بسم الله الرحمن الرحيم

يا فاطمة الزهرا سلام الله عليها اغيثيني

شکر خداوند تبارک و تعالی را می گوییم که مجلس ما هر روز با دعای شریف حدیث کسا آغاز می شود این دعا، توسل به پنج تن است که مناقب پنج تن را از زبان حضرت زهرا(س) می خوانیم. ما علاوه بر آن هر روز هم توسلی به دامن حضرت ابالفضل(ع) یا زینب کبری(س) و یا علی اکبر(ع) و… می گیریم که آبرومندان درگاه خداوند هستند. مجلس حدیث کسا از قدیم الایام در خانه ها برگزار می شد و ما نباید اعتنایی به تعداد کمی از افراد کنیم که این روزها می گویند این حدیث سند ندارد و…، ما باید در نظر داشته باشیم که عالمی مانند مرحوم آیه الله بهجت مردم را دعوت می کرد که مشکلاتشان را با این دعا برطرف کنند و همچنین مرد با دقتی مثل مرحوم شیخ عباس قمی در ملحقات کتاب مفاتیح الجنان این دعا را آورده است، و مرحوم آیه الله کشمیری شفای هر دردی را در حدیث کسا عنوان کرده است، همچنین بزرگواران و علماء دیگر این دعا را بسیار سفارش کرده اند.

نوشته اند در کرمانشاه در خانه ای هر هفته شب جمعه مجلس حدیث کسا برقرار می شد و حاجت مندان هم می آمدند و دعا می کردند و حاجت می گرفتند. دهه اول ماه محرم هم مجلس برقرار بود و اول حدیث کسا و بعد زیارت عاشورا و سپس روضه می خواندند روضه خوان هم حاج آقای ناصری بود؛ در این دهه هر روز خانمی بچه فلج شش هفت ساله خود را که حتی نمی توانست گردن خود را نگه دارد و کاملا  فلج همانند تکه ای گوشت بود را با خود می آورد مردم هم با دیدن او مانند مادرش گریه می کردند و برای او دعا می کردند وقتی شب شام غریبان شد روضه خوان توسل را به حضرت عباس(ع) گرفته بود و شعری را می خواند و مردم هم با سوز و گداز، دم گرفته و می گفتند ” پسر ام البنین باب الحوائج “. ناگهان این مادر بلند شد و فرزندش را به بغل گرفته و در مجلس مردانه گذاشت و گفت ای روضه خوان! آن شال را که دور گردنت است  را باز کن و به تبرک بر گردن پسر من بینداز تا خداوند بلکه عنایتی کند. روضه خوان دلش سوخت و شال را به گردن بچه انداخت و بچه را به دوش خود کشید و آن را نگه داشت و روضه را ادامه داد غلغله ای برپاشد و مردم هم با سوز فراوان عزاداری می کردند و صاحب خانه هم فریاد می زد که خدایا مزد این سالها مجلس برای فاطمه(س) و فرزندانش را امشب با شفای این بچه بده . ناگهان دیدند که بچه با دستهایش گردن روضه خوان را گرفته و مادرش را طلب می کند؛ بچه را زمین گذاشتند و همه دیدند که با پاهای خودش به سمت مادرش رفت…

ما به اینها اعتقاد داریم و می دانیم که خداوند شفا را در نام این ها و مجالس ایشان قرار داده است.

این روزها هم که نزدیک به شهادت امام علی(ع) می شویم توسل به ایشان می گیریم با این ذکر ” االلهم العَنِ المُعاویَه ” که این سه شب قدر، هزار مرتبه آن را می گوییم. لعن می کنیم کسی را که تنها فردی بود که وقتی خبر شهادت امام علی(ع) را شنید بلند شد و به رقصیدن پرداخت!

ادامه بحث روزهای گذشته

گفتیم که نباید ماه رمضان از ما بگذرد مگر اینکه دو مورد را درک کنیم که اولین مورد آن چرایی روزه و اثر آن است.اهمیت روزه آنقدر زیاد است و آنقدر خداوند روزه دار را دوست می دارد که پیامبر(ص) فرمودند: پنج چیز را خداوند مختص به روزه داران امت من قرار داده است:

1) شب اول ماه رمضان که می شود خداوند به صورت امت من، تک به تک نگاه می اندازد که عذاب آخرت را از آنها دور می کند و بی آبرویی دنیا را از آنها دور کرده و آنها بر اثر این نگاهِ خداوند، توان روزه داشتن پیدا می کنند.

