بسم الله الرحمن الرحیم

یا فاطمه الزهرا سلام الله علیها ادرکنی

 

به نام حضرت پروردگار یا زینب

فقط دوای دل بی‌قرار یا زینب

و ذکر مردم شب‌زنده‌دار یا زینب

براین کویر دو چشمم ببار یا زینب

شاعر:امیر علوی

 

خداوند در ماه رمضان در هرروز خیرات و برکات مختلفی نازل می‌کند.

دانشمندی شاگردان زیادی داشت، بسیار پرانرژی بود و هرکسی را که اخمو بود سرحال می‌آورد و جلسه را به یک جلسه نشاط و بیداری و توجه تبدیل می‌کرد و سپس به صحبت می‌پرداخت، روزی شاگردان از ایشان پرسیدند: شما در شب چه می‌خورید که در روز این‌همه انرژی دارید؟ گفت: مثل همه شماها همین غذایی را که شما می‌خورید. پرسیدند آقا شما چند ساعت در روز می‌خوابید که این مقدار انرژی در صبح دارید؟ گفت: من خیلی بخوابم سه ساعت، بیشتر نمی‌خوابم، پرسیدند: پس این‌همه انرژی از کجا است؟ گفت: من هرروز عادت دارم از خواب که بیدار می‌شوم روزنامه‌ی روز را برایم می‌آورند. آن را ورق می‌زنم در صفحه ترحیم آن می‌بینم که نام من جز از دنیا رفته‌گان نوشته نشده است، پس از این که زنده هستم شاکر می‌شوم زیرا خداوند یک فرصت دوباره به من داده است. از این فرصت مجدد، این‌همه خوشحال هستم.

شاید با این یک روزی که از خدا فرصتی گرفتی، بتوانی در این روز به غفران خدا برسی و بتوانی بین جهنم و بهشت را یک‌روزه طی کنی، همان‌طور که حربن‌یزید آن را یک ساعته طی کرد. پس اگر این‌گونه فکر کنی انرژی و نشاط فراوانی خواهی داشت.

امروز تو دوباره برگشته‌ای، زیرا که خواب مرگ موقت است امروز که از خواب برخاستی یعنی خدا به تو فرصت دوباره‌ای داده است.

خوش به حال کسی که خدا به او می‌گوید: می‌خواهم در این 30 شب رحمتم را شامل حال تو کنم.

در حدیث می‌خوانیم: نماز معراج مؤمن است. عده‌ای تا آسمان اول و عده‌ای تا آسمان دوم و عده‌ای تا عرش خداوند می‌روند. این معراج رفتن وسیله می‌خواهد. در حدیث آمده است سه چیز انرژی و وسیله رفتن به معراج هستند:

1– روزه گرفتن

غیر ماه رمضان هم که روزه بگیری این روزه موتوری است که شما را تا معراج می‌کشاند. اگر به روزه در تمام طول سال عادت داشته باشی دیگر روزه گرفتنِ ماه رمضان برایت سخت نخواهد بود، در هر ماه قمری روزه گرفتن ایام البیض آن ثواب بسیاری دارد.

2– ذکر گفتن

روزه و ذکر گفتن با هم توام هستند. اصلاً خود روزه ذکر است. در ماه رمضان بر اثر کم خوردن و آشامیدن میل انسان به ذکر گفتن زیاد می‌شود.

بهترین ذکرها و قشنگ‌ترین و خالص‌ترین ذکر‌ها دعای سحر است. حداقل گوش بده اگر نمی‌توانی بخوانی. تنها دعایی است که ما در آن چیزی از خدا نمی‌خواهیم بلکه تنها خدا را تمجید می‌کنیم و در آن جز خود خدا چیزی نمی‌خواهیم. از اول تا انتهای دعا می‌گویی خدایا دوستت دارم.

3- ریاضت – یعنی سختی کشیدن- مراقبت از اعضا و جوارح، ریاضت است.

یک عبادت است که تمام اعضا و جوارحِ درونی و بیرونی در آن به هم کمک می‌کنند و آن عبادت روزه است. در حدیث فرموده‌اند که حتی موی‌های کوچک روی دستت هم باید روزه باشند. روده و فکر و معده و … همه اعضای بدنت باید روزه باشند و این همکاری بین اعضای بدن است در انجام این عبادت. خدا اسم روزه را در قرآن صبر گذاشته است. استعینوا بالصبر و الصلوه

این سه وسیله باعث می‌شوند که نماز، انسان را تا عرش خداوند برساند.

