بسم اللّه الرحمن الرحیم

یا فاطمة زهرا (س) أغیثینی

 

عنوان منزه از نعوت است علی                    برذات حق آیه ی ثبوت است علی

زان ناقه سواری و حضور شب دفن               پیداست که حی لایموت است علی

علی (ع) نقطه ی “ب” در بسم الله است که اگر آن نقطه را برداریم چیزی خوانده نمی شود. بسم الله یعنی آغاز و اگر نقطه ی “ب” را برداری آغازی وجود نخواهد داشت. اول و آخر و وسطی نخواهد بود. یعنی خلقتی نخواهد بود. هیچ کس علی (ع) را نمی تواند بشناسد مگر پیغمبر (ص) و برای ما همین بس که ایشان را بی ریا دوست داشته باشیم.

امشب که شب بیست و سوم می باشد شبی است که خداوند ارزش خاصی را برای آن قرار داده است.

امشب، شب دعاست، شب انس با خداوند متعال است.

برای امشب دعای زیبایی از قول رسول اکرم(ص) آمده است:

سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَالرُّوحِ سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الرُّوحِ وَالْعَرْشِ سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ السَّمواتِ وَالأرَضِيْنَ سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ البَحارِ وَالْجِبالِ سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ يُسبِّحُ لَهُ الْحِيتانُ وَالْهَوامُّ وَالسُّباعُ في الآكامِ سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ سَبَّحتُ لَهُ الْمَلائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ عَلا فَقَهَرَ وَخَلَقَ فَقَدَّرَ سُبُّوحٌ سُبُّوحٌ سُبُّوحٌ سُبُّوحٌ سُبُّوحٌ سُبُّوحٌ سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ قُدُّوسٌ قُدُّوسٌ قُدُّوسٌ قُدُّوسٌ قُدُّوسٌ قُدُّوسٌ أنْ تُصَلِي عَلى مُحَمَدٍ وآلِهِ وأنْ تَغْفِرَ لِي وتَرْحَمَنِي فإنّكَ أنْتَ الأحَدُ الصَمَد.

چون شب، شب تسبیح است پس دعا نیز، دعای تسبیح است.

یک دعا نیز برای امشب داریم که پیغمبر(ص) و امام جعفر صادق(ع) بر خواندن این دعا در امشب بسیار تأکید نموده اند. اما با گریه و دل شکسته و با اشک چشم آن را بخوان. فرمودند اگر این حالت برایتان پیش نیامد آن قدر آن را بخوان تا این حالت برایت پیش بیاید.

دعا:

اللَّهُمَّ امْدُدْ لِي فِي عُمْرِي، وَأَوْسِعْ لِي فِي رِزْقِي، وَأَصِحَّ لِي جِسْمِي، وَبَلِّغْنِي أَمَلِي، وَإِنْ كُنْتُ مِنَ الاَشْقِياءِ فَامْحُنِي مِنَ الاَشْقِياءِ وَاكْتُبْنِي مِنَ السُّعَداءِ، فَإِنَّكَ قُلْتَ فِي كِتابِكَ المُنْزَلِ (عَلى نَبِيِّكَ المُرْسَلِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَآلِهِ) :يَمْحُوالله ما يَشاءُ وَيُثْبِتُ وَعِنْدَهُ اُمَّ الكِتابِ.

خدایا برای من عمر دوباره بنویس، خدایا رزقم را توسعه بده، خدایا بدنم را سالم نگه دار، و امشب مرا به آرزو های زیبایم برسان، خدایا اگر اسم من در دفتر گناهکاران نوشته شده آن را پاک کن، و نام من را در زمره ی سعادتمندان بنویس، تو در کتابت فرمودی ( آن کتابی که بر پیامبر(ص) نازل کرده ای): که هر چیزی را که بخواهی پاک می کنی و هر چیزی را که بخواهی ثبت می کنی.

وقت این دعا امشب است که هر چیزی را خوب است بخواهی و باید امشب ارتباط زبانی ات را با خدا بسیار قوی کنی.

ذکر:

ذکر امشب “یا رئوف” است به عدد هزار مرتبه. یا “رئوف “یازده بار در قرآن آمده و نه مرتبه ” یا رئوف یا رحیم” در قرآن آمده است.

