بسم‌الله الرحمن الرحیم

یا فاطمه الزهرا(س) أغیثینی

 

فاطمه (س) شهیده است.

اهل سنت معتقدند که زهرای مرضیه (س) 75 روز بعد از پیامبر (ص) از دنیا رفتند، آن‌ها معتقدند که ایشان براثر غم و اندوه از دست دادن پدرشان فوت کرده‌اند. اما تاریخ شیعه معتقد است که ایشان به شهادت رسیده است. این جمله را از امام جعفر صادق (ع) نقل می‌کنیم  که: مادر ما فاطمه‌ی زهرا (س) صدیقه‌ی شهیده است. و همچنین دلیل شهادت ایشان را به این صورت بیان کرده‌اند که وقتی مادر مابین درودیوار صدمه خورد استخوان جناغ سینه‌اش شکست و بازوی ایشان نیز صدمه دید مادر ما براثر این ضرب و شتم در آن کوچه زخمی شد و براثر این زخمی شدن کم‌کم بیمار و بستری شدند و براثر این زخم‌ها مادر ما از دنیا رفتند بنابراین مادر ما صدیقه‌ی شهیده است.

و تاریخ شهادت ایشان را 95 روز بعد از پیامبر (ص) گفته‌اند.

امتحان فاطمه (س)، قبل از خلقت

صحبت کردن درباره‌ی فاطمه‌ی زهرا (س) بسیار سخت است، سخت‌تر از صحبت درباره‌ی امام علی (ع) و امام حسن (ع) و امام حسین (ع) است، و این سخت بودن به جهت دایره‌ی وجودی حضرت فاطمه‌ی زهرا (س) و گستردگی وجودی ایشان است. سخن درباره‌ی ایشان از قبل از خلقت بشریت باید آغاز شود زیرا فاطمه‌ی زهرا (س) دلیل خلقت کائنات است بنابراین کسی که درباره‌ی ایشان صحبت می‌کند باید تا حدودی به ایشان شناخت داشته باشد و قبل از خلقت انسان قبل از خلقت زمین و قبل از خلقت هر چیزی جز خداوند تبارک‌وتعالی باید سخن از فاطمه‌ی زهرا (س) را شروع کند.

خلقت نوری فقط متعلق به فاطمه‌ی زهرا (س) نیست پیغمبر (ص) و امیرالمؤمنین (ع) نیز خلقت نوری داشتند اما وقتی خداوند درباره‌ی فاطمه زهرا (س) سخن می‌گوید می‌فرماید: ای بانویی که من قبل از خلقتت، تو را امتحان کردم. و این سخن فقط در باب فاطمه‌ی زهرا (س) است. ما در زیارت‌نامه‌ی ایشان، در سلام به فاطمه‌ی زهرا (س) که حدیث قدسی است از جانب خداوند، می‌خوانیم که خداوند می‌فرمایند : ای کسی که من قبل از خلقتت تو را امتحان کردم و در آن امتحان تو را صابره یافتم. در شأن چنین کسی ، هرکسی چه عالم و چه دانشمند بخواهد سخن بگوید باید سعی کند بااحتیاط سخن بگوید.

مظلومیت فاطمه (س)

زینب (س) 5 ساله بود که ایشان شهید شدند. امام حسن مجتبی (ع) می‌فرمایند: من هرگز آن روز را یادم نمی‌رود هنگامی‌که مادرم می‌خواست موهای خواهرم را شانه بزند دستش بالا نمی‌آمد و شانه می‌افتاد و مادرم دوباره این کار را تکرار می‌کردند و من دیدم خواهرم سرش را خم کرد تا مادرم دستش برسد و موهای خواهرم را شانه بزند که درنهایت مادرم نتوانست این کار را بکند.