2) خداوند فرمود: ای رسول من! من بوی دهان روزه داران امت تو را خوش تر از مُشک آسمانی می دارم پس بگو با دهان روزه دعا کنند و با من سخن بگویند.

3)   به ملائکه امر کرده است که تمام شبانه روز برای روزه دار استغفار کنند.

فردا شب که وارد شبهای قدر می شویم جا دارد که از امشب در دل شب ذکر  ” استغفرالله ” را هزار و یک مرتبه بگوییم زیرا که ” قدر ” به یک معنا به معنای ظرف است که هر کس فرداشب ظرف خود را به خداوند ارائه می دارد که این ظرف را باید بزرگ و تمییز ارائه داد مبادا ظرفمان کوچک و آلوده باشد؛ آن چیزی که ظرفمان را آلوده می کند معصیت است و معصیت یعنی آن جایی که پا را از حدّ خود فراتر گذاشته ایم و امر خدا را انجام ندادم و نهی او را انجام دادم و یا امر خدا را به میل خودم انجام دادم و نهی او را هم به میل خود ترک کردم.

پیامبر(ص) فرمودند: وای بر کسی که پدر و مادر داشته باشد و آنها را درک کند اما کاری نکند که خداوند او را ببخشد؛ وای بر کسی که ماه رمضان از او بگذرد و خداوند از او نگذرد( زیرا که در این ماه ملائکه هم برای او طلب بخشش می کنند).

4) خداوند به بهشت دستور می دهد در ماه رمضان که، تمام زینت های خود را آویزان کند برای روزه داران این ماه.

5) شب آخر ماه رمضان که می شود خداوند به تعداد همه آنها که در ماه رمضان بخشیده، می بخشد. راوی سوال کرد که منظور شب قدر است؟ پیامبر(ص) فرمود: خیر منظور شب آخر است مگر ندیدی که کارگر باید کارش را تمام کند تا مزد او را کامل بدهند.

در این ماه روزه و قرآن با هم عجین هستند. ما هم هر روز در جلسات به خواندن قرآن سفارش کرده ایم که خداوند هدایت و رحمت و شفا و موعظه و … را در قرآن قرار داده است و این ماه، ماه شفای دل است در سایه آیات قرآن است.

پیامبر(ص) فرمودند: هیچ چیزی بر شیطان سخت تر از دو چیز نیست یکی قرائت قرآن، و دیگری نگاه کردن به قرآن.

مرحوم آیه الله نجفی مرعشی می فرمودند: یک قرآن را جایی در خانه ات بگذار که مدام آن را ببینی بلکه فرصت کردی و آن را باز کرده و خواندی و یا آنرا باز کردی و نگاه کردی و بستی.

پیامبر(ص) به اباذز فرمودند: ای اباذر! نگاه کردن به صورت علی بن ابی طالب(ع) عبادت است؛ نگاه کردن با محبت به صورت پدر و مادر عبادت است؛ نگاه کردن به کعبه عبادت است؛ نگاه کردن به خط قرآن عبادت است.

علی(ع) فرمودند: در خانه های خود قرآن بخوانید که خداوند برکتش را زیاد می کند و فرشتگان را حاضر و شیاطین را دور می کند و این خانه برای اهل آسمان نور می دهد مثل ستاره ها که برای اهل زمین نور می دهند؛ خانه ای که در آن قرآن خوانده نشود تاریک است و برکت ندارد و ملائکه در آن حاضر نمی شوند و شیاطین در آن خانه حاضر می شوند.

پیامبر(ص) فرمودند: قرآن بخوانید که موجب اجابت دعاست و سپس فرمود در پنج نقطه دعا کنید:

1)به وقت هر اذان 2) به وقت نزول باران 3) وقتی که مجاهدین صف می بندند برای مجاهده با دشمن 4) وقتی مظلومی که مورد ظلم واقع شده و دستش به جایی نمی رسد، شروع به دعا می کند؛تمام درهای آسمان برای اجابت دعا باز می شود، تو هم در آن لحظه دعا کن 5) وقتی که قرآن تلاوت می شود.

