بسم الله الرحمن الرحیم

یا فاطمة الزهرا اغیثینی

دهه آخر ماه صفر متعلق به رسول اکرم (ص) و امام حسن (ع) و امام رضا (ع) است امام رضایی که قوس امت پیامبر است و امام رئوف هستند و ضامن غربا و ضامن به‌سلامت رساندن  مسافران الی الله هستند ، این ما و دامن این عزیزان و سفره گسترده شده و خوان کرم این عزیزان .

روزهای پایانی ماه صفر چون قدری سنگین است باید به چند مسئله دقت فراوان داشته باشیم

 اول : دادن روزانه صدقه ، اول برای سلامتی امام زمان (عج) و بعد به نیت سلامتی خانواده ، حتی هرچند کم و اندک . صبح به صبح که نماز می‌خوانی اول مقداری صدقه زیر سجاده‌ات بگذار و نماز را که خواندی در طول روز ،بیرون بده . که صدقه اولا هفتاد نوع بلا را دور می‌کند و ثانیاً موجب باز شدن درهای معرفت و موجب نگاه مخصوص ائمه (س) می‌شود . این صدقات جمع می‌شود و دل مؤمنی خوشحال می‌شود و درنتیجه ائمه(ع ) ما را خوشحال می‌کنند .

حکایت آن تاجر تهرانی معروف است که گفت به حرم امام رضا (ع) رفتم چند روز ماندم هرروز مانند سنگ بودم و به حرم می‌رفتم اما حال زیارت و دعا نداشتم نماز و زیارت‌نامه می‌خوانم اما بهره نمی‌بردم و گریه‌ام نمی‌گرفت ، با خودم گفتم که این زیارت نمی‌شود و باید برگردم و بلیط برگشت گرفتم درراه بودم که به حرم برای زیارت وداع بروم دیدم که پیرمردی روی گاری‌اش آن‌قدر آشغال ریخته که نمی‌تواند آن را ببرد و چرخ آن در جواب افتاده و هر چه تقلا می‌کند نمی‌تواند آن را بیرون آورد دلم سوخت و او را کمک کردم  چرخ را بیرون آوردیم و گفتم پدر جان با این سن و سال مگر مجبور هستی ؟ گفت مجبورم ،دخترم جهاز ندارد و زنم می‌گوید از صبح برو کارکن تا این دختر را با آبرو به خانه بخت بفرستیم من هم نتوانستم تا حالا با این آشغال کِشی چیزی فراهم کنم ، گفتم می‌خواهم به خانه‌ات بیام که یک چای بخورم ، او قبول کردم و به خانه‌اش رفتم و دیدم بسیار محقر است ، گفتم چقدر برای جهاز لازم داری گفت به‌قدر آبرویم ، من بیشتر از آن مقدار چک کشیدم و به دستش دادم ، آن‌ها گریه کردند و گفتند که ما که چیزی نداریم جبران کنیم امام رضا (ع) برایت جبران کند . رفتم حرم که زیارت وداع کنم و برگردم ، وارد حرم که شدم دیدم خودِ آقا از ضریح لبخندی به من زدند و دل مرا زیرورو کردند و گویی یک دریا اشک در چشمان من بود آن‌قدر گریستم  و بهره‌ها بردم از آن زیارت.

این صدقه‌ها را ما می‌دهیم می‌خواهیم به ما نگاه ویژه بیندازند زیرا ما به نگاه آن‌ها احتیاج داریم .

دوم : در کنار این صدقه‌ها توسل گرفتن به زهرا (س) است . ما عادت داریم که برای هر کاری و حرکتی ” یا علی ” می‌گوییم  و قبل از ما انبیا هم ” یا علی ” می‌گفته‌اند . و حتی رسول اکرم (ص) .

رسول اکرم (ص) در جنگ احزاب زمانی که مغلوبه شدند وهمه از دورِ رسول اکرم (ص) پراکنده‌شده بودند و در حال جنگ بودند و  دشمن محاصره را شروع کرده بود جبرئیل نازل شد و گفت یا رسول‌الله علی را صدا بزن گفتم او را چگونه صدا بزنم گفت بگو:

