بسم الله الرحمن الرحيم

يا فاطمة الزهرا سلام الله عليها اغيثيني

همانطور که در ماه رمضان قرآن تلاوت می­کنیم همواره باید به خاطر داشته باشیم که پیامبر اسلام در ثقلین فرمودند من دو چیز بین شما به جا می گذارم: قرآن و اهل بیتم را؛ و همزمان دو انگشت سبابه در دو دستشان را به هم چسباندند به این معنی که این دو هم­اندازه و برابر هستند. پس همواره کنار قرآن، به اهل بیت که قرآن ناطق و الگوی دستورات قرآن هستند باید توسل داشته و به شناخت ایشان بپردازیم.

هر شب ماه رمضان نمازی مخصوص دارد. حال اگر موفق به خواندن نماز هر شب نشدید به گفته­ی بزرگان نماز اين دو شب را از دست ندهید؛ شب چهاردهم و شب پانزدهم.

نماز شب چهاردهم: شش رکعت که شامل سه نماز دو رکعتی است، به­ این ترتیب که در هر رکعت بعد از حمد سی مرتبه سوره زلزال خوانده می­شود. سوره زلزال اثر تربیتی بسیار بالایی دارد و هر کس این سوره را با دقت بخواند برای هدایتش کافی است.

در این­باره پیامبر اسلام صلي الله عليه و آله به مرد بادیه نشینی که به نزد ایشان آمده بود و اسلام آورد و گفت ای رسول خدا من در صحرا هستم و نمی­توانم همواره نزد شما بیایم و قرآن یاد بگیرم سوره­ای به من یاد بده که مرا کفایت کند که در بهشت با شما باشم، فرمودند سوره زلزال را یاد بگیر و تلاوت کن، و در مضامین این سوره تامل کن.

نماز شب پانزدهم: دو رکعت است، به این ترتیب که در رکعت اول بعد از حمد صد مرتبه سوره توحید و در رکعت دوم بعد از حمد پنجاه مرتبه سوره توحید.

احادیث می­فرمایند که روزه البته سه اثر باید در شما بگذارد:

1-   شیطان را از شما دور کرده و از هر نقطه وجودت که شیطان از آن نفوذ کرده آن را براند

2-   سبب تقرب به خدا شود و این تقرب باید در زندگی شما دیده شود.

 3- موجب جوشیدن حکمت در همه زندگی­مان شود. (حکیم کسی است که کار بیهوده نمی­کند و در هر کاری از عقلش استفاده می­کند.)

در ادامه حدیث قدسی که از روزهای قبل شروع شده: ای احمد! کاش شیرینی گرسنگی و خاموشی و خلوت با من را بچشی. پیامبر خدا پرسید: خدایا نتیجه­ی گرسنگی چیست؟ خداوند فرمود: حکمت و حفظ قلب و نزدیکی به من.

امام صادق عليه السلام فرمودند همانطور که جسم شما نیاز به غذا دارد، روح شما هم به غذا نیاز دارد. گرسنگی بهترین غذای روح شما و لذیذترین برای قلب شماست. رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمودند گرسنگی خورشت مومن است و غذای روح و خوراک قلب اوست. همچنین در جای دیگری فرمودند همانا شیطان در وجود بنی­آدم در جریان است (مانند خون)، با تحمل گرسنگی و روزه­داری جلوی ورود شیطان را به رگ و پی خود ببندید.

از عارفی پرسیدند روزه چیست؟ گفت روزه علی عليه السلام است، نماز رسول الله صلي الله عليه و آله و افطار خود خداست. کسی که  در دلش ولایت علی عليه السلام جا گرفت دیگر محبت دنیا جا نمی­گیرد و به خصال ایشان نزدیک می­شود. نماز یعنی ذکر که شامل دعا، قرائت، امر به معروف و نهی از منکر و … است، مانند رسول الله صلي الله عليه و آله . و افطار به حیات دل است و زندگی دادن کار خداست و موقع افطار قلب به دست خدا حیات دوباره پیدا می­کند.