برای حاجات فرمودند: قرآن را باز کن از هر جایی که باز شد از سمت راست شروع به خواندن کن تا صد آیه؛ پس از تمام شدن صد آیه، هفت مرتبه بگو ” یا الله ” که فرمودند اگر کوه را بخواهی جابجا کنی، می توانی.

امام رضا(ع) فرمودند: قرآن را بازکن و صد آیه بخوان و سپس سه مرتبه در حالیکه قرآن باز است بگو ” اللهمَ اکشِف عَنّیَ البَلاء ” خدایا بلا را از ما دور کن.( برای مریضی هم می تواند خودِ مریض انجام دهد اگر نمی توانست، دیگران به نیابت از او انجام دهند. برای بلاهای دیگری از جمله بی پولی و گرفتاری و نااهلی و بیکاری و …هم می توان انجام داد).

برخی از سوره ها اثر عجیب دارند؛ ابن مسعود نقل می کند که با پیامبر(ص) از حُدیبیه برمی گشتیم؛ ناگهان دیدم که شتر ایشان گویا سنگین شده و راه نمی رود من برگشتم و صورت پیامبر(ص) را دیدم که بسیار بشاش شده بود و لبخند زیبایی به صورت ایشان بود سوال کردم که چه شده است؟ فرمودند: جبرئیل آمد و سوره ای  آورد؛ این سوره آنقدر برای امت من برکت دارد که مرا بسیار خوشحال کرده و سراسر وجود من، فرح و شادی شده است، پرسیدم کدام سوره است؟ فرمودند ” بسم الله الرحمن الرحیم انا فتحنا لک فتحا مبینا  “( سوره فتح)

امام صادق(ع) فرمودند: اموالتان و همسرانتان و اولادتان را با سوره فتح به حصار در آورید( حفظ کنید). فرمود: کسانی که مداومت می کنند به خواندن این سوره، به محشر که وارد می شوند منادی ندا می دهد که خداوند می فرماید تو را از بندگان شایسته ام قرار دادم، ای فرشتگانم! او را به صالحین ملحق کنید و بهشت ببرید و از نعمت بهشت برخودارش کنید و از شراب بهشت، رحیق آمیخته به کافورِ مختوم، به او بچشانید. سپس فرمودند: هر کس این سوره را بنویسد( اِعراب گذاری لازم نیست) و همراه خود دارد از جمیع بلاها در امان است و هر کس این سوره را بنویسد و به خانه اش آویزان کند شیطان به آن خانه راه پیدا نمی کند و زنی که فرزند شیر می دهد اگر این سوره را بنویسد و داخل شیشه آب بگذارد و از آب آن بخورد شیر فراوان خداوند به او می دهد و کسانی که استخوان درد دارند و یا دردهای دیگر در بدن دارند آیه ” انا فتحنا ” را بنویسند و داخل آب پاکیزه قرار دهند و سپس بیاشامند تا دردشان را خداوند از بین ببرد.

این سوره ختم های مختلف دارد یکی از آنها که بسیار مجرب است این است:

شروع ختم از روز شنبه است تا هفت روز، هر روز پنج مرتبه این سوره را بخوانید و روز جمعه یازده مرتبه بخوانید هر یک مرتبه که می خوانید یک بار سوره نصر را هم بخوانید، روز جمعه پس از خواندن به سجده رفته و می گویی ”  یا مُفَّتِحُ فَتِّحْ یا مُفَرِّجُ فَرِّجْ  یا مُیَسِّرُ یَسِّرْ یا مُسِّهِلُ سِّهلْ یا مُتِّمِمُ تَمِّمْ بِرَحمتِکَ یا اَرحَمَ الراحمین “.

تا وقتی ما قرآن را داریم احتیاج به چیز دیگری نداریم البته به شرط عمل. روایت داریم که پیامبر(ص) فرمودند: هر کس قرآن را بخواند ولیکن به آن عمل نکند کور وارد محشر می شود، او اعتراض می کند که خدایا من در دنیا، چشم داشتم و نابینا نبودم؛ ندا می آید که تو در دنیا قرآن را خواندی اما گویا حکم قرآن را ندیدی و نسبت به عمل به قرآن نابینا و کور بودی؛ سپس می فرماید با خودِ قرآن آنقدر به پشت اش می زنند که با صورت به جهنم می افتد.

