- سایت رسمی اطلاع رسانی حاجیه خانم اکبری
بسمالله الرحمن الرحیم
یا فاطمة الزهرا(س) أغیثینی
پنجم رمضان 1442- 29 فروردین 1400
محورهای سخنرانی
راهکارهایی برای رسیدن به وجود مقدس امام زمان(عج)
معنای ماه مبارک رمضان
عبادات تکمیلکنندهی روزه
هدیه به پیشگاه مقدس و منور پنجتن آل عبا، هدیه بر قلب نورانی رسول اکرم(ص) که آیهایهی قرآن مجید بر این قلب نازلشده است، صلوات ختم کنید.
هدیه به پیشگاه مقدس و منور صاحبالزمان(عج)، و تعجیل در فرج ایشان و خوشنودی قلب مقدس ایشان و سلامتی وجود نازنین ایشان و رضایت قلبی ایشان از خود و عملکردهایمان، صلوات ختم کنید.
هدیه به روح امام راحل و همهی علمای اسلام بخصوص مرحوم آقای فلسفی و تمام معلمان و صاحبان قلم و اندیشه که از چکیدههای قلمشان ما را با معارف الهی و حقایق دین و سیره پیامبر اکرم (ص) و ائمهی اطهار(ع) آشنا کردند، هدیه به روح همهی شهدای اسلام که با خونشان مدافع علما شدند تا آنها بتوانند قلم بزنند، هدیه به روح تمام اموات و پدران و مادران و صاحبان حق و معلمان و حق و حقداران صلوات ختم کنید.
ماه اجابت دعا است، یکی از مسائلی که خداوند متعال وعده داده است که در این ماه انجام میدهد همانا اجابت دعا است. رسول اکرم(ص) فرمودند: در این ماه، خواب شما عبادت و نفس کشیدن شما تسبیح و دعاهایتان مستجاب است.
خداوند متعال در این ماه، ما را به چهار چیز مهمان کرده است و به ما وعده داده است: اینکه اگر روزهدار بخوابد، نفس او معادل تسبیح است و خواب او را خداوند عبادت حساب میکند، روزهدار اگر بیدار هم باشد هر نفسی که میکشد، تسبیح است وقتی بخوابد که انرژی بگیرد تا بتواند روزهی خود را تکمیل کند، خواب او عبادت است، اگر استغفار و توبه کند خداوند توبهی او را میپذیرد، وقتی دعا کند خداوند دعای او را مستجاب میکند.
پسازاین موقعیت باید خوب استفاده کرد و نفسها را عمیق کشید تا تسبیحات بیشتری داشته باشیم، خواب خود را تنظیم کنیم تا برای ما استغفار نوشته شود، استغفار خود را زیاد کنیم تا خداوند خرد و ریز گناهان ما را ببخشد، دعاهایمان را بیشتر کنیم که این ماه، ماه اجابت دعا است.
برآمدن حوائج و رفع همهی گرفتاریها و شفای همهی بیماران و دردمندان لاعلاج، و جوانان مریض، رونق سفرهها، هدایت جوانان و گشایش کارها و رونق بیشازپیش مملکت و بلندای پرچم و سلامتی رهبر عزیزمان، و نابودی دشمنان اسلام، صلوات آخر را به چادر پرنور صدیقهی طاهره فاطمهی زهرا(س) هدیه کنید.
اعوذبالله سمیع العلیم
اعوذبالله سمیع العلیم من الشیطان العین الرجیم بسمالله الرحمن الرحیم و بهِ نستعین. با سلام و درود فراوان به محضر مولانا و سیدنا صاحبالزمان عجل الله تعالی فرجه شریف و با سلام و درود به روح پرفتوح امام راحل و ارواح طیبوطاهر جمیع شهدای اسلام؛ سلام و درود و صلوات و دعای خیر، عرض ادب و ارادت و دعای خیر و زیارت قبول و عبادت قبول محضر همهی شما مادران و خواهران و دختران عزیزم؛ موفق و مؤید باشید، الساعه دعا میکنم که به برکت قرآن و این ماه نورانی، نام همهی شمارا در دفتر روزهداران حقیقی ماه مبارک و شبزندهداران خوب این شبهای مبارک، بنویسد و آنچه وعده کرده که به شبزندهداران و اهل مناجات و دعا و اهل سحرخیزی و روزهداران این ماه میدهد، به شما مرحمت بفرماید.