خدا به همین جهت ماهی را که روزه می‌گیریم ماه رحمت گذاشته است.

حضرت موسی 12 قبیله بنی‌اسرائیل را داشت، به صحرا برد، تشنه شدند، عصایش را به یک سنگ زد، دعا کرد خدایا برای امت من چشمه‌های آب جاری کن، حضرت موسی تقسیم کردند بین آن 12 قبیله تا استفاده کنند.

حضرت عیسی دعا کرد خدایا برای امت من از آسمان مائده بفرست، مائده در طبق به سوی آن‌ها آمد و خوردند.

پیامبر اکرم صلوات‌الله‌علیه هم دعا کردند خدایا من برای امتم رحمت تو را طلب می‌کنم. ندا آمد امت تو سه دسته هستند:1- مطیعان- کسانی که اطاعت امر من می‌کنند و من بهشت می‌برم آن‌ها را2- گروهی مشتاقان هستند- عاشق من هستند و من را دوست دارند و برای دیدار من زندگی می‌کنند من در قیامت آن‌ها را موفق به دیدار خودم می‌کنم3- عاصیان هستند- گنه‌کاران را که آن‌ها را به رحمت خودم می‌بخشم، حضرت عرض کرد: موسی دید به امتش دادی، عیسی دید که به امتش دادی (یعنی من هم ببینم)، خداوند عرض کرد آن‌ها برای یک گروه از امتشان در همان زمان خواسته‌هایشان را اجابت کردم اما تو، برای امتت تا قیام قیامت رحمت من را خواستی، پس من صبر می‌کنم تا امت تو جمع شوند، به روزه رمضان تا رحمتشان کنم، به مجلس قرآن تا رحمتشان کنم، به مجلس دعا  تا رحمتشان کنم به نماز جماعت، به سفره افطار، به جهاد فی سبیل الله…

سخت‌ترین مسئله در سخنرانی روضه خواندن است. تا درست ادا شود و دست شما را به دامان اهل بیت علیهم‌السلام برسانیم.

قرآن مملو است از بیان و تکرار نعمت‌هایی که خدا به ما داده است، یکی از این نعمت‌ها داشتن اولاد است. برای درک نعم خدا این موضوع کافی است که فرمود: اگر تمامی آب‌ها مرکب و اگر تمام درختان قلم شوند تا شما تنها بشمارید نعمت‌های مرا، نمی‌توانید.

نزد امام صادق علیه‌السلام آمد و گفت: من فقیرم، آقا فرمودند: نه فقیر نیستی دوباره تکرار کردند آقا فرمودند: نه فقیر نیستی و دوباره تکرار شد تا این‌که آقا فرمودند: اشکالی ندارد من ده هزار درهم به تو می‌دهم تو یک‌چشمت را بده، گفت: نه آقا ده هزار درهم بدهم ولی کور شوم!؟ امام فرمود: پس ده هزار درهم می‌دهم تو زبانت را بده گفت: نه آقا، فرمودند: پاهایت را بده گفت: یعنی آقا من شَل شوم؟! فرمودند: پس دستت را بده گفت: نه آقا، فرمودند: علی‌الحساب چهل هزار درهم نقد داری، بردار برو. نگاه کن چی داری…

یکی از نعمت‌های قشنگی که خدا در قرآن می‌شمارد نعمت اولاد است. خدا به کسی اولاد کج نمی‌دهد بلکه ما کج تربیت می‌کنیم.

سوره نحل: وَاللّهُ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَجَعَلَ لَكُم مِّنْ أَزْوَاجِكُم بَنِينَ وَحَفَدَةً وَرَزَقَكُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ أَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَتِ اللّهِ هُمْ يَكْفُرُونَ[1][1]

و خدا براى شما از خودتان همسرانى قرارداد و از همسرانتان براى شما پسران و نوادگانى نهاد و از چيزهاى پاكيزه به شما روزى بخشيد آيا [بازهم] به باطل ايمان مى‏آورند و به نعمت خدا كفر مى‏ورزند.

