره نعمت خداوند است نه رحمت او. به نظر می رسد که دعا برای این است که هیچ گاه بنده با خداوند قهر نکند و همیشه زمینه برای حرف زدن داشته باشد. برای همین است که در طول زندگی علی (ع) پانصد دعا از ایشان جمع آوری شده است و البته دعاهای بسیاری هم داشته که به گوش ما نرسیده است. نمونه ی آن، مناجات مسجد کوفه است.
اگر خداوند دعا ی ما را اجابت نکرد نباید دلگیر شویم زیرا در قرآن کریم نیز می فرماید: من دعای انبیا را گاهی اجابت نکردم.به عنوان مثال:
- ابراهیم (ع) دعا کرد که خدایا عموی من که مشرک مرده است را بیامرز. خداوند فرمود: نمی آمرزم زیرا مشرک بود اگر چه تو ابراهیم دعا کنی.
- نوح (ع) برای پسرش دعا کرد که خداوند پسرش را از غرق شدن نجات دهد اما خداوند دعایش را به اجابت نرساند زیرا فرمود پسرت از اهل تو نیست.
- پیغمبر (ص) خواست برای منافقین دعا کند اما ندا آمد دعا نکن زیرا من به اجابت نمی رسانم.
گاهی اوقات خداوند دعای انبیاء را به تأخیر انداخته است. خداوند دعای حضرت موسی (ع) را چهل سال به تأخیر انداخت.
امام صادق (ع) می فرمایند: امکان دارد خداوند دعا را گاهی تا بیست سال به تأخیر بیاندازد.
رسول الله (ص) می فرمایند: سه چیز است که هیچ ضرری در آن نیست:
- دعا کردن در هنگام گرفتاری .
- استغفار و توبه هنگام گناه .
- شکر کردن به هنگام نعمت.
همان طور که نماز را و روزه و اخلاق را از قرآن یاد می گیریم باید دعا کردن را هم از قرآن باید یاد بگیریم.
- در سوره ی نمل آیه ی 19 دعا کردن را از زبان حضرت سلیمان (ع) یاد داده است. با اینکه سلیمان (ع) حشمت الله است و از آدم گرفته تا تمام انبیاء به هیچ کدام حکومتی مانند حکومت سلیمان(ع) را نداده است اما در دعا می فرماید:
“رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَدْخِلْنِي بِرَحْمَتِكَ فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِين”
خدایا به من الهام کن و توفیق بده شکر نعمتت را، و توفیق بده تا شکر نعمت هایی که به پدر و مادرم داده ای را من به جا آورم و توفیق بده آن عمل صالحی که رضای تو در آن است را انجام دهم ( گاهی انجام ندادن عمل مستحبی ما ثوابش بیشتر است از انجام دادنش زیرا رضایش در آن نیست.) خدایا من را از جمع اشرار دور کن و داخل در بندگان صالحت قرار بده.
رأس دعاها، دعا برای فرج امام زمان (عج)
همت قرآن بر این است که ما دعا کردن یاد بگیریم و در رأس دعاها، دعا برای فرج امام زمان (عج) است زیرا خودشان فرمودند: برای تعجیل در فرجم زیاد دعا کنید، زیرا فرج من، فرج شماست.
شرایط دعا برای امام زمان (عج)
اما دعا برای امام زمان(عج) چند شرط اساسی دارد:
- قلب و زبان باید یکی باشد. چنان باید خواهان فرجش باشی که اگر ایشان آمد و اول سر تو را زد باز بگویی عیبی ندارد تو فقط بیا. سید بن طاووس (ره) به پسرش می گوید: چنان خواهان فرج باش که بگو تو فقط بیا من حاضرم سرم را بدهم.
- هنگام دعا برای ایشان گمان نکنم که ایشان نیازمند دعای من است. اگر چنین فکری کنیم اعتقادمان باطل است.
- وقت دعا کردن برای ایشان بدانیم که این امر وظیفه ی واجب ما است در زمان غیبت، مثل حجاب کردنمان یا نماز خواندنمان.
- هنگام دعا برای ایشان به یقین بدانیم که دعا برای ایشان موجب می شود تا درها برای همه باز شود.
نتیجه ی دعا برای ایشان :
- توفیق نماز شب خواندن و دعا خواندن و کربلا رفتن و توفیق کسب محبت خداوند را برای ما به ارمغان می آورد زیرا خداوند دعا کنندگان به امام زمان (عج) را دوست می دارد.
- دعا برای ایشان ادای تکلیف برای مظلوم است و هر دعا برای ایشان دفاع از مظلوم است.
امام حسین (ع) می فرمایند: مهدیِ ما، در زمان خودش مظلوم است، ای مردم در مورد ایشان فراوان حرف بزنید و برای ایشان قلم فرسایی کنید و بسیار برای ایشان دعا کنید زیرا مهدی ما مظلوم است دعای شما یاری مظلوم است.
