بسم الله الرحمن الرحیم

یا فاطمه الزهرا أغیثینی

 

شب تولد امام حسین علیه السلام

مهدیه کرج

به ما گفته اند اگر نمی توانی، برای یکبار هم که شده به کربلا برو، کربلا ندیده از این دنیا نرو، زیرا در عالم برزخ بهش می گویند به کربلا رفته ای؟ اگر بگوید نه، بهش می گویند پس تو کجای دنیا را دیده ای؟! کجا رفته ای؟! یعنی اینکه انگار هیچ جای دنیا را ندیده ای. سفر کربلا سفر پولی نیست، کربلا سفر از تو حرکت نیست، کربلا سفر از تو به یک اشاره از من به سر دویدن است. باید یک اشاره ای به تو بشود، من خودم شخصا معتقد هستم زمانی باید کربلا بروی که خیلی دلتنگ امام حسین علیه السلام شده باشی، به طوری که فکر کنی اگر الان ضریع را ببینم غش خواهم کرد. کربلا جای آدم های عاشق و مجنون است.

توضیحات در باب ماه عظیم الشان شعبان

ماه شعبان عملکردش از ماه رجب بیشتر است، زیرا ماه شعبه های خیر است و ماه کمک رسانی به رسول الله است. کسانی که این ماه را درک می کنند مسولیت زیادی دارند، زیرا باید به رسول خدا مدد رسانی کنند.

شرافت ماه شعبان به این دلایل است:

1-اول اینکه ماه پیامبر است.

2- یکی از شبهای قدر در ماه شعبان وجود دارد- شب نیمه شعبان را شب قدر می دانند و اصلا می گویند که مقدّارت اصلی در این شب نوشته می شود و در ماه رمضان بازبینی و مُهر زده می شود. در سحر روز نیمه شعبان ما دو نامه باید بگیریم: نامه برات که نامه آزادی از جهنم است، آمرزش و ببخش است و نامه دوم: دعوت نامه وارد شدن به ماه رمضان.

اگر خدا اخلاص بنده اش را ببیند دعوت نامه ماه رمضان را برایش صادر می کند.

3- تولد امام زمان عجل الله فرجه

از لحظه ای که حضرت آدم روی زمین آمد و هابیل و قابیل به جان هم افتادند و یک طرف حق شد و یک طرف باطل، حضرت آدم غصه دار شد که خدایا دادگری نخواهد آمد که عدالت را اجرا کند؟! خدا فرمود: خواهد آمد، خدا به 124 هزار پیامبر گفت عدالتگری خواهد آمد، به ائمه گفت خواهد آمد، تا در نهایت در نیمه شعبان آن موعود قدم به عرصه حیات گذاشت. وعده خدا به آدم در چنین شبی و ماهی مقدر شد، لحظه لحظه ماه شعبان را با این مسئله درک کن، سپس ببین داری در چه ماهی نفس می کشی.

4- به خاطر این جمله پیامبر، پیامبر فرمودند: شعبان ماه من است. خدا رحمت کند آدمی را که در این ماه منِ پیامبر را کمک کند.

کسانی که کمک نکنند، از دایره رحمت خداوند به دور خواهند بود. و در مهمانی ماه رمضان راهش نمی دهند. رسول خدا می خواهد تا معراج تو را بالا ببرد.

ایشان از تو مدد می خواهند در حالیکه که خودشان کمک رسان عالم هستند.

مدد رسانی ما به رسول خدا چگونه میسر است؟

1-با روزه گرفتن

2-نماز خواندن- نمازهای مستحبی ماه شعبان را بخوان

3-با دادن صدقه

4- با مناجات به درگاه خداوند

5-با صلوات فرستادن- مخصوصا صلوات مخصوص زوال و نیمه شب ها که در اعمال این ماه بیان شده است.

صلوات فرستادن در این ماه یک سکوی پرش است. از آن استفاده کن، بهانه دست پیامبر بده تا بهت آبرو بدهد در نزد خداوند، ماه شعبان سکوی پرش است.

حضرت علی علیه السلام فرمودند: پنجشنبه های شعبان را دریابید زیرا خداوند تمام آسمان را زینت می کند، تمام بهشت را زینت می کند و ملائکه آنچه زینت خداوند بهشان داده است را به تن می کنند و یک جمله می گویند: خدایا روزه داران این روز را ببخش و بیامرز، و خداوند البته دعای آنان را اجابت می کند.

