بسم الله الرحمن الرحیم

یا فاطمة الزهرا اغیثینی

توسل روز شنبه

حاج شیخ علی مکی گوید: به تنگی معاش و دشمن سخت گرفتار شدم، حتی از کشته شدنم می ترسیدم، به حضرت ولی عصر عجل الله توسل جستم، در جیبم دعائی نوشته یافتم بدون اینکه کسی به من بدهد، با تعجب و تحیر بعد از خواب دیدم کسی به شکل زُهاد و صلحاء فرمود: این دعا را من به تو داده‌ام، بخوان تا از سختی نجات یابی، او را نشناختم، تعجبم بیشتر شد، بار دیگر حجت منتظر را در خواب دیدم فرمود: دعائیکه به تو دادم را بخوان، بعد من را به مقصدم راهنمایی کرد، دعایی را که داده بود مکرر خواندم، گرفتاریم برطرف شد، اما بعد از گرفتاری آن را گم کردم و مدتی تأسف خوردم، و استغفار میکردم از غفلتی که کرده ام، تا اینکه شخصی آمد به من گفت دعا در فلان جا افتاده، به نظرم نمی رسید آنجا رفته باشم، دعا را برداشتم و سجده شکر کردم و آن دعا این است:

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ

رَبِّ اَسئَلُکَ مَدَداً رُوحانیّاً تُقَوّی بِهِ قُوایَ الکُلِّیةِ وَ الجُزئَیةِ، حَتیَّ اَقهَرُ بِمَبادِی نَفسی کُلَّ نَفسٍ قاهِرَةٍ فَتُنقَبِضَ لی اِشارَةُ رَقائِقِها، اِنقباضاً تُسقِطُ بِهِ قُواها، حَتیّ لا بَیقی فِی الکَونِ ذُوُ رَوُحٍ اِلّا وَ نارُ قَهری قَد اَحرَقَت ظُهُورَه یا شَدیدُ یا شَدیدُ یا ذَالبَطشِ الشَّدیدِ یا قَهّارُ، اَسئَلُکَ بِما اَودَعتَهُ عِزرائیلَ مِن اَسمائِک اَلقَهرِیَّةِ، فَانفَعَلَت لَه  النُفُوسُ بِالقَهرِ اَن تودِعَنی هذا السِّرِّ فی هذهِ السّاعَةِ حَتیّ اُلَیِّنَ بِهِ کُلَّ صَعبٍ وَ اُذَلِّلَ بِهِ کُلَّ مَنیع ،بِقُوَّتِکَ یا ذَا القُّوَةِ المَتین. بعد سی بار بخوان يا رَحْمنُ يا رَحيمُ، يا أَرْحَمَ الرَّاحِمينَ، أَسْئَلُكَ اللُّطْفَ بِما جَرَتْ بِهِ الْمَقاديرُ. سه بار صبح و سه بار شب و اگر تواند سه بار هم سَحَر بخواند و بگوید: اللّهُمَّ كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا وَناصِراً وَدَليلاً وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً.

توسل روز یکشنبه

جهت کسب رحمت و ولایت خداوند

یا محمد هر که از امتت می خواهد رحمت و برکات و رضوان و تعطف و قبولی و و لایت و اجابت مرا دوست دارد باید هنگام زوال شمش(ظهر) یا زوال شب( نزدیک به اذان صبح) بگوید:

