بسم الله الرحمن الرحیم

یا فاطمه الزهرا اغیثینی

 

 نمایشان عرب وقتی جنگی درمی‌گرفت معمولاً در جنگی اگر کسی را می‌کشتند، زره و پاافزار و ادوات جنگی او را می‌بردند و هر چه داشتند غارت می‌کردند اما معمولاً پیراهن تن او را باقی می‌گذاشتند و هرگز بدن کسی را عریان نمی‌کردند؛ در جنگ خندق قرار شد امام علی (ع) با عمربن عبدود جنگ‌آور عرب بجنگد، عمربن عبدود جنگ‌افزارهای بسیار گران‌بهایی به تن کرده بود که شامل شمشیر مرصع، پاافزار گران‌بها و … بود؛وقتی امام علی(ع)، عمربن عبدود را به درک واصل کرد، خواهرش بالای سر او آمد و دید برادرش را غارت نکرده‌اند و شمشیر و زره و کلاه‌خود و ابزار جنگی او را درنیاورده‌اند، پرسید: برادر من را چه کسی کشته؟ گفتند: چه فرقی می‌کند که چه کسی کشته. گفت: باید بدانم که چه کسی کشته. گفتند: علی(ع) کشته است. او رو کرد به سپاه و گفت: هرگز نخواهید دید که من در مرگ برادرم گریه کنم زیرا برادر من را شخص بزرگ و کریمی کشته است و هیچ‌کدام از ابزارهای جنگی او را با خود نبرده است.

مرحوم خانم مالک تا اینجا را که می‌گفتند بعد ادامه می‌دادند که حال با زینب(س) بیاید تا گودال قتلگاه، وقتی به کنار گودال قتلگاه رسید، با دیدن هیبت برادر خود پا خم کرد، دید برادر نه زره و شمشیر و پاافزار و  نه عمامه و عبا و پیراهن و نه انگشت و نه انگشتر به تن ندارد و بعد گفت لعنت خدا بر این لعیمانی که تو را این‌گونه غارت کرده‌اند و بدن بی کفن تو را سه روز زیر سه تیغ آفتاب رها می‌کنند.

سند زیارت عاشورا و دعای صفوان

در ارتباط با زیارت ایشان 40 زیارت‌نامه‌ی داریم که متعلق به ایشان است اما در رأس زیارت‌های راه نزدیک و دور ایشان، زیارت عاشورا است که باید با آداب خاص آن را بخوانیم.زیارت عاشورا یک کلاس کامل عرفان و خداشناسی و معرفت است و معلم امام محمدباقر(ع)، شاگرد شیعیان، و ناظر خود امام حسین(ع) است.

جناب علقمه ابن محمد حزرمی از امام محمدباقر(ع) نقل می‌کند که خدمت ایشان بودم و عرض کردم اگر بخواهیم از راه دور و یا نزدیک جد شمارا زیارت کنیم، چه باید بکنیم؟

امام فرمودند: هنگامی‌که می‌خواهی ایشان را زیارت کنیم، می‌نشینی مانند کسی که می‌نشیند مقابل کسی و از مقابل می‌خواهد به کسی سلام کند( در زیارت عاشورا می‌گوییم السلام علیک یا اباعبدالله سلام بر توای اباعبدالله یعنی آن‌قدر امام نزدیک است که دارد تو را نگاه می‌کند، ضمیر تو بکار می‌بری یعنی امام بسیار نزدیک است.) و آنگاه تکبیر می‌گویی(حداقل 3 مرتبه تا 34 مرتبه) آنگاه با این الفاظ امام را زیارت می‌کنی و امام شروع کردند به خواندن زیارت عاشورا تا انتها( حال چرا قبل از زیارت تکبیر می‌گویی؟ با این تکبیر می‌گویی خدایا من عاشق حسین(ع) هستم اما تو بزرگ هستی و این عاشورا از عظمت حسین(ع) می‌گوید اما بزرگ تو هستی، درک عظمت حسین(ع) من را در او متوقف نمی‌کند بلکه من می‌خواهم به درک عظمت تو برسم) و فرشتگان نیز امام حسین(ع) را همین‌گونه زیارت می‌کنند و پاداش چنین زائری بسیار عظیم است؛ خدا درجات یک چنین زائری را صد هزار برابر بالا می‌برد و نام این زائر را در زمره‌ی همراهان شهید امام در روز عاشورا در کربلا می‌نویسند و ثواب زیارت رسولان و پیامبران الهی را به او می‌دهند.

