بسم الله الرحمن الرحیم

یا فاطمة الزهرا (ع) أغیثینی

ما در طول سال چهار ماه حرام داریم که قرآن مجید به این چهار ماه اشاره کرده است و از مسلمین و مسلمات خواسته است که حرمت این چهار ماه را نگه دارند، ماه ذی القعده و ذی الحجه و محرم که سه ماه حرام پشت هم هستند و ماه رجب.

در قرآن مجید، خداوند مستقیماً فرموده که باید حرمت این چهار ماه را نگه داریم. از زمانهای قبل از ظهور اسلام و در دوران جاهلیت، جنگیدن و مخاصمه کردن در این چهار ماه حرام بوده و مردم در این ماهها به جنگ نمی پرداختند و اسلام هم این رسم را پسندید و ادامه داد تا زمان امام حسین(ع) که بنی امیه چون به شهادت امام (ع) عجله داشتند ایشان را در این ماه حرام به شهادت رساندند و مهلت ندادند که از ماه حرام فارغ شوند.

رسول اکرم (ص) فرمودند: چون در این ماه، جنگ حرام است و هر گناهی، جنگ با خداوند محسوب می شود در این چهار ماه حتی کسانیکه اهل گناه و بدی هستند، حرمت نگه دارند و گناه نکنند و اینگونه حرمت آنرا نگه دارند.

کسانیکه در این ماهها مرتکب گناه می شوند دو برابر برایشان نوشته می شود، یکی گناهی که کرده اند و یکی گناه شکستن ماه حرام.

و هر کار خیری که انجام دهیم در ماه حرام، ثواب آن دوبرابر نوشته می شود.

دستورات وارد شده در این ماه:

در این ماهها باید فراوان استغفار کرد.

نماز توبه

رسول اکرم(ص) فرمودند: شبی که به معراج رفتم در آسمان جبرئیل به من گفت که خداوند فرموده یک شنبه اول ماه ذی القعده را، روزِ نماز توبه قرار بده.

و پیامبر(ص) نیز در کوچه های مدینه اعلام می کردند تا مردم جمع شوند و بعد نماز را اقامه می کردند.

عده ای خدمت رسول اکرم(ص) آمدند و عرض کردند که در روز یک شنبه اول ماه ذی القعده ما نتوانستیم خود را به مدینه برسانیم و ما هم می خواهیم این نماز را اقامه کنیم،حضرت فرمودند که می توانید این نماز را در تمام یکشنبه های ماه، اقامه کنید و هر وقت که توانستید این نماز را بخوانید تمام آن ثوابهای گفته شده شامل شما هم خواهد شد. حضرت تا زنده بودند این نماز را اقامه می کردند و این تبدیل به سنت پیامبر(ص) شد.

پیامبر(ص) فرمودند: کسی که به اقامه ی این نماز مداومت کند و توبه کند هنگام مرگ، من با عزرائیل به سراغ او می آیم و آنچنان سفارش او را بکنم که مثل مویی که از داخل خمیر کشیده می شود جان او، از تنش خارج شود.

کیفیت این نماز در مفاتیح الجنان آمده است.

روزه

روزه در گرما ثواب جهاد در خط مقدم جبهه بر علیه دشمنان اسلام را دارد. در ماههای حرام سفارش به روزه ی پنج شنبه و جمعه و شنبه کرده اند که اگر کسی این سه روز را روزه بگیرد ثواب عبادت نهصد سال بندگی به شب زنده داری و عبادت کردن در روز را دارد.

و نکته دیگر در این ماه حرام، این است که تمام روزهای این ماه عید است، زیرا بزرگان فرموده اند: ایامی که خداوند فرموده است عبادت را از بنده قبول می کند و توبه و شکر بنده را می پذیرد و او را به مقام قرب خودش نزدیک می کند و حاجات بنده را می دهد؛ این ایام عید است و خداوند این وعده ها در ماه ذی القعده به بندگان خود داده است.

در ماه ذی القعده چند شب خجسته داریم که خجسته ترین آنها، شب نیمه ی ماه است که در مفاتیح آمده است.