بهشت برین، الطاف و تفضلات بی حد خداوند، بخشش گناهان، مهلت دادن به گنه کاران، تأخیر در عذاب الهی، مقام شفاعت که به یک عده ای می دهد تا در قیامت شفاعت کنند، پیغمبری که فرستاده است، همه و همه از اثرات اسم “رئوف” خداوند است. تجلی این اسم فقط در انسان هاست و فقط ما می توانیم نسبت به هم رحیم و مهربان باشیم. حیوان به حیوان یا انسان به ملک رأفت ندارد.

وقتی این اسم به ما تجلی کرد ما نسبت به همه مهربان می شویم و در شب قدر همه را می بخشیم.

نماز:

اما شب، شب نماز است. نمازی در نهایت خضوع و خشوع. یک ذکر است که تسلیم و خشوع و خضوع ما را در مقابل خداوند اعلام می کند اگر نمازی با این ذکر انجام شد معراج مؤمن می شود.

خداوند برای هر کسی معراجی گذاشته است. معراج حضرت آدم(ع) گریه هایش از خوف خداوند بود. معراج حضرت نوح (ع) نهصد سال صدماتی که از مردم خورد، بود. معراج حضرت ایوب (ع) تحمل آن بیماری های سخت بود. معراج یونس (ع) در شکم ماهی بود. معراج یعقوب (ع) فراق یوسف (ع) بود. معراج یوسف (ع) ترس و وحشتش در دل چاه بود. معراج موسی (ع) تحمل آزار فرعون بود. معراج عیسی(ع) در پای صلیب دار بود. معراج رسول الله (ص) رفتن از مسجدالحرام و مسجد الاقصی به آسمان ها بود. معراج علی(ع) فرق شکافته به حال سجده بود. معراج فاطمه (س) بین در و دیوار بود. معراج حسن بن علی (ع) سکوت و صبر در برابر اهانت ها به علی(ع) بود. معراج حسین بن علی(ع) در قتلگاه بود که برای نجات قاتلش از جهنم از او آب طلب کرد. اما معراج مؤمن دو رکعت نماز با خشوع است. دو رکعت نمازی که انسان را از زشتی ها باز می دارد.دو رکعت نمازی که در برابر خداوند تسلیم شویم و راضی شویم به رضای او.

پس غسل کن، لباس تمیز بپوش، در دل شب هنگامی که از احیا برگشتی دو رکعت نماز بخوان و سلام نماز را که دادی در گوشه ای با گردن کج سیصد و نه مرتبه بگو “ماشاءَالله” یعنی خدایا هر چیزی که تو بخواهی من به آن راضیم. و در پاسخ خداوند به تو می گوید: به عزتم سوگند قشنگ ترین چیزها را برای تو می خواهم.

اگر این نماز را این گونه بخوانی امشب شما را تا بهشت بالا می برد.

اما از وظایف مهم امشب ، شناخت امشب است:

اینکه شبی با برکت است و شبی مانند امشب در طول سال نخواهد بود. و مبارک ترین شب است زیرا قرآن در آن نازل شده است.

در آیات ابتدایی سوره ی دخان داریم: “إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُّبَارَكَةٍ ۚ إِنَّا كُنَّا مُنذِرِين. فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ”. و امشب سوره ی دخان را فقط برای این دو آیه می خوانیم که از دلِ قرآن، برکت امشب را در آوریم.

قرآن از چند جهت مبارک است:

1.از جهت نازل کننده ی آن.” تَبَارَكَ الَّذِي نَزَّلَ الْفُرْقَانَ” خداوندِ با برکت این کتاب را نازل کرده است.

2.از جهت محتوای، قرآن مبارک است. “كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَیْكَ مُبَارَك” کتابی فرستادیم که آیات آن با برکت است.

3. از جهت مکان نزول قرآن، مبارک است. “بِبَکَّةَ مُبَارَکًا”
4. از جهت نزولِ زمانی مبارک است. “فِی لَیْلَةٍ مُبارَکَة”.(امشب کتابی را روی سر می گذاری که بطن آن علی(ع) است و امشب زیر چتر علی(ع) می گویی:”بِکَ یا الله”.

امشب با برکت است زیرا خداوند جمیع نعمتها و تفضلاتش را که هر ساله مرحمت می کند امشب امضا می کند.

امشب بابرکت است زیرا مرگ، حیات، قبض، بسط، رزق مادی، رزق معنوی و… همه و همه در امشب تقدیر می شود.

