* شبی که گذشت …
* چگونه به حضرت صاحب الزمان متوسل شویم؟
* چه کنیم تا مورد پسند امام واقع شویم؟
* چگونه و با انجام چه اعمالی ملاقات امام زمان برای ما حاصل شود؟
* معرفت به امام زمان عج الله تعالی فرجه
برای امروز صد مرتبه گفتن این صلوات وارد شده است: «اللهم صل علی محمد و آل محمد و بارک علی محمد و آل محمد»
خداوند قسم خورده است که دیشب و امروز کسی را دست خالی برنگرداند. هر کس دعا کند و حاجت او غیر شرعی نباشد، انشاالله حاجت او برآورده می شود.
امروز همه ما باید بررسی کنیم به چه دلیل و به خاطر انجام چه عملی به مجلس صاحب الزمان دعوت شده ایم. هرگز گمان نکنید که خودمان آمده ایم، این را بدانیم همه ما که امروز این جا هستیم دعوت شده ایم، و حتما مادرش ما را دعوت کرده است. ما را دعوت کرده اند که بعضی از ما را بیامرزند، بعضی را خواسته اند که حاجتشان روا شود، بعضی را برای هدایت به مجلس دعوت کرده اند، بعضی را برای دادن رتبه، بعضی را برای تشکر و … به مجلس ولیمه صاحب الزمان دعوت کرده اند. هر کس باید دلیلش را خودش پیدا کند. مسولیت کسانی که دعوت شده اند بیشتر از کسانی است که دعوت نشده اند. به آنهایی که توفیق شرکت داده اند اگر متوجه نشوند که به چه دلیل است، ضرر بزرگی می کنند.
امام رضا علیه السلام مجلس درس داشتند. روزی یکی از شاگردان به مجلس نیامدند، فردای آن روز که حاضر شدند از حضرت درخواست کردند تا درس دیروز را برای او خلاصه بفرمایند. امام فرمودند: من این کار را انجام نمی دهم؛ گمان می کنی که خودت می آیی و روزی که در مجلس نیستی خودت نیامده ای؟! خیر دیروز را روزی نداشتی که در مجلس باشی، و وقتی که خداوند این روزی را برای تو قرار نداد، من قرار دهم؟!!
من به تجربه 37 ساله خود می گویم، هیچ ساعتی به اندازه این ساعات (نزدیک غروب روز نیمه شعبان) برای توسل به صاحب الزمان مساعد نیست.
دیشب یکی از عظیم ترین شبها بوده است. دیشب، شب برات بوده است.خیلی ها دیشب نامه رو سفیدی را گرفتند، خیلی ها به مهمانی ماه رمضان دعوت شده اند.
یک سوال؛ اگر دیشب برای شخصی نوشته باشند که این آخرین نیمه شعبان او بوده است، برای ملاقات با خدا چه دارد؟ صدقه، حج، گریه بر امام حسین علیه السلام، قرآن خواندن، حیا و … همه اینها مهم است اما مهمتر از همه معرفت به امام زمان است. ما چقدر به امام زمان خود معرفت داریم؟! اگر کسی نماز نخواند و بمیرد، به جهنم می رود و بعد از مدتی ممکن است عذاب او تمام شود، اما کسی که معرفت به امام زمان خود ندارد چه؟ این فرد اگر بمیرد یا یهودی مرده است یا نصرانی، او به مرگ جاهلی مرده است. یعنی دیگر این آدم، مذهبی ندارد.
جوانی 12 ساله بود، هم کر بود و هم کور و هم لال. کاروانی به سامرا برای زیارت می رفت، او و خانواده اش همراه کاروان شدند. وقتی به سامرا رسیدند، همه ذکر می گفتند و او فقط ناله می زد و هیچ کس جز پدر و مادرش نمی فهمیدند که او چه می گوید. شب جمعه شده بود و همه در سرداب مقدس به دعا و توسل مشغول بودند، جوان با اشاره به پدر فهماند که او را به کنار دیوار ببرد. کنار دیوار که رفت، با دست روی دیوار نوشت؛ من فلانی ام، کر و کور و لال هستم، آقا جان، به جان مادرت به من نگاهی کنید. ناگهان برقی زد، همه صداها خاموش شد، و فقط یک صدای یا صاحب الزمان به گوش رسید که این صدای همان جوان کر و کور و لال بود. آری او شفای خود را از حضرت گرفته بود.