الحمدالله ربالعالمین الهی به درگاهت هزاران تکبیر و تهلیل و تحمید و تسبیح و تقدیس عرضه میداریم که زنده هستیم و یکبار دیگر با ماه مبارک رمضان، معاشرت را آغاز کردیم و بهروز پنجم ماه مبارک رمضان رسیدیم.
بر لب آب نشین و گذر عمر ببین. دههی اول بهسرعت در حال طی شدن است، سه دههی برکت و رحمت و مغفرت داریم که بهسرعت در حال طی شدن و تمام شدن است.
ذکر توسل
بحث را با توسل آغاز میکنم زیرا اعتقاد دارم که ماه رمضان، ماه نزول قرآن است و قرآن کتاب صامت است و اهلبیت(ع) قرآن ناطق هستند. این دو در کنار همدیگر، ما را در لب حوض کوثر به پیامبر اکرم(ص) میرسانند و ما را از شفاعت ایشان برخوردار میکنند پس در دنیا هم اگر بخواهیم از معنویت و نورانیت و جلالت و جبروت و محتوای قرآن صامت برخوردار شویم و از آن راهنمایی بگیریم کنار آن باید از قرآن ناطق مدد بگیریم. اگر در دنیا بخواهیم از معنویت و نورانیت و جلالت و عظمت و شفاعت و سیره و سنت قرآن ناطق برخوردار شویم کنار آن باید از قرآن صامت هم استفاده کنیم و این دو باید در کنار یکدیگر باشند.
در وقت خواندن قرآن باید توسل داشته باشیم و در وقت گرفتن توسل باید قرآن بخوانیم. کدام توسل است که در آن نباید سورهی حمد و توحید و قدر و یاسین و الرحمن و مسبّحات را خواند و امید به جواب گرفتن هم داشت. حداقل باید سورهی حمد را در کنار توسل خواند.
اگر بخواهم به امام زمان(عج) توسل بگیریم حداقل باید یک سورهی حمد بخوانیم و به مادر بزرگوار ایشان هدیه کنیم بعد به وجود ایشان توسل بگیریم، اگر بخواهیم به وجود نازنین حضرت عباس(ع) توسل بگیریم باید یک حمد و سوره برای مادر بزرگوار ایشان بخوانیم و بعد به ایشان توسل بگیریم.
قرآن ناطق و صامت در کنار همدیگر، چه برای راهنمایی و چه برای بهرهبرداری معنوی و چه برای توسلات، در کنار یکدیگر پاسخ میدهند.
ماه رمضان امسال ما، حول وجود امام حسین(ع) میگردد و انشا الله اجر و مزد به دست ایشان داده میشود.
روضهی امام حسین(ع)، روضهای است که همه میدانیم و گریه بر ایشان سریعترین گریهها است. انسان وقتی در شداید و سختیهای بیشتری قرار میگیرد به ذکر و دعا و مناجات بیشتری رو میآورد به همین خاطر شمارا سفارش میکنم که نگاهی به مناجات و دعاهای و ذکرهای ایشان از جوانی تا میانهسالی، وقتی مدینه بودند و آن زمان که نجف بودند و آن زمان که در کوفه در جوار پدر بزرگوارشان بودند، وقتی در جوار برادر بزرگوارشان بودند و آن زمان که به کربلا آمدند و در روز عاشورا و لحظهای که زخمی در گودال قتلگاه بودند، و این مناجات را باهم مقایسه کنید و ببینید که مناجات و اذکار و اوراد ایشان در کدام نقطه از زندگیشان بسیار عجیبوغریب است ویژه و خاصی برخوردار است.