امشب درهای رحمت باز است، خداوند دعای بنده هایش را مستجاب می کند، گناه گنه کاران را می آمرزد، ملائکه را نازل می کند؛ و عبادت امشب از عبادت هزار ماه بالاتر است.

خداوند حکیم به وسیله ی فرشتگان، قدرِ هر کس را اندازه گیری می کند. به اندازه ای که زمینه اش را در طول یک سال با عملت فراهم کرده ای امشب دریافت می کنی. اندازه ات را خودت آورده ای. در طول سال کارهایی که کردی را امشب می آوری و به اندازه ی آنها امشب دریافت خواهی کرد. خداوند امشب به مَلک می گوید با عملی که آورده او را بسنج.

امام جعفر صادق(ع) فرمودند: در شب قدر، تقدیر هر کسی به اندازه ای است که در طول سال، زمینه فراهم کرده است.

سپس ایشان فرمودند: تقدیرات نوزدهم ماه رمضان نوشته می شود و بیست و یکم بازدید می شود و بیست و سوم بسته می شود. و شب قدر معلوم نیست زیرا خداوند اشیاء قشنگش را پنهان می کند. خداوند رضایش را بین عبادت ها پنهان کرده است تا همه ی عبادت ها را انجام دهی. غضبش را بین گناهان پنهان کرده تا تو از ترس آن غضب همه ی گناهان را ترک کنی دوستانش را در بین بندگان پنهان کرده است تا تو همه را احترام کنی. اجابت دعا را در بین دعا ها پنهان کرده تا تو همه ی دعا ها را به درگاهش عرضه بداری. اسم اعظمش را در بین همه ی اسماء پنهان کرده است تا تو همه ی اسماءش را بخوانی ساعت مرگ را پنهان کرده است تا تو همه ی ساعت ها آماده باشی. و شب قدر را بین لیالی شب های دهه ی آخر پنهان کرده است تا تو ده شب زحمت بکشی. تا دنیا، دنیاست شب های قدر هست و شب های قدر یکی از علایم لازمه ی وجودی امام زمان(عج) است.

شب در فرهنگ اسلام:

شب در فرهنگ اسلام بسیار مهم است. وقتی حضرت موسی(ع) به “طور سینا” رفت روزها علاوه بر شبها نیز مشغول عبادت بود اما خداوند می فرماید ما چهل “شب” موسی(ع) را پذیرایی کردیم.

ما روزها نیز عبادت می کنیم و استغفار می کنیم اما خداوند در قرآن مجید استغفار در شب را نام می برد: “وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ” توبه ی کسانی را زود تر قبول می کنم که در دل شب استغفار کرده باشند.

پیغمبر(ص) را در دل شب گردش داد. و به او مأموریت مناجات در دل شب داد: “وَمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَة” شب ها بیدار شو و نافله بخوان. “قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا” و دو سوم شب را بیداری بکش. با اینکه پیغمبر(ص) روزها نیز نافله دارد و عبادت می کردند.

ما در طول روز نیز قرآن می خوانیم اما خدا در قرآن می فرماید: “يَتْلُونَ آيَاتِ اللَّهِ آنَاءَ اللَّيْلِ”خوش به حال کسی که در دل شب قرآن می خواند.

از عجایب قرآن قسم های قرآن است. خداوند در قرآن یک بار به “فجر” قسم خورده است و یک بار به “عصر” قسم خورده است و سه بار به “شب” قسم خورده است:1 . “وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَس”. 2. “وَالَّیْلِ إِذَا أَدْبَر”. 3. وَ اللَّیل‌ِ إِذا یَسر.

خداوند تبارک و تعالی میزان عبادت شب قدر را به اندازه ی هزار ماه قرار داده است.

رسول اکردم (ص) فرمودند برای امور مقدستان زمان مقدس پیدا کنید.

و امشب ما می خواهیم کار مقدس انجام دهیم پس باید در زمان مقدس و ساعت مقدس انجام دهیم و ازآن زمان، انرژی اش را دریافت کنیم.

از اتفاقات امشب:

• نزول قرآن به قلب پیامبر (ص) مجموعا و به یکباره.

قرآن بیست و سه سال آیه، آیه نازل شد اما شش هزار و اندی آیه، به یکباره در قلب ایشان نازل شد تا ایشان در طی این بیست و سه سال آنها را برای امت بگویند.

• « تَنَزَّلُ الْمَلآَئِكَةُ وَالرُّوحُ»: شب نزول ملائکه به همراه روح.