حفده، عرب به داماد می‌گویند حالا چرا اینجا داماد را فرموده و عروس را نگفته است را باید تحقیق کرد 

1- جناب زکریا در سن پیری روزه می‌گیرد، خودش و همسرش دعا می‌کنند تا خدا یک اولاد به آن‌ها بدهد که بدون وارث نمانند.

هنالِكَ دَعا زَكَرِیَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لِی مِنْ لَدُنْكَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّكَ سَمِیعُ الدُّعاءِ[2][2]

2-  جناب ابراهیم آن قدر دعا کردند تا خدا دو فرزند، اسماعیل و اسحاق را به او می‌دهد سپس می‌گوید:

 الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَقَ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَا[3][3]

    سپاس خدايی را که در اين پيری اسماعيل و اسحاق را به من عطا کرد، پروردگار من دعاها را می‌شنود

ته این‌ها یک حرف است، هرگز از دعا ناامید نشو. ابراهیم و زکریا در اوج ناامیدی دعا کردند و خداوند هم دعایشان را به اجابت رساند.

نتیجه اولاد:

 1– خیر جاریه هستند – قال رسول‌الله صلوات‌الله‌علیه و آله: 5 دسته از آدم‌ها زمانی که می‌میرند پرونده آن‌ها بسته نمی‌شود : 1- آدمی که درخت بکارد2- آدمی که آب‌رسانی کند، چاه آبی و یا قناتی بسازد 3- آدمی که بنای خیری بسازد، تکیه و مسجدی بسازد 4- آدمی که کتاب مفیدی بنویسد 5- آدمی که اولاد شایسته و مؤمن و معتقد داشته باشد.

2-اولاد خوب دعاگوی والدین است. دعای اولاد هم به‌سرعت دعای والدین موردقبول است.

راوی می‌گوید خدمت امام صادق علیه‌السلام رسیدم آقا فرمودند: مردی پیش من بود، حرفی زد گفت: آقاجان من اصلاً به داشتن اولاد رغبت نداشتم، امسال به مکه رفتم در شب عرفه در عرفات نوجوانی مُحرم و در چادر ما بود، تا الی صبح گریه کرد و برای والدین خود دعا کرد، خدایا پدر و مادرم، خدایا پدرو مادرم… تا صبح برای آن‌ها دعا کرد، آقا من هوس کردم اولاد دار شوم، خوشم آمد که خدا اولادی به من بدهد خدمت شما رسیدم که امام من هستید و معصوم هستید دعا کنید که خدا اولادی به من بدهد.

3-  اولاد خوب دسته گلی است از بهشت

حضرت رسول اکرم صلوات‌الله‌علیه: فرزند شایسته دسته گلی از گل‌های بهشت است که خدا تو دنیا به شما تقدیم می‌کند.

4- اولاد صالح باعث اجر است – ناراحت او هستید و برایش دعا کنید اجر می‌برید و نگران دین و آینده او باشی اجر می‌بری…

خدا فرمود: إِنَّما أَمْوالُکُمْ وَ أَوْلادُکُمْ فِتْنَةٌ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظيمٌ همانا مال و اولاد شما محل آزمایش شما هستند و خدا برای شما در مال و اولاد اجر عظیم قرار داده است.

خدا رحمت کند حاج علیرضا را در تهران معروف بود، اولاد نداشت، قناتی حفر کرد تا مردم استفاده کنند، زمانی که مُرد یکی از علما خوابش را دید، دید در بهشت است و نهر عظیم آب جاری است و راحت در آن نشسته، پرسید این مقام به چه جهت است؟ گفت: به جهت قناتی که حفر کردم، اینجا خدا یک نهر بهشتی و یک باغ بهشتی به من داده است. بعد گریه کرد پرسید: چرا گریه می‌کنی؟ گفت: ای کاش در دنیا آن قدر دعا می‌کردم که خدا اولادی بهم بدهد و آن اولاد اگر یک‌بار می‌گفت لا اله الا الله و می‌مُرد اجر من از آن قنات آب بیشتر بود، الآن مقام من عظیم‌تر و بزرگ‌تر بود.

