بسم الله الرحمن الرحیم

یا فاطمة الزهرا اغیثینی

بیست و یکم محرم 1439-  20مهر 1396

محورهای سخنرانی

شباهت‌های امام حسین علیه‌السلام و کعبه

ما در کربلا سه گونه انسان می‌بینیم

در باب توسل – پاسخ به شبهه

حاملان سرها هر چند مأموریت داشتند از شهرهای بین راه بگذرند و برای قدرت نمایی و ارعاب و وارونه نشان دادن حقیقت، در آن شهرها تبلیغ کنند و سرها را بر نیزه افراشته کنند اما ترس از درگیری و شورش قبایل عرب باعث می‌شد که گاه از بی‌راهه‌ها حرکت کنند، به همین سبب مسیر طولانی‌تر و گاه با بی‌نظمی مواجه می‌شد.

حضرت صادق علیه‌السلام از پدرش از امام زین العابدین علیه‌السلام نقل کرده است که فرمود: «مرا بر شتری لنگ سوار کردند، بدون روپوشی و جهازی؛ و سر سید الشهداء علیه‌السلام بر نیزه‌ی بلندی بود و زنان بر اشتران پالان‌دار پشت سر من بودند و جماعتی که ظلم و ستم را از حد گذرانده بودند، با نیزه‌ها در جلو و عقب و اطراف ما بودند. هر گاه یکی از ما می‌گریست، سرش را به نیزه می‌کوبیدند وهمه‌ی ما یک چیز می‌گفتیم که: «یا حسین تو را هرگز فراموش نمی‌کنیم» و این حرف آن‌ها را بسیار عصبانی می‌کرد.

شب جمعه، روز زیارت مخصوص زیارت ابی‌عبدالله علیه‌السلام و شب انس با وجود نازنین امام زمان عجل‌الله‌فرجه است. یکی از دلایل تأکید بر زیارت شب جمعه‌ی کربلا این دلیل است که کسی که در شب جمعه در حرم امام حسین علیه‌السلام بیتوته می‌کند دقیقاً و مستقیماً در مکانی قرار می‌گیرد که امام زمان عجل‌الله‌فرجه در آن تنفس می‌کنند و وجود ایشان در آنجا مشغول دعا و عبادت هستند و دعای جامع ایشان به اجابت می‌رسد.

خدا رحمت کند خانم مالک را که می‌فرمودند: شیعه‌ی امام حسین علیه‌السلام شب‌های جمعه یا کربلاست و یا در آرزوی کربلا است.

شب جمعه چه کار کنیم که ثواب زیارت کربلا داشته باشد؟

فاتحه‌ی اهل قبور، آبرو خریدن، در دل شب یک سوره هدیه کردن به امام حسین علیه‌السلام، عیادت مریض کردن، مطالعه‌ی مذهبی کردن، در روضه‌ی امام حسین نشستن، ذکر مصیبت حسین بن علی علیه‌السلام را شنیدن و گریه کردن. گریه کردن به اندازه‌ی بال مگس که به چشم بیاید، سُرخه کردن، فریاد کردن، یا بغض در گلو داشتن، سوختن دل و یک نفس از روی تأسف کشیدن.

شباهت‌های امام حسین علیه‌السلام و کعبه

به این فکر کنید که جایی نیست که شما به امام حسین علیه‌السلام از راه دور سلام بدهید و یا کربلا بروید و زیارتش کنید و عرض ادب کنید و سلام بدهید و فقط ثواب کربلا را ببرید ممکن نیست حتماً یک حج هم در کنارش دارید. برای بعضی ده حج، برای بعضی 20 حج و برای بعضی 900 حج با پیغبر صلی‌الله‌علیه‌وآله. این را عایشه گفته و تعجب کرد و گفت 900 حج با شما؟!پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله فرمودند: بیشتر است عایشه، بگویم تو باور نمی‌کنی.

چرا این گونه است؟

بزرگان عارف، 50 خصوصیت برای کعبه استخراج کرده‌اند که این 50 تا را امام حسین علیه‌السلامهم دارند:

اولاً: کعبه محل امن خداوند است و در آنجا هر کس چه قاتل و چه جانی و… اگر پناه ببرد به کعبه، کسی حق کشتنش را ندارد تا وقتی آنجاست در امن و امان است.