نقل است که زبیده، همسر هارون الرشید بود (هارون قاتل امام موسی(ع) بود)؛ هارون یک قرآن به زبیده هدیه داد که جلد و صفحات آن با طلا و جواهر زیور شده بود . بسیار قیمتی بود. زبیده این قرآن را بسیار دوست داشت، روزی این قرآن را می خواند که رسید به این آیه ” لَن تَنَالُواْ الْبِرَّ حَتَّى تُنفِقُواْ مِمَّا تُحِبُّونَ وَمَا تُنفِقُواْ مِن شَيْءٍ فَإِنَّ اللّهَ بِهِ عَلِيمٌ “

به خیر و به عمق نیکوکاری نمی رسید تا وقتی که چیزی را که دوست دارید در راه خداوند انفاق کنید. (اَبرار کسانی هستند که از دوستان خداوند هستند و اهل بِرّ هستند که مقام آنها در آخرت بسیار ویژه است. اینان حساب و کتاب شان متفاوت است و خداوند در این آیه می فرماید نمی توانی جزء این دسته باشی مگر اینکه آنچه را که دوست داری انفاق کنی در راه خداوند.)

زبیده که ملکه بود فکر کرد که چه چیز را از همه بیشتر دوست دارد؟ سپس گفت خدایا به خودت سوگند می خورم که این قرآن جواهرنشان را از همه بیشتر دوست می دارم؛ پس قرآن را فرستاد که تمام جواهرات را کندند و قیمت گذاری کردند و با پول آن برای اعراب بادیه نشین که بی آب بودند، چاه های آب حفر کرد؛ که هنوز آن چاه ها آب می دهد!

نباید قرآن را فقط خواند و بدون توجه رد شد.

در قرآن یک آیه داریم که اگر با آن عهد ببندیم وسعی کنیم که آنرا عملی کنیم  ماه رمضان ما، ماه رمضان بوده است زیرا که یکی از اهداف ماه رمضان، از بین بردن هوی نفس است ”  الصُّومُ یُمِیتُ هَوی النَّفْس “. حال، این نفس چیست؟

معرفی نفس در قرآن مجید

در آیه 105 سوره مائده آمده: ” یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا عَلَیْکُمْ أَنْفُسَکُمْ لایَضُرُّکُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَیْتُمْ إِلَى اللّهِ مَرْجِعُکُمْ جَمیعاً فَیُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ” ای کسانی که ایمان آورده اید به شما باد به اینکه نفس خود را دریابید( نفس ات را بشناس و آنرا مطیع کن ) اگر آنرا تربیت کردی دیگر گمراهی مردم، به تو ضرر نمی رساند که باز گشت همه شما به سمت خداوند است و خداوند همه شما را به عملکردتان آگاهی می دهد.

این آیه در جواب کسانی است که اگر از آنها بپرسی چرا روزه می خوری و یا چرا بی حجاب هستی و یا چرا فلان گناه را انجام می دهی؟ او جواب می دهد همه، این کار را می کنند. این آیه جواب محکمی است بر توجیه آنها، زیرا که می فرماید اگر نفس ات را تربیت کرده بودی گمراهیِ دیگران در تو تاثیر نمی گذاشت و این بهانه است! تو خودت را نساخته بودی. چنان خودت را تربیت کن که اگر تمام مردم کافر و فاسد شوند تو مسلمان و مومن باقی بمانی.

برای ساختن نفس، اول باید آن را شناخت. علی(ع) فرمودند: نافع ترین علم برای شما، شناختن خودتان است. و فرمودند: بدبخت ترین آدم، آن آدمی است که خودش را نشناسد و نداند بدی ها و خوبی هایش چه است و خصال نفسانی خود را نداند.