مسئولیت ما در باب فاطمیه

یک مسئولیت مهم درباره‌ی مسئله‌ی فاطمیه این است که ما بدانیم که بهاء اسلام و تشیع به این است که ما سه چیز را حفظ کنیم:

  1. حفظ مسئله‌ی غدیر خم است. حال، یا با تبلیغ یا جشن یا کتابت کردن، این مسئله را حفظ کنیم. اگرچه ما کاری نمی‌کنیم اما دشمن برای تبلیغ بر ضد این کار، بودجه کلانی کنار می‌گذارد. حساب‌رسی کنیم که ما شیعه‌ی علی (ع)، برای حفظ مسئله‌ی غدیر در طول یک سال چقدر کارکردیم و وهابی‌ها برای این کار چه کردند؟!

این کار از وظایف شرعی ما است مثل حفظ نماز یا روزه یا قرآن است.

2.مسئله‌ی حفظ عاشوراست. وظیفه‌ی تک‌تک مسلمانان است، واجب کفایی نیست، واجب  عینی است. حتی به زدن پرچم.  حفظ این موضوع نه‌فقط در محرم و صفر بلکه در طول سال.

3.مسئله‌ی فاطمیه است. این مسئله را مهم‌تر از دو مسئله‌ی قبل شمرده‌اند.

روایت اول:

مفضل آمد خدمت امام صادق (ع) و سؤال کرد: یا بن رسول‌الله ! اشک ریختن چه ثوابی دارد؟

ایشان فرمودند: درصورتی‌که به خاطر فردی بر حق، اشک ریخته شود ثواب بی‌شمار دارد. مفضل می‌گوید: وقتی امام (ع) این را فرمودند من گریه‌ی زیادی کردم. عرض کردم: یا بن رسول‌الله ! روز انتقام شما از روز اندوهتان بزرگ‌تر و سخت‌تر است. حضرت فرمودند: هیچ روزی همچون روز محنت و اندوه ما در کربلا نیست. هرچند روز سقیفه و سوزاندن درِ خانه‌ی علی(ع) و آزار رساندن حسین (ع) و فاطمه (س) و زینب (س) و کلثوم (س) و فضّه (اگر کنار سفره‌ی اهل‌بیت (ع) بنشینی اهل‌بیت (ع) شمارا با خودشان قاطی می‌کنند. یعنی وقتی امام زمان (عج) می‌آید انتقام فضّه ی خادمه را نیز می‌گیرند.) و کشتن محسن (ع) با ضربِ لگد ( هنگامی‌که در را  فشار دادند بچه سقط نشد بلکه هنگامی‌که آن ملعون مستقیم لگد به فاطمه‌ی زهرا (س) زد آن لحظه بچه سقط شد. و از احادیث است که می‌گویند کشتن محسن (ع) به لگد بود.) این روزها تلخ‌تر ، بزرگ‌تر و وحشتناک‌تر از روز کربلا بود زیرا ریشه‌ی تمام عذاب‌های ما اهل‌بیت در این روز نهفته است. سپس امام (ع) ادامه دادند: که چون قیامت می‌شود قنداقه ی محسن (ع) را دو مادربزرگشان روی دست می‌گیرند و عمّه‌هایش گِردش هستند و اسماء بنت عمیس مو پریشان می‌کند و ملائِکه با بال‌های خود، اینان را می‌پوشانند و محسن (ع) را به دست می‌گیرند و سپس حضرت زهرا (س) فریاد می‌زنند: خدایا امروز روزی است که به ما وعده داده بودی که انتقام ما را می‌گیری. سپس رسول اکرم (ص) قنداقه را روی دست می‌گیرد و به سمت آسمان بلند می‌کند و می‌فرمایند: پروردگارا ما به خاطر تو صبر کردیم اما امروز روزی است که هرکسی که خوبی کرده نتیجه‌اش را می‌بیند و هر که بد کرده در نامه‌ی عمل خود می‌بیند. آن‌هایی که خوبی به ما کردند به فریادشان برس و آن‌هایی که بدی به ما کردند خدایا به عذاب الهی و مصیبت الهی گرفتارشان کن.

وظیفه‌ی ما این است که برای این سه روز برنامه‌ریزی کنیم.

