بسم الله الرحمن الرحیم

دعای امام رضا علیه السلام در سجده شکر

ابو جعفر از محمد بن اسماعیل بن یزیع از رضا و بکیر بن صالح از سلیمان بن جعفر از امام رضا علیه السلام گویند:

ما دو نفرى رفتيم خدمت حضرت رضا عليه السلام ايشان را در حال سجده شكر ديديم ، سجده هاى طولانى كرد، بعد سر برداشت گفتيم آقا! چه سجده طولانى ؟! فرمود هر كه در سجده شكر اين دعا را بخواند مثل كسى است كه در جنگ بدر به حمايت از رسول الله تير اندازى به دشمن كرده گفتيم آقا! بفرماييد ياداشت كنيم فرمود بنويسيد ، زمانی که شما سجده ی شکر به جا می آورید این دعا را بخوانید:

اللَّهُمَّ الْعَنِ اللَّذَيْنِ بَدَّلَا دِينَكَ وَ غَيَّرَا نِعْمَتَكَ وَ اتَّهَمَا رَسُولَكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ خَالَفَا مِلَّتَكَ وَ صَدَّا عَنْ سَبِيلِكَ وَ كَفَرَا آلَاءَكَ وَ رَدَّا عَلَيْكَ كَلَامَكَ وَ اسْتَهْزَءَا بِرَسُولِكَ وَ قَتَلَا ابْنَ نَبِيِّكَ وَ حَرَّفَا كِتَابَكَ وَ جَحَدَا آيَاتِكَ وَ سَخِرَا بِآيَاتِكَ وَ اسْتَكْبَرَا عَنْ عِبَادَتِكَ وَ قَتَلَا أَوْلِيَاءَكَ وَ جَلَسَا فِي مَجْلِسٍ لَمْ يَكُنْ لَهُمَا بِحَقٍّ وَ حَمَلَا النَّاسَ عَلَى أَكْتَافِ آلِ مُحَمَّدٍ اللَّهُمَّ الْعَنْهُمَا لَعْناً يَتْلُو بَعْضُهُ بَعْضاً وَ احْشُرْهُمَا وَ أَتْبَاعَهُمَا إِلَى جَهَنَّمَ زُرْقاً اللَّهُمَّ إِنَّا نَتَقَرَّبُ إِلَيْكَ بِاللَّعْنَةِ لَهُمَا وَ الْبَرَاءَةِ مِنْهُمَا فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ اللَّهُمَّ الْعَنْ قَتَلَةَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ وَ قَتَلَةَ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ وَ ابْنِ فَاطِمَةَ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ اللَّهُمَّ زِدْهُمَا عَذَاباً فَوْقَ عَذَابٍ وَ هَوَاناً فَوْقَ هَوَانٍ وَ ذُلًّا فَوْقَ ذُلٍّ وَ خِزْياً فَوْقَ‏ خِزْيٍ. اللَّهُمَّ دُعَّهُمَا فِي النَّارِ دَعّاً وَ أَرْكِسْهُمَا فِي أَلِيمِ عِقَابِكَ رَكْساً اللَّهُمَّ احْشُرْهُمَا وَ أَتْبَاعَهُمَا إِلى‏ جَهَنَّمَ زُمَراً اللَّهُمَّ فَرِّقْ جَمْعَهُمْ وَ شَتِّتْ أَمْرَهُمْ وَ خَالِفْ بَيْنَ كَلِمَتِهِمْ وَ بَدِّدْ جَمَاعَتَهُمْ وَ الْعَنْ أَئِمَّتَهُمْ وَ اقْتُلْ قَادَتَهُمْ وَ سَادَتَهُمْ وَ كُبَرَاءَهُمْ وَ الْعَنْ رُؤَسَاءَهُمْ وَ اكْسِرْ رَايَتَهُمْ وَ أَلْقِ الْبَأْسَ بَيْنَهُمْ وَ لَا تُبْقِ مِنْهُمْ دَيَّاراً اللَّهُمَّ الْعَنْ أَبَا جَهْلٍ وَ الْوَلِيدَ لَعْناً يَتْلُو بَعْضُهُ بَعْضاً وَ يَتْبَعُ بَعْضُهُ بَعْضاً اللَّهُمَّ الْعَنْهُمَا لَعْناً يَلْعَنُهُمَا بِهِ كُلُّ مَلَكٍ مُقَرَّبٍ وَ كُلُّ نَبِيٍّ مُرْسَلٍ وَ كُلُّ مُؤْمِنٍ امْتَحَنْتَ قَلْبَهُ لِلْإِيمَانِ اللَّهُمَّ الْعَنْهُمَا لَعْناً يَتَعَوَّذُ مِنْهُ أَهْلُ النَّارِ اللَّهُمَّ الْعَنْهُمَا لَعْناً لَمْ يَخْطُرْ لِأَحَدٍ بِبَالٍ اللَّهُمَّ الْعَنْهُمَا فِي مُسْتَسِرِّ سِرِّكَ وَ ظَاهِرِ عَلَانِيَتِكَ وَ عَذِّبْهُمَا عَذَاباً فِي التَّقْدِيرِ وَ شَارِكْ مَعَهُمَا ابْنَتَيْهِمَا وَ أَشْيَاعَهُمَا وَ مُحِبِّيهِمَا وَ مَنْ شَايَعَهُمَا إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاء  و صلّی الله علی محمّدٍ و آله أجمعین. 1