سید بن عمیره گفت با جناب صفوان بن مهران جمال به نجف اشرف رفته بودیم و امام علی(ع) را زیارت کردیم و جناب صفوان صورتشان را به سمت کربلا کردند و زیارت عاشورا را خواندند؛ ما گفتیم چرا ازاینجا، جناب صفوان گفتند: راه کربلا خطرناک است و ما نمی‌توانیم به زیارت کربلا برویم؛ من با امام جعفر صادق(ع) به زیارت نجف آمده بودیم و امام صادق(ع) بعد از زیارت امام علی(ع) رو کردند به سمت کربلا و زیارت عاشورای امام محمدباقر(ع) را خواندند و بعد امام این دعا را خواندند و جناب صفوان شروع کردند به دعای یا الله یا الله یا الله یعنی همان دعای بعد از زیارت عاشورا.و بعد امام به من فرمودند: ای صفوان به زیارت عاشورا و دعای بعدازآن انس بگیر و آن را ترک نکن؛ هرکس این‌گونه کند، من جعفر صادق(ع) چهار چیز را برای او ضمانت می‌کنم: از هرکجا که زیارت کند زیارتش پذیرفته می‌شود و کوشش او بی پاداش نمی‌ماند و سلامش به امام حسین(ع) برسد و حوائجش برآورده می‌شود. این ضمانت من نیست بلکه پدرانم ضمانت کرده‌اند و آنان از قول رسول اکرم ضمانت کرده‌اند و ایشان نیز از قول جبرئیل ضمانت کرده که وقتی او زیارت عاشورا را از جانب خداوند آورده این ضمانت را برای خواننده‌ی زیارت عاشورا قرار داده است و خدا سوگند یادکرده است که هر کس حسین(ع) را این‌گونه زیارت کند، زیارتش را بپذیرد و نیازهایش را برآورده کرده و او را از آتش جهنم نجات دهد و روز قیامت به بهشت راه دهد و شفاعتش را در مورد نزدیکانش بپذیرد.

امام صادق(ع): “وقتی جبرئیل این زیارت را آورده است، عرض کرده یا رسول‌الله(ص)، من پیام‌آور شادی برای خاندان تو و شیعیان تو هستم تمام‌مسیر را که می‌آمدم دعا کردم که خدا این شادی را در میان خاندان تو و امت تو استمرار ببخشد”.

 بزرگان این شادی را معنا کرده‌اند که این پیام شادی از این بابت است که خدا آن وعده‌های قشنگ را به قاری این زیارت داده است و دل پیامبر(ص) و سایر ائمه شاد شد به وعده‌هایی که خدا به قاری زیارت عاشورا داده است و آن مزدی که از خواندن زیارت عاشورا می‌گیریم باعث شادی آن‌هاست.

امام صادق(ع) : اگر مردم می‌دانستند که چه خیروبرکت و ثواب و معنویت و اجر و مزدی در زیارت امام حسین(ع)  نهفته است قطعاً برای اینکه به کربلا برسند بر روی‌هم شمشیر می‌کشیدند و هر آنچه از دارایی داشتند می‌فروختند تا به کربلا برسند.

ادامه‌ی حدیث امام صادق به صفوان : این صفوان کمترین چیزی که خدا به زائر حسین(ع) می‌دهد این است که در مقابل یک حسنه می‌گوید هزار حسنه برای او بنویسید و در مقابل هر یک گناه معادل یک گناه را می‌گویند بنویسید و امام سر تکان دادند و گفتند هزار کجا و یکی کجا.

امام به صفوان فرمودند: ای صفوان بشارت باد تو را که خدا ملائکی دارد که شلاق‌هایی از نور در دست دارد، زائر حسین(ع) اگر در طول مسیر دچار گناه شود ملک سمت راست شلاق را تکان می‌دهند می‌گوید ننویس و اگر او حسنه‌ای انجام دهند ملک سمت راست می‌نویسد و به ملک سمت چپ هم می‌گوید توهم بنویس زیرا خدا اراده کرده است که گناه زائر حسین(ع) را تبدیل به حسنه کند.( اگر در طول مسیر زیارت امام حسین(ع)، و یا در هنگام خواندن زیارت عاشورا اگر ناخواسته گناهی انجام دهیم خدا با شلاق‌های نوری ما را تنبیه می‌کند.) زائر حسین(ع) وقتی از خانه به‌قصد زیارت خارج می‌شود اگر بداند پاداشش چیست، سرور و شادی او را فرامی‌گیرد و ائمه‌ی اطهار برای او در طول مسیر دعا می‌کنند و خدا برای او پاداش‌های خیره‌کننده در نظر گرفته و زائر اگر این‌ها را بفهمید آرزو می‌کند که کاش همیشه در جوار امام حسین(ع) بماند و ازآنجا خارج نشود.

امام صادق(ع) همچنین فرمودند: ای صفوان، کسی که به‌قصد زیارت امام حسین(ع) از خانه خارج می‌شود، خداوند ملکی را می‌آفریند که سایه به سایه‌ی او حرکت کندو همچنان که آفتاب بر او می‌تابد گناهانش ذوب می‌شود و خداوند درجه‌اش را بالا می‌برد بالاتر از شهیدی که درراه خدا در خون خود بغلطد و خداوند فرشته‌ای را به‌عنوان قائم‌مقام او خلق می‌کند تا سه سال به نیابت او قبر حسین(ع) را زیارت کند و برای برخی آن ملک تا زمانی که زائر بمیرد همچنان به نیابت او زیارت می‌کند.