به نظر می­رسد خدا برای اینکه انسان را پاک کند، گرسنگی را پرهیزی از آلوده شدن روحش و دور ماندن از شیطان قرار داده است. پس روزه پرهیز است و همانطور که قبلا گفته شد قرآن دوا است. روزه­مان را با قرآن همراه کنیم.

اولین مرحله قرآن قرائت آن است و هر کسی که قرآن را بخواند شاید به ظاهر متوجه نشود اما در واقع هیچ کس نیست که زبان قرآن را نفهمد و قرآن برایش آشنا نباشد. زیرا ما و قرآن از یک­جا آمده­ایم. قرآن کتاب تشریع است و انسان کتاب تکوین. انسان و قرآن هر دو از جانب خدا نازل شده­اند و به همین دلیل با قرآن آشنا هستیم و با خواندن آن آرامش می­گیریم. حال چیزی که مهم است این است که قرآن را درست بخوانیم. زیرا اشخاصی مثل ابن­ملجم هم قرآن می­خواندند که نتیجه قرآن خواندنش فرق شکافته­ی علی عليه السلام شد! امثال او قرآن را فقط با زبان می­خوانند اما محبان اهل بیت قرآن را با سه موضع می­خوانند:

1-   لسانا: یعنی با زبان و اثر قرائت قرآن محب اهل بیت این است که زبانش لطیف می­شود و از غیبت و دروغ­گویی و … باز می­ماند.

2-   صفتا: یعنی محب اهل بیت با قرائت قرآن اخلاقش را نقش می­دهد و میزان می­کند. (اخلاق پیامبر همان قرآن است).

 3- ذاتا: محب اهل بیت قرآن را ذاتا می­خواند. معنای اول این یعنی درونش با قرآن انس می­گیرد. معنای دوم این یعنی در درونش چشمی باز می­شود که صاحب کلام یعنی خدا را می­بیند. امام در این­باره فرمودند خدا را هیج­جایی جز در کلامش نمی­توانی ببینی. قرآن محل تجلی خداست ولی اکثر مردم نمی­بینند. مثلا تجلی مهربانی خدا در “بسم الله الرحمن الرحیم” است، به طوری که اگر محتضر بگوید خدا سختی جان دادن را از او دور می­کند. اگر کسی در قبر بگوید خدا خاک قبر را برایش بهشت می­کند. اگر روز قیامت بگوید صورتش مانند ماه شب چهاردهم روشن می­شود. اگر بر پل صراط بگوید خدا به آتش جهنم می­فرماید فروکش شو تا او رد شود و اگر بر اثر گناهان تا در جهنم رود و آن­جا بگوید خدایا من در دنیا همواره “بسم الله الرحمن الرحیم” می­گفتم خدا او را برمی­گرداند.

از امام کاظم عليه السلام پرسیدند کدام آیه در کتاب خدا از همه بزرگ­تر است؟ فرمودند: بسم الله الرحمن الرحیم.

امام علی عليه السلام از قول رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمودند: اولین باری که “بسم الله الرحمن الرحیم” بر آدم نازل شد خداوند به او فرمود: ای آدم! تا زمانی که فرزندانت این آیه را تلاوت می­کنند من آن­ها را نابود نمی­کنم.

قیصر روم برای حضرت علی عليه السلام نامه نوشت و گفت سردرد بسیار بدی داردم. حضرت برای او کلاهی فرستاد، او کلاه را گذاشت و خوب شد. روزی کلاه را باز کرد و دید در آن نوشته شده “بسم الله الرحمن الرحیم”،  قیصر گفت درد من با این آیه دوا شد پس لازم است که مسلمان شوم.

هر وقت قرآن را خواندی حتی به اندازه یک آیه، بعد از آن این دعا را بخوان:

 ” اللهم ارحمنی و جعله اماما و نورا و هدی و رحمه اللهم ذکرنی منه ما نسیت و علمنی منه جهل و رزقنی تلاوته آناء الیل و النهار”

تلاوت قرآن در روز موجب رزق و روزی و همچنین موجب مراقبه در مقابل خدا است. تلاوت قرآن در شب معنویت است و موجب آمرزش و رحمت است. در خواص سوره یس آمده که کسی که روزی­اش تنگ است این سوره را در روز بخواند و کسی که از احوال آخرتش می­ترسد این سوره را در شب تلاوت کند.