بارها ما به ائمه متوسل شده ایم. زمانی که ما به دامن ائمه چنگ می زنیم و از آنها چیزی می خواهیم، آن حاجت به دست صاحب الزمان به دست ما می رسد. زمانی که ما به امام حسین علیه السلام متوسل می شویم، امام حسین علیه السلام حاجت ما را امضا می کنند اما حاجت باید با دست صاحب الزمان به ما برسد. دنیا زندان است و ما در دنیا همانند زندانی هستیم. اگر در این زندان بخواهند چیزی به ما بدهند، به دست زندان بان به ما می دهند. گاهی حاجات ما روا نمی شود، چرا که زندان بان از ما راضی نیست. پس ما باید زندان بان را از خود راضی کنیم. در هر عصری امام آن زمان صاحب آن زمان است و اکنون امام زمان است که ما باید به ایشان متوسل شویم و اوست که صاحب الزمان است.
یک راه برای توسل به امام زمان؛ حتما در همه قنوت های نمازمان برای فرج حضرت دعا کنیم. در همه قنوت نمازها دعای اللَّهُمَّ کُنْ لِوَلِیِّکَ الحُجَهِ بنِ الحَسَن صَلَواتُکَ علَیهِ و عَلی آبائِهِ فِی هَذِهِ السَّاعَهِ وَ فِی کُلِّ سَاعَهٍ وَلِیّاً وَ حَافِظاً وَ قَائِداً وَ نَاصِراً وَدَلِیلًا وَ عَیْناًحَتَّى تُسْکِنَهُ أَرْضَکَ طَوْعاً وَ تُمَتعَهُ فِیهَا طَوِیلا را بخوانید و یا یک صلوات با وعجل فرجهم بفرستید. مرحوم بهاالدینی در قنوتهای نمازشان گاهی قرآن می خواندند و گاهی دعا می کردند. پیغام از امام زمان برایشان آمد که در قنوت نمازهایت همیشه برای فرج من دعا کن و این را به شیعیان هم سفارش بکنید.
راه دوم برای توسل به امام زمان؛ گریه بر امام حسین علیه السلام است، روزی دو مرتبه. این امر ملاقات امام زمان را برای ما حاصل می کند. سید کریم پینه دوز هر پنجشنبه امام زمان را ملاقات می کرد. جناب شیخ عبدالکریم حامد نقل می کند که از جناب سید کریم پینه دوز که هر هفته به ملاقات مولا توفیق می یافت پرسیده شد: چه کرده ای که به چنین توفیقی دست یافته ای؟ او در جواب گفت شبی جدم پیامبر ختمی مرتبت را در عالم رویا دیدم. حضرت رسول اکرم صلوات الله علیه فرمودند پسرم هر چه بخواهی اکنون برایت مهیا می کنم. از ایشان تقاضای ملاقات با امام عصر را نمودم آن حضرت فرمودند: در طول شبانه روز، دوبار برای فرزندم سید الشهدا گریه کن! آن وقت هر جا که باشی امام زمان به ملاقاتت می آید. از خواب بیدار شدم و این برنامه را به مدت یکسال اجرا نمودم تا به تشرف خدمت آن حضرت نایل آمدم.
راه سوم برای توسل به صاحب الزمان؛ طهارت و پاکی قلب است. علامت قلب پاک؛ زبان راستگو، داشتن نیت خیر، داشتن تواضع، داشتن سخاوت، عفت، مراقبه، محاسبه، مشارطه، مدارا، حیا، تقیه، معرفت و … است. تا انسان قلبش پاک نشود، عملش پاک نمی شود، و تا انسان قلب و عملش پاک نشود، امام زمان در دل او ظهور نمی کند، و تا امام زمان در دل کسی ظهور نکند، ظهور خارجی امام زمان برای او فایده ندارد.