در میان ایام زیارتی امام حسین(ع) برخی روزها ایام ویژه است مثل روز عرفه.

امام صادق(ع): کسی که در روز عرفه امام حسین(ع) را در کربلا زیارت کند، ثواب یک‌میلیون حج واجب در رکاب امام زمانش را به او می‌دهند، ثواب یک‌میلیون حج عمره در رکاب پیامبر(ص) را به او می‌دهند و همچنین ثواب یک‌میلیون برده آزاد کردن را به او می‌دهند و ثواب یک‌میلیون اسب که بار کند و بارش را درراه خدا صدقه بدهد به او می‌دهند وقتی رسید کربلا و سلام به امام حسین(ع) داد خدا از عرش خود مستقیماً او را مورد مخاطب قرار می هد و می‌گوید: عَبدیَ الصِدیق آمَنَ بِوَعدی یعنی این بنده‌ی صادق من، ایمان به وعده‌های من تو را به کربلا آورده است پس به عزت و جلالم قسم هر چه وعده داده‌ام را به تو می‌دهم، و فرشتگان صدا می‌زنند فلان صدیق ، خدا از فوق عرش تو را از تمام بدی‌ها پاکیزه کرد و در زمین در زمره‌ی کروبیان قرار داده است.

از 365 روز سال 240 روز ایام زیارتی امام حسین(ع) در کربلاست. حال چرا آن‌قدر سفارش به زیارت امام حسین(ع) و ائمه شده است؟ چرا زیارت اهل‌بیت از حج  و عمره بالاتر است؟ چرا ثواب زیارت ائمه از ثواب شهید که درراه خدا در خون خود غلطیده بیشتر است؟

علماء جواب داده‌اند: 1) همه‌ی مسلمانان حج و عمره بجا آورده و درراه خدا در جهاد با کفار می‌کنند، اما فقط کسانی به زیارت اهل‌بیت می‌روند که مقام آنان را قبول دارند و امامت آن‌ها را پذیرفته و از آنان اطاعت می‌کنند و معرفت به ائمه دارند. و آنچه موجب ارزش عمل ماست معرفت به ائمه است.

رسول اکرم(ص): هر کس دوست دارد مثل من زندگی کرده و از دنیا برود و در بهشتی که خود خدا با دستانش درختان آن را کاشته هم‌نشین من شود، واجب است بعد از من علی(ع) و دوستان علی(ع) و ائمه‌ی بعد از او را دوست داشته باشد و به آنان اقتدا کند زیرا آنان از طینت من هستند و آنان عترت من‌اند و فخر و عزت و دانش من به آنان داده‌شده وای بر آن گروه از امت من که حق آنان را رعایت نکنند و رابطه‌ی خویشی من را با آنان رعایت نکنند خدایا آنان را به شفاعت من نرسان.

2) حرم‌های ائمه محل حضور ارواح مقدس آن اهل‌بیت(ع)  به شکل زنده است و تو درجایی می‌نشینی که ائمه زنده تو را نگاه می‌کنند، در محلی که آکنه از عطر وجودی آنان است و صدای تو را می‌شنوند و از حرم بیرون نیامده جوابت را می‌گیری.

3) این زیارت نوعی تجدیدعهد و پیمان با ائمه است.

ختم زیارت عاشورا

1) 40 صبح جمعه، زیارت عاشورا را فقط به‌قصد و نیت تعجیل در ظهور امام زمان(عج) بخوان و وقتی به سجده‌ی زیارت عاشورا رفتی بعد از خواندن دعای سجده بنشین و سر را بالا بگیر و بگو: اُشهِدُ الله عَلی سِّرِ قَلبِهی اُحِّبُ حُجَتِ العَصرِ حُباً شَدیدا

که این عمل بین شما و امام زمان(عج) وابستگی عجیبی ایجاد می‌کند.

2) مداومت بر زیارت عاشورا جلوی بسیاری از بلاها را می‌گیرد و باعث می‌شود که اصلاً برخی بلاها وارد زندگی ما نمی‌شوند.

40 روز صبح قبل از طلوع آفتاب‌رو به کربلا بایست و ابتدا 3مرتبه بگو صل الله علیک یا اباعبدالله و سپس تعدادی لعن زیارت عاشورا را بگو و بعد دو رکعت نماز حاجت بخوان و بعد از سلام نماز، سر سجاده 3 مرتبه الله‌اکبر بگو و بعد شروع می‌کنی به خواندن زیارت عاشورا تا سر سجده‌ی زیارت ، قبل از اینکه سجده را بخوانی دو رکعت نماز حاجت می‌خوانی و بعد از نماز به سجده رفته و دعای سجده را بخوان.

این خواندن معنویت دل و قلب و گره‌گشایی در کارها می‌آورد.