باز حضرت فرمودند: دو رکعت نماز در شبهای ماه شعبان بخوانید، با یک حمد و صد مرتبه سوره توحید(قل هو الله ) در هر دو رکعت سپس بعد از اتمام نماز صد مرتبه صلوات بفرستید.

نمازی که یادگار خانم مالک است

نمازی بسیار پر برکت و ارزشمند که دست نااهلان و کسانی که باور و یقین ندارند نباید بیفتد.

دو رکعت است در هر رکعت سوره حمد می خوانی به ایاک نعبد و ایاک نستعین که رسیدی صد مرتبه تکرار می کنی سپس سوره حمد را تا انتها خوانده سپس دویست مرتبه سوره قل هو الله را می خوانی، ذکر رکوع و سجده را هر کدام هفت مرتبه تکرار می کنی، بعد از اتمام نماز رو به قبله بدون کلام اضافه، هفتاد مرتبه می گویی: لا حول و لا قوه الا بالله العلی العظیم؛ سپس به سجده رفته و در سجده دویست مرتبه یا ربِّ یا ربِّ می گویی، بدان که حاجت روا خواهی می شوی.

کسانی که عاشق امام زمان هستند، تا آخر ماه شعبان این نماز را بخوانند

کسانی که حاجت گره خورده دارند چهل شب این نماز را بخوانند، اگر بین نماز مغرب و عشا باشد بهتر و یا در سحر باشد، سپس نتیجه را ببیند.

کسانی که عشق و محبت اهل بیت علیهم السلام را می خواند حداقل در طول یک سال در شب های جمعه این نماز را بخوانند.

در شبهای خاص، شبهای که آسمان و زمین شادی می کند این نماز را بخوانید

کسانی که توفیق عبادت می خواهند چهل شب بخوانند و نتیجه را ببینند.

در حرم های اهل بیت علیهم السلام زیر آسمان بخوان.

فرمودنند: اگر این نماز را با اخلاص و یقین بخوانید و در سجده اشکت جاری شود، خداوند همه چی را در مشت تو می گذارد.

امشب شب توسل به امام حسین علیه السلام است

از امام حسین علیه السلام نمی توان گفت، زیرا: یک امام نیست، عصاره جهان هستی است، حسین علیه السلام یعنی دلیل زندگی… پس نمی توان از ایشان سخن گفت و تولد ایشان را گفت و جوانیش را نگفت و در معیت پدر و برادر بودن و کربلا را نگفت و یا کربلا را گفت و بعد از کربلا را نگفت.

وادی تحیر در وادی عرفان یعنی امام حسین علیه السلام…

1-شناخت ایشان طهارت می خواهد

2- از حسین گفتن و شنیدن بینش نیاز دارد، بصیرت نیاز دارد

3-علم لازم دارد، علمی را که خداوند فرموده است نور است، نوری است که خداوند در دل تو قرار داده و خود خداوند معلمت شده باشد.

اگر امشب بخواهیم بگویم که چه کسی به دنیا آمده است:

می گویم کسی که علما و اهل تفکر و عرفا هر کدام چیزی در باب ایشان و معرفی ایشان سخن گفته اند و ما باید ریزه های ریخته شده از سفره های ایشان را برداریم تا شناخت کمی پیدا کنیم.

1-گروهی فرمودند: حسین علیه السلام مثل خورشید است، خورشید مبدأ حرکت، کانون حرکت و برکت و گرما است و نشانه قدرت خداوند است.

خورشید در طی روز سه مرحله را طی می کند:1- طلوع زیبا 2- میانه اش پاکی و طهارت است 3- غروب خورشید غمبار است.

حسین مانند خورشید است که طلوع او شفاعت و رحمت برای ما است، و زندگی اش عامل برکت و آفت زدایی از جامعه بوده است.

و مرگ ایشان غمبار است، حتی قاتلان ایشان برای او گریه می کردند!!!

اما در این جا میگویم که خورشید مثل حسین است و نه حسین مثل خورشید زیرا: خورشید از ایشان انرژی گرفته است. چون خدا به جد حسین علیه السلام گفت: تو اگر نبودی من خورشید را نمی آفریدم، زمین را نمی آفریدم، خورشید گرما و حرکت را از حسین آموخت.

