بسم الله الرحمن الرحیم

یا فاطمة الزهرا (ع) أغیثینی

 

شما در این مجالس که حضور به هم می رسانید، از طرف حضرت فاطمه (س) دعوت شده و پذیرایی معنوی می شوید، ایشان به برخی یک نگاهی می کند که خدایا او را بیامرز و به برخی دیگر که حال خوشی دارند نگاهی می کند ومی فرماید: خدایا او را عاشق تر به حسین (ع) کن.

ایشان حال شما را می بیند و به مقتضای حال شما، برایتان دعا می کند.

ماجرای حاج رسول ترک

ایشان وقتی روضه ی امام حسین (ع) را می شنید شروع می کرد به زدنِ خود، چنان به سرش می زد که خون از دماغش جاری می شد، یقه پاره می کرد، کلاه پرتاب می کرد، فریاد می زد و غش می کرد. روزی کسی از او پرسید: حاج رسول! مگر عقلت کم شده است چرا این کارها را انجام می دهی، مگر فقط تو امام حسین (ع) را دوست داری و می شناسی و عاشقش هستی؟! حاج رسول فقط یک جمله به او گفت: خدا عاشقت کند. از آن به بعد آن شخص چنان شده بود که تا اسم حسین (ع) را می شنید چنان فریادی سر می داد، با دعای حاج رسول چنان عاشق شده بود که به یاد و نام امام حسین (ع) خود را گم می کرد و سر از پا نمی شناخت.

خداوند متعال فرموده است: آتشی از عشق حسین (ع) در دل مومنان قرار داده ام که با شنیدن نام حسین (ع) غبار از روی این عشق برداشته می شود و آتش سرخ می شود و دل مومن برای حسین(ع) می سوزد.

عظمت شب نیمه ی شعبان

از امروز چند روز به شب نیمه ی شعبان باقی مانده است، شب نیمه ی شعبان، شب گرفتنِ روزی عمر است، کسانیکه از مردن می ترسند و دستشان خالی است، بدانند که چند شب دیگر خدا عمرها را می نویسد و شب گرفتن برات از جهنم است.

حال از امروز تا شب نیمه ی شعبان چه کنم که خدا من را دوست داشته باشد و به من عمر دوباره بدهد و هم نامه ی برات از آتش بدهد، سحر آن شب ملائکه نامه های دعوت ماه رمضان را می دهند که چه کسانی مهمان واقعی هستند و چه کسانی طفیلی هستند و از هر کس باید در کدام طبقه پذیرایی شود.

وظایف ما در این چند روز باقیمانده به نیمه ی شعبان

1) توبه و استغفار با شرایط آن

2) سبک کردن بار اعضاء و جوارح

بار زبان ، بار نگاه ، و بار ……و اخیراً هم بار انگشتان ما بسیار سنگین است که در فضای مجازی هر مطلبی را گسترش می دهیم، که هر گناهی که از این اعضاء و جوارح ما سر می زند یک پرده بر روی دلمان می کشد و خداوند به قلب محجوب و قلب کدر و قلب مسأله دار و قلبی که اعتقاد ضعیف به خداوند دارد و باور و رابطه اش با خدا ضعیف است، نگاه نمی کند.

رسول اکرم (ص) فرمودند:  إِنَّ اللَّهَ (تَبَارَكَ وَ تَعَالَى) لَا يَنْظُرُ إِلَى صُوَرِكُمْ وَ لَا إِلَى أَمْوَالِكُمْ وَ لَكِنْ يَنْظُرُ إِلَى قُلُوبِكُمْ وَ أَعْمَالِكُمْ.

خداوند به شكل شما و اموال شما نگاه نمى كند بلكه به دلها و اعمال شما توجه مى نمايد.

در این چند روز باقیمانده تا شب نیمه ی شعبان سعی کنید که حقوق بر گردنتان را ادا کنید چه حق زندگان و چه حق مردگان، اگر با دست و زبان و سایر اعضا و جوارح کسی را آزرده اید حتماً حلالیت بطلبید و اگر گناهی بین شما و خدا وجود دارد حتما از خدا عذرخواهی کنید و جبران کنید.

