حضرت امام زين العابدين عليه السلام (در مورد روز عاشورا و ساعات پاياني عمر امام حسين) ميفرمايد: پدرم – که سلام و درود خدا بر او باد – روز شهادتش درحاليکه خون از بدنش ميجوشيد مرا به سينه چسباند و فرمود: دعايي از من فراگير و حفظ کن که مادرم فاطمه صلوات الله عليها به من آموخته است او نيز آن را از رسول الله فرا گرفته و جبرئيل اين دعا را به جدّم تعليم داده بود. دعايي که در وقت حاجت، امر مهم، و غم و اندوه، حوادث و رويدادهاي تلخ و پيشامدهاي سخت و شکننده خوانده ميشود ».
اين دعا را در کنار مريض و در قنوت نمازهايتان مي توانيد بخوانيد .
« بحقّ يس و القران الحکيم و بحقّ طه و القرآنِ العَظيم يا مَن يَقدِرُ علي حَوائج السائلين يا مَن يَعلم ما في الضمير يا مُنَفِّساً عَنِ المَکروبين يا مُفرِّجاً عَنِ المغمومين يا راحِمَ الشيخ الکبير يا رازق الطِفلِ الصَغير يا مَن لا يَحتاجُ الي التفسير صلّ علي محمد و آل محمّدٍ وَ افعَل بِي کذا و کذا.
بجاي کذا و کذا حاجت خود را بيان کنيد.
از تاب رفت و طشت طلب کرد و ناله کرد آن طشت راز خون جگر باغ لاله کرد
نیمه دوّم شعر را که گفت، ناگهان چشمانش روشن و بینا شد. آن گاه اضافه کرد:
خونی که خورد در همه عمر، از گلو بریخت دل را تهی زخون دل چند ساله کرد
زینب کشید معجر و آه از جگر کشید کلثوم زد به سینه و از درد ناله کرد
این هم متن کامل شعر وصال شیرازی
در تاب رفت و طشت طلب کرد و ناله کرد و آن طشت را ز خون جگر باغ لاله کرد
خونیکه خورده در همه عمر از گلو بریخت خود را تهی زخون دل چند ساله کرد
نبود عجب که خون جگر گر شدش بجام عمریش روزگار همین در پیاله کرد
نتوان نوشت قصة درد و مصیبتش ور میتوان زغصه هزاران رساله کرد
زینب دردی معجر و آه از جگر کشید کلئوم زد بسینه و از درد ناله کرد
هر خواهریکه بود روان کرد سیل خون هر دختریکه بود پریشان کلاله کرد
یا رب به اهل بیت ندانم چسان گذشت آن روز شد عیان که رسول از جهان گذشت
<head< head=””> </head<>