ما در قرآن سه کلمه را زیاد می بینیم: روح، نفس، قلب . که هر سه یکی هستند اما آنجایی که باطن ما و حیات ما و زندگی ما به طور کلی اداره می شود به آن اداره کننده روح گفته می شود؛ و وقتی که جسم ما را اداره کرد به آن نفس می گویند؛ و وقتی اعمال و رفتار و منش ما را اداره کرد به آن قلب می گویند( زیرا که قابل دگر گونی است و حالات گوناگون دارد.)

مساله نفس و تربیت آن، آنقدر حائز اهمیت است که خداوند درقرآن می فرماید ” محققاً رستگار کسی است که نفس اش را رستگار کرده است و بدبخت کسی است که به اصلاح نفس خود نپرداخته است.”

پیامبر(ص) فرمودند: در بدن شما پاره گوشتی است که به آن قلب می گویند اگر سالم و صالح باشد همه بدن شما سالم و صالح است و اگر ناسالم باشد همه وجود شما را تحت تاثیر قرار می دهد.

اگر زبان، غیبت می کند منشا آن بیماری دل است و اگر چشم به هرزه می رود منشا آن بیماری دل است و اگر نفس، هوی پرستی می کند منشا آن بیماری دل است.

حضرت عیسی(ع) فرمود: در مشکی که آلوده و متعفن است نمی شود عسل ریخت که آنرا فاسد می کند و دلی که مریض است نمی توان از آن عمل صالح توقع داشت.

پیامبر(ص) فرمودند: در بدن انسان چیزی است که سلطان بدن است قلب و روح شما سلطان بدن شماست لشگری دارد که اگر سلطان فاسد باشد لشگرش هم فاسد باشد و اگر سلطان درست باشد لشکرش هم درست است.

حال چگونه نفس را اصلاح کرد؟

علی(ع) فرمودند: نفس شما شش حالت دارد مانند جسم شما که تن درستی، بیماری، مردن،زندگی، خواب و بیداری دارد:

تن درستیِ نفس ما به علم است ( امروز بشر گرفتار نادانی است. گاندی جمله ای دارد که می گوید بشر، جهان شناس شده و خود ناشناس شده است بشر قادر است جهان را دگرگون کند اما قادر نیست خود را بشناسد.) و این علم آنقدر اهمیت دارد که پیامبر(ص) که علم لدنّی دارد در قنوت هایش دعا می کند ” رَّبِّ زِدْنِی عِلْمًا وَ اَلحِقـنی بِالصّـالِحینَ ” خدایا علم مرا زیاد کن و مرا با خوبان همراه کن.

امام صادق(ع) فرمودند: 1) عالم باش و گرنه 2) به دنبال علم باش و گرنه 3) دوستدار عالم و طالب علم باش 4) چهارمی نباش که به هلاکت خواهی رسید.

و برای تشویق ما فرمود: ” مداد العلماء افضل من دماء الشهداء ” و فرمود: ” الْعُلَمَاءَ وَرَثَةُ الْأَنْبِیَاءِ “. و خداوند هم فرمود: ” يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنكُمْ وَالَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ ” خداوند از میان مومنین کسی را بالا می برد که علم آموخته است.

آمد نزد امیر المومنین(ع) عالم یهودی؛ حضرت او را کنار خودش جای داد و نشاند، بنی هاشم گفتند یا علی! یهودی را به سادات ترجیح می دهید! فرمود من ترجیح ندادم بلکه خداوند، عالم را ترجیح داده است سپس فرمودند کسی که از علما بِبُرد؛ رسول اکرم(ص) او را عاق خواهد کرد و قاطع رحم پیغمبر(ص) محسوب می شود.و فرمود هر کس عالمی را کمک کند خداوند ثواب هفتصد هزار برابر به او می دهد و کسی که به دیدن عالمی رود ثواب هفتصد حج عمره می برد واگرعالمی از قبرستان عبور کند خداوند تا چهل روز عذاب را از اهل آن قبرستان برمی دارد.

گفتند زنی می زاید؛ شیطان ناله می کند و فریاد می زند؛ شیطان های دیگر جمع می شوند که این ناله برای چیست و چرا پوست صورتت می ریزد؟ می گوید: این بچه که به دنیا آمد عالم و دانشمند و هدایتگرمی شود، ای وای بر من! شیاطین می گویند او را بکشیم و خفه کنیم؟ او می گوید: نه، به ضررمان است زیرا اگر روزی روی زمین عالمی نباشد تا مردم را هدایت کند خداوند قیامت را می رساند و قیامت یعنی جهنمِ من.

