بسم الله الرحمن الرحیم 

یا فاطمه الزهرا اغیثینی

ای آقای من! دل دادم به شما و زیارات شما، پس‌ازآنکه اهل دنیا به شما و به زیارت شما بی‌رغبت شدند، خداوند نومید نکند ازآنچه امید دارم و آرزومندم  در زیارت شما، زیرا خداوند نزدیک است و اجابت‌کننده.

 گریه بر امام حسین علیه‌السلام ثواب زیارت ایشان را دارد.

 نشستن در مجالس امام حسین علیه‌السلام از تنوع و برکات خاصی برخوردار است، تنوعش این است که هرروز متوسل به بزرگواری می‌شویم و هرروز توسلی که می‌گیریم عنایت خاصی به ما می‌شود.

اگر جوان دارید و گرفتارید، یا مشکل عمده‌ای در زندگی‌تان دارید، یا سفره‌تان تنگ است، ناامید هستید بگویید؛ یا ابوالفضل علیه‌السلام وزندگی‌تان را بیمه ایشان کنید. سالی یک روز روضه برای ایشان برگزار کنید وزندگی‌تان را به امانت به ایشان بسپارید. اگر این روضه قبول بشود چه می‌شود؟! 

 مرحوم آیت‌الله دعایی اعلام کردند که می‌خواهند به کربلا بروند؛ غلغله شد هر کس باخبر شد، گفت: آقا ما همراه شما بیایم، و از بیانات شما استفاده کنیم و از منبر شما در آنجا مستفیض شویم. عده‌ای همراهشان رفتند، بین راه کاروانی ترک‌زبان آقا را شناختند از ایشان خواستند که همراه ایشان بروند. ایشان گفتند: مانعی ندارد. به مرز رسیدند سر مرز و لب شط که رسیدند سرباز عراقی پاسپورت‌ها را نگاه می‌کرد. زنی سوار بر اسب همراه فرزندش آمده بودند. سرباز گفت: پاسپورتت را نشان بده، ولی زن متوجه نمی‌شد، سرباز چوبی را که در دست داشت کشید، ناگهان اسب رم کرد و زن و بچه به داخل شط افتادند و کسی نتوانست آن‌ها را بگیرد، همه شروع به گریه کردن  و گفتند: یا حسین این چه استقبالی است که از ما کردید! … یک‌دفعه دیدند که همسرش گریه می‌کند و با دست به چیزی اشاره می‌کند و به ترکی چیزی می‌گوید طولی نکشید عده‌ای سوار بلم شدند و به‌طرف دیگر شط رفتند، زن و بچه را دیدند که در خشکی نشسته‌اند و منتظر این‌ها می‌باشند. آقای دعایی به مرد ترک گفت: با انگشت اشاره می‌کردی چه می‌گفتی؟ مرد گفت: می‌گفتم یا ابوالفضل علیه‌السلام وقتی از خانه بیرون آمدم زن و بچه‌ام را به دست‌تو سپردم، شما این‌جوری امانت‌داری می‌کنید؟ من زن و بچه‌ام را از شما می‌خواهم.

آقای دعایی پرسید: چه شد که نجات پیدا کردید؟ زن گفت: هیچی آقا، آخرین نفس‌ها را می‌کشیدم بچه را در بغل نگه داشتم، یک‌دفعه دستی آمد و ما را به خشکی آورد و گفت: به شوهرت بگو عباس علیه‌السلام این‌گونه امانت‌داری می‌کند، آنچه به امانت دست آقاست خیانت نمی‌کند.

 علامه طباطبایی فیلسوف شرق و غرب، عارف و زاهد و مفسر؛ وقتی‌که عصابه‌دست از خانه‌اش برای روضه  بیرون می‌رفت، می‌گفت: دارم می‌روم فقط سیاهی‌لشکر روضه‌ات بشوم تا که یک نفر به این آدم‌ها اضافه کنم وگرنه من کجا و لیاقت نشستن در اینجا کجا؟!

 شدیدترین دعاها و ارزشمندترین آرزوهای الهی به زبان ائمه علیه‌السلام برای مجلس نشینان امام حسین علیه‌السلام شده است حتی برای آمدن و رفتنت شدیدترین دعا را امام صادق علیه‌السلام کرده است.