از امام صادق (ع) سوال کردند این روح همان جبرئیل است؟ ایشان پاسخ دادند: خیر، جبرئیل، ملک است و این روح از ملک بالاتر است.

انواع روح داریم: روحی که منشأ قدرت است و با آن حرکت و تکلم و … می کنند و همه ی انسانها و حیوانات و … دارند. روحی که منشأ اختیار و انتخاب و فکر است و مختص به انسان است. روحی که عقل محض است و مختص به ملائکه است. روحی که برتر از ملائکه است و سالی یکبار در شب قدر به زمین نازل می شود و جبرئیل و ملائکه به استقبال و بدرقه و در معیت او پایین می آیند که معصوم (ع) فرمودند: این روح، فاطمه زهرا (س) است.

• از اتفاقات امشب« سَلاَمٌ هِيَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ».

” سلام” اسم خداوند است یکی از اسماء حسنی خداوند است و نورانی ترین اسم خداوند است و در روایات می فرمایند که تجلی اسم ” سلام ” بر عالم، وجود فاطمه زهرا (س) است.

امشب، شبِ فاطمه (س) است خداوند امشب و در تاریکی مطلق، تقدیرات را رقم می زند (تاریکی مطلق است زیرا کسی نمی داند خداوند چه رقم می زند) و در این تاریکی یک روزنه ی نور وجود دارد و آن نورِ فاطمه (س) است که پایین می آید به همراه تمام ملائکه تا آنچه که در شب قدر مقدر شده، به دست ایشان پایین آورده شود. جبرئیل، امینِ وحی خداوند است و فاطمه (س) امینِ مقدرات خداوند است. با همین اسم هم خداوند در قیامت به شفاغت کبرای فاطمه (س)، بهشت را برپا می کند «سَلامٌ عَلَيْکُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدينَ»، به شفاعت فاطمه (س) طاهر شدید حال، با محبت فاطمه (س) داخل در بهشت شوید و الی الابد در آن ساکن شوید.

“حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ”: جبرئیل به همراه این روح خانه به خانه می روند و مؤمنینِ دعاکننده و شب زنده دار در این شب را سلام می دهند و به آنها تجلی می کنند و هر مؤمنی که چیزی را دریافت کند و این نور به او بتابد، تا ظهور امام زمان (عج) یعنی “مَطْلَعِ الْفَجْرِ” در نهایتِ سلامتی عقلی و روحی و دینی و اخلاقی زندگی خواهد کرد.

امشب خداوند تقدیر می نویسد، برای نوشتن، قلم و کتاب لازم است، قلمی که خداوند با او می نویسد پدرِ فاطمه (س) یعنی رسول اکرم (ص) است و کتاب مبین هم همسرِ فاطمه(س) یعنی علی (ع) است. خدا با قلمِ پیامبر (ص) بر وجودِ علی (ع) مقدرات عالم را می نویسد. کتاب هم محل نزول می خواهد و محل نزولِ مقدّرات، دامن فاطمه (س) است. سپس این مقدراتِ نازل شده، توسط پسرِ فاطمه (س) یعنی امام زمانِ هر زمانی، تقسیم می شود که امام زمان (عج)، تقسیم کننده ی مقدرات هستند. پس امشب ، شبِ فاطمه (س) است.

خداوند به پیامبر (ص) فرمود: تا امتت استغفار کنند بلا نازل نمی کنم. سپس رسول اکرم (ص) فرمودند: اگر استغفار نکردند چه؟ فرمود: تا وقتی ” سلام” در میان آنهاست به آنها بلا نازل نمی کنم ( تا شب قدر هست و فاطمه (س) به زمین نازل می شود عذاب نازل نمی کنم).

از امام صادق (ع) سؤال کرد: آیا شب قدر، نوزدهم ماه رمضان است ؟ امام (ع) فرمودند: شاید. دوباره پرسید: بیست و یکم است؟ امام (ع) فرمودند: شاید. گفت: بیست و سوم است؟ امام (ع) فرمودند: شاید. دوباره سؤال کرد، امام (ع) ناراحت شدند و فرمودند: برو و صاحبِ شب قدر را بشناس! گفت صاحبش چه کسی است؟ امام (ع) فرمودند: مادرِ ما فاطمه زهرا (س) صاحب شب قدر است.( آن شبی که مادر ما را درک کردی، آن شب لیلة القدر تو است اگر نفهمیدی و درک نکردی اصلا شب قدر نداشته ای).