در زمان امیرالمومنین، امام علی علیه السلام در دل خوارج ظهور نکردند و همین مساله بود که ظهور خارجی حضرت برای آنها فایده ای نداشت و همین خوارج فرق مولا را شکافتند. دیگر ائمه هم به همین منوال، با اینکه برای مردم زمان خود ظهور خارجی داشتند، اما چون در دل آنها ظهور نکرده بودند، این ظهور خارجی برای آنها بی فایده بود و آنها امام زمان خود را به شهادت می رساندند. تمام دستورات اخلاقی و عمل به قرآن و مستحبات برای این است که دل ما پاک شود و دل پاک شدن به این دلیل که امام زمان در دل ما ظهور کنند و با این ظهور با امام خود هم سنخ می شویم.
راه چهارم برای توسل به صاحب الزمان؛ این که کاری بکنیم تا مورد پسند حضرت واقع شویم. یکسال گذشت، اعمالمان را بررسی کنیم که چند ساعت در این یک سال وقت گذاشتیم تا مورد پسند امام واقع شویم؟!
برای اینکه مورد پسند امام باشیم باید خداپرست باشیم نه هوی پرست و در طول زندگی خود در جامعه به فکر مردم باشیم و احساس مسولیت داشته باشیم، به فکر مشکلات مردم باشیم و به دنبال پیدا کردن راه حل برای مشکلات مردم.
امام عین الله ناظره هستند. عین الله؛ خداوند که چشم ندارد، با چشم امام زمان می بیند. اگر فکر کنی که امام زمان انسان دروغگو را می پسندد، امام را نشناخته ای. امام حسین علیه السلام به زهیر بن قین معارف یاد ندادند، او که نخست از طرفداران عثمان بود، امام با گوشۀ چشم به او نگاهی کردند که در روز عاشورا در رکاب حضرت به شهادت رسیدند. یا آن زن رقاصه در زندان، که برای اذیت کردن موسی بن جعفر علیه السلام به زندان فرستاده شده بود و چنان شد که سر بر سجده گذاشت و توبه کرد، نه به دلیل اینکه امام هفتم برای او کلاس اخلاق گذاشته باشند، بلکه به دلیل گوشه چشمی بود که امام به او داشتند و او با همان نگاه متحول شد.
از امروز در قنوت نمازهای خود بگوییم: « وَانْظُرْ إِلَیْنا نَظْرَةً رَحیمَةً، نَسْتَکْمِلُ بِهَا الْکَرامَةَ عِنْدَکَ»؛ و لطف نظر فرما تا ما بدان نظر لطف کرامت نزد تو را به حدّ کمال رسانیم.
اما چه کنیم تا مورد پسند امام واقع شویم:
1ـ واقعا منتظر فرج امام باشیم.
2ـ در مشکلات غیبت بردبار باشیم.
3ـ صدقه برای سلامتی امام زمان تا حدی که می توانیم پرداخت نماییم.
4ـ از اینکه حضرت را نمی بینیم، غمگین باشیم.
5ـ عزم خود را جزم نماییم تا مولایمان را یاری نماییم.
6ـ به نام حضرت احترام بگذاریم.
7ـ اگر می توانیم برای حضرت قربانی نماییم.
8ـ در تمام حاجات به امام زمان متوسل شویم.
9ـ فضایل حضرت را بیان نماییم.
10ـ مردم را دعوت به معرفت به وجود نازنین حضرت نماییم.
11ـ از اعمال صالحه خود برای حضرت هدیه بفرستیم.
12ـ زیارت و سلام به امام داشته باشید.
13ـ فراوان برای حضرت دعا نماییم.
14ـ هنر نمایی برای حضرت کنیم، اگر می توانیم شعری بگوییم، مدحی کنیم و اگر صدایی داریم و می توانیم، بخوانیم.