در فاطمیه باید به سه مسئله توجه کنیم :

مسئله‌ی اول مسئله‌ی توسل به نام بزرگوار فاطمه‌ی زهرا (س) است. در رأس توسل به ایشان ، توسل به حدیث کساء است. اکثر دعاهایی که داریم کاربردهای خاص خود رادارند. اما در میان تمام دعاها، دو دعا داریم که بر هر درد بی‌درمان دوا است: دعای توسل و حدیث کسا.

فضیلت دعای توسل:

 بزرگان ما فرمودند: اگر هرروز در وقت بین الطّلوعین در منزلتان دعای توسل را بخوانید یقین بدانید نه خودتان و نه خانواده‌تان بلکه نسلتان نیز به بلا گرفتار نمی‌شوند.

شیخ انصاری (ره) می‌فرمایند: من گرفتاری برایم پیش نیامده مگر اینکه با دعای توسل حلش کردم.

اسماء خداوند فشرده‌شده در نام 14 معصوم و دعای توسل نیز نام 14 معصوم است.

و دیگری حدیث کساء است.

فردی آمد خدمت عالم بزرگواری و گفت: آقا ! سن ازدواجم گذشته است چه کنم؟ فرمود 40 روز حدیث کساء هدیه به حضرت معصومه (س) کن . او بین این چهله ازدواج کرد و عروس خانم هم گفته بود که من هم متوسل به حضرت معصومه (س) بودم برای یافتن همسری مناسب.

مرحوم آقای موحدی کتابی درباره‌ی حدیث کساء نوشته‌اند. نقل می‌کنند که رفته بودم اِقلید فارس برای تبلیغ. آنجا که رفتم خشک‌سالی بود. یک روز که در باب حدیث کساء سخن می‌گفتم، گفتند : آقا تمام چشمه‌های ما خشکیده ، آیا حدیث کساء می‌تواند برای آن کاری کند؟ گفتم امتحان می‌کنیم. جلسه تمام شد. به بزرگ‌ترین چشمه‌ای که خشک بود رفتیم دور آن نشستیم حدیث کساء خواندیم . فردا صبح از چشمه آب می‌جوشید. ایشان می‌فرمایند: حدیث کساء را به دل‌مرده بخوان زنده می‌شود به باغ خشک بخوان برگ می‌دهد.

از فاطمه (س) دعاهای فراوان با مضامین عمیق و اذکار و نمازهای فراوانی به ما رسیده است . ائمه‌ی اطهار (ع) دعاهای مادرشان ورد زبانشان بود.

دعای درمان بیمار:

حضرت فاطمه (س) می‌فرمایند: حَسنم بیمار بود و به‌هیچ‌وجه حالش خوب نمی‌شد پیغمبر (ص) آمدند و مرا گریان دیدند . فرمودند: فاطمه جان چرا گریه می‌کنی؟ گفتم: یا رسول‌الله ! بچه خوب نمی‌شود. پیغمبر (ص) حسن (ع) را بغل کردند درحالی‌که ایشان در تب می‌سوختند اشک پیغمبر (ص) جاری شد . جبرئیل نازل شد. سپس پدرم فرمودند : فاطمه جان دستت را روی پیشانی فرزندت بگذار و بگو:

“اللّهم لا الهَ الّا انتَ العَلیُ العَظیم ذُو السُلطانِ القَدیمِ وَ المَنِ العظیمِ وَ الوَجهِ الکَریمِ لا الهَ الّا اَنتَ العَلیُ العَظیمِ وَلیَ الکَلِماتُ التّامات وَ الدَعَواتُ المُستَجابات حُلَ ما اَصبَحَ( بفلان) “دعا تمام شد و دستم سرد شد. امام صادق (ع) می‌فرمایند: من با این دعای مادرم صدها بیمار را شفا دادم.

نماز توسل به حضرت فاطمه (س):

از توسلات مخصوص ایشان نماز مخصوص ایشان است. کسانی که می‌خواهند به کمالات معنوی برسند و به شخصیت فاطمه (س) نزدیک شوند 40 روز این نماز را ختم بردارند.

دو رکعت نماز در هر رکعت یک حمد سپس 60 مرتبه سوره‌ی توحید. این نماز را نردبانی برای معنویت ذکر کرده‌اند.