روایت داریم که پناه بردن به دامن اهل بیت علیهم‌السلام و به خصوص حسین بن علیعلیه‌السلام، دایره‌ی امن و امان است والله شب جمعه اگر از صمیم قلب یک یا حسین بگویی به اسم حسین علیه‌السلام پناه ببری هیچ آفتی قادر نیست به تو نزدیک بشود چون دامن حسینعلیه‌السلام، دامن امن است.

زید بن حارث تب داشت. امام به عیادتش رفتند و زید گفت: الهی خُنک شدم حالم خوب شد. امام فرمودند: جایی که پسر فاطمه پا بگذارد تب می‌ماند!

جان کسی را عزرائیل بخواهد بگیرد، حسین علیه‌السلام بیاید عزرائیل می‌ایستد تا حسینعلیه‌السلام اجازه بدهد.

کعبه امن و امان است و کسی حق تعرض به جانی را ندارد. حسین علیه‌السلام امن و امن است و بر دست همین حسین علیه‌السلام، بچه‌ی شش ماهه را تیر زدند. روی سینه‌ی حسینعلیه‌السلام، بچه‌ی 11 ساله را سر بریدند. اینجا محل امن است، چه کردند؟

شباهت دوم : ابراهیم خلیل علیه‌السلام همسرش را آورد مکه و قرآن می‌گوید در وادی «غیر زی زرع». او بچه را گذاشت در بیابان بی‌آب و علف و خود قرآن می‌گوید وقتی ابراهیم به آنها پشت کرد و رفت، دست‌هایش را بالا آورد و گفت: خدایا! دل مخلوقاتت را با این‌ها مهربان کن. آب جوشید، پرندگان به هوای آب آمدند و کاروانیان پرندگان را دیدند فهمیدند آنجا آب است و به این مسیر آمدند و به زودی یک هفته نشد که آنها از غریبگی در آمدند.

اما ابی‌عبدالله علیه‌السلام بچه‌هایش را آورد در وادی «غیر زی زرع»، میان 30 هزار دشمن تا دندان مسلح و گفت: چادر اسیری سر کنید.

امام سجاد علیه‌السلام فرمودند: از شب یازدهم در تمام مسیر اسارت تا شام و تا خرابه‌ی شام یک شب نشد که عمه جانم زینب علیهاالسلام نماز شب نخواند. خیلی وقت‌ها دیدم که نشسته نماز می‌خوانند و می‌پرسیدم چرا عمه جان؟ فرمود: بدنم ضعف می‌کند.

وقتی می‌روی کعبه، طواف می‌کنی و نماز طواف می‌خوانی و می‌ایستی قرآن می‌خوانی اما می‌دانی عالی‌ترین ثواب کعبه چیست؟ این که کعبه را بغل کنی و ببوسی و لمسش کنی.

همین خدا امر کرد که همه جای بدن حسین علیه‌السلام را ببوس، حسین علیه‌السلام عین کعبه است.

پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله تمام بدن امام حسین علیه‌السلام را می‌بوسیدند.  از همه بیشتر قلبش را می‌بوسیدند چون تیر سه شعبه خورد؛ و پیشانی را می‌بوسیدند که سه تا سِّر داشت. اولاین که سنگ به پیشانی ایشان خورد. وقتی می‌رفت بر سر بدن علی اکبر، ایشان را سنگ زدند. سِّر دوم این که تیر زدند بر پیشانی ابی‌عبدالله علیه‌السلام. سِّر سوم سجده‌ای بود که ابی‌عبدالله در گودال قتلگاه کردند و بلند نشدند تا سرشان رفت بالای نیزه. سجده کرد در کف گودال و بلند شد بر سر نیزه و این سجده‌ی خاص امام حسین علیه‌السلام است.

از آداب دیگر شب‌های جمعه توسل گرفتن به دامن ابی عبدالله علیه‌السلام است.

ما در کربلا سه گونه انسان می‌بینیم:

اول ما در کربلا با امام حسین علیه‌السلام مواجه هستیم که سخنش حق است و حاضر نیست که تسلیم ناحق بشود حتی به زور؛ و این برای امام حسین علیه‌السلام به اثبات رسیده است که طرف مقابلش ناحق است و منطقش ناحق است و امام حسین تسلیم ناحق نمی‌شود اگر چه بچه‌هایش را بدهد، اهل بیتش به اسارت  بروند، خودش هم شهید بشوند و آبروش هم نرود که یک الگو است و اسوه.