15ـ دعا کن در زمان غیبت خداوند ایمانت را به امام زمان محکم بدارد.
16ـ شبهاتت را از علما بپرس و به پای درس علما برو تا یقینت بالا رود.
17ـ همت کن که حقوق مردم را ادا نمایی.
18ـ زبانت را به غیر از حق و ذکر خداوند باز دار و سکوت نما.
19ـ حسن خلق داشته باش و در انجام اعمال صالح به امام زمان تاسی کن.
20ـ توبه واقعی کن.
21ـ سعی کن ناشناس باشی.
22ـ در مجالسی که یادی از امام نمی شود، سعی کن تا مجبور نشده ای شرکت ننمایی.
23ـ مومنین را در حد توان خود خوشحال کن.
24ـ حج و عمره به نیابت امام انجام دهید.
25ـ زیارت ائمه به نیابت امام برو.
26ـ سعی کن امام زمان را یاری نمایی.
27ـ هر روز صبح با سلام و خواندن دعای عهد با امام تجدید بیعت کن و اگر هر روز برایت مقدور نبود، جمعه حتما انجام بده.
28ـ اگر مومن ساده ای یافتی با او رفت و آمد کن.
29ـ محبت امام را به طور خاص به دلت داشته باشی. مدام حس کنید که عزیز غریبی دارید.
30ـ اشتیاق خود را به دیدار امام زمان زیاد کن.
31ـ مجلس تشکیل دهید و فضایل حضرت را بیان نمایید.
32ـ دعا کنید از یاران حضرت باشیم
33ـ رعایت حقوق امام زمان را بکنیم.
34ـ به دشمنان حضرت لعن و نفرین بفرستیم.
35ـ پرهیز از گناه داشته باشیم و اخلاق نیک را کسب نماییم و رذایل را از خود دور کنیم.
36ـ از اشرار تقیه کنیم.
37ـ صبر بر اذیت و تکذیب داشته باشیم.
38ـ به طور مدام صلوات بفرستیم، مخصوصا صلواتهای خاصه حضرت را.
39ـ دعا داشته باشیم که مبادا دچار غفلت از امام شویم.
40ـ طلب معرفت از قرآن، سنت، روایات، معلمان و علما بکنیم در اینکه امام زمان را به ما بشناسند.
1ـ هر شب خواندن سوره مزمل.
2ـ روزها قبل از ظهر صد مرتبه خواندن سوره قدر.
3ـ 40 شب، تلاوت سوره جن بدون وقفه.
4ـ شبهای جمعه ده مرتبه خواندن سوره کافرون.
5ـ 7 روز روزه و روزی هفت بار خواندن دعای مجیر.
6ـ قبل از اذان ظهر 21 مرتبه خواندن سوره قدر و بعد از نماز ظهر هم 21 مرتبه خواندن سوره قدر به مدت 40 شب.
7ـ بعد از نماز عشا دو رکعت نماز بخوانیم و بعد از نماز صد مرتبه بگوییم: «بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحيم يا نُورَ النُّور يا مُدَبِّرَ الْأُمُورِ بَلِّغْ مِنّي روُحَ مُحَمَّدٍ وَ اَرْواحَ آلِ مُحَمَّدٍ تَحِيَّةً وَ سَلاماً».
8ـ هر شب خواندن هزار مرتبه سوره کوثر و بعد هزار مرتبه صلوات.
9ـ در هر شب جمعه خواندن سوره اسرا.
10ـ بعد از نماز صبح صلوات فرستد با وعجل فرجهم و بعد از نماز ظهر هم 100مرتبه صلوات با وعجل فرجهم.
توسل برای زمانی که حاجت مهمی دارید: امشب و هر زمانی که حاجت مهمی دارید وضو بگیرید و به زیر آسمان روید و دو رکعت نماز توسل به امام زمان بخوانید و بعد تسبیحات حضرت زهرا را بگویید و سر پا یک الی دو دقیقه رو به قبله بایستید و در دل نیت توسل به امام زمان را داشته باشید و آنچه به دلت الهام شد بدان که همان راه چاره ات است. (مثلا اگر به دلت الهام شد یا اباالفضل؛ بدان که چاره کارت به دست قمر منیر بنی هاشم است.