امشب شبِ نزول زهرا (س) است به همین جهت ایشان با خودش آمرزش می آورند. در شب قدر، جبرئیل با ملائکه همراه با روح به زمین می آیند و جبرئیل پرچم سبزی را در بام کعبه نصب می کند. جبرئیل ششصد بال دارد که دو تا از آن را فقط در شب قدر باز می کند که از مشرق تا مغرب گسترده می شود. آنها به خانه ها سر می زنند هر کس که دعا کند را سلام می دهند و آمین به دعای او می گویند. او هنگام سحر به ملائکه می گوید: برویم، آنها می گویند: پس تکلیف امت محمدی چه می شود؟! ندا می آید: گناهانشان را بخشیدم و دعاهایشان را به اجابت رساندم، حال به ملکوت بیایید ( زیرا دستانشان بوی قرآن می دهد و زبانهاشان بوی استغفار و دلهایشان بوی عشق می دهد).

در این شب چه بخواهیم:

محبت فاطمه (س) و علی (ع) و اولادشان را بخواهیم. از الان تا سحرِ فردا، هر وقت دعا کردیم بگوییم: «اللهم زِد فی قُلوبِنا مُحبتِ علی بن ابی طالب وَ اولادِ هِ المعصومین».

تأثیرات این محبت چیست؟

1) حشر با اهل بیت (س) می آورد. از خراسان تا مدینه پیاده آمد نزد امام محمد باقر (ع) در حالیکه پاهایش خونین شده بود، به امام (ع) عرض کرد: آقا جان! عشق شما مرا به اینجا کشانده است. امام (ع) فرمودند: به خداوند قسم که اگر سنگی ما را دوست داشته باشد در قیامت با ما محشور می شود و در بهشت، سنگ بهشتِ ما می شود.

2) وقتی محبت آنها در دل آمد از آنها سخن می گوییم. امام زمان (عج) امروز به سخن گفتن درباره ی ایشان نیاز دارند. علی (ع) فرمودند: با سخنی که از ما می گویید و ما را می شناسانید، اگر یک نفر را به سمت نور هدایت کنید در قیامت پیراهنی بر تن شما می کنند که یک نخ از آن به همه ی دنیا می ارزد و تاجی بر سر شما می گذارند که محشر روشن می شود و منادی در قیامت ندا می دهد: ای آن کسانی که در دنیا با نورِ سخن این بنده ی خدا، راه را یافتید دامن او را بگیرید و با هم به بهشت برین داخل شوید.

3) وقتی محبت آنها را در دل داشتی نه تنها تو آنها را یاد می کنی بلکه آنها هم تو را یاد می کنند.

نقل کرد: در دهاتهای اصفهان شوهرم حجة الاسلامی بود. پیر و مریض و تکیده شد. من از او پرستاری می کردم. شبی دیدم فردی درِ حیاط را می زند و اجازه داخل شدن می خواهد. او داخل شد دیدم که گویا خورشید وارد حیاط شد آقایی زیبا با عمامه سیاه ونعلین زرد وارد شدند و فرمودند: به ملاقات سید آمدم. من ایشان را راهنمایی کردم داخل اتاق. سید خواست که به احترام بلند شود اما آقا اجازه ندادند و فرمودند: شما بیمار هستید بخوابید. با هم شروع به سخن گفتن کردند اما من چیزی از سخنانشان متوجه نمی شدم. چای آوردم ایشان لبخندی زدند و فرمودند: من از اینها نمی خورم. گفتم پس دعایی به آن بخوانید و بدمید تا سید بخورد و شفا بگیرد. ایشان دعا را خواندند. بلند شدند که بروند به من آرام فرمودند: مواظب این سید باش و او را پرستاری کن و غذایش را به موقع بده او را احترام کن؛ او نوکر جدم حسین (ع) بوده؛ تو پرستاریش را کن که حق پرستاریش را خودم به شما می دهم. من گفتم چشم. ناگهان غیب شد. به کوچه دویدم و از همسایه پرسیدم که کجا رفت؟ گفت کسی از اینجا خارج نشد!

وقتی محبت اینها در دل ما وارد شد ملک و فرشته و جنیان مؤمن و ارواح مؤمنان و حتی حیوانات هم ما را می شناسند.