اَللَّهُمَّ رَبَّنَا لَکَ الْحَمْدُ کُلُّهُ جُمْلَتُهُ وَ تَفْصِیلُهُ کَمَا اسْتَحمِدْتَ بِهِ إِلَى أَهْلِهِ الَّذِینَ خَلَقْتَهُمْ لَهُ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً کَمَا یَحْمَدُکَ مَنْ بِالْحَمْدِ رَضِیتَ عَنْهُ لِشُکْرِ مَا بِهِ مِنْ نِعَمِکَ اللَّهُمَّ رَبَّنَا لَکَ الْحَمْدُ کَمَا رَضِیتَ بِهِ لِنَفْسِکَ وَ قَضَیْتَ بِهِ عَلَى عِبَادِکَ حَمْداً مَرْغُوباً فِیهِ عِنْدَ أَهْلِ الْخَوْفِ مِنْکَ لِمَهَابَتِکَ وَ مَرْهُوباً عِنْدَ أَهْلِ الْعِزَّةِ بِکَ لِسَطَوَاتِکَ وَ مَشْهُوداً (مَشکوراً) عِنْدَ أَهْلِ الْإِنْعَامِ مِنْکَ لِإِنْعَامِکَ سُبْحَانَکَ مُتَکَبِّراً فِی مَنْزِلَةٍ تَذَبْذَبَتْ أَبْصَارُ النَّاظِرِینَ وَ تَحَیَّرَتْ عُقُولُهُمْ عَنْ بُلُوغِ عِلْمِ جَلَالِهَا تَبَارَکْتَ فِی مَنَازِلِکَ الْعُلَى کُلِّهَا وَ تَقَدَّسْتَ فِی الْآلَاءِ الَّتِی أَنْتَ فِیهَا أَهْلُ الْکِبْرِیَاءِ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْکَبِیرُ الْأَکْبَرُ لِلْفَنَاءِ خَلَقْتَنَا وَ أَنْتَ الْکَائِنُ لِلْبَقَاءِ فَلَا تَفْنَى وَ لَا نَبْقَى وَ أَنْتَ الْعَالِمُ بِنَا وَ نَحْنُ أَهْلُ الْعِزَّةِ بِکَ وَ الْغَفْلَةِ عَنْ شَأْنِکَ وَ أَنْتَ الَّذِی لَا تَغْفُلُ بِسِنَةٍ وَ لَا نَوْمٍ بِحَقِّکَ یَا سَیِّدِی أَجِرْنِی مِنْ تَحْوِیلِ مَا أَنْعَمْتَ عَلَیَّ بِهِ فِی الدِّینِ وَ الدُّنْیَا فِی أَیَّامِ الدُّنْیَا یَا کَرِیمُ.
 ای خداوندی که همه حمدهای کلی و جزئی مختص تو است و همه آنچه که تو به وسیله آنها حمد می شوی و مردم را برای همان حمدها خلق کرده ای. خداوندا، این حمد از کسی است که می داند تو بوسیله این حمد او راضی می شوی. چون او در قبال شکر نعمتهایت این حمد را می کند.
  خداوندا، به تو آن حمد را می کنم که تو به وسیله آن راضی می شوی و به بندگانت دستور داده ای که تو حمید هستی در نزد آن کسانی که اهل خوفند و از مخالفت تو هراس دارند(یعنی تو را بواسطه داشتن آن خصال حمید حمد می کنند نه از ترس تو) و تو در نزد همه اهل عزت که مرعوب عزت و سلطنت تو هستند محمد می باشی، تو را حمد می کنم. چون تو در نزد کسانی که تو به آنان نعمت داده ای، مشکور می باشی. خداوندا، تو را تسبیح می گویم که در منزلت و مقامت بسیار والایی و چشم بندگان را خیره می سازی و عقل همه را در رسیدن به آگاهی به جلال و عظمت تو، متحیر نمودی(چون نمی توانند به کنه عظمت و جلال تو آگاه شوند) خداوندا، تو در همه منازلت مبارکی. هر چه که به موجوداتت عطا کردی، مبارک و خیر است و تو در آلاء نعمتهایت مقدسی. تو بواسطه داشتن این همه آلاء و نعمات، سزاوار عظمت و کبریایی می باشی. نیست خدایی جز تو که بزرگوار و بزرگوارتری. تو ما را برای فانی شدن آفریده ای
ولی خودت همیشه هستی و خواهی بود. ما باقی نمی مانیم و تو فانی نمی شوی. تو عالم به همه پنهان و آشکار ما هستی و ما تو را به عزت و عظمت یاد می کنیم و از والایی مقام تو غافلیم ولی تو کسی هستی که هرگز نه بوسیله چرت و نه خواب از جهانت غافل نمی شوی. ای سرور من، به حق عزتت مرا امان بده از این که آن نعمت هایی که به من داده ای تغییر پیدا کند و نعمت های دینی و دنیایی که به من داده ای آنها را ثابت نگهدار، ای کریم و رحیم و بنده نواز.

پس چون اینها را گفت او را کفایت کنم از هر چیزیکه بندگان صالح حمد کننده‌ی شاکرم را کفایت می کنم.

توسل روز دوشنبه:

این تهلیل جهت رفع جمیع گرفتاریها به ویژه غم های شدید نافع و مجرب است:

لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُفَرِّجُ کل کَرب لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُعِزُّ کل ذَلِيلٍ لااله إِلَّا اللَّهُ مُغْنِي کُلِّ فَقِيرٍ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُقوّي کُلِّ ضَعِيفٍ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مَفْزَعُ کُلِّ لهيفٍ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ کاشِفُ کُلِّ کُربة لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُنْتَهِي کلِّ رَغَّبَةٍ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ رَافِعُ کُلِّ حسْنِةٍ وَلِيُّ کُلِّ نِعَمِةٍ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ کلُّ شيٍ خَاشِعٌ لَهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ کُلُّ شي مُشْفِقٌ مِنْهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ کُلُّ شي رَاغِبٌ إِلَيْهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ کُلّ شي رَاهِبٌ مِنْهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ کُلّ شي قَائِمٌ بِهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ کُلّ شي مَصِيرُهُ إِلَيْهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ کُلّ شي مُيطعٌ لَهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ کُلُّ شيٍ ذَلِيلٌ لَهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ کُلّ شيٍ فَقِيرٌ إِلَيْهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ کُلُّ شي مُنِيبٌ إِلَيْهِ وَ الْخَلْقُ کُلُّهُم فِي قَبْضَتِهِ وَ النَّوَاصِي کُلُّهُا بِيَدِهِ وَ الملائکه مُشْفِقُونَ مِنْ خَشْيَتِهِ لَهُ الْحَمْدُ حَمْداً کثيراً طَيِّباً دَائِمًا بُکرةً وَ أَصِيلًا وَ صَلِّي اللَّهُ عَلِيٌّ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ تَسْلِيماً کثيرا.^[1]