ایشان اهل دعا و خود دعا و ذکر و مناجات است. ایشان از اسماءالحسنی خداوند متعال و یکی از اسماءالحسنی است و اما در روزه عاشورا و در عصر عاشورا، که شداید بیشتر به ایشان رو میآورد و دچار جراحات کاری زخمهای بیشمار میشود، بدن ایشان مانند جسم ما نیست بلکه خلقت ایشان از جنس نور است و بر این بدن اینهمه زخم واردشده است درحالیکه مظلوم و غریب از شدت کارزار و کثرت زخمها، لحظهای توقف کرد تا لختی استراحت کند ملعونی از مقابل سنگ بزرگی را پرتاب کرد و بر پیشانی ایشان زد و پیشانی مجروح شد و شکست و خون تمامصورت ایشان را گرفت و محاسن غرق به خون شد درحالیکه امام این خونها بر محاسن و صورت خود میمالید، محاسن از خون قرمز خضاب شد و ایشان پیراهن را که بالا آوردند که صورت را پاک کنند تیر سه شعبهی زهرآگین را به سینهی ایشان کاشتند، امام تیر را از پشت خارج کرد یعنی تیر آنقدر عمیق به سینه فرورفت که نوک تیر از پشت در آمد و پوست و گوشت و استخوان را شکافت و استخوان پشت و ستون فقرات را شکافت و نوک پیکان از پشت خارج شد، امام وقتی تیر را از پشت خارج کرد خون مانند ناودان خارج میشد و این خونها را به آسمان میپاشید و سر را بلند کرد و فرمود: بسمالله و بالله و علی مله رسولالله(ص) و امام مناجات را آغاز کرد: خدایا تو میدانی که این جماعت کسی را میکشند که بر روی زمین، فرزند پیامبری بهغیراز او نیست، من فرزند پیامبر تو هستم.
ملعونی از پشت سر آمد و شمشیری حوالهی رأس مطهر و مبارک امام کرد و سر مقدس ایشان مانند سر مقدس امیرالمؤمنین و علیاکبر(ع) شکافت، امام با صورت روی زمین افتاد و در خاک و خون میغلتید.
شاعر زبان حالی دارد:
الهی اکبر از تو، اصغر از تو، به خون آغشتن پیکرم از تو
اگر صدبار دیگر بایدم کشت، حسین از تو، سر از تو، حنجر از تو
خدایا من برای تو هستم، به هر صورت که میپسندی مرا ببینی، من حاضر هستم. امام با آن فرق شکافته مانند امیرالمؤمنین(ع) با صورت روی خاک گرم کربلا افتاد. اما تفاوت اینجاست که رأس مطهر امیرالمؤمنین (ع) را پسرانش به دامن گرفتند و از خاک گرم کوفه بلند کردند اما سر مطهر و منور امام حسین (ع) را کسی بلند نکرد بهجز در گودال قتلگاه که آن ملعون محاسن را در دست گرفت و حلقوم مبارک را پاره کرد.
سلام و درود ما به روح و روان اهلبیت عصمت و طهارت.
اکنونکه اشکها جاری شد و دلها شکست برای وجود نازنین حضرت صاحبالزمان(عج) دعا کنیم. این موضوع را ما باید بدانیم که راه بهسوی امام زمان(عج) بسته نیست بنابراین باید تمام همت و سعی و کوشش و عملکردمان را در راستای این موضوع قرار دهیم که دری یا حتی دریچهای و یا روزنهای را بهسوی ایشان بگشاییم بخصوص ماه مبارک رمضان که وجود ایشان صاحب امضای این ماه است و تا اعمالمان را به امضای ایشان نرسانیم موردقبول پروردگار قرار نمیگیرد.