پیرزنی در نیشابور زندگی می کرد او شب و روز کار می کرد و از پشم، نخ می ریسید و می فروخت و پولهایش را جمع می کرد. از او سؤال کردند: پول برای چه می خواهی؟ او گفت: می خواهم به مدینه بروم و امام رضا (ع) را زیارت کنم. امام رضا (ع) به نیشابور آمدند بسیاری از بازاریان و تاجران و صاحب منصبان از ایشان درخواست کردند که شب را درخانه ی آنها بگذراند. امام (ع) فرمودند: هر جا که شتر برود در آنجا می مانم. ایشان شتر را رها کردند و شتر آمد در خانه ی آن پیرزن!

امشب، شبِ انس با خداوند است.

باید امشب چند چیز را درخواست و دریافت کرد:

1) باید از خداوند قربش را درخواست کرد. نزدیکی به خدا با انس به خداوند است و انس با خداوند با معرفت به خداوند حاصل می شود و معرفت به خداوند بوسیله ی فکر حاصل می شود و باید اهل فکر بود؛ فکر هم غالبا با ذکر بوجود می آید پس باید اهل ذکر بود، ذکر هم وقتی کامل است که حب دنیا از دل بیرون رود و حب دنیا وقتی از دل بیرون می رود که در مقابل آنها صبر کرد و صبر حاصل نمی شود مگر اینکه از خدا ترسید و به الطاف خداوند امیدوار بود.

در مناجات الراجین، امام سجاد (ع) می فرمایند: الهی كَيْفَ أَنْسَاكَ وَلَمْ تَزَلْ ذاكِرِي؟! خدایا چگونه تو را از یاد ببرم درحالیکه تو همیشه به یاد من هستی؟!

وَكَيْفَ أَلْهُو عَنْكَ وَأَنْتَ مُراقِبِي؟! من چگونه از تو غافل شوم در حالیکه تو دائما مراقب من هستی؟!

إلهِي بِذَيْلِ كَرَمِكَ أَعْلَقتُ يَدِي،خدایا دستانم را باز کردم تا کرمت را ببینم،

وَلِنَيْلِ عَطاياكَ بَسَطْتُ أَمَلِي،دستانم را گشودم تا آرزوهایم را برآورده کنی،

فَأَخْلِصْنِي بِخالِصَةِ تَوْحِيدِكَ، چنانم کن که فقط تو را بخواهم و بشناسم،

وَاجْعَلْنِي مِنْ صَفْوَةِ عَبِيدِك.مرا از بندگان برگزیده ات قرار بده.

2) امشب باید رحمت خداوند را طلب و حاصل کنیم و رحمت خداوند حاصل نمی شود مگر اینکه دلت برای مردم بسوزد و برای آنها دعا کنی.

3) امشب باید جواز عبور از صراط را گرفت که با صدقه ممکن می شود.

علی (ع) از رسول اکرم (ص) سؤال کردند: ثواب قرائت قرآن چقدر است؟ فرمودند: صدقه، نور صراط است. سؤال کردند: ثواب روزه ی مستحبی چقدر است؟ فرمودند: صدقه، نور است. سؤال کرد: ثواب تسبیح چقدر است؟ فرمود: صدقه، مهریه ی زنان بهشت است. سؤال کرد: ثواب نماز شب چقدر است؟ فرمود: صدقه از نماز شب به هزار درجه افضل است. علی جان! اگر یک لقمه نان در دهان گرسنه ای بگذاری از ده هزار رکعت نماز شب ثوابش بیشتر است.

4) امشب باید تمام نعمتهای بهشتی را طلب کنی که این برای کسی ممکن نیست مگر اینکه بگوید « سبحان الله و الحمدلله و لا اله الا الله و الله اکبر».

5) امشب باید جلب رضایت خداوند را کنیم و این ممکن نیست مگربرای کسی که ذکر خداوند را بگوید. در سوره جمعه داریم « فَاسْعَوْا إِلَى ذِكْرِ اللَّهِ»، به سوی ذکر خداوند بشتابید. در 14 روایت مستند داریم که این ” ذکر الله” یعنی ” یا علی “.

اما همه ی اینها امشب منوط به توسل به امام حسین (ع) است که باید اول ما را ببخشند و بعد عطایای امشب را بدهند.

امام صادق (ع) فرمودند: اگر به قدری گناه کردی که با هیچ عمل قشنگی، دیگر اثر این گناه پاک نمی شود فقط گریه کن برای امام حسین(ع) که گریه بر او نه تنها اثر گناه را پاک می کند بلکه به جای آن، خوبی هم نوشته می شود.