بسم الله الرحمن الرحیم

یا فاطمة الزهرا اغیثینی

دو توسل بسیار مجرب به حضرت عباس (ع):

سیصدوسیزده مرتبه خواندن این بیت ” ای علم افراشته در مَشعَتین       اِکشِفُ یا کاشِفَ کَربِ الحسین ” . که بسیار مجرب است .

توسل دیگر اینکه از شب چهارشنبه شروع کرده ، با وضو تمرکز، هر شب دو بار سوره “یس” را خوانده و هدیه به حضرت ام‌البنین می‌کنیم شب پنج‌شنبه هم دو بار و شب جمعه هم دو بار و سپس روز جمعه چهار مرتبه می‌خوانیم که جمعاً ده بار سوره “یس” هدیه می‌شود به ایشان . این ختم برای کسانی است که گرفتاری مادی و معنوی و حوائج دنیا و آخرت دارند . حتی فرمودند اگر گرفتار و حاجتمند کسی دیگر است و خودش انجام نمی‌دهد شما می‌توانید به نیابت از او انجام دهید . این ختم دوایی است برای همه دردها .

در باب توسل گرفتن و ذکر گفتن باید گفت که توسل و ذکر گفتن یک‌روند مخصوص به خود دارد و برخی از اذکار را نمی‌شود سرِخود و بدون اجازه گفت که اگر برخی از آن‌ها را بدون اجازه بگوییم نه‌تنها درمان نیستند و مشکل‌گشای خانه ما نیستند بلکه ممکن است درِ خانه ما را به روی قوه‌های ماوراءالطبیعه نامطلوب باز کند . ذکر ، دواء و شفا است اما باید طبیب آن را برای ما تجویز کند و طبیب‌های ما رسول (ص) و ائمه (ع) و علمای بزرگ هستند نه هر کس دیگر .

مثلاً در باب ذکر یونسیه ” لا اله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین ” طبیب فرموده برای عموم مردم که ما هستیم ، نوزده بار بعد از نماز ، اما عددهای بالای این ذکر برای امثال مرحوم علامه قاضی و مرحوم شیخ رجبعلی خیاط است که بسیار مراقبه در زبان و نگاه و دیگر جوارح خود داشتند .

اما چهار توسل و ذکر است که گفته‌اند عمومی است برای همه افراد است در هر جا و به هر گرفتاری ، و اجازه لازم ندارد :

1)   ذکر استغفار . این ذکر را به هر عدد که می‌خواهی می‌توانی بگویی و گفته‌اند هر چه بیشتر بگویی درهای رحمت خداوند بیشتر باز می‌شود .

راوی نقل می‌کند که روزی نزد امام رضا (ع) رفته بودم مردی آمد و گفت آقا بسیار فقیرم چه کنم ؟ امام (ع) فرمودند برو ذکر استغفار بگو . فرد دیگری آمد و گفت من مریض هستم فرد دیگری گفت من فرزند دار نمی‌شوم و …

تا شب هر کس آمد با هر گرفتاری امام (ع) فرمودند برو ذکر استغفار بگو . از ایشان سؤال کردم چرا هر کس که آمد شما فرمودید برو این ذکر را بگو. مگر شما ذکر دیگری جز این ذکر بلد نیستید ! ایشان فرمودند اکثر گرفتاری‌های مردم به دلیل گناهانشان است و چون استغفار گناه را پاک می‌کند گرفتاری‌ها هم برطرف می‌شود .

جوانی آمد نزد علی (ع) و گفت آقا من خیلی کار می‌کنم اما همیشه کم می‌آورم خرج اضافه و اسراف و تنبلی هم نمی‌کنم اما بازهم کم می‌آورم امام (ع) فرمودند برو ذکر استغفار بگو . گفت زیاد می‌گویم ایشان فرمودند : این‌گونه که من می‌گویم بگو . ( و یک دعای استغفار هفتادگانه به او تعلیم دادند که هر بند شامل توبه برای یک عضو یک گناه است ) . جوان رفت و بعد از مدتی آمد و گفت آقا چند خانواده فقیر به من معرفی کنید تا سرپرستی کنم . امام (ع) فرمودند : چگونه شد ؟ گفت به‌حق خودت قسم زندگی‌ام با شروع آن استغفار زیرورو شد و درهای برکت برایم باز شد .

این ذکر استغفار هفتاد بند  را پیدا کنید و بخوانید که استغفار برای هر درد دوا است .

2)   ذکر صلوات بر پیامبر و اهل‌بیت (س) .

چگونه این ذکر برای هر درد دوا است ؟ فرمودند : یک‌بار که صلوات درروی زمین می‌فرستید خداوند و فرشتگانش ده بار می‌گویند رحمت خدا بر تو باد .