از امروز تا آخر ماه، صبحها را با توسل به وجود پربرکت پیامبر اکرم(ص) آغاز کنید و اولین عملی که انجام میدهید صلوات بر ایشان باشد به هر تعداد که توان دارید و روز خود را با صلوات و توسل به ایشان آغاز کنید و با ایشان صحبت و درد و دل کنید و اگر خیلی ایشان را کار داشتید ایشان را به جان حضرت فاطمهی زهرا(س) قسم دهید زیرا جان ایشان برای پیامبر(ص) بسیار عزیز است و آخر روز را متوسل به امام زمان(عج) شوید. بهترین ساعت توسل به صاحبالزمان(عج) از سرخی آفتاب تا غروب آفتاب است. با آل یاسین یا دعای توسل یا حرزهای ایشان در این ساعت به ایشان متوسل شوید.
استاد بزرگوار من مرحوم خانم مالک، برای حوائج مهم، نماز توسل به امام زمان (عج) را در این ساعت میخواندند و میفرمود بهترین زمان توسل به وجود ایشان این ساعت است.
همه این را میدانیم که کمیت ما لنگ است و اینگونه آهسته و لنگلنگان که ما راه میرویم، راه بهجایی نمیبریم و بار ما به زمینمانده است که نمیتوانیم آن را برداریم و دستی میخواهیم که به ما مدد و یاری برساند.
مرحوم شیخ محمد کوفی نقل میکند که سالی به همراه پدرم با کاروانی از کوفه به سفر حج رفتیم. درراه برگشت، شتر ما لنگ شد و ما به یک رودخانه رسیدیم و کاروان عبور کردند و شتران و قاطران را رد کردند اما شتر ما جرئت اینکه از رودخانه عبور کند را نداشت. با سختی شتر را به داخل رودخانه کشیدیم اما شتر در آب افتاد و با سختی شتر را بیرون کشیدیم و دیگر حرکت نکرد، کاروان کمکم آمادهی حرکت میشد درحالیکه که من نمیدانستم با شتر لنگ و بارهایمان و پدر پیرم چه کنم. کاروانیان به من گفتند که اینجا لختی استراحت کنید هر زمان که شتر آمادهی شد حرکت کنید و بهسرعت به ما برسید. اما کمکم شب شد و شتر دیگر از جای خود تکان نخورد درحالیکه هوا کمکم تاریک میشد و بیابان بسیار خطرناک بود. متوجه امام زمان(عج) شدم و گفتم: السلام علیک یا صاحبالزمان، با دل شکسته گفتم : آقاجان! ما نباید بدانیم که فریادرسی داریم! اکنونکه قافله حرکت کرد و ما در این شرایط ماندیم شما به فریاد ما نرسید پس کی میخواهید به داد ما برسید.
در این حال دیدم آقایی آشنا که در کوفه مغازه داشت و من او را میشناختم، از دور هویدا شد و سلام و احوالپرسی کردیم. من از او پرسیدم که آیا شما حسین بن حسن دکاندار کوفه هستید؟ گفت: خیر من مهدی ابن الحسن هستم. من متوجه نشدم. ایشان پرسیدند که اینجا چه میکنید؟ من جریان را برای ایشان گفتم. ایشان دستی به شتر زد و چیزی زیر لب زمزمه کرد و شتر از جا برخاست و من بارها را سوار شتر کردم و پدرم را نیز. ایشان دستی دیگر به شتر زد و شتر حرکت کرد. گفتم: گمان نمیکنم که شتر ما را به مقصد برساند. ایشان گفت: انشا الله که میرساند. پرسیدم: شمارا در کجا ببینم؟ ایشان فرمودند: در مسجد سهله.