دوم یزید بن معاویه که خودش می‌داند ناحق است. مگر عمر سعد نمی‌دانست که ناحق است؟ یزید است می‌داند ناحق است اما تسلیم حق‌ نمی‌شود و لجوجانه  و با تمام زور در مقابل حق ایستاده و حاضر است که لعن ابدی شامل حالش بشود اما خواسته‌ی خودش را به کرسی بنشاند.

سوم عمر سعد است که تا روز هفتم و یا هشتم با امام حسین علیه‌السلام مُماشات می‌کرد. شبی که نامه‌ی ابن زیاد را می‌گیرد تا صبح راه می‌رود که آیا بجنگد یا نجنگد؟ این طرف بهشت است و آن طرف جهنم… . آخر می‌رود سمت یزید و بُعد دنیایش می‌چربد.

ما آن جرأت حسین بن علی علیه‌السلام را نداریم. ما زور یزید را هم نداریم. ما یک عمر سعد در دلمان داریم که مدام ما را بین حق و باطل سر در گم می‌کند. اگر به دادِ خودمان نرویم آن بُعد عمر سعد بر ما پیروز می‌شود.

امام علی علیه‌السلام فرمودند: اگر دینتان را از مردم بگیرید با بی‌دینی مردم، بی‌دین می‌شوید بروید دینتان را از کتاب بگیرید.

در باب توسل – پاسخ به شبهه

امان از آن وقتی که آدم در حالت تردید باشد. کار شیطان ایجاد شک است. شیطان در روز عاشورا تمام شیاطین را جمع کرد و به آنها گفت با این خونی که حسین علیه‌السلام داد باید بروید یک فکری برای گمراه کردن مردم بکنید. هر کس چیزی گفت. خودش گفت: نه باید درباره‌ی این حسین و این واقعه و اهل بیت در دل مردم ایجاد شک کنید.

نگاه کن ببین آن درختی که به شما میوه می‌دهد و آن گندمی که به شما خوشه می‌دهد و آن بوته‌ای که به شما هندوانه می‌دهد، مواد معدنی‌اش را از آب می‌گیرد. این آب را از طریق ریشه می‌گیرد و ریشه به تنه می‌هد و تنه به شاخه می‌دهد و شاخه به برگ‌ها می‌دهد و برگ‌ها به شکوفه می‌دهد و شکوفه به شما میوه می‌دهد. انرژی‌اش را از کجا می‌گیرد؟ از خورشید.خورشد می‌تابد به برگ و برگ‌ها می‌دهد به شاخه و شاخه به تنه می‌دهد و تنه می‌دهد به ریشه؛ با این که ریشه خودش مستقیم با خورشید در ارتباط نیست.

این آب را که می‌فرستد؟ خدا. خدا چگونه می‌فرستد؟ به وسیله‌ی ابر. ابر چطور تشکیل می‌شود؟ به وسیله‌ی آب دریا. آب دریا چگونه تبخیر می‌شود؟ به وسیله‌ی خورشید. برای این که این باران ببارد چند چیز واسطه است؟ بی‌واسطه مگر می‌شود؟

امام صادق علیه‌السلام فرمودند: خدای تبارک و تعالی اِبا دارد که کاری را انجام دهد به غیر از طریق اسباب.

ما در قرآن کریم می خوانیم: «یُدَبِرُ الاَمر»؛ تمام امور تدبیرش به دست خداوند است. همچنین در قرآن می‌خوانیم: «فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً»؛ گروهی از ملائکه مجری اموری هستند که خداوند مقرر فرموده است. ملک واسطه‌ی باد داریم و ملک واسطه‌ی باران و روزی و… داریم.

وقتی داعشی می‌گوید: «یُدَبِرُ الاَمر»، تو هم آیه بلد باش و بگو: «فَالْمُدَبِّراتِ أَمْراً» خداوند برای اجرای تمام آن تدبیرات از ملائکه استفاده می‌کند.

قرآن می‌گوید: «و ابتغوا اليه الوسيلة». خدا نگفته است این وسیله چیست. فقط گفته است «و ابتغوا اليه الوسيلة». این وسیله هر شکلی ممکن است داشته باشد. گاهی این وسیله اشک چشم یتیم است. گاهی پیچیدن نسخه‌ی یک مریض است. گاهی به شکل کلماتی است که به حضرت آدم یاد داد، گاهی به شکل پیامبر و اولیای خداوند است.