رحمت خدا که درجایی وارد شود دیگر گرفتاری باقی نمی‌ماند .

برای دو چیز است که تا آسمان هفتم صدایت بالا می‌رود و تا عرش ، و از زمین تا روی عرش هر چه وجود دارد می‌گویند خدا تو را رحمت کند و آن ، یکی صلوات است و دیگری صدای ” یا حسین ” .

3)   پرداخت صدقه . صدقه ، ذکر است و فقط دادنِ پول نیست . لبخند زن و شوهر به یکدیگر صدقه است . مهربانی ما به یکدیگر صدقه است ، فاتحه برای مرده صدقه است ، هدایت یک گنه‌کار صدقه است ، تسلیت دادن به یک داغ‌دیده صدقه است .

حال اگر همه این‌ها را باهم ادغام کنیم چه می‌شود؟

فرمودند : اگر کسی حاجت خیلی مهمی دارد یک هفته روزه بگیرد اما یک شرط دارد و آن اینکه در افطار و سحر و در طول آن اصلاً غذای حیوانی نخورد (گوشت و لبنیات و …  ) و فقط گیاهی بخورد و هرروز صد و یازده مرتبه سوره حمد و صد و یازده مرتبه صلوات بفرستد و هرروز حاجت خود را ذکر کند . روز آخر به‌اندازه یک وعده ، طعام به فقیر دهد . فرموده‌اند اگر با این توسل مرده زنده شد تعجب نکنید و اگر مقدّر خدا را تغییر دادی تعجب نکن .

پیامبر (ص) فرمودند : هر کس حاجت خیلی مهمی دارد دو رکعت نماز هدیه به من کند در هر رکعت حمد و به هر سوره‌ای که خواستی بخوان پس از سلام نمازت ده بار صلوات بفرست و سپس سیصد مرتبه استغفار ” استغفرالله ربی و اتوب الیه ”  بگوید و بعد قدری صدقه بدهد و حاجت بخواهد .

4)   این مورد شاه‌کلید است و اجازه و زمان و مکان نمی‌خواهد و هر جا و هر وقت و هر آدمی به هر نیتی می‌تواند از این طریق به امنیت مطلق دست پیدا کند و آن گریه بر امام حسین (ع) است  و روضه‌ایشان .

علمای بزرگ ما رسم داشتند که وقتی حاجتی داشتند سماور خانه‌شان را به نیت روضه امام حسین (ع) آب می‌کردند و روشن می‌کردند و چای را به نیت روضه دم می‌کردند و اهل خانه را جمع می‌کردند و روضه‌ای می‌خواندند و چای را می‌نوشیدند و بلند می‌شدند  .

مردی آمد نزد آیه الله بروجردی و گفت بچه‌ام مریض است و دکترها او را جواب کرده‌اند و زنم دارد از بیتابی می‌میرد . آقا فرمودند بیا داخل . حاج علی آقا ،خدمتکارشان را صدا زدند که سماور را روشن کن و  چای دم کن به نیت روضه علی‌اصغر (ع) . سه‌نفری نشستند و حاج علی آقا روضه علی‌اصغر(ع) را خواندند و سه‌نفری گریه کردند و چای روضه را خوردند و مرد گفت آقا حالا چه کنم ؟ آقا فرمودند هیچ . برو که بچه‌ات شفا گرفت.

روضه امام حسین (ع) هم برای دردها دوا است و هم امنیت خاطر می‌دهد برای دنیا و برزخ و آخرت .

هیچ‌کس نمی‌تواند به ما امنیت خاطر دهد که عاقبت‌به‌خیر می‌شویم و دچار عذاب قبر و برزخ و آخرت نمی‌شویم . حتی خداوند هم در قرآن فرموده‌اند که تقوی داشته باش شاید که رستگار شوید . ( صد در صد اطمینان نمی‌دهد که ما بیشتر مراقبت کنیم ) . اما ما یک نقطه‌داریم که امنیت صد در صد است و آن ، جایی است که به تمام اعمال مثبتمان ، عشق امام حسین (ع)  را اضافه می‌کنیم . باتقوا ، و عاشق امام حسین (ع)  باشم . مؤمن ، و گریه کن بر امام حسین (ع)  باشم . آنجا خدا به ما امنیت کامل را می‌دهد از عاقبت‌به‌خیری و رستگاری در آخرت .