ادامه بحث ماه رمضان:
در روزهای گذشته گفتیم معنای “صوم” یعنی بلندیِ مرتبه. روزه در میان تمامی عبادت ها مثل و مانند ندارد آن قدر که بلند مرتبه است.
پیامبر(ص) فرمودند: روزه، هم صفتی با خداوند است، خداوند را به چیزی نمی توان شبیه کرد و روزه را نیز در میان عبادت ها نمی توان به چیزی شبیه کرد.
روزی اُسامه آمد نزد پیغمبر(ص) و عرض کرد: یا رسول الله! من را به عملی وا دارید که آن را از روی عشق و علاقه ی شدید انجام دهم، پیامبر(ص) فرمودند: برو روزه بگیر زیرا روزه عبادت عاشقانه است و روزه سپری است در مقابل آتش جهنم.
پیامبر(ص) فرمودند: روزه دار دو شادی دارد:
- شادی اول هنگام افطار است که توانسته روزه ی کامل بگیرد و مریض نشود.
- و شادی دوم آن روزی است که روزه اش، او را به ملاقات خداوند می برد و خود خداوند روزه دار را ملاقات می کند. روز قیامت وقتی روزه اش را به محشر می آورند با چشم دل خداوند را ملاقات می کند.
عرفا می گویند: روزه، قائم مقام خداوند است برای صاحبش در روز قیامت.
ادامه ی حدیث: روزه سپر است بین شما و آتش جهنم و سپر بین روزه دار و مسائل و مشکلات دنیا.(چه بسا که مشکلی در زندگی من بود و با آمدن ماه رمضان، روزه سپر بلای من در مقابل مشکلات دنیا شد و مشکل من حل شد)
روزه علامت عشق خداوند است به بندگانش زیرا خداوند در قرآن بسیار فرموده ” وَاتَقُوا الله” و تقوی از ریشه ی “وِقایَة” است و آن به معنای سپر و چتر است. روزه سپر بلای ماست در مقابل بلاهای نفسانی و شیطانی و جنی و انسی.
اما چرا روزه برای ما سپر بلا نمی شود؟ زیرا یقین و باورمان ضعیف است.باورمان به وعده های خداوند ضعیف است.
دعا:
دعای زیر یکی از این دعاهای امام زمان (عج) است. مداومت بر این دعا حشر با امام زمان (عج) می آورد و از روز اول نیت کن که من این دعا را به نیابت امام زمان (عج) می خوانم زیرا خود امام زمان (عج) این دعا را می خواندند.
“يا نُورَ النُّورِ ، يا مُدَبِّرَ الْاُمُورِ ، يا باعِثَ مَنْ فِي الْقُبُورِ ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَاجْعَلْ لي وَلِشيعَتي مِنَ الضّيقِ فَرَجاً ، وَمِنَ الْهَمِّ مَخْرَجاً ، وَأَوْسِعْ لَنَا الْمَنْهَجَ ، وَأَطْلِقْ لَنا مِنْ عِنْدِكَ ما يُفَرِّجُ ، وَافْعَلْ بِنا ما أَنْتَ أَهْلُهُ يا كَريمُ”
نماز
اگر می توانید این نماز را از امشب تا پایان شب های قدر هر شب بخوانید مخصوصا کسانی که حاجتی دارند و ثوابش را هدیه به امام جعفر صادق (ع) کنند. زیرا امام صادق(ع) به هر گرفتاری می گفتند این نماز را بخوان و در پایان نماز سه مرتبه می گفتند: تخلف ندارد تخلف ندارد تخلف ندارد.
و این نماز گشایش هر حاجتی است جز مرگ حتمی.
بعد از نماز عشا دو رکعت نماز بخوانید در رکعت اول حمد و سپس یک مرتبه آیة الکرسی و رکعت دوم حمد و سپس آیات آخر سوره ی حشر از آیه ی “لَوْ أَنْزَلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ…” تا آخرین آیه ی این سوره سپس بعد از سلام نماز، قرآن را روی سر می گذارید و آن آدابی که در مفاتیح برای شب های قدر آمده است که مربوط به قرآن سر گرفتن است را انجام داده (“اللَّهُمَّ بِحَقِّ هَذَا الْقُرْآنِ وَ بِحَقِّ مَنْ أَرْسَلْتَهُ بِهِ وَ بِحَقِّ كُلِّ مُؤْمِنٍ مَدَحْتَهُ فِيهِ وَ بِحَقِّكَ عَلَيْهِمْ فَلاَ أَحَدَ أَعْرَفُ بِحَقِّكَ مِنْكَ” پس ده مرتبه بگويد”بِكَ يَا اللَّهُ” و ده مرتبه “بِمُحَمَّدٍ”…)
سپس وقتی نام امام زمان(عج) را در حالی که ایستاده ای گفتی بعد از آن ایستاده دعا کن که ان شاء الله به اجابت می رسد.