باز من متوجه نشدم و ایشان غایب شد. به پدرم گفتم: این مرد کجا رفت؟ پدرم گفت: مردی در اینجا نبود، تو تنها حرف میزدی و من با تعجب تو را نگاه میکردم. تازه متوجه شدم که مهدی ابن الحسن کیست و ایشان به من نشان داد که تو صاحب داری و تنها نیستی و نمیگذارد که بارت روی زمین بماند. شتر سرعت گرفت و از کاروان گذشتیم و چند روز زودتر از آنان به خانهمان رسیدیم.
راهکارهایی برای رسیدن به وجود مقدس امام زمان(عج)
برای رسیدن به وجود مقدس امام زمان(عج)، به ما راهکار دادهاند:
- امام محمدباقر(ع) فرمودند: هر کس قبل از خواب سورههای مسبحات( حدید، حشر، صف، جمعه، تغابن ) را بخواند، از دنیا نمیرود مگر اینکه قائم ما را درک کند و اگر از دنیا برود در همسایگی پیامبر خدا خواهد بود.
اما باید دانست که ما فقط اهل خواندن هستیم. در این مسبحّات خمس، چه خاصیت و محتوایی وجود دارد که به ما گفتهاند که اگر این سورهها را بخوانید امام زمان(عج) را درک میکنید. صرفاً خواندن این سورهها برای من بهسوی امام زمان(عج)، پنجره یا روزنه باز نمیکند بلکه درک محتوای سورهها و عمل کردن به این سورهها، من را بهسوی ایشان راهنمایی میکند.
محتوای این پنج سوره چیست؟
- دعوت به ایمان و تقوا
- تأکید بر مجاهده درراه خداوند با مال و جان
- تشویق به اعطای قرضالحسنه
- توصیه زیاد به بخشش سخاوتمندانه و بخشش درراه خداوند متعال و دوری از بخل و نسبت به دیگران بیتفاوت نبودن.
اینکه خداوند متعال میفرماید که قرضالحسنه بدهید و نسبت به دیگران سخاوتمند باشید و درراه خداوند بخل نکنید و از مال خود بگذرید، برای این است که میخواهد عدالت اجتماعی توسط بندگانش اجرا شود. از ما که کارکردیم و حقوق و درآمد بالا و ارث کلان و ملک و آب داریم و بیش ازآنچه مصرف میکنیم درآمد داریم، این توقع را دارد.
- مراقبه و محاسبهی نفس در پرتوی تقوای الهی.
در سورهی حشر آیهای دارد که امام به فرزندشان فرمودند که هر شب این آیه را تلاوت کن که توجه کن که امروز برای خود چه چیزی پیش فرستادهای و نفس تو امروز با تو چه کرده است و تو از پس او برآمدهای یا نفس بر تو غلبه کرده است و چه چیزی برای خود پیش فرستادهای.
- مداومت بر یاد و ذکر خداوند متعال.
نهتنها گفتن ذکر اللهاکبر، ذکر است بلکه نماز ذکر خداوند است، پس باید بر نماز مداومت کرد، روزه ذکر خداوند است پس باید بر روزه مداومت کرد، قرائت قرآن ذکر خداوند است پس باید بر قرائت قرآن مداومت کرد ، صلهی رحم ذکر خداونداست پس باید بر صلهی رحم مداومت کرد. هر عبادتی ذکر خداوند است پس مداومت بر تمام عبادات و تداوم دادن به عبادات لازم است.
- بزرگداشت نماز جمعه
مرحوم سید علی قاضی طباطبایی میفرماید: بر شما باد به تلاوت قرآن کریم در دل شب، مخصوصاً مسبحّات را زیبا و محزون بخوانید زیرا شراب تلاوت قرآن در دل شب، شراب جان مؤمنان است و بنده اگر بهجایی رسیدم در سایهی قرآن و توسل به سیدالشهدا است.
- به ذکر صلوات بعد از نمازهای پنجگانه
امام صادق(ع) فرمودند: ذکر صلوات بر محمد و آل محمد دارای آثار وضعی زیادی است، هر کس بعد از نماز صبح و بعد از نماز ظهر بگوید: اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم، نخواهد مرد تا مهدی آل محمد را درک کند.