تا وقتی هدایتگری هست، بشر و حیات هم هست و اینجا این فراز از زیارت جامعه کبیره معنا می یابد که ” به تو است ای امام زمان! که حیات هست و زندگی هست “

پیامبر(ص) سر تکان دادند و فرمودند: قیامت به گنه کار بسیار سخت می گذرد، بسیار سخت می گذرد؛ سوال کردند چگونه باید خود را نجات داد؟ فرمودند: به نشستن نزد علما و یادگرفتن علم الهی. و فرمود: اگر یک نماز پشت سر عالمی بخوانی گویا پشت سر ابراهیم خلیل نماز خوانده ای.( خودت را به درس عالم و نماز عالم برسان).

ادامه حدیث: مرگ نفس به جهل است؛ بیماری نفس به شک و تردید است ؛ سلامتی اش به یقین و باور است و خواب اش به غفلت است و بیداری اش به توجه است.

فرمودند نورانی کنید قلب هایتان را به توجه و ذکر و انس با قرآن. اگر کسی در طول هفته این آیات را روزی هفتاد بار بخواند خداوند او را از خواب غفلت دور می دارد و قلب اش به نور قرآن منور می شود:

روز شنبه ” الم  اللَّهُ لا إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ”    آیه 1و2 سوره آل عمران

روز یکشنبه ” وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ “       آیه 111 سوره طه

روز دوشنبه ” سَلاَمٌ قَوْلاً مِن رَّبٍّ رَّحِيمٍ “        آیه 58 سوره یس

روز سه شنبه ” بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ “    آیه 217 سوره شعرا

روز چهارشنبه ” فَاللّهُ خَيْرٌ حَافِظًا وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ”     آیه 64 سوره یوسف

روز پنج شنبه ” فَتَعَلَی‏ اللَّهُ الْمَلِکُ الْحَقُّ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْکَرِیمِ‏ “     سوره مومنون آیه 116

روز جمعه ” وَ إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلّا هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ “     سوره بقره آیه 163

دعای قنوت امام هفتم(ع):

خدایا من خودم را به آغوش مهربانی تو می افکنم و به اتکا به قدرت تو، به جنگ می پردازم و پیروز می شوم، به اراده تو می میرم و زنده می شوم، خودم را به تو سپردم و کارم را به تو واگذار کردم ، هیچ قدرت و نیرویی جز قدرت و نیروی تونیست ، خدایا تو مرا خلق کردی و به من روزی دادی و مرا خوشحال کردی و تو مرا پوشاندی و در میان بندگانت به من آبرو دادی، وقتی فرار کردم و به تو پشت نمودم تو با من با مهربانی رفتار کردی وقتی لغزش کردم تو آگاهم کردی و با بخشش هایت، لغزشهایم را کم کردی وقتی مریض شدم، شفایم دادی و وقتی تورا خواندم، جوابم دادی، خدایا من از تو راضی ام تو هم از من راضی باش.

« بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ اللهمَّ بِکَ اُساورُ وَ بِکَ اُجادِلُ وَ بِکَ اُصوُلُ وَ بِكَ انتَصِرُوَ بِکَ اَموُتُ و بِکَ اُحیی، اَسلَمتُ نَفسی اِلیکَ وَ فَوَّضتُ اَمری اِلیکَ، لا حَولَ وَلا قُوَّةَ الّا بِاللهِ العَلیِّ العَظیم، اللهُمَّ اِنَّکَ خَلَقتَنی وَ رَزَقتَنی وَ سَتَرتَنی وَ سَرَرتَنى مِن بَینِ العِبادِ بِلُطفِک و خَوَّلتَنی اِذا هَرَبتَ رَدَدتَنی و اذا عَثرتَ اَقَلتَنى وَ اِذا مَرِضتُ شَفَیتَنی وَ اِذا دَعَوتُکَ اَجَبتَنی، سَیّدی اِرضَ عَنّی فَقَد اَرضَیتَنی».