عشق به اولاد موجب رحمت است. امام ششم علیه‌السلام فرمودند: فرزندانتان را دوست داشته باشید و به آن‌ها دل بسوزانید. وقتی بنده‌ای به بچه‌اش دل سوزاند خدا هم بر او رحمت نازل می‌کند.

او را نوازش کنید، کاری نکنید که از خانه فراری شود. بامحبت با او برخورد داشته باش.

این محبت داشتن خیلی مهم است… روایت است حضرت موسی چهل شبانه‌روز در کوه طور مهمان خدا بود و بعد از چهل روز زمانی که می‌خواهد برگردد پرسید خدایا برترین اعمال نزد تو چه چیزی است که من بگویم امتم آن را انجام دهند. خدا فرمود: دوست داشتن اطفال. این برترین اعمال نزد من است.

حالا دلت برای حسین بسوزد که فرزندش را روی دستش شهید کردند، و ضروری‌ترین چیز(آب) را از فرزند او دریغ کردند.

حدیث: هر کس فرزندش را ببوسد (حالا می‌خواهد چهل‌ساله باشد) به هر بوسه خدا درجه‌ای در بهشت می‌دهد که تا درجه بعدی 500 سال فاصله است.

در میان فرزندان دختر اهمیت بیشتر و ویژه‌ای دارد. از زمره فواید اطفال این است که اگر از دنیا بروند ذخیره روز قیامت هستند.

امام صادق علیه‌السلام: طفلی که دنیا می‌آید و در طفولیت از دنیا برود ثوابی که خدا به والدین او بدهد بیش از آن است که می‌خواستند آن طفل را بزرگ کنند تا امام زمان ظهور می‌کرد و در رکاب امام زمان عج الله فرجه می‌جنگید با دشمنان اهل بیت تا شهید شود، ثواب مرگ این طفل از آن بیشتر است.

امام صادق علیه‌السلام فرمودند: رسول‌الله بابای دخترهاست. (این افتخار برای دخترها است)

پیامبر صلوات‌الله‌علیه فرمودند: دختر‌ها چه خوب‌اند، مهربان‌اند، نرم‌خویند، مددکار پدر و مادرند و آماده به خدمت‌اند انیس آدم‌اند و بابرکت هستند و علاقه‌مند به نظافت و مرتب کردن و خانه‌داری هستند. خدا به دخترها مهربان‌تر است، و فرمودند: هر کس دخترش را در دنیا خوشحال کند خدا در قیامت خوشحالش می‌کند.

حالا همه بگویم بمیرم برای بابایی که روز عاشورا خودش را از دخترهایش قایم می‌کرد، هرگاه می‌خواست به خیمه بیاید می‌گفت: زینب دخترها را ببر در خیمه تا آن‌ها مرا نبینند، نکند رقیه بگوید آب …..

امام حسین علیه‌السلام اصلاً به کسی نه نمی‌گفت، مگر روز عاشورا، اولین نه را به علی‌اکبر گفت هنگامی‌که از ایشان آبی خواست… زمانی که به سکینه گفت رفتن من برگشتی ندارد… خود امام حسین علیه‌السلام فرمودند: هر جای کارت گره خور مرا به بچه‌هایم قسم بده زیرا بچه‌هایم را روز عاشورا ناامید کردم پس هر کس مرا به ایشان قسم بدهد ناامیدش نمی‌کنم.

ماه رمضان نباید از ما بگذرد مگر معرفت به دو مسئله پیدا کنیم: 1- اهمیت ماه رمضان را درک کنم- چه جور ماهی است- چرا این‌همه قدر و منزلت و آداب دارد – چرا با همه‌چیز ما در کائنات این روزه مرتبط است؟ و این سؤال را از همه ائمه پرسیده‌اند و جواب‌ها داده‌اند اما به هر کس به فراخور حالش جواب داده‌اند.