” نادِ علیاً مَظهَرَ العَجائِب تَجِدهُ عَوناً لَکَ فِی النَوائِب لِکُلِّ هَمٍ وَ غَمٍ سَیَنجَلی بِوِلایَتِکَ یا علیُ یا علیُ یا عَلی ” . رسول اکرم (ص) خاتم الانبیا است و عصاره صدوبیست و چهار هزار پیامبر است اما در هنگام محاصره دشمن ، خدا به او می‌گوید علی را صدا بزن . حال این علی که آسمان و زمین و انبیا الهی و رسول اکرم (ص) همه او را صدا می‌زنند ، این علی وقتی مشکل دارد می‌گوید ” الهی بحق فاطمه الزهرا “ در رکوع و قنوتش این را می‌گوید . پس ما هم این روزها باید توسل به ایشان داشته باشیم به این برنامه :

 از فردا تا شبِ تولد حضرت زهرا (س) ، هر صبح یک زیارت عاشورا هدیه به حضرت زهرا (س) به نیابت از امام زمان (عج) که یکی از چیزهایی که ایشان نائب می‌گیرند برای خواندن ، زیارت عاشورا بالأخص برای هدیه به حضرت زهرا (س) است. حاجت را هم تعیین نکن که خودشان کریم هستند و می‌دانند چه باید بدهند . و هر شب یک دعای توسل هدیه به زهرا (س) بین نماز مغرب و عشا و اگر نتوانستی بعد از نماز عشا بخوان و اگر می‌توانید ایستاده بخوانید . ( که البته ایستاده  خواندن برخی از دعاها  در خلوت و خانه خودمان است و در جمع نیست زیرا انسان خودش را انگشت‌نما نمی‌کند در جمع ) .

یکی از علمای ما نقل می‌کند که حرم حضرت معصومه (س) بودم و مریضی را پیچیده به پتو آوردند دیدم پسر جوان هجده‌ساله‌ای بود اما مانند مرده بود دوپایش مانند دو نی باریک بود گفتم کیست ؟ گفت پسرم است واز کمر فلج است و ما از روستاهای مازندران آمده‌ایم همه دکترها او را جواب کرده‌اند و نگهداریش دیگر برایمان مشکل شده ، او می‌گفت و مردم گریه می‌کردند و حضرت را به جوادالائمه قسم می‌داد . او پتو را به ضریح بست . مردم متفرق شدند و مادرش رفت که وسایل او را از ماشین بیاورد و پدرش هم سینه‌زنی می‌کرد ، دیدم ناگهان جوان ایستاد و پاها و دست‌هایش گوشت آورد دست‌به‌سینه مدام می‌گوید بی‌بی جان چشم حتماً می‌خوانم . پدرش غش کرد و افتاد و مردم جمع شدند و سلام‌وصلوات فرستادند من جلو رفتم و پرسیدم چه شد ؟ گفت دو بانو از ضریح مرا صدا زدند یکی از آن‌ها زهرای مرضیه (س) بود و دیگری حضرت معصومه (س) . حضرت معصومه (س) فرمودند جده‌ام فاطمه (س) شفای تو را از خدا گرفت بلند شو به احترام جده‌ام . من از جا پریدم و حضرت زهرا (س) فرمودند از این به بعد یادت باشد زیارت عاشور را بخوانی و دعای توسل را هر وقت گرفتار بودی بخوان و شبهای جمعه دعای کمیل یادت نرود . گفتم چشم خانم جان ، و دیگر آن‌ها راندیدم .

 این روزها که ما نمایش عظیم به زیارت اربعین رفتنِ عاشقان را می‌بینیم بسیار حسرت می‌خوریم که نکند ما جا بمانیم ، اما اینجا یک سؤال پیش می‌آید که بااین‌همه عشق و علاقه که ما به امام حسین (ع) داریم چرا زندگی روزمره ما، حسینی نمی‌شود و شب که می‌خوابیم نمی‌توانیم این یقین را داشته باشیم که امام زمان (عج) و امام حسین (ع) امروز از من راضی بودند ! چرا ؟

فقط یک‌چیز مانع است و آن اینکه قرآن را نمی‌فهمیم ،چرا ؟

خداوند فرموده که : رسولِ من ، آن انسانی که گناه و بدی می‌کند حجابی بین او فهم قرآن می‌اندازم .