زیرا خداوند در شب نیمه ی شعبان سال گذشته برای ما عمر دوباره نوشتند با یکسری شرایط و اگر این شرایط را به جا نیاوریم آن عمر دوباره برای ما نوشته نمی شود و نامه ی برات هم به ما داده نمی شود.

راههای توسل به حضرت عباس(ع)

امشب شب تولد حضرت عباس (ع) است و یکی از راههای توسل به ایشان، زیارت ایشان چه از راه دور و چه از راه نزدیک است.

با اینکه ایشان امام معصوم نبوده اند اما زیر سایه ی سه امام، امام علی (ع) وامام حسن (ع) و امام حسین (ع) نورانیت و معنویت فراوانی کسب کرده اند مثل انسانی که زیر نور آفتاب نشسته باشد و از خورشید نور و گرما کسب کرده باشد.

ایشان پانزده سال زیر سایه ی امام علی (ع) بودند و ده سال بعد زیر سایه امام حسن (ع) و ده سال بعد هم زیر سایه ی امام حسین (ع) بوده اند.

فرمودند: مثل جوجه ای که دانه را نوک به نوک از مادرش می گیرد ایشان هم علم و دانش و بینش و بصیرت را دهان به دهان از سه امام بزرگوار گرفته اند.

آنچه خداوند وعده داده است برای زیارت معصوم، در زیارت ایشان هم نهفته است چه از راه دور و چه از راه نزدیک.

در زیارت نامه ی ائمه می خوانیم: «اشهدُ انکَ تسمعُ کلامی و تَرُدُ سلامی»؛ من شهادت می دهم که شما امام معصوم، کلام من را می شنوید و سلام من را جواب می دهید.

من به این مسأله یقین و باور دارم که با سلام به شما و درد و دل با شما، شما صدای من را می شنوید و به من پاسخ می دهید.

و دقیقاً همین مقام هم برای حضرت عباس (ع) است، شما چه از راه دور و چه از راه نزدیک، ایشان را زیارت کنید، هر چه بخواهید ایشان می شنوند و پاسخ می دهند.

علاوه بر اینکه ایشان زیر سایه ی این چند امام بوده اند، یکی از اولیاء خدا هم هستند.

مقامات حضرت عباس (ع)

ایشان هم عالِم هستند هم زاهد، هم عابد، هم مجاهد و هم شهید و هم یکی از اولیاء خداوند هستند.

در مورد شأن ایشان فرموده اند: «قُرَهُ العَینِ المُرتَضی و ثَمَرَهُ الفُوادِ سیدهِ النساءِ فاطمهَ الزهراء وَ نورُ حَدَقَهِ سَیدُ الشهداء»

ای کسی که برق نگاه علی (ع) هستی (علی(ع) با این برق نگاه تا خدا را می دید و سر به آسمان که می کرد تا عرش خدا را می دید و به زمین که نگاه می کرد تا عمق زمین را می دید.)

ای میوه ی دل فاطمه زهرا (س) (با اینکه حضرت ام البنین (س) مادر ایشان است)

و ای نور تخم چشم سید الشهداء حسین بن علی (ع)

حال با این دیدگاه باید به زیارت ایشان رفت، و زیارت ایشان بسیار مهم است.

حکایت

از تجار معروف کربلا بود، نقل کرد: هر روز صبح و شام به زیارت امام حسین (ع) مشرف می شدم و پنج شنبه ها هم به زیارت حضرت عباس (ع) می رفتم، شبی در عالم رؤیا حضرت فاطمه (س) را به خواب دیدم ایشان با غضب فرمودند: چرا پسرم را زیارت نمی کنی؟ گفتم: بی بی جان! من هر روز به زیارت پسرتان امام حسین (ع) می روم. اما ایشان اشاره کردند به سمت حرم حضرت عباس (ع) و فرمودند: آن پسرم عباس (ع) را می گویم، چرا به زیارت ایشان کم می روی، من راضی به این امر نیستم.

راه دیگر توسل به ایشان، گفتن و شنیدن کرامات و شرافات ومقامات و قدرت و احترام ایشان نزد اهل بیت (ع) است.

هر کجا فضایل ایشان گفته شود محل حاجت گرفتن و توسل به ایشان است.