قرآن خوان ها چند دسته اند:

1-   کسی که قرآن می­خواند اما به دنیا وابسته­است و قرآن نتوانسته بین او و دنیا فاصله بیاندازد. این قرآن خوان مورد غضب خداست و با یهود و نصرانی یک جا جمع می­شود.

2-   کسی که قرآن می­خواند اما با آن خودنمایی می­کند و دنیا را به وسیله­ی آن طلب می­کند. این آدم روز قیامت در حالی وارد می­شود که صورتش گوشت ندارد و قرآن را به پشت او می­زنند و او را به سمت جهنم می­برند.

3-   کسی که قرآن می­خواند اما اصلا قصد و تمایل عمل به آن ندارد. او کور وارد محشر شده و به او گفته می­شود تو احکام خدا را در قرآن ندیدی.

4-   کسی که قرآن را برای خدا و برای فراگرفتن معارف دین می­خواند ثواب جمیع ملائکه و انبیاء و مرسلین را به او می­دهند.

 5- کسی که قرآن را برای خدا می­خواند و علمش را یاد گرفته، احکام را عمل می­کند و به دیگران هم می­آموزد. او در روز قیامت ثوابش برترین ثواب­هاست و منزلتش بالاترین منزلت­ها.

کنار قرآن که شفابخش است، حسین عليه السلام و هر آنچه که به او مربوط است نیز شفابخش است. یکی از دلایل شفابخشی ایشان مظلومیت اوست. مظلوم کیست؟ کسی که از کسانی ستم می­کشد که بسیار به آن­ها لطف کرده است. امام حسین عليه السلام حق آب به گردن کوفیان داشت. زمانی که امام حسین عليه السلام سن کمی داشتند کوفیان نزد امام علی عليه السلام آمدند و گفتند ما از بی­آبی در حال جان دادن هستیم دعا کن باران بر ما ببارد. امام علی عليه السلام فرمودند حسین جان برای آن­ها دعا کن. امام حسین عليه السلام دعا کردند و آن­ها رفتند. سپس نامه دادند که به دعای حسین باران خوبی می­آید، روزی برای حسین جبران می­کنیم! همچنین در جنگ صفین زمانی که شامیان آب را به روی کوفیان بستند، امام حسین جنگیدند و آب را برای کوفیان باز کردند. اما کوفیان بسیار بد جبران کردند در کربلا…!

و باز هم از مظلومیت امام حسین عليه السلام است این مسئله که در زمانی که ایشان در آخرین حج خود بودند و زمان حکومت عمر بود اتفاق افتاد: در هنگام طواف زنی دستش را برای لمس حجرالاسود دراز کرد و مردی زیبایی دست زن را دید و دستش را روی دست زن گذاشت و دست­ها به هم چسبید. عمر حکم کرد که دست­ها را قطع کنید. به سراغ امام حسین عليه السلام رفتند و نظر ایشان را هم پرسیدند اما امام عبایشان را روی دست­ها انداخته، دعایی خواندند و دست­ها جدا شدند و امام فرمودند بروید که آزادید و خدا شما را بخشید. زن رفت اما مرد گفت از پیش تو کجا روم یا حسین. او ماند و هنگام رفتن به کربلا شتری آورد و ساربان شد. او تمام مسیر چشمش به انگشتر حسین بود و در شب شام غریبان برای بردن آن انگشتر دست امام را برید!

حضرت زینب زبان حالی در شام غریبان دارد:

جهان پر انقلاب و من غریب و این دشت پر وحشت

ببین از این مصیبت سجاد در تب و تاب است امشب

 سرت مهمان خولی و تنت با ساربان همدم

مرا با هر دو اندر دل هزاران مطلب است امشب

صبا از من به زهرا گو بیا شام غریبان است

ببین گریان دیده­ی دشمن به حال زینب است امشب