بارها و بارها سوره یس و انعام و… می‌خواند اما چیزی نمی‌فهمد . اگر قرآن را نفهمیم ، امام حسین (ع) را هم نمی‌فهمیم . درک موضوع امام حسین (ع) بسیار سنگین است . برای همین گاهی اوقات که مقتل را می‌خوانیم بااین‌همه عشقی که به امام حسین (ع) داریم بازهم گاهی می‌گوییم مگر می‌شود این‌همه بی‌رحمی نسبت به امام حسین (ع) ! چگونه می‌شود آن‌ها که ادعای اسلام داشتند و قرآن خواندن سربریده را می‌دیدند و معجزات دیگر را می‌دیدند اما لحظه‌به‌لحظه بدتر می‌شدند ! انسان ، یا بابیان یا با دیدنِ کرامت و معجزه یا با بشارت یا با انذار هدایت می‌شود اما آن‌ها نشدند ! راهب با دیدنِ قرآن خواندن سربریده امام حسین (ع)مسلمان شد ولی آن‌ها نشدند ! بیش از پنجاه بار سربریده قرآن خوانده و بیش از ده بار آن‌ها سنی‌ها در کتاب‌هایشان نوشته‌اند .

برای همین امام جعفر صادق (ع ) فرمودند : امر و حکایت ما ائمه ، سخت‌ترین مصائب است و درک و باور آن سخت است مگر برای قلبی که خدا بارها آن‌ها به ایمان امتحانش کرده است .

این‌همه که ما از مقتل می‌خوانیم همه اتفاق افتاده و بیشتر هم اتفاق افتاده است .اگر نمی‌توانیم باور کنیم زیرا با قرآن آشنایی نداریم و با زیارت‌نامه امام حسین (ع) آشنایی نداریم . در زیارت‌نامه‌های امام حسین (ع) تأکید به زیاد خواندن شده و مرحوم خانم مالک هر شب درآخر شب زانوزده در رختخواب خود زیارت وارث را می‌خواندند و مقید بودند.

کسی که این زیارت را آخر شب ، باادب می‌خواند در هنگام مرگش ، امام حسین (ع) به بسترش حاضر می‌شود . وهر کس هر گرفتاری داشت او را به خواندن این زیارت‌نامه سفارش می‌کردند .

در این زیارت‌نامه داریم ” السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ آدَمَ صَفْوَةِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ نُوحٍ نَبِیِّ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ إِبْرَاهِیمَ خَلِیلِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ مُوسَى کَلِیمِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ عِیسَى رُوحِ اللَّهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا وَارِثَ مُحَمَّدٍ حَبِیبِ اللَّهِ ” و …

و ” وارث ” یعنی کسی که از آدم چیزی به ارث می‌برد . فکر کن ببین که ائمه ما که معلم همه انبیا بوده‌اند پس امام حسین (ع) چه چیز از آن‌ها به ارث برده است ؟

امام حسن عسگری (ع) فرمودند : اگر موسی (ع) کلیم‌الله است و باخدا تکلم کرده ، به این جهت است که اوفای بر ولایت ما کرده و در عالم نور که خدا ولایت ما را عرضه کرده ، او پذیرفته و بر آن پایبند بوده و خدا رخت نبوت بر تن او کرده است .

پس امام حسین (ع) استاد موسی و عیسی (ع) و حتی ملائکه هستند . فرمودند خداوند آن‌قدر ملک دارد به‌اندازه ذرات خاک‌ها در زمین ؛ و رهبر و امام تمام این ملائکه و جبرائیل و …، روح القدوس ” است . و امام حسن عسگری فرمودند : می دانید چرا روح القدوس ، به این مقام رسیده ؟ زیرا او از بستان کوچک ما ، میوه‌های کال چیده و خورده ، میوه‌های رسیده باغ بزرگ ما ، برای شیعیان ماست .

میوه کال از باغ کوچک اش که روح القدوس می‌سازد پس میوه رسیده باغ بزرگ اش چه می‌سازد ؟ باغ بزرگ و میوه رسیده‌اش برای ما است اما ، ما سرمان به کجا گرم است !!!

و در زیارت‌نامه وارث داریم ” السلام علیک یا وارث ابراهیم خلیل‌الله ” ، امام حسین (ع) از ابراهیم (ع) چه به ارث برده‌اند ؟ آیا ذبح پسرش را به ارث برده است ؟ خیر این نیست . امام حسین (ع) را می‌خواهیم بشناسیم باید زیارت وارث را بخوانیم و زیارت وارث را برای اینکه درک کنیم باید به قرآن رجوع کنیم .