مرد یهودی آمد نزد پیامبر و پرسید: منفعت روزه چیست؟ پیامبر صلوات‌الله‌علیه فرمودند: خداوند تبارک‌وتعالی وعده فرموده به هرروزه‌داری که به امید ثواب روزه می‌گیرد خدا هفت چیز را به او عنایت می‌کند: 1- آنچه از حرام در بدنش ذخیره شده است ذوب می‌شود. اصلاً رمضان یعنی سوزاننده و ذوب کننده. این ذخایر از حرام نمی‌گذارد ما به‌سوی حلال حرکت کنیم، ماه رمضان آن‌ها را ذوب می‌کند. شدت ریاضت ماه رمضان آن‌قدر زیاد است که آنچه از حرام که در بدن ما انباشته‌شده است را از بین می‌برد و هر چه آن‌ها بیشتر آب شود حجاب‌های ظلمانی بین ما و خدا برداشته می‌شود و رابطه بین ما و خدا اصلاح می‌شود به همین دلیل در این ماه میل به دعا و نماز در ما بیشتر می‌شود.

2-روزه‌دار را به رحمت الهی نزدیک می‌کند– دهه اول دهه‌ی رحمت است- به رحمت خدا نزدیک می‌شوی. این اسم خدا که تجلی آن در ماه رمضان است: یا ماحی السیئات یا مبدل السیات بالحسنات؛ که گناهانت را به حسنات تبدیل می‌کند.

3- اثر لغزش‌های او را از بین می‌برد– هر خطا و لغزش و یا هر خوبی یک اثر وضعی دارد، آدمی که مدام پایش از صراط مستقیم می‌لغزد و این لغزش معصیتی است که از اعضا و جوارحش سر می‌زند دچار سخت‌دلی و غشاوه قلب می‌شود که باید از آن به خدا پناه ببرید. لغزش‌ها به مرور نرمی دل انسان را می‌برد.

4-سکرات مرگ را آسان می‌کند

5-از گرسنگی و تشنگی قیامت او را امان می‌دهد

6-از عذاب دوزخ نجاتش می‌دهد

7-از برکت‌های بهشت خدا او را متنعم می‌کند

اما امام صادق علیه‌السلام به مفضّل که عالم است، که از ایشان پرسید: یا بن رسول‌الله روزه چیست و اثر آن چیست؟ امام فرمودند: میراننده هوای نفس است، زیاده‌خواهی‌های آدم را تعدیل می‌کند، در روزه زندگی دل است، هر چه بدن ذوب شود دل‌زنده‌تر می‌شود، جوارح باطنی و ظاهری انسان را روزه طاهر می‌کند، بازسازی و امارت می‌کند ظاهر و باطن را، روزه باعث شکر بر نعمت‌های خداست، روزه باعث همدردی و همبستگی و شناخت پیدا کردن به کمبود‌های اجتماع می‌شود. این احسان و رسیدگی به دیگران را باید داشته باشی وگرنه روزه‌ات قبول نخواهد شد (زکات فطریه که واجب است)، در ماه رمضان باید تضرعتان و خشوعتان زیاد باشد. و گریه‌تان زیاد باشد.

امام معصوم فرمودند: خدا فرمود: گناه می‌کنید نگاهتان می‌کنم، گناه می‌کنید نگاهتان می‌کنم، به عزت و جلالم قسم اگر سه گروه بین شما نبودند بلایم را نازل می‌کردم: 1- جوانی که در راه اطاعت من به خودش سختی می‌دهد.2- مؤمنینی که شهر و مساجد را آباد می‌کنند 3- سحرخیزانی که در سحر به درگاه من با خشوع و تضرع گریه می‌کنند.

امام صادق علیه‌السلام: هر کس یاد گناهانش کند و گریه کند خدا گناهانش را می‌بخشد و هر کس از خوف و ترس آتش جهنم گریه کند خدا او را از جهنم پناه می‌دهد و هر کس گریه کند به شوق بهشت خدا او را در بهشت ساکن می‌کند و خدا یک امانت نامه به او می‌دهد که از فزع قیامت در امان باشد و آن‌که گریه کند از دیدن عظمت و بزرگی خدا و کوچکی خودش، از روی معرفت به خدا، که خدایا من کی هستم که تو برایم سفره انداختی و مرا صدا زدی و اجازه دادی با توحرف بزنم من کی هستم و تو کی هستی؛  به هر چی نگاه کنی عظمت خداست. هر کی یاد معرفت و عظمت خدا و گریه کند خداوند او را محشور می‌کند با پیامبران و صدیقین و شهدا و صالحین و به‌راستی که قشنگ رفقایی هستند برای فردای قیامت ما.

این روزه طناب محکمی است که شما را وصل به خدا می‌کند و حساب شما را سبک می‌کند.