این شب، شبی است که خداوند به نگاه رحمتِ ویژه، به بندگان خود نظر می کند و همین عظمت برای روز نیمه ی ماه نیز وجود دارد.

رسول اکرم(ص) فرمودند: اگر کسی شب و روز نیمه ی ماه ذی القعده را عبادت کند ثواب صد عابد که یک لحظه در زندگیشان گناه نکرده باشند را در نامه ی عمل آنان می نویسند.

بهترین کار در این شب و روز عبادت است. حال، منظور از این عبادت چیست؟ یعنی به طور مطلق، آن تکالیفی که بر گردن داریم را ادا کنیم، تکالیف بندگی، مادری، فرزندی، مسلمانی، شیعه بودن، مومن بودن، تکالیف در مقابل خانواده و اجتماع و همچنین تکلیفم را با خودم عمل کنم. هر گاه من تکلیفی که بر گردن دارم را به نحو احسن انجام دادم در حقیقت بندگی خداوند را انجام داده ام.

نزد امام جعفر صادق(ع) آمد و عرض کرد: حلب روغنی داشتم که موشی درآن افتاده است حال چه کنم؟

امام (ع) فرمودند: حلب نجس است و آن را باید دور بریزی. مرد که این کار برایش زور داشت گفت: آقا جان، حلب روغن با موش بهتر از حلب روغن خالی است.

امام (ع) نگاهی به مرد انداختند و فرمودند: مسأله ی تو مسأله ی موش داخل حلب نیست بلکه مشکل تو سبک شمردن دین است تو به دین تقید نداری.

و امروزه ما نیز همین مشکل را داریم که ما عدم تقیّد به دین داریم و سهل انگار هستیم و به وظایفمان در مقابل دین عمل نمی کنیم.

همانگونه که به جسمان توجه می کنیم تا سالم بماند باید استعدادهای درون خودمان را تربیت کنیم و خودمان را تربیت دینی کنیم.

بالاترین کار در این شبها دعا کردن است و هرچه که به غیبت امام زمان(عج) افزوده می شود نیاز ما به دعا کردن بیشتر می شود.

دعا کردن به خودی خود، عبادتی است که هر کسی انجام دهد خداوند می پذیرد زیرا خداوند دعا کردن را دوست می دارد و انسان را به خدا بسیار نزدیک می کند.

وحی به داوود(ع) آمد و خداوند عرض کردند: یا داوود! هر کس از همه قطع امید کند من حاجتش را برآورده می کنم و هر کس فقط از من بخواهد به او مرحمت می کنم هر کس به درگاه من عرض حاجت کند من حاجت او را برآورده می کنم هر چند اجابت دعای برخی را به تأخیر می اندازم تا زمان معین آن فرا برسد آنوقت در آن زمان معین، حاجت او را برآورده می کنم.

حال چرا خداوند اجابت دعای برخی را به تأخیر می اندازد؟

خداوند می فرماید: به جهت ستمی که در حق کسی کرده است و نفرین کسی پشت او است، و تا این نفرین پشت سر او است در اجابت دعایش تأخیر می کنم و تا دل آن مظلوم را بدست نیاورد دعایش را به اجابت نمی رسانم، من مظلوم را دوست دارم و برای برخی، مقامی در بهشت در نظر گرفته ام که تا مظلوم نشوند به آن مقام نمی رسند.

حال، ممکن است این نفرین کننده، مادری است که سالهاست از دنیا رفته است.

مرحوم خانم مالک می فرمودند: فرض کنید درجات بهشت، هزار و هشتصد درجه است، پنجاه درجه را به خاطر عبادتهایتان به شما می دهند و دویست درجه را به خاطر حسن خلق به شما می دهند و مابقی درجات بهشتی را به خاطر صبر و تحمل و بردباری به شما می دهند.

ویژگیهای امام رضا (ع):

امام رضا(ع) در میان ائمه ویژگی های خاصی دارند، ایشان به عالِم آل محمد(ص) مشهور هستند با اینکه امام صادق(ع) دوازده هزار شاگرد تربیت کرده اند ولی به ایشان این صفت را داده اند.

ایشان قوس هستند به معنی پناهگاه.