حال چگونه امام حسین (ع) به ما امنیت می‌دهد؟

یک : امام صادق (ع) فرمودند : آن‌که عاشقانه و عارفانه و با اعتقاد به کربلا می‌رود و برمی‌گردد هفتاد هزار ملک به او بشارت می‌دهند که خدا گناهانت را بخشید ، ای ولی خدا آمرزیده شدی از هم‌اکنون تو از حزب‌الله و حزب رسول‌الله و حزب اهل‌بیت هستی و آتش به جسم تو نخواهد رسید و منادی سه بار بلند ندا می‌دهد خوشا به حالت بهشت خدا گوارایت باد .

دو : امام صادق (ع) فرمودند : آنکه زیارت کند حسین (ع) را و صمیمانه بگرید بر ایشان ، فردا حسین (ع) به زیارت قبرش می‌رود و داخل در قبرش می‌رود و روبرو با او مواجه می‌شود ، هر چه تو بیشتر کنی حسین (ع) بیشتر می‌آید اما کسی که هیچ‌وقت کربلا را ندیده مقداری تربت حسین (ع)  را در قبرش بگذارد که ایشان به تمام اهل آن قبرستان امنیت می‌دهد با آمدنشان . 

با آمدن امام حسین (ع)  دیگر ظلمت وحشت در قبر باقی نمی‌ماند و امنیت در قبر برقرار می‌شود .

سه : هیچ‌کس نمی‌تواند به ما در قیمت و گردنه‌ها و ایستگاه‌های فروان آن امنیت دهد در هر ایستگاه سؤالات فراوان از ما و عمرمان و طاعاتمان می‌پرسند . و کسی در آنجا نمی‌تواند به کسی دیگر امنیت دهد یعقوب (ع) یوسف را رها می‌کند و می‌گوید خدایا خودت می‌دانی و او ، به فریاد من برس. والدین از اولادشان فرار می‌کنند ! اما امام حسین (ع) امنیت می‌دهد .

امام صادق (ع) فرمودند : زائری که به کربلا می‌رود اگر در این مسیر غم و رنج ببیند به هر غمی ، در قیامت در دل او یک فرح و شادی وارد می‌کنند  و اگر در این مسیر آسیبی ببیند هزار هزار حسنه به او می‌دهند و هزار هزار گناه از او برطرف می‌کنند و هزار هزار درجه به او می‌دهند و قیامت او را ،هم‌صحبت پیامبر (ص) می‌کنند تا قیامت تمام شود و ملائکه عرشی با او مصافحه می‌کنند .

کسی نمی‌تواند به ما امنیت دهد که ما حتماً وارد بهشت می‌شویم جز امام حسین (ع) .  زیرا که فرمودند : زائران امام حسین (ع) وقتی وارد محشر می‌شوند ضمانت شده‌اند و آمرزیده و پاک‌شده از گناهان در دنیا . زیرا که فرمود در دنیا ،وقتی از زیارت برگشت اگر گناه کند به درد و بلا و گرفتاری مبتلا می‌شود و اگر پاک نشد و به برزخ وارد شد امام حسین (ع) به زیارت او می‌آید و با این ورود خداوند برکتی می‌دهد و جبران می‌شود و آمرزیده می‌شود . و اگر هنوز آمرزیده نشد و گناهانش آن‌قدر زیاد بود که در برزخ هم پاک نشد روز قیامت به محشر می‌آید اول پیامبر (ص) و جبرئیل در صحرای محشر داد می‌زنند که کجایند زائران امام حسین (ع)  ؟ عده‌ای بلند می‌شوند که روی پیشانی آن‌ها حک‌شده که زائران امام حسین (ع)  هستند و پیامبر (ص) آن‌ها را ضمانت می‌کند و آن‌ها را پاک می‌کند و به بهشت می‌برد . و اگر هنوز عده‌ای پاک نشده باشند دوباره جبرئیل فریاد می‌زند کجایند شیعیان آل محمد (ص) ؟ شیعیان باقی‌مانده بلند می‌شوند و او فریاد می‌زند کجایند زائران امام حسین (ع) ؟ و زائران بلند می‌شوند و می‌ایستند و خدا ندا می‌دهد امروز ، روز شماست نگاه کنید در محشر و هر که را که می‌شناسید دست او را بگیرید با خود ببرید . وقتی دیگران مقام آن‌ها را می‌بینند بلند می‌شوند و می‌گویند فلانی ! وقتی از کربلا آمدی من تو را احترام کردم . حالا دست مرا بگیر و مرا اینجا نگذار. عده کثیری این‌گونه بخشیده می‌شوند اما اگر هنوز عده‌ای بخشیده نشده باشند ناامید نشوند که منادی ندا می‌دهد چشم‌هایتان را ببندید که فاطمه (س) وارد محشر می‌شود . و ایشان می‌فرماید که خدایا حسن و حسین ام بیایند ! و آن‌ها همان‌گونه که شهید شده بودند وارد محشر می‌شوند اول به‌حساب قاتلان امام حسن (ع) رسیدگی می‌شود سپس امام حسین (ع) با همان هیبت که به شهادت رسیده‌اند و با سربریده در دست ، وارد می‌شوند و… فاطمه (س) می‌فرماید خدایا انتقام قاتلان حسین را بگیر و گرفته می‌شود . ندا می‌آید که فاطمه ! هر کس در دنیا به تو پناه آورد امروز تو پناهش بده . فاطمه (س) می‌فرماید شفاعت گریه کنندگان بر حسین و زوّار او را می‌خواهم و مثل مرغی که دانه از زمین‌بر می‌چیند آن‌ها را جدا می‌کند و می‌برد . اما باز عده‌ای مانده‌اند که گناهانی دارند که خدا فرموده باید به جهنم بروند . آن‌ها را به جهنم می‌برند . اما اینجا امام حسین (ع)  می‌فرماید من زائران و گریه کنندگانم را اگر در جهنم باشند دست می‌کنم و درمی‌آورم .