راه دیگر توسل به ایشان، نماز توسل است:

به نیت نماز توسل به ایشان، دو رکعت نماز می خوانید و در رکعت اول بعد از قرائت سوره ی حمد، صد مرتبه می گویید: «یا حَیُّ یا قَیوم»

و در رکعت دوم نیز به همین ترتیب می خوانید و بعد از سلام نماز قبل از اینکه از جای خود حرکت کنید، صد مرتبه می گویید: السَلامُ عَلَیکَ یا عباس بن امیرالمومنین( سعی کنید یک دستتان به سینه باشد.)

راه دیگر توسل به ایشان، انواع ذکرها است:

جهت حوائج و در هنگام شدائد، بدون عدد بصورت ورد می گویید: «عبدالله اَباالفضل دَخیلَکَ»

و همچنین برای حوائج بسیار مهم، هفت شب چهارشنبه در دل شب به ایشان متوسل شده و صد مرتبه می گویید:

ای ماه بنی هاشم خورشید لقاء عباس     ای نـــور دل حیدر شمع شهداء عباس

با محنت و درد و غم ما رو به تو آوردیم               دست منِ محزون گیر از بهر خدا عباس

راه دیگر توسل به ایشان، توسل به پنج تن آل عبا، است به این ذکر:

«الهی یَا حَمِیدُ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ یَا عَالِی بِحَقِّ عَلِیٍّ یَا فَاطِرُ بِحَقِّ فَاطِمَةَ یَا مُحْسِنُ بِحَقِّ الْحَسَنِ وَ یا قدیمَ الْإِحْسَان بِحَقِّ الْحُسَیْنِ»

وقتی شما برای شدائد این توسل را به نام پنج تن می خوانید، این بزرگواران به حضرت عباس (ع) مأموریت می دهند که حاجت شما را روا کنند.

راه‌های شناخت حضرت عباس(ع)

ایشان ابوفاضل هستند و صاحب فضایل بسیار زیاد هستند و شناختشان بسیار سخت است و شما برای اینکه به مقام ایشان فهمی پیدا کنید باید ایشان را از زبان سایر ائمه و بزرگان بشناسید.

مقام ایشان در قرآن

اگر ایشان را به دید شهید نگاه کنید باید به سراغ قرآن بروید که در قرآن، خداوند متعال در باب مقام شهید چه فرموده اند.

خداوند متعال در قرآن در سوره ی آل عمران می فرمایند:

«وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاء عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ،  فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ وَيَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُواْ بِهِم مِّنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ، يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِّنَ اللّهِ وَفَضْلٍ وَأَنَّ اللّهَ لاَ يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِينَ»؛ و كسانى را كه در راه خدا كشته شدند مرده مپندار، بلكه زندگانند و نزد پروردگارشان روزى داده مى‏شوند، در حالى كه بدانچه خداوند از فزونى و بخشش خود به آنان داده است شادمانند، و به [نيكويى حالِ‏] آن كسانى كه از پس ايشان هنوز به آنان نپيوسته‏ اند شادى همى كنند كه نه بيمى بر ايشان است و نه اندوهگين شوند، ايشان به نعمت و بخششى كه از خداست و به اين كه خداوند مزد مؤمنان را تباه نمى‏كند، شادمانند.

آنقدر شهید مقام بالایی دارد که خداوند در این سه آیه پشت سر هم به مقام و جایگاهشان اشاره می کند و آنقدر شهید از آن چیزی که خداوند به او داده است راضی و خوشحال است زیرا به بالاترین محل و مقام ملحق شده است، این مقام یک شهید معمولی است حال ببینید که مقام حضرت عباس (ع) چیست.

مقام ایشان در روز قیامت

اگر می خواهید مقام شفاعت و مقام بلند ایشان را نزد ائمه (ع) بشناسید باید به سراغ روایات بروید.