خداوند در قرآن حکایت ابراهیم (ع) را این‌گونه می‌گوید که آن روز که همه از شهر بیرون رفتند ابراهیم (ع) ماند و همه بت‌ها را شکست و تبر را به دوش بت بزرگ قرارداد وقتی مردم آمدند و گفتند چه کسی بت‌ها را شکسته ، او گفت بت بزرگ ، اگر باور ندارید از بت بزرگ بپرسید ، گفتند که او کر و لال و کور است ما از او بپرسیم ! او گفت یاللعجب ! او کوراست اما بینا خلق می‌کند و لال است اما گویا خلق می‌کند و کر است اما شنوا خلق می‌کند ! چرا او را می‌پرستید ، آن‌ها در جواب چه گفتند ؟

قرآن می‌گوید : آن‌ها رجوع کردند به نفس‌هایشان و وجدانشان و دیدند حق با ابراهیم (ع) است اما به‌جای اینکه ایمان بیاورند گفتند یک‌صدا ،که حق با ابراهیم است اما او را بسوزانید . و امام حسین (ع) که وارث ابراهیم (ع) است اگر این حکایت را به باب ایشان ببریم ، در کوفه دل‌ها با امام حسین (ع) بود اما شمشیر کشیدند و سر او را بریدند در دلشان منطق و سخن امام حسین (ع) را قبول داشتند اما عمل نکردند .

در ادامه قرآن می‌فرماید برای سوزاندن ابراهیم (ع) که یک نفر بود شش ماه هیزم جمع می‌کردند و آن‌قدر تبلیغات کرده بودند که مردم برای برآوردن حاجاتشان نذر هیزم می‌کردند و می‌آوردند . اگر به باب امام حسین (ع) ببریم که وارث ابراهیم (ع) است چنان تبلیغات کرده بودند که برای کشتن یک نفر، صد هزار سرباز آورده بودند و به‌صف می‌ایستادند تا یک ضربه به امام حسین (ع) بزنند و ثواب ببرند .

همان تبلیغات آتشی شد که نمی‌توانستند ابراهیم (ع) را به آن بیندازند و در باب امام حسین (ع) هم دو ساعت که ایشان در گودال قتلگاه بودند کسی جرئت نزدیک شدن را نداشت .

منجنیق ساختند و ابراهیم (ع) را به آتش انداختند ، اطراف ، آتش بود اما در وسط گلستان شد که امام باقر (ع) فرمودند در وسط آتش ،گل بنفشه درآمده بود گلی که باید در سرما بروید .

آن بالا نمرود نگاه می‌کرد و آذر عموی ابراهیم (ع) که وزیر او بود هم نگاه می‌کرد به نمرود گفت خدا هم می‌خواهیم انتخاب کنیم باید خدایی مثل خدای ابراهیم انتخاب کنیم .

و در باب امام حسین (ع) هم اگر انسان می‌خواهد خدا انتخاب کند مثل خدای ایشان باید باشد که در اربعینِ ایشان ،این‌همه آدم شرکت می‌کنند .

آن‌ها به چشم دیدند که آتش گلستان شد اما بااین‌همه به‌جای ایمان آوردن  ،او را تبعید کردند و گفتند حق برگشت نداری . مانند امام حسین (ع) که هر چه معجزه دیدند ولی بدتر کردند.

ماجرای ابراهیم (ع) که در قرآن به زیبایی گفته‌شده ،در کربلا دوباره تکرار شد . اما چه چیز مانع است که مانتوانیم این ربط‌ها را درک کنیم ؟ آن ، ” گناه ” است که اگر گناه نکنیم علاوه بر این دریافت‌ها شاگرد مکتب امام حسین (ع) هم خواهیم شد .

این حدیث قدسی است ( برخی از احادیث آن‌قدر مهم است که سلسله انبیاء الهی آن‌ها ذکر کرده‌اند )، ازجمله این حدیث  که پیامبر (ص) فرمودند خداوند وحی فرستاد به داوود (ع) ، ای داوود اگر کسی گناه کند و در خیالش بگذرد که من ، او را نمی‌بینم به حقیقت به من کافر شده است و اگر کسی گناه کند و در گمانش بگذرد که خدا می‌بیند اما چه اهمیتی دارد که ببیند به حقیقت ،او مرا از کوچک‌ترین بندگانم حقیرتر به‌حساب آورده است ، و اگر کسی مرا بشناسد و گناه کند ، من به او مسلط می‌کنم کسی را که مرا نشناسد .

بدترین گناه آن است که انسان انجامش دهد و با آن خوش بگذراند و اشکال جامعه ما این شده است که خوش‌گذرانی‌ها همه ، گناه شده است گروهی با رقص و.. خوش می‌گذرانند و گروهی با غیبت .

امشب هزار صلوات هدیه به امام موسی کاظم (ع) داریم .