مسئله‌ی دوم در فاطمیه، شناخت حضرت فاطمه (س) است. ما به سه دلیل عمده باید در فاطمیه قدم برداریم وگرنه در روز قیامت نزد خداوند مسئول هستیم.

  1. به دلیل امتحان الهی. آیات بی‌شماری مبنی بر این موضوع داریم که خداوند همه را امتحان می‌کند حتی پیامبرانش را. اما بعضی‌ها آن‌قدر مست دنیا هستند که امتحان خدا را نمی‌فهمند.

امیرالمؤمنین (ع) می‌فرمایند: خدایا به تو پناه می‌برم از مستیِ مال و ثروت دنیا.

محکم‌ترین آیه درباره‌ی امتحان خدا، آیات اول سوره‌ی عنکبوت است، که می‌فرماید: آیا شما فکر کردید که گفتید مؤمن هستید ما شمارا رها می‌کنیم؟

محل امتحان خداوند در زندگی خودمان است. گاهی امتحان به مال یا جان یا ثروت است. اما در قرآن می‌فرمایند: بزرگ‌ترین امتحان به حفظ حرمت بزرگان است، مثل پدر و مادر . و بالاترین بزرگانی که حفظ حرمت آن‌ها بر ما واجب است پیغمبر اکرم (ص) و ائمه‌ی اطهار (ع) است. مسلم بدانید که خداوند ما را به این بزرگواران امتحان می‌کند.

خداوند در قرآن کریم درباره‌ی نعمت‌هایش صحبت می‌کند. باز بزرگ‌ترین نعمت الهی را نعمت پیامبر (ص) و ائمه‌ی اطهار (ع) ذکر کرده است. از طرف دیگر درآیات دیگر در قرآن آمده است که در روز قیامت خداوند ما را نگه می‌دارد و می‌گوید با نعمت‌های من در دنیا چه کردید؟ و از نعمت‌هایش از ما بازخواست می‌کند . و امام صادق (ع) می‌فرمایند : منظور از نعمت، ما اهل‌بیت هستیم.

  1. دلیل دوم این است که خداوند بر اساس این‌که حکیم است و بر اساس حکمت بالغه اش ، رهبران راستینی را از میان مردم انتخاب کرده و به‌عنوان پیغمبر فرستاده است تا راهنمای بشر باشند.

زندگی دنیا هموار نیست و مانند یک پرتگاه است و پیچ‌وخم دارد، آدمی می‌تواند از آن عبور کند که نه راست برود نه چپ بلکه میانه‌رو باشد. پیغمبر (ص) آمده‌اند که اعتدال را به ما یاد دهند. رستگاری در مسیر وسط است. و امروز موفقیت در این است که متعادل رفتار کنیم این بزرگ‌ترین درس رسول‌الله (ص) و ائمه‌ی اطهار (ع) است و سخن پیغمبر (ص) است که: بهترین امور، امر وسط است. دو نمونه‌ی عملی کسانی که این‌گونه عمل می‌کنند برای مردها علی (ع) و برای زنان فاطمه (س) است.

بازکنم راز سه مظلومه را

فاطمه و زینب و معصومه را

فاطمه زن بود ولی نور بود

جلوه حق بود که مستور بود

آی فرستاده‌ی ما شادباش

شاکر منظومه‌ی ایجاد باش

ما به تو آیینه عطل کرده ایم

کوثر تسکینه عطا کرده ایم

کوثر تو مایه تسکین توست

بعد تو او قائمه‌ی دین توست

خلق چو پرسند زتو کیست او

فاش بگو کوثر جاریست او

هر كه دم از آل علي ميزند

باده به جام ازلي ميزند

جزبه ساقي چو به ميخانه زد

قرعه به نام من ديوانه زد

صبر و بلا را به هم آميختند

در عطش ساغر ما ريختند

جرعه اول كه زدم سوختم

آتش و خون از جگر افروختم

سينه من سوخته سينه ايست

شعله خاكستر آينه ايست

سينه زهرا تب توحيد داشت

كان شرف شيره خورشيد داشت…