خداوندا لعن كن بر آن دو شخص كه تغيير دادند دين ترا و برطرف كردند نعمت ترا و تهمت زدند بر پيغمبر تو كه رحمت فرستد خدا بر او و بر آل او و مخالفت ورزيدند ملّت ترا و اعراض كردند از راه و طريقه حق تو و انكار نمودند نعمت‏هاى ترا و ردّ كردند بر تو سخن و قرآن ترا و استهزا نمودند بر پيغمبر تو و كشتند پسر پيغمبر ترا و تغيير دادند قرآن ترا و انكار نمودند آيه‏هاى ترا و استهزا نمودند به روز معاد و حشر تو و سرپيچيدند از بندگى و فرمانبردارى تو و كشتند دوستان ترا و نشستند در مجلس خلافت كه نبود آنها را در آن هيچ حقّى و سوار كردند مردمان را بر دوشهاى آل محمّد خداوندا لعن كن آن دو شخص را لعنى كه پى در پى آيد بعضى از آن بعضى را و محشور گردان آنها را و تابعان آنها را بسوى جهنم در حالى كه باشند كوران خداوندا بدرستى كه ما نزديكى مى‏جوئيم بسوى تو به سبب لعنت كردن بر اين دو شخص و به سبب بيزار بودن از اين هر دو در دنيا و در آخرت خداوندا لعن كن بر كشنده امير المؤمنين و بر كشنده امام حسين پسر على و پسر [فاطمه‏] دختر رسول خدا كه رحمت فرستد خدا بر او و بر آل او خداوندا زياد گردان عقوبت آن دو شخص را بالاترين عقوبتها و زياد گردان خفّت آنها را بالاترين خفّتها و خوار گردان آنها را بالاترين خواريها و رسوا كن آنها را بالاترين رسوائيها خداوند بينداز آن هر دو را در آتش جهنم انداختنى شديد و سرنگون انداز آن هر دو را در عذاب دردناك از جانب خود سرنگون كردنى خداوندا محشور كن آن هر دو را و تابعان آنها را بسوى جهنم در حالى كه باشند مجتمع خداوندا پراكنده كن اجتماع آنها را و متفرّق ساز امر آنها را و مخالفت انداز ميان اتفاق آنها و جدا ساز جمعيت آنها را و لعن كن بر پيشواى آنها و بكش سركرده‏هاى آنها را و برگزيده‏هاى آنها را و بزرگان آنها را و لعن كن بر سركرده‏هاى آنها و بشكن علم و نشانه بزرگى آنها را و بينداز شدّت عقوبت را ميان آنها و باقى مگذار از آنها احدى را خداوندا لعن كن بر ابو جهل و بر وليد لعنى را كه پى در پى باشد بعضى از اين بعضى را و تابع شود بعضى بعضى را خداوندا لعن كن آن هر دو را لعنى كه‏ لعن كند آنها را به آن لعن هر فرشته نزديكى و هر پيغمبر فرستاده‏شده‏اى و هر شخص مؤمنى كه خالص كرده باشى تو دل او را براى ايمان خداوندا لعن كن آن هر دو را لعنى كه پناه گيرند از آن اهل آتش از عذاب آن، خداوندا لعن كن آن هر دو را لعنى كه نرسيده باشد به خاطر كسى، خداوندا لعن كن آن هر دو را در پنهان از نهانى خود و در ظاهر از آشكار خود و عذاب كن آن هر دو را عذابى كه باشد در تقدير تو و بالاتر از آنچه تقدير نموده‏اى آن را و شريك گردان با اين هر دو، دو دختر آنها را و پيروان آنها را و دوستداران آنها را و كسى را كه متابعت نمايد آنها را بدرستى كه تو شنونده دعائى و رحمت فرستد خدا بر محمّد و بر آل او همگى.

 1 . مهج الدعوات و منهج العبادات، ص ۲۵۸