روز اول محرم خدمت امام صادق علیه‌السلام آمد و گفت: آقا من با سه نفر، دیروز درب دکان را بستیم و باهم می‌رفتیم که چشمانمان به هلال ماه افتاد، به‌محض اینکه ماه را دیدیم ایستادیم و دعای هلال ماه محرم را خواندیم سپس چرخیدیم رو به کربلا دست‌به‌سینه گفتیم: صلی‌الله علیک یا اباعبدالله علیه‌السلام و گفتیم :کاش می‌گذاشتند برایت مراسم روضه بگیریم و آبی در چشمانمان جمع شد و خیلی دلمان سوخت. امام دستانش را بالا آوردند و فرمود: نورالله قلبکَ – خداوند قلبت را نورانی کند. دل نورانی داشتن آرزوی انسان خداشناس است، دلی که نورانی است محل تجلی خداست – دعای معصوم علیه‌السلام کن‌فیکون است؛ یعنی وقتی‌که برای ما دعا می‌کند همین‌الان می‌شود.

 دوم: فرمودند: و شرح صدرَکَ – صدر، محل صبر و حلم و تحمل است و طاقت و دریادل شدن است این شرح آن‌قدر مهم است که خداوند می‌فرماید: وقتی به موسی علیه‌السلام گفتیم به سراغ فرعون برو موسی نگفت: عصا بده، ید بیضاء بده، معجزه بده، بلکه گفت: خدایا سینه مرا وسیع کن که طاقت بدی‌های فرعون را بیاورم.

 رسول خدا صلی‌الله علیه و آله هرگاه سینه‌شان تنگ می‌شد از خداوند شرح صدر می‌خواستند.

 امام حسین علیه‌السلام روز عاشورا فرمود: خدایا در مقابل این جنایت‌کاران به من صبر بده که بتوانم تحمل‌کنم. امام می‌فرمایند: گریه کن حسین علیه‌السلام خداوند سینه‌هایتان را وسیع کند؛ تا تحمل اذیت مخالفان را داشته باشید. پیامبر صلی‌الله علیه و آله شیعیان علی علیه‌السلام روزگاری می‌شود که حرف‌های بدی را که به زناکار می‌زنند به شماها می‌زنند، و این به دلیل ولایتی است که دارید. اگر حلم و صبر و تحمل نباشد چطور می‌شود طاقت آورد. امام  می‌فرماید:  خدایا این‌ها را دریادل کن.

سوم : خداوند به تو اجر دهد در ثواب تمام‌کارهای که حسین علیه‌السلام روز عاشورا انجام داده است.

 چرا این‌قدر ثواب می‌دهد؟ تمام این‌ها را به خاطر محبتی که در دل تو هست می‌دهند به جهت اینکه حسین دوست هستی.

مردی خدمت امام باقر علیه‌السلام آمد و گفت: آقا محرم است، اولین و مهم‌ترین وظیفه من چیست؟ و چه باید انجام دهم؟ امام فرمودند: برو کربلا زیارت حسین علیه‌السلام. مرد گفت: راه بسته است و خطرناک است و هیچ جور امکانش نیست. امام فرمودند: هرروز به سمت کربلا بچرخ و دست روی سینه‌ات بگذار و سه مرتبه بگو صلی‌الله علیک یا اباعبدالله الحسین علیه‌السلام و سپس دو رکعت نماز زیارت بخوان و آنگاه اعضای خانواده‌ات را جمع کن و همه با صدای بلند بر حسین علیه‌السلام گریه کنید.