توسل روز سه شنبه

در انیس العابدین از رسول خدا صلوات الله علیه روایت شده است که فرمودند: هر کس را مهمی پیش آید اعم از دنیوی یا اخروی ده روز روزی ده مرتبه بعد از نماز صبح پیش از آنکه سخن گویداین حرز را بخواند، چون ده نوبت بخواند سر به سجده نهد و مراد خود را از حضرت عزت بخواهد انشاءالله به زودی حاصل گردد.

يَا مُفَتِّحَ الْأَبْوَابِ وَ يَا مُسَبِّبَ الْأَسْبَابِ يَا مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَ الْأَبْصَارِ وَ يَا دَلِيلَ المتحیّرين وَ يَا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ أَغِثْنِي توَکلتُ عليک يَا رَبِّ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي اِليک يَا رَبِّ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قَوِّهِ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ وَ صَلِّ عَلَي رُوحَ مُحَمَّدٍ بَيْنَ الْأَرْوَاحِ وَ عَلِي سَجَدِهِ بَيْنَ الْأَجْسَادِ وَ عَلِي قَبْرِهِ بَيْنَ الْقُبُورِ وَ عَلِي اِسْمِهِ بَيْنَ الْأَسْمَاءِ برحمتکَ يَا أَرْحَمَ راحمين وَ صَلِّي اللَّهُ عَلِي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ^[2]

توسل روز چهار شنبه

هر که این پنج آیه شریفه را که اولش((الله)) و آخرش((هو)) است و اسم اعظم خدایتعالی است هر روز یازده مرتبه بخواند، همه چیز برای او آسان شود و هر غمی و همی کلی و جزئی از او برطرف گردد. و آن پنج آیه عبارت است از

-1 الله لا اله إ لاّ هوَ الحیُّ القیُّومُ تا آخر آیت الکرسی(بقره /254)

2- اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ نَزَّلَ عَلَيْکَ الْکِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ وَ أَنْزَلَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجيلَ مِنْ قَبْلُ هُديً لِلنَّاسِ وَ أَنْزَلَ الْفُرْقانَ(آل‌عمران/3)

3- اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ لَيَجْمَعَنَّکُمْ إِلي‏ يَوْمِ الْقِيامَةِ لا رَيْبَ فيهِ وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَديثاً ( نساء/87)

4- اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ لَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْني. ( طه/8)

5- اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ وَ عَلَي اللَّهِ فَلْيَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ (تغابن/13)

توسل روز پنجشنبه

ختم آیات قرآنی در هفته

در روایت معتبر اوراد هفته را بدین طریق ذکر فرموده اند که در هر روزی از ایام هفته این اذکار را هفتاد مرتبه بخواند و نتیجه حسنه آن را دریابد:

جمعه: وَ إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحيمُ (سوره بقره آیه 163)

شنبه: الم اللَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ (سوره آل عمران 1-2)

یکشنبه:   وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَیِّ الْقَیُّومِ (سوره طه آیه 111)

دوشنبه: سَلَامٌ قَوْلًا مِن رَّبٍّ رَّحِيمٍ (سوره یس آیه58)

سه شنبه: بسم الله الرحمان الرحیم وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ (سوره شعرا 217)

پنجشنبه: فَاللَّهُ خَيْرٌ حافِظاً وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمينَ(سوره یوسف 64)

و در بعضی از نسخه ها- ذکر روز پنجشنبه فَتَعالَي اللَّهُ الْمَلِکُ الْحَقُّ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْکَريمِ آمده است.

توسل روز جمعه

رسول خدا صلوات الله علیه فرمودند: هر که این دعا را در روز جمعه هفتاد مرتبه بخواند تا هفته آینده خداوند وسعتی در رزق به وی کرامت فرماید:

اللَّهُمَّ يَا غَنِيُّ يَا حَمِيدُ يَا مبديُء يَا مُعِيدُ يَا رَؤُفٌ يَا رَحِيمُ يَا فَعَّالُ أَغْنِنِي بِحَلالِک عَنْ حرامِک وَ بِطاعَتِکَ عَنْ معصيِتکَ وَ بِفَضلِکَ عَمَّنْ سِواک يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ وَ صَلِّي اللَّهُ عَلَي سَيِّدِنَا وَ نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ.^[3]

[1] -ختوم و اذکار ج1ص34

[2] – گلهای ارغوان ج1 ص192

[3] – گلهای ارغوان ج3 ص85