امام صادق (ع) به تازگی ازدواج کرده بودند و در بین شیعیان نشسته بودند فرمودند: خداوند به من پسری می دهد که من، نامش را موسی می گذارم و خداوند به او پسری می دهد که نام او را علی می گذارد و او مشهور به اباالحسن علی بن موسی الرضا می شود، آن فرزند، هم در بُعد علمی و هم در بعد معنوی و هم در بعد مادی پناهگاه امت اسلام است، او به تمام سؤالات ذهنی و زبانی آنها پاسخ می دهد.

کتابهایی که از سخنان ایشان تألیف شده مانند اخبار عیون الرضا، صحیفه رضویه، طب الرضا و کتابهای فقهی و… گواه بر این مطلب هستند که باید ما که ادعای شیعه بودن را داریم آنها را مطالعه کرده باشیم. ایشان در تمام ابعاد علمی کلاسهای درس داشته اند.

به ایشان امام غریب می گویند زیرا بعد از اینکه پدرشان به شهادت رسیدند عده ای گفتند که ایشان به شهادت نرسیده و غایب شده و همان مهدی موعود است پس امامتِ امام رضا (ع) را نپذیرفتند بنابراین ایشان خودشان مجبور شدند که به بصره و کوفه کوچ کنند و به شیعیان اعلام کنند که امام هستند و پدرشان غایب نشده و به شهادت رسیده است.

ایشان در زمان ما هم غریب هستند زیرا نشانه های حتمی یک امام که سی نشانه است و باید همه ی آنها را داشته باشد تا امام باشد را، ما که ادعا می کنیم جزء شیعیان ایشان هستیم نمی دانیم! پس ایشان در میان شیعیان خود، غریب الغربا هستند.

امام رضا (ع) فرمودند: اگر جوانی از شیعیان را ببینم که نه به دنبال یاد دادن و نه به دنبال یاد گرفتن علم است و نه می تواند پاسخ سؤالی را دهد و نه می تواند سؤالی را بپرسد او را به شدت تنبیه می کنم. ( یعنی یک جوانی اگر نتواند در دینش چیزی را یاد دهد و یا یاد بگیرد و اصلا سؤالی در دینش برای او ایجاد نشود و به دنبال پاسخ سؤالاتش نباشد؛ امام (ع) او را به شدت تنبیه می کنند)

ذکر امشب:

اما امشب، شبِ دعا، شب ذکر وِلائی، شب ذکر جلالی ، شب ذکر جمالی ، شب ذکر توحیدی، شب ذکر تهلیل، شب ذکر تکبیر، شب ذکر تحمید، شب ذکر تسبیح، شب ذکر تقدیس، شب ذکر استغفار، شب خواندن قرآن است که همه ی اینها را می توان امشب با یک ذکر انجام داد و آن ذکر، یک صلوات بر پیامبر (ص) و آل ایشان است.

امام رضا (ع) فرمودند: هر کس توان ندارد تا کفاره ی گناهانش را پرداخت کند یک صلوات بر پیامبر (ص) و آلش بفرستد تا کفاره ی گناهانش شود.

علی (ع) فرمودند: صلوات بر پیامبر (ص) گناهان را از بین می برد به سرعتی که آب، آتش را خاموش می کند و سلام دادن بر پیامبر (ص)، برتر از آزاد کردن بنده است و دوست داشتن ایشان بالاتر از شمشیر زدن در راه اسلام است.

مرحوم آقای نخودکی و آیت الله بهجت فرمودند: انبیاء گذشته، به امت های خود می گفتند ذکری به شما می آموزیم اما حق ندارید آن را هر جایی بگویید مگر آنکه مُضطری به مصائب سختی دچار شده باشد آن وقت اجازه دارید این دعا را انجام دهید زیرا این دعا از اسرار الهی است و نباید به دست نااهل بیفتد؛ سپس ذکر با عظمت صلوات را به آنها می دادند.