توسل بر امام حسین (ع)  و گریه و زیارت ایشان ما را این‌گونه به امنیت می‌رساند .

حل اگر ما می‌خواهیم که در محشر نه‌تنها شفاعت شویم بلکه شفاعت هم کنیم باید شاگرد مکتب امام حسین (ع)  شویم . در جلسات قبل گفتیم که چهار مرحله دارد و مرحله اول را گفتیم : مانع بین خود و خدایمان را برداریم . هر کس می‌داند که مانع اش چیست ؟ باید آن را بشناسد و بردارد .

خداوند در لابه‌لای آیات اش در قرآن می‌فرماید که شما سه دشمن بسیار بزرگ دارید .

اول : نفس خودتان .

رسول اکرم (ص) فرمودند : دشمن‌ترین دشمن تو ، نفس خودت است آن نفسی که بین دو تا پهلوی توست . که تعبیر می‌کنند یعنی خودخواهی ، هوی پرستی ، هوس بازی ، و شکم که منبع تولید انرژی برای تمام بدن است که اگر از حرام پر شد ، خونی که از آن تولید می‌شود در تمام اعضا بدن وارد می‌شود و آن‌ها را به نا ثواب می‌کشاند .

امام سجاد (ع) فرمودند در بازار اُموی که : شکم‌هایتان را از حرام پر کردید و نتیجه آن کشتن حسین (ع) شد .

یکی از علمای ما می‌گوید که من مدتی فکر می‌کردم که ” دشمن‌ترین دشمن ات ، نفس ات است ” یعنی چه ؟ تا یک‌شب مکاشفه‌ای برایم رخ داد که فرمودند فلانی ! هر آدمی را غذا سیر می‌کند و هر قهری بالاخره آشتی می‌کند جز دشمن ات و نفس ات که هر چه به او دهی سیر نمی‌شود و حریص‌تر می‌شود .

معلمان اخلاق می‌گویند : برای تعدیل نفس ، باید نفس را معطل کرد و بلافاصله به آن هر چه خواست حتی حلال نده  که قوت می‌گیرد و حریص‌تر می‌شود.

کید شیطان در مقابل کید نفس اماره‌مان که در درون خودمان است ضعیف است .

نفس یعنی آن هوی‌ای که در من است و می‌خواهم به خواسته‌ام برسم به هر قیمتی . این را هوی نفس می‌گویند .

حتی هوی نفس ات را در عبادتت نیاور ، آن‌طور که خودت دوست داری انجام نده بلکه آن‌گونه که خدادوست دارد انجام بده .

دوم : شیطان .

شیطان از ما یک‌چیز می‌خواهد و آن اینکه چراغ دین را در خانه‌مان خاموش بماند و برای هر چیز برنامه و ارزش بگذاریم جز دین . مقابله با شیطان این است که چراغ دین را در خانه‌مان روشن نگه‌داریم .

اسلام ، تسلیم است  و تسلیم ، یقین است و یقین ، تصدیق است و تصدیق ، اِقرار است و اقرار ، فرمانهای دین را بردن و عمل صالح انجام دادن است .

سوم : دنیا .

البته نه دنیای خوب . دنیا فرش و چراغ و خانه و … نیست بلکه دنیای بد ، همه این امکانات از طریق حرام به دست آوردن ، است . آن دنیایی که از هرجایی هر چیزی بیاید ، مانع و حجاب می‌شود بین ما و خدا .

امشب هزار صلوات هدیه به نرجس خاتون (س) می‌گوییم .