در روایات آمده است: چون روز قیامت کار شدت پیدا می کند (همه شفاعت کرده اند، ائمه، امام زادگان، حضرت معصومه (س)، حضرت زینب (س)،قرآن ، ماه رمضان، ماههای حرام، کعبه و….. شفاعت کرده اند و هنوز عده ای مانده اند که شفاعت هیچکس نجاتشان نداده است)

پیامبر (ص) به جناب جبرئیل می فرماید: علی (ع) را برای من پیدا کن، علی (ع) می آید خدمت رسول(ص) و ایشان می فرماید: علی جان به نزد دخترم فاطمه(س) برو و بگو خدا سلامت می رساند و می گوید راه چاره بسته شده است ذخیره چه داری؟

حضرت زهرا(س) می فرماید: آری، دو دست بریده ی پسرم عباس(ع) .

این عباس(ع) است که به اذن خدا، همه ی کارها را تمام می کند، همانگونه که در روز عاشورا کار حسین(ع) را تمام کرد . ایشان باب الحوائج هستند و همانگونه که در دنیا حوائج همه را روا می کنند در روز قیامت نیز وقتی دیگر وسیله ی شفاعتی باقی نمانده است ، دستهای ایشان غوغا می کند.

مقام ایشان در نزد امام حسین (ع)

ایشان را باید از زبان امام حسین (ع) بشناسید.

عربها وقتی بخواهند به کسی بسیار احترام بگذارند می گویند: بِاَبی و اُمی وَ نَفسی لَکَ الفِداء

معمولاً انسانهای معمولی به معصوم این جمله را می گویند ما به امام زمان عرضه می داریم که پدر و مادرم به فدایت و یا در زیارت عاشورا به امام حسین(ع) عرضه می داریم که پدر و مادرم به فدایت یا اباعبدالله.

معصوم باید در چه شرایطی به کسی این جمله را بگوید، جان معصوم بالاترین جان است و بقیه ی جانها از جانِ معصوم پایین تر است و در عالم تکوین و تشریع همه ی هستی فدای امام است، اما فقط در روز عاشورا، امام حسین(ع) که کار به ایشان بسیار سخت شده بود، ایشان را بغل کردند و فرمودند: بِنَفسی اَنت یا اَخی ( در آن غربت روز عاشورا امام حسین(ع) این جمله را به ایشان فرموده است) هیچ معصومی این جمله را به معصوم دیگر نگفته است جز در روز عاشورا و بعد فرمودند: اطفالم تشنه هستند مشکی آب بیاور.

مقام ایشان نزد حضرت سجاد(ع)

امام سجاد(ع) فرمودند: رَحِمَ اللهُ عَمِیَّ العَباس خدا رحمت کند عمویم عباس(ع) را که جنگ نمایانی کرد و خودش را فدای برادرش کرد و در این مسیر اعضایش قطع شد مثل جعفر طیار خداوند به او دو بال داد تا پرواز کند.

مقام ایشان نزد حضرت صادق(ع)

امام صادق (ع) فرمودند: عموی من عباس(ع)، دیدی نافذ و بینشی عظیم و ایمانی استوار و در محضر برادرش حسین(ع) جهادی کرد بی بدیل و سرانجام به شهادت رسید.

در زیارت نامه ی ایشان یک جمله با عظمت وجود دارد:

لَعَنَ اللهُ مَن جَهَلَ حَقَک: خدا لعنت کند کسی را که حق تو عباس(ع) را نشناسد و حرمت تو را سبک بگیرد و مقامت را پایین بیاورد.

مقام ایشان در نزد امام زمان(عج)

امام زمان(عج) می فرماید: السلامُ علی العباس بن امیرالمومنین که جانش را در راه مواسات برادرش فدا کرد و دنیایش را صرف تحصیل آخرت کرد وجانش را برای حفاظت از برادرانش فدا کرد.

انسانهایی مثل امام حسین(ع) خلقت و نور و خمیره و نطفه ای جداگانه دارند و هیچ کس مانند آنها نیست اما آدمهایی مثل حضرت عباس(ع) خمیره و نور جداگانه ای ندارند اینان در مسیر زندگی به این مقام می رسند و این شدن راهش بسته نیست.

برای این شدن چند وسیله نیاز است:

مادر

زیرا امروزه بسیاری از مسائل خُلقی و خَلقی را فرزند از مادر خود میگیرد.

پیامبر اکرم(ص) فرمودند: برای نطفه ی خود جایگاه مناسب انتخاب کنید، زنی را انتخاب کنید که با ایمان و دارای اخلاق نیکو وعفیف و فرزند آور و شجاع و نرمخو باشد.