ختم صلواتی مجرب:

ذکر صلواتی است که برای هر حاجت مهم که از امام رضا (ع) بخواهی بسیار مجرب است. کسانی که گرفتاری سخت دارند جوان معتاد یا گرفتار دارند مریض بدحال دارند مشکل مالی و… دارند به مدت چهل روز هر روز بعد از نماز صبح تا قبل از طلوع آفتاب رو به حرم امام رضا (ع) کرده و چهارده مرتبه این صلوات را خوانده و اثرات معجزه وار آن را مشاهده کنند:

«اللَّهُمَّ صَلِّ وَ سَلِّمْ وَ زِدْ وَ بَارِكْ عَلَى السَّيِّدِ الْمَعْصُومِ وَ الْإِمَامِ الْمَظْلُومِ، اَلشَّهِيدِ الْمَسْمُومِ وَ الْغَريبِ الْمَغْمُومِ وَالْقَتِيلِ الْمَحْرُومِ، اَلعَالِمِ بِالعِلْمِ الْمَكْتُومِ، بَدْرُ النُّجُومِ، شَمْسُ الشَّمُوسِ وَ أَنِيسِ النُّفُوسِ، اَلْمَدْفُونِ بِأَرْضِ طُوسٍ، اَلرَّضِيِّ الْمُرْتَضَى، الْمُجتَبى، اَلْمُقْتَدَى، اَلرَّاضِي بِالْقَدَرِ وَ الْقَضَاءِ، اَلْإِمَامِ بِالْحَقِّ أَبِي الْحَسَنِ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا صَلَوَاتُ اللَّهِ وَ سَلَامُهُ عَلَيْهِ»

این صلوات را هم می توانید در حرم ایشان 14 بار هدیه به چهارده معصوم (ع) کنید.

توسل به مادر امام رضا (ع):

خانم مالک (ره ) فرمودند: بلا از آسمان مانند قوم یونس بخواهد که ببارد با نذر یک گوسفند قربانی برای مادر امام رضا (ع) آن بلا را رفع می کنید.

فضایل زیارت امام رضا (ع):

در این ماه، سه روز مخصوص به زیارت امام رضا (ع) است.

امام رضا (ع) فرمودند: از ما نیست مگر اینکه مقتول و مسموم و شهید می شود (همه ی ما معصومین، شهید و کشته می شویم) سؤال کرد: آقا ! شما را چه کسی می کشد؟ فرمود: شقی ترینِ مردم به سم، در نقطه ای دور و مکانی غریب مرا دفن می کنند آگاه باشید هر کس مرا در غربت زیارت کند، خداوند برای او ثواب صد هزار صدیق، صد هزار شهید، صد هزار حاجی، صد هزار مجاهد در راه حق را می نویسد و روز قیامت با ما محشور می شود و در روز قیامت در بهشت اعلی رفیق و هم نشین ما خواهد بود.

امام رضا (ع) فرمودند: من کشته می شوم به زهر و به سم و مدفون می شوم در کنار قبر هارون، آنجا مُطاف شیعیان ما خواهد شد و محل نزول ملائکه خواهد بود هر کس در آن مکان مرا در غربتم زیارت کند و دو رکعت نماز در کنار قبر من بخواند قسم به خداوند و قسم به مقام پیغمبر خدا (ص)، خداوند تمام گناهان او را می بخشد.

اما این فضایل و بخششِ گناهان، شرط و شروطی دارد:

ا) اینکه بدانم او کیست و من کیستم؟!

2) گوش کردن به سخنان آنان.

امام رضا(ع) فرمودند: کسی که با مردم معاشرت کند و به مردم ستم نکند و کسی که از مردم سخن نقل کند اما دروغ در دهان مردم نگذارد و از جانب مردم دروغ نگوید و کسی که با مردم وعده بکند و خلف وعده نکند، او مؤمن است و به انصاف و عدالت رفتار کرده و خواهری و برادری اش را ثابت کرده است، غیبتِ او حرام است و ما او را دوست داریم.

امام رضا(ع) فرمودند: می ترسم از آنچه که رسول اکرم (ص) می ترسیدند، رسول اکرم(ص) فرمودند: می ترسم از اینکه دین خود را سبک و ناچیز بشمارید و تقیّد به دین نداشته باشید و همدیگر را در اجرای دین منع کنید و از این می ترسم که قطع رحم کنید و دیگران قرآن را از دست شما بگیرند و به آن عمل کنند و خوشبخت شوند و شما خوار و ذلیلِ آنان شوید.