گروه دوم می گویند حسین مانند ماه است، مثل ماه شب چهارده، در نهایت زیبایی، که راهنمای تمام انسانهای گرفتار در شب و تاریکی ها است،

در این جا می گوییم اشتباه کرده اند ماه مثل حسین است که همه انسانها را از ظلمت نجات خواهد داد. و راهنما در دل تاریکی ها است.

در عالم ذر ندا آمد چه کسی بندگان مرا از تاریکی و ظلمت و گمراهی نجات میدهد، هر کس بلند شد خدا راه را نشانش داد، پس هر که بلند شد گفت ما مرد این راه نیستیم، حسین بلند شد و گفت: من، من راهنمای مردم خواهم شد، با جوان هایم جوان هایشان را نجات با مالم مالشان و با جانم خودشان را نجات خواهم داد با برادرهایم و بچه هایم راهنمای آنان خواهم بود. با سر بالای نیزه تفکراتشان را تغییر می دهم.

3- گروهی می گویند حسین زمین است که پر از اسرار و خیر و انواع معدن ها و مقر سکونت و مهد آرامش است و سفره ای است که انواع درختان زیبا در آن است. کسانی که حسین را شناخته اند میگویند که زمین مانند حسین است که زلزله ایجاد می کند، تمام روزهایی و تمام برکت و خیرات در وجود حسین علیه السلام گذاشته شده است.

4- حسین مثل قرآن است

گفتار و کردارش و اخلاقش و عملکردش مثل قرآن است

آنها که حسین را شناخته اند می گویند که حسین خود قرآن است و نه مثل قرآن است. حسین تبلور قرآن است.

امام حسین علیه السلام خصوصیاتی دارد:

1-خدا در نور حسین موجی از غم قرار داده است. هر ببینده ای او را ببیند اشک می ریزد.

2-شنیدن نام حسین دل را محزون می کند.

3-هر چیزی که منصوب به حسین علیه السلام است انسان را محزون می کند.

آنچه که باید از امام حسین علیه السلام یاد بگیریم:

1-ایشان معلم یکتا پرستی است

معنای الله اکبر از زبان امام حسین علیه السلام:

من می شنیدم که در عالم ملکوت میگویند خداوند کارهای بزرگ و مهم را دوست می دادر و از کارهای پست و حقیر را دوست نمی دارد

و شنیدم که هر که خدا را اطاعت کند خدا او را بالا میبرد و هر که نیت خود را برای خدا خالص کند خدا او را نیکو زینت میکند، منش و اخلاق نیکو بهش میدهد.

هر که به آنچه در نزد خداوند است اطمینان کند خدا او را از همه چیز و همه کس بی نیاز میکند و هر کس نزد خداوند بزرگی کند، گردن کشی کند و تکبر کند، خدا او را در دو دنیا خوار و ذلیل می کند.

امام حسین علیه السلام سمبل توحید است.

2-حسین علیه السلام مبلغ کارهای فرهنگی است

3- برخورد ایشان با یتیمان

رقت و دلسوزی، حفظ احترام، حفظ آبرو

4- دگر دوستی داشتند

آنقدر دگر دوستی داشتند که سعی کردند در هنگامی که در گودال قتلگاه هستند قاتلش را هم بتواند در قیامت برایش تخفیف عذاب بگیرد، پس جرعه آبی از او طلب کردند تا بتواند در قیامت برایش تخفیف عذاب بگیرد.

حب ذات مانع دگر دوستی ما می شود.

یک قدم برای شناخت حسین و ادامه راه ایشان بر داریم، که قدم های بعدی را خود ایشان برای ما بر می دارد .

مهر تو را به عالم امکان نمی دهم

این گنج پر بهاست من ارزان نمی دهم

 گر انتخاب جنت و کویت به من دهند

کوی تو را به جنت و رضوان نمی دهم

 نام تو را به نزد اجانب نمی برم

چون اسم اعظم است به دیوان نمی دهم

 جان می دهم بشوق وصال تو یا حسین

تا بر سرم قدم ننهی جان نمی دهم

 ای خاک کربلای تو مهر نماز من

آن مهر را به ملک سلیمان نمی دهم

 مارا غلامی تو بود تاج افتخار

این تاج را به افسر شاهان نمی دهم

 دل جایگاه عشق تو باشد نه غیر تو

این خانه خداست به شیطان نمی دهم

 گرجرعه ای زآب فراتت شود نصیب

آن جرعه را به چشمه حیوان نمی دهم

 تا سر نهاده ام چو مؤید بدرگهت

تن زیر بار منت دونان نمی دهم