در حدیث عدد نگفته است اما من از استادم مرحوم خانم مالک شنیدم که ایشان فرمودند: بهتر ده عدد صلوات ختم کنید بعد تسبیحات حضرت زهرا(س) را بخوانید.
آثار ذکر صلوات
ذکر صلوات دارای آثار وضعی و تکوینی در وجود آدمی است:
- حسن خلق
صلوات بهصورت تکوینی اخلاق انسان را خوب میکند و انسان را متخلق به اخلاق پیامبر(ص) میکند.
- طهارت و نورانیت
چرک و حَدَث و آلودگی و تیرگی را از روح و روان انسان دور میکند. در شعب ابیطالب لباسهای خود را چگونه بدون آب میشستند؟ در حدیث آمده است که لباسها را تن درمیآوردند و به دست میگرفتند و بر آن صلوات ختم میکردند و این لباس پاک و طاهر میشد. همین اثر طهارت و نورانیت را بر روح و روان انسان دارد.
- پاکی از رزائل اخلاقی
صلوات مکرر، کمک و انرژی و توان میدهد که ما بر نفسانیّات بد، غلبه کنیم.
- آراستگی از زرائل اخلاقی
- متخلق شدن به اخلاق پیامبر(ص) و اهلبیت ایشان
- آمرزش گناهان
- قبولی اعمال
- استجابت دعا
- کسب صلوات خداوند و ملائکه
موجب میشود که به هر صلواتی که ما میفرستیم، صلوات خداوند متعال و ملائکهی الهی برای ما باشد.
حال اگر این صلوات برای سلامتی امام زمان(عج) باشد فضیلت آن هزار برابر میشود.
بزرگان فرمودهاند که کسانی که میخواهند این کار را انجام دهند و از همهی فضایل صلوات برخوردار شوند بهتر است روزانه 110 مرتبه صلوات با عجل فرجهم به نیت سلامتی امام زمان(ع) بفرستد.
جوانی از مرحوم آیتالله بهجت پرسید که مشتاق زیارت امام زمان(عج) میباشم مرا دعا کنید که به این سعادت برسم. ایشان فرمودند: زیاد صلوات به وجود مقدس امام زمان(عج) اهدا کنید و نمازهای ایشان را ادا کنید.
معنای ماه مبارک رمضان
ماه مبارک رمضان است. رمضان مشتق از « رمض » به معنای شدت حرارت و حرارت سنگ، براثر شدت حرارت خورشید آمده است. چون در این ماه، گناهان ذوب شود و بخشیده و آمرزیده شوند خداوند متعال نام این ماه را رمضان نامیده است.
دقت کنید که خود خداوند متعال مستقیماً نام برای این ماه نهاده است و در قرآن نیز نام این ماه آمده است. تنها ماهی است که نام آن را در قرآن آورده است زیرا خود نام آن را نهاده است.
نام کعبه ، نام بیتالمعمور، نام پیامبر اکرم(ص) و نام چهارده معصوم و ماه رمضان را خداوند متعال نهاده است. اگر اسم پیامبر(ص) را از نام حمید خود گرفته است گویا اسم رمضان را از بخشندگی خود گرفته است، یا مَاحِی السَّیِّئات، پاککنندهی گناهان و از بین برندهی اثر گناهان. به همین خاطر فرموده است نام ماه رمضان را بدون حرمت نبرید.
رسول اکرم(ص) فرمودند: ماه رمضان به این دلیل نامیده شده است که گناهان را میسوزاند.
بنابراین اولین وظیفهی ما بعد از روزهداری همانا استغفار است.
ماه رمضان ماه مهمانی خداوند به روزهداری و تعالیم الهی و راهنمایی کردن به کسب معارف و پیدا کردن راههای آسمانی است. زیرا خداوند متعال تمام کتب آسمانی را در این ماه نازل کرده است.