زن مانند گردنبند است همانگونه که گردنبند قشنگ ترین زینت است همسر نیز زیباترین زینت انسان است.

پیامبر اکرم(ص) دعا می فرمود: خدایا به تو پناه می برم از زنی که شوهرش را قبل از پیری، پیر کند.

اولاد ، بینش و اخلاق و شجاعت را از ولادت تا بیست و یک سالگی از مادرش میگیرد.

وقتی نطفه در شکم مادر به چهار ماهگی می رسد، ملائکه می گویند خدایا چه سرنوشتی برای او رقم بزنیم خداوند می فرماید: به پیشانی و تفکر مادر او نگاه کنید که چه تفکر و دیدگاهی دارد.

تمام خوبیها و مناقب بر سه قسم است:

اِنتِسابیه؛ خَلقیه ؛ خُلقیه

صفات اِنتِسابیه یعنی اینکه من تلاش و کوشش وسعی کنم برای بدست آوردن فضایل و خوبیها و ارزشهای اخلاقی، خود را به یک انسان ارزشمندی وصل کنم.

یعنی منسوب شوم به یک آدم خوب، حال بالاترین انسانهایی که وجود دارند برای اینکه من خود را به آنان وصل کنم اهل بیت(ع) هستند هر کس به این خانواده منسوب شد دارای صفات بالا می شود مثل سلمان و فضه و ام ایمن و اسماء بنت عمیس و ام سلمه

چه چیزی من را به این خاندان منسوب می کند، آیا می توانم؟

قرآن می فرماید:فَمَن تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّ؛ هر کس از من تبعیت کند او از من است.

کسی به محضر امیرالمؤمنین (ع)آمد و پرسید: یا امیرالمؤمنین! ناس و اشباه الناس و نسناس را به من بشناسان. امام (ع) به فرزندش امام حسن (ع) فرمود: جوابش را بده. امام حسن (ع) فرمود: در مورد معنای کلمه‏ی مردم پرسیدی. پس رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم «مصداق» مردم است. زیرا خداوند می‏فرماید: «سپس کوچ کنید از همانجا که مردم کوچ می‏کنند.» و ما اهل بیت نیز از مصادیق مردم هستیم. و از افراد شبیه به مردم پرسیدی، آنها شیعیان مایند و آنها از ما هستند، آنها مانند ما هستند. و از نسناس پرسیدی و آنها همین توده‏ی عظیم مردم‏اند که خداوند بزرگ می‏فرماید: «آنان به مانند چارپایان هستند، بلکه از آنها هم گمراه‏تر هستند.

امام صادق(ع) فرمودند: کسانی که ما را دوست داشته باشند واز ما تبعیت کنند از ما اهل بیت می شوند ، شخص گفت: از شما اهل بیت می شود؟

امام فرمودند: مگر قرآن را نخوانده ای که ابراهیم فرمود: هر کس از من تبعیت کند او از من است.

حال تبعیت یعنی چه؟

بدانید که عمل به واجبات ما را جزء شیعیان و محبان اهل بیت(ع) می کند اما ما را از اهل بیت نمی کند.

امام صادق(ع) فرمودند: کسی که ولایت ما اهل بیت(ع) را پیدا کند ما را در ولایت و امامت به دیگران ترجیح دهد و در رفتار وعمل به ما تبعیت کند از آلِ محمد می شود.

عمر بن یزید نزد امام صادق(ع) آمد، امام فرمود: به خدا قسم شما از اهل بیت(ع) هستید. او گفت: فدایت شوم ما از اهل بیت(ع) هستیم؟ حضرت فرمودند: بله از خود اهل بیت(ع) هستید، امام سه مرتبه قسم خوردند که به خدا قسم شما از اهل بیت هستید. به قول ابراهیم که فرمود: هر کس از من تبعیت کند او از من است. زیرا به ولایت ما رسیده اید و از ما تبعیت می کنید و ما را شناخته اید.

حال بدانید که به مقامی که پیش خدا دارید نمی رسید مگر با عمل صالح و آن عمل صالحی که قرآن می گوید همین ولایت اهل بیت است.