عبادات ما دو گونه است: عباداتی که انجام می‌دهیم، که تا زمانی که انجام می‌دهیم ثواب می‌بریم و وقتی عملم تمام شد، ثوابش ضبط می‌شود و می‌ماند تا قیامت. در تمام عبادات، غیر از عبادات واجب، هیچ عبادتی به‌اندازه سجده ثواب ندارد به دلیل اینکه:

1- سجده موجب تقرب به خداست؛ و اسجد و أقترب؛ پیامبر صلی‌الله علیه و آله سینه‌اش تنگ‌شده بود، آرامش می‌خواست، خداوند فرمود: رسول من! سجده کن با سجده به من تقرب پیدا می‌کنی و قلبت آرامش پیدا می‌کند. هر چه به خدا نزدیک‌تر قلبت آرام‌تر، حالا این صبر مقدماتی می‌خواهد، ابزار می‌خواهد این صبر را باید خودت کسب کنی. خداوند در سوره ق آیه 39 می‌فرماید: «فاصبر علی ما یقولونَ و سبح بحمده ربک قبل طلوع شمش و قبل غروب  و من لیل فسبح و ادبار السجود»؛ می‌خواهد بگوید: این صبر حاصل نمی‌شود مگر به نماز. آن‌هم اگر می‌خواهد به تو مدد برساند به داشتن سجده‌ای قشنگ در نماز است، سجده‌هایت را طولانی و قشنگ کن، این سجده‌ها معنویت را در شما ایجاد می‌کند و این معنویت به شما صبر می‌دهد.

 پیامبر صلی‌الله علیه و آله می‌فرماید باالاخص در این سجده‌ها گریه کن.

 امام صادق علیه‌السلام: نزدیک‌ترین حالات بنده به خداوند در سجده است، مخصوصاً قطره‌ای اشک بریزد؛ اشک شوق، خوف و ندامت.

2- سجده موجب آمرزش گناهان است.

3- سجده باعث تقویت و تثبیت ایمان است؛ کسانی که ثبات ایمان ندارند مدام در حال تغییر هستند علاج آن‌ها سجده‌های طولانی است.

 همانا کسانی که به آیات ما ایمان‌دارند، آن‌ها هرروز با صورت به سجده می‌افتند و حمد و تسبیح خداوند می‌کنند و ذره‌ای تکبر در آن‌ها نیست.

4- سجده موجب همراهی پیامبر صلی‌الله علیه وآله در بهشت است.

 هفت سال پیامبر را خدمت کرد گفت: حالا می‌خواهم بروم، می‌خواهم همسایه شما در بهشت باشم. حضرت فرمودند: فا إنی؛ این کار یک شرط دارد اینکه به من کمک کنی تا بتوانم تو را همسایه خودم کنم؛ (این فقط ربطی به شفاعت من ندارد به مقام محمود من مربوط نمی‌شود) به زیاد سجده کردن‌هایت. که در این صورت مَن می‌توانم  تو  را همسایه خود کنم، تو اگر می‌خواهی همسایه من شوی به کثرت سجود خودت می‌شوی.

در این  سجده چیست؟

 سجده امروز تو انرژی رسول خدا می‌شود که تو را در بهشت همسایه خودش کند. شفاعتش دست خیلی‌ها را می‌گیرد و به بهشت می‌برد.

 نورانیت معنوی

 امام صادق علیه‌السلام فرمودند: گریه برای خدا و سجده برای خدا نورانیتی دارد که اگر دلی را پر کرد آن دل هرگز ظلمانی نمی‌شود و یک شرط دارد و شرطش این است که حقیقت سجده را دریابی.

آقا حقیقت سجده چیست؟ امام فرمودند: وقتی شما به سجده می‌روید چه می‌بینید؟ هیچ‌چیز از ظواهر مادی را نمی‌بینید به همین ترتیب دلت جز خدا نمی‌بیند. به همین ترتیب که ظواهر مادی در ظاهر سجده دیده نمی‌شود هیچ مظهری جز مظهر خدا دیده نمی‌شود. اگر کسی سجده را تر ک کند محروم از رحمت خدا می‌شود، دور از درگاه خداوند می‌شود، موجب تکبر و غرور می‌شود، موجب هلاکت و بدبختی است، موجب رفاقتش با شیطان می‌شود، چون شیطان سر به سجده نگذاشت، این سجده با این عظمت وقتی بلند می‌شوی ثواب آن نوشته می‌شود و تمام.

اما نوع دیگر عبادات، عبادتی است که تو یک‌بار انجام می‌دهی و ثوابش الی الیوم القیامه است.

 آن عبادت کدام است: گریه بر امام حسین علیه‌السلام.

 چطور می‌شود که بعضی‌ها نمی‌توانند برای امام حسین علیه‌السلام گریه کنند؟!