امام سجاد(ع) فرمودند: خداوند متعال تورات را در شب ششم ماه رمضان نازل کرده است و صحف را شب اول ماه مبارک نازل کرده است و انجیل را روز سیزدهم ماه مبارک و زبور را روز هجدهم ماه مبارک رمضان و قرآن را یکجا در ماه رمضان به بیتالمعمور نازل کرده و سپس آیه آیه بر قلب نازنین پیامبر(ص) نازل کرده است.
کتب آسمانی همانا مهمان کردن بندگان به معارف و خداشناسی و خودشناسی و حقانیت و درک راههای آسمانی و پیدا کردن مقامات معنوی است. مهمانی ماه رمضان فقط به روزهداری نیست بلکه مهمانی به رحمانیّت و رحیمیّت خداوند است. در این ماه قرآن را نازل کرده است و در قرآن کریم 114 مرتبه آیهی بسمالله الرحمن الرحیم نازل کرده است پس ما را مهمان کرده است به رحمانیّت و رحیمیّت خود که آیهی بسمالله الرحمن الرحیم به اسم اعظم خداوند متعال نزدیکتر است از سیاهی چشم به سفیدی چشم.
این ماه، ماه سلوک معنوی بهسوی خداوند متعال است که همراه با روزه و مجموعهای از عبادات دیگر، به انسان انرژی میدهد که یازده ماه بعد را باانرژی سپری کند.
در حدیث آمده است که خداوند متعال چهار چیز را در چهار چیز دیگر پنهان کرده است: رضای خود را در طاعت و بندگی پنهان کرده است پس هیچ اطاعت و بندگی را کوچک نشمار. گاهی همان عبادتی را که ما آن را بهحساب نمیآوریم همان ما را نجات میدهد. آن بدکاره رد میشد دید سگی تشنه است و آب پایین است و پوزهی سگ به آن نمیرسد، بند کفش خود را پاره کرد و آب کشید و به سگ داد و گفت: خدایا سگی را به سگی ببخش. بعد مدتها از دنیا رفت و عارف زمانهاش او را به خواب دید که جایگاه بسیار خوبی دارد، مرد گفت : به آب دادن به سگی این جایگاه را به من دادند.
خداوند متعال به حضرت موسی(ع) فرمودند که تو را کلیم خود کردم زیرا در درّه به دنبال آن برّه دویدی تا او را از گرما و عطش نجات بدهی.
سبکتکین پدر سلطان محمود غزنوی، صیاد و فقیر بود و در بیابانها صید میکرد، روزی در بیابان آهویی را صید کرد و دید که بچه آهویی به دنبال او میآید و ناله میکند پس دلش سوخت و آهو را آزاد کرد، شب در عالم رؤیا، وجود نازنین پیامبر اکرم(ص) را در خواب دید که به او فرمود به خاطر ترحمی که بر آن آهو کردی خداوند متعال سلطنت را در آیندهی تو قرار داد.
به شما میگویند که برای امام حسین(ع) اشک بریزید حتی اگر بهاندازهی بال مگی باشد زیرا گاهی این بال مگس کاری میکند که دامن دامن اشک ریختن انجام نمیدهد.
خداوند غضب خود را در معصیت پنهان کرده است. هیچگاه نگویید که این معصیت کوچک است و مردم بدتر از این را انجام میدهند گاهی گناه کوچکی غضب خداوند را برمیانگیزد، اگر خداوند بر کسی غضب کند که واویلا است.
خداوند اجابت را دعاها پنهان کرده است پس هیچ دعایی را حقیر نشمار چهبسا آن دعایی که تو بسیار کوچک میشماری مستجاب شود، همینکه سرخود را بالا بیاوری و آهی بکشی و بگویی : خدا!