سوره‌ی توبه آیه 74: «… وَمَا نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ فَإِنْ يَتُوبُوا يَكُ خَيْرًا لَهُمْ وَ إِنْ يَتَوَلَّوْا يُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ عَذَابًا أَلِيمًا فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ  وَ مَا لَهُمْ فِي الْأَرْضِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لَا نَصِيرٍ.»؛ اين غرور و سرمستى علتى نداشت جز اينكه خدا و رسولش ايشان را از كرم خود توانگر و بى‌نياز كرده بود. حال اگر توبه كنند برايشان بهتر است و اگر همچنان روى بگردانند خدا در دنيا و آخرت عذابشان كند، عذابى دردناك؛ و در روى زمين دوست و ياورى نخواهند داشت.

سوره‌ی زمر آیه 42: «أللَّهُ یَتَوَفَّی الْأَنفُسَ حِینَ مَوْتِهَا وَ الَّتِی لَمْ تَمُتْ فِی مَنَامِهَا فَیُمْسِکُ الَّتِی قَضَی عَلَیْهَا الْمَوْتَ وَ یُرْسِلُ الْأُخْرَی إِلَی أَجَلٍ مُّسَمّیً إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یَتَفَکَّرُون»؛ خداوند است که جان‌ها را به هنگام مرگشان به طور کامل می‌گیرد، و (جان) آن را که نمرده است در هنگام خواب (می‌گیرد). پس آن را که مرگ بر او قطعی شده نگاه می‌دارد و جان‌های دیگر را (که مرگش فرا نرسیده) برای مدّتی معین (به جسم آنان) باز می‌گرداند. بی‌شک در این (گرفتن و دادن روح هنگام خواب و بیداری)، برای گروهی که فکر می‌کنند نشانه‌هایی بزرگ (از قدرت خدا) وجود دارد.

سوره‌ی سجده آیه 11: «قُلْ يَتَوَفَّاكُم مَّلَكُ الْمَوْتِ الَّذِي وُكِّلَ بِكُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ»؛ جان شما را ملک موت می‌گیرد. این هر دو در قرآن است.

وقتی این جا می‌رسی آن وهابی می‌گوید این‌ها مرده‌اند وقتی زنده بودند حرف شما درست بود.

پاسخ این است که اولاً توسل به شخص نیست به شخصیت است. مرگ برای شخص است برای شخصیت نیست. مقام ابوعلی سینا مرده است؟ مقام عرفانی مولوی و حافظ مرده است؟ بدن حافظ مرده است مقامش هست. آیا شخصیت هیتلر مرده است؟ مگر کسی به بدن امام حسین علیه‌السلام توسل می‌گیرد؟ توسل به شخصیت امام حسین علیه‌السلام است.

ثانیاً ما توسل می‌گیریم به پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله و اولادشان چون همگی شهید از دنیا رفته‌اند و قرآن در سوره‌ی آل عمران آیه   169 و 170 می‌گوید: «وَ لَا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْيَاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ»؛ هرگز كسانى را كه در راه خدا كشته شده‏‌اند مرده مپندار بلكه زنده‏‌اند كه نزد پروردگارشان روزى داده مى‌شوند. «فَرِحِينَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لَا هُمْ يَحْزَنُونَ»؛ به آنچه خدا از فضل خود به آنان داده است‏ شادمان‌اند و براى كسانى كه از پى ايشان‌اند و هنوز به آنان نپيوسته‏‌اند شادى مى‌كنند؛ كه نه بيمى بر ايشان است و نه اندوهگين مى‌شوند.

حقانیت یک چیز به چه اثبات می‌شود؟ به کثرت اتفاقاتی که افتاده است. در کُل عالم میلیون‌ها میلیون آدم گفتند «حسین» و به مرادشان رسیدند و این کافی است.

هر کجا گره به کارت افتاد این توسل را بردار:

133 مرتبه «اللهم صل علی محمد و آله محمد» و 133 مرتبه یا «عباس» و 133 مرتبه «اللهم صل علی محمد و آله محمد».

گاهی ممکن است این وسیله نماز باشد.

از عالی‌ترین توسلات در شب‌های جمعه، این نماز است که سيد طاووس رحمةالله‌علیه از قول آقا رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وآله نقل می‌كند كه شما را در شب‌های جمعه سفارش مي‌كنم  تا جايی كه جان داريد ايستاده، نشسته، خوابيده حتماً اين دو ركعت نماز را بخوانيد قربة الی الله.

حمد، سپس آية الكرسی، و  ١٥ مرتبه سوره توحيد. بعد از سلام نماز 100 مرتبه صلوات  با «عجل فرجهم» سپس در حاجت خواستن كوتاهی نكنید.