علماء ما تأکید عجيب بر توسل بر حضرت علیاصغر علیهالسلام دارند.
محبت امام حسين علیهالسلام چيست؟
پيامبر صلیالله عليه و آله و سلم دست حسين علیهالسلام سهساله را گرفتند و در کوچههای مدينه با صداي بلند فرياد میزدند:
آی مردم اين حسين است من دوستش دارم و هرکس او را دوست بدارد من او را دوست میدارم.
پیامبر اکرم صلی اللّه علیه و آله فرمود :
اِنَّ لِقَتْلِ الْحُسَیْنِ علیهالسلام حَرارَةً فى قُلُوبِ الْمُؤ منینَ لا تَبْرَدُ اَبَداً.
براى شهادت حسین علیهالسلام، حرارت و گرمایى در دلهای مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمیشود [1] .
امام صادق علیهالسلام فرمودند: هر کس براي حسين ما يک قطره اشک بريزد آن اشکش را جمع میکنند و فرداي قيامت همهی آتش دوزخ را با آن خاموش میکنند.
حال سؤال پيش میآید چرا يک قطره اشک اینهمه اثر را دارد؟
1 . زيرا توداری گريه میکنی به نيابت حضرت زهرا سلامالله عليها، و اين سوز فاطمه سلامالله عليها است و اين اشک خانم است و اين است که اشکت آنقدر قدرت گرفته است.
اگر ما بتوانيم بفهميم با اهلبیت يکي شدن چه لذتي دارد سر از پا نمیشناسیم تا با آنها يکي شويم.
2 . مواسات و همراهي با امام زمان عجل الله فرجه شريف است.
گريه ما شنيدن است و گریهی شما ديدن مصائب کربلا است.
3 . به تاسي ائمه اطهار است.
امام رضا علیهالسلام فرمودند: در مصيبت تو آنقدر اشک میریزم که پلکهای چشمم مجروح شود.
پيامبر چه میکرد با امام حسين عليه اسلام ؟
گاهي نگاه میکرد بر صورت امام حسين علیهالسلام و ياد غربت و غريبي او میافتاد و آهي از سوز سينه میکشید. گاهي ياد تنهايي امام میکرد و آنوقت میدوید و امام حسين علیهالسلام را بغل میکرد. گاهي خيره میشد به سر اباعبدالله علیهالسلام و میفرمودند: هر کس به سر تو گريه کند خداوند چشمهایش را در قيامت نگرياند و هر کس سر تو را ببِیند و شادِي کند لعنت خدا بر او باد. وقتي واويلا میشد که بدن لخت حسين علیهالسلام را میدید. آنقدر گريه میکرد که فرياد پيامبر بلند میشد.
همهی اين قطرهقطره اشکها اثر دارد.
گرمترین رابطه، رابطه پدر و مادر و فرزند است.
رسولالله صلیالله عليه و آله فرمودند: من و علي و حسن و حسين پدران اين امتيم.
کساني که نمیتوانند گريه کنند، ائمه پدرشان نيستند.
از دلایل گریه شیعیان امام حسین(علیهالسلام) در شهادت او، همین بستگی و پیوند ذاتی است.
ذات بر تربيت غالب است.
چرا ملائکه از اول محرم در آسمان بر امام حسين علیهالسلام گريه میکنند؟ چون از نور حسين بن علي خلق شدند.
این واقعیت در روایتی از امام صادق (علیهالسلام) بدین گونه آمده است که فرمود: «شیعیان ما از ما هستند، چراکه از سرشت ما خلقشده و به نور ولایت ما آمیخته، و به امامت ما دلخوش داشته و ما نیز به پیروی و دوستی آنان راضی هستیم. مصیبتهای ما به آنان سرایت میکند و رنج و گرفتاری ما آنان را میگریاند و اندوه ما آنان را اندوهگین میسازد و نیز شادمانی و سرور ما آنان را شادمان میکند، ما نیز از حال آنان با خیر و با آنان هستیم و رنج و پریشانی آنان ما را رنجیدهخاطر میسازد. آنان از ما جدا نمیشوند و ما نیز از آنان».
آنگاه فرمود: «بار خدایا! شیعیان ما از ما هستند، پس هر کس مصیبتهای ما را یاد کند و به خاطر بیدادگریهایی که درراه حق و عدالت بر ما رفت بگرید، خداوند چنین انسانی را به آتش دوزخ نمیسپارد.»[2]
در زيارت جامعه میخوانیم وَأَقَمْتُمُ الصَّلاةَ وَآتَیْتُمُ الزَّکَاةَ وَ أَمَرْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَیْتُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ وَجَاهَدْتُمْ فِی اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ و… اين فراز اساس احکام تمام دين را بيان کرده است.
اقامه نماز يعني ايجاد فرهنگ نماز. نمازخوان دروغ نمیگوید، فحاشي نمیکند، ظلم و ستم نمیکند، فرهنگ نماز فرهنگ طهارت باطن و ظاهر است.
ائمه ما سعي کردند ارزشهای ديني را حفظ کنند اما امام حسين علیهالسلام هم ارزشهای ديني را حفظ کردند و هم زنده کردند.
در سوره ملک آيه 30 آمده است: «قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُکُمْ غَوْرًا فَمَنْ یَأْتِیکُمْ بِمَاءٍ مَعِینٍ».
ماء معين به معني آب گوارا است. کلمهی ماء معين به معني علم و معرفت و محبت است.
امام حسين علیهالسلام فرمودند: ای شیعیان من! هر وقت آب خوشگوار نوشیدید مرا یاد کنید و هر زمان نام غریب یا شهیدی را شنیدید بر من گریه کنید». [3]
اين ظلم است که فکر کنم فقط وقتي آب میخورم ياد ايشان کنم. امام در آنوقت آخر، سفارش عطش خودشان را میکنند، يعني مثل آبي که به آن نياز داريد به من نياز داريد.
آب خوش گوار خوردي ياد امام کن، يعني هر وقت نماز شب خواندي، غسل کردي، وضو گرفتي، علم و دانش ياد گرفتي، جلسه مذهبي رفتي روايات شنيدي، محبتي از خود بروز دادي و … بگو: صل الله عليک يا ابا عبدالله.
جوزف رینو متشرق فرانسوی و مؤلف کتاب اسلام و مسلمین میگوید: اين رشد اسلام از امام حسين علیهالسلام است و در رابطه با گريه بر حسين علیهالسلام است. امام حسين علیهالسلام در دنيا پيروز شد به نام نيک هر جاي عالم نامش را ببرند همه سر تعظيم فرومیآورند و در مجالس او درس دين میدهند و به خير دعوت میکنند.
شیعه دین خود را با شمشیر پیش نبرده، بلکه با نیروی تبلیغ و دعوت پیشرفت کرده و اهتمام آنها به برگزاری مراسم سوگواری موجب شده که تقریباً دو ثلث مسلمانان و جماعت از هنود و مجوس و سایر مذاهب نیز با آنان در عزای حسین (ع) شرکت کنند.
[1] کتاب جامع احادیث الشیعه ، ج 12، ص 556
[2] بحار الانوار جلد 51 صفحه 151
[3] مصباح کفعمي ص741