هر وقت صحبت از امام زمان می شود اولین سوالی که به ذهنمان می رسد اینکه چگونه به حضرت معرفت پیدا کنیم؟ برای رسیدن به این معرفت باید بدانیم آن کسی را که ما در پرده غیبت می دانیم او کیست و کسی که با ظهور او جهان آباد می شود چه کسی است. اگر این سوال با دلیل عقلی و عملی و دینی جوابش داده شود ما دیگر یک لحظه از امام خود غافل نمی شویم.
مرحوم سید بن طاووس میفرماید: در یک سحرگاه در سرداب مطهر (منزل حضرت در سامرا) از حضرت صاحب الامر ارواحنافداه این مناجات را شنیدم که می فرمود:
«اَللهُم اِنَّ شِیعَتَنا خُلقَت مِن شُعاعِ اَنوارِنا وَ بَقِیَةِ طِینَتِنا وَ قَد فَعَلوا ذُنوباً کَثیرَةً اِتِکالاً عَلی حُبِّنا وَ وِلایَتِنا فَاِن کانَت ذُنوبُهُم بَینَکَ وَ بَینَهُم فَاصفِح عَنهُم فَقَد رَضینا وَ مَا کانَ مِنها فِیما بَینَهُم فَاصلِح بَینَهُم وَ قاص بها عَن خُمسِنا وَ اَدخِلهُم الجَنَّةَ وَ زَحزِحهُم عَن النارِ وَ لا تَجمَع بَینَهُم و بَینَ اَعدائِنا فِی سَخَطِک»؛ خدایا؛ شیعیان ما را از شعاع نور ما و بقیه طینت ما خلق کردهای، آنها گناهان زیادی با اتکاء بر محبت به ما و ولایت ما کردهاند، اگر گناهان آنها گناهی است که در ارتباط با توست از آنها بگذر که ما را راضی کردهای و آنچه از گناهان آنها که در ارتباط با خودشان است، خودت بین آنها را اصلاح کن و از خمسی که حق ماست به آنها بده تا راضی شوند و آنها را از آتش جهنم نجات بده و آنان را با دشمنان ما در خشم و سخط خود جمع نفرما.
در اولین قدم برای معرفت امام زمان اینکه بدانیم امام دو نوع کمالات دارند:
1ـ کمالات ذاتی که خداوند به عنوان بقیه الله در وجود امام قرار داده است.
2ـ کمالات اکتسابی که خود امام کسب کرده اند.
اول کمال ذاتی این است که ایشان واسطه فیض الهی هستند. فیض الهی به دلیل عظمتش نمی شود به طور مستقیم به اشیا وارد شود و نهایت لطف الهی است که واسطه قرار داده است و به وسیله این واسطه فیوضات را به بندگان افاضه می کند.
دوم کمال ذاتی این است که به وسیله حضرت اکمال ابلاغ گسترده جهانی صورت می گیرد. خداوند پیامبران را نفرستاد مگر برای اینکه هدایت را ابلاغ نمایند. 124 هزار پیامبر ابلاغ را انجام دادند و حضرت صاحب الزمان باید آن را کامل کنند.
سوال این که آیا کمالات پیامبر اکرم زمانی که به رسالت مبعوث شدند، همانند زمانی بودند که می خواستند از دنیا بروند؟! اگر بگوییم آری پیامبر را نشناخته ایم و یعنی تمام ابلاغات حضرت برای خودشان فایده نداشت است. به طور یقین با عبادت در این مدت راه تعالی را بالا رفته اند. حال باید به این توجه کرد که آن آقایی که هزار و صد و اندی سال است که مدام به عبادت خداوند مشغول است به چه درجه ای از کمال رسیده است؟!