امام صادق(ع) بر بالین مریضی رفتند، مریض ناله میکرد و آه میگفت، شخصی گفت: برادر آرام بگیر و ذکر خداوند را بگو. امام فرمودند: آه، اسمی از اسماء الهی است.
خداوند متعال، ولی خود را در میان بندگانش پنهان کرده است پس هیچکسی را حقیر نشمار بلکه همان ولی خداوند باشد.
تکامل و قبولی روزهی ماه رمضان به مجموعهای از عبادات، متصل است که تضمینکنندهی تکامل روزهی ماه رمضان ما است.
عبادات تکمیلکنندهی روزه
تکمیلکنندهی روزهداری ما: افطاری دادن ، طعام دادن به نیازمندان ، شبزندهداری کردن برای عبادت، تلاوت قرآن، دعا کردن، استغفار کردن، صدقه دادن، صلهی رحم کردن، ادای دیون مردم و دیون الهی ، ترحم به ضعیفان، سحری خوردن، حلالخوری کردن است.
کسانی که حسابوکتاب مالی برای خمس نکردهاید حداقل اندازهی مخارج ماه رمضان خود را حساب کرده و خمس آن را داده و آن را خرج کنید.
اینان مجموعهای از اعمال هستند که ما را کمک میکنند که روزهی ما تکاملیافته باشد.
توسل ما به امام حسین(ع) است، تا اکنون میگفتیم که خدایا به دل تیرخوردهی امام حسین(ع) و فرق شکافتهی امام علی(ع)، حالا باید بگوییم خدایا تو را قسم به سه فرق شکافته، من نمیدانم چگونه چهل منزل با این رأسی که شکافته است همسفر شدند، چگونه این رأس را بالای نیزه کردند. خدا رحمت کند مرحوم خانم مالک را، شخصی از ایشان پرسید که آیا حضرت زینب(س) به کنار علقمه آمد؟ ایشان فرمودند: من در کتابی نخواندهام و به یقین هم میگویم که خیر ایشان به کنار علقمه نیامدند و برای وداع روز یازدهم هم نیامد، عباس(ع) بعد از امام حسین(ع) عشق دل حضرت زینب(س) است، ایشان به کنار علقمه نیامد زیرا اگر ایشان به مدینه بازمیگشت و امالبنین(س) از ایشان میپرسید که عباس در وقت شهادت و بعد از شهادت را دیدی که چگونه بود؟ ایشان نمیتوانست شرح ماجرا را بدهد که عباس یل تو، چگونه تکهتکه شده بود و بهاندازهی یک پس بچه شده بود.
ابی مخنف مینویسد که امام حسین(ع) از لحظهای که با صورت مبارک خود به زمین افتاد سه ساعت در گودال قتلگاه به خون خود آغشته بود و از این بدن تشنه خون رفت، و از این پهلو به آن پهلو میغلتید و سرخود را به آسمان کرده بود و میفرمود: « صبراً علی قضائک یاربِّ، لا إلهَ سِواکَ یا غیاثَ المستَغیثین».
این ساعتی بود که از هر طرف غم و اندوه امام را احاطه کرده بود و روحش خسته شده بود، بدنش زخم دار بود و گلو و زبانش عطشان بود و داغهای مکرر دیده بود و صدای نالههای واویلا از خیمهها به گوشش میرسید با همهی این شرایط مشغول مناجات بود: « الهی رضاً بقضائِک و تسلیما لامرک» در این احوال نظر کرد و دید که کوفیان به سمت خیمههایش میروند، بعد از سه ساعت بهسختی روی زانو، سرخود را بلند کرد و سه مرتبه صدا زد: بهسوی من بیایید، من زنده هستم. آن ملعون گفت: راست میگوید اول کار حسین را تمام کنیم بعد به خیمههایش حمله کنیم. امام باقر(ع) میفرماید: پس دستور حملهی عمومی صادر شد و او را کشتند با شمشیر و نیزه و سنگ و عصا.