بسم الله الرحمن الرحیم

یا فاطمة الزهرا أغیثینی

30 صفر 1439، 28 آبان 1396

محورهای سخنرانی

زمانی که روضه‌ی حضرت علی‌اصغر علیه‌السلام خوانده می‌شود، حضرت علی علیه‌السلام مستقیم مزد ما را می‌دهند

پشتوانه‌های دعا: صلوات، زیارت

حرم امام رضا علیه‌السلام به منزله‌ی عرش خداوند است

آداب و شرایط زیارت و توسل به امام رضا علیه‌السلام

سیره‌ی امام رضا علیه‌السلام

روز آخر جلساتِ دو ماه محرم و صفر است. به شما سفارش می‌کنم این برنامه را ترک نکنید. زیارت عاشورای روزانه و انس با اهل‌بیت عصمت و طهارت، سلام روزانه از راه دور به امام حسین علیه‌السلام و هم‌چنین اُنس و دعا برای امام زمان عجل‌الله‌فرجه را فراموش نکنید.

بدانید که هر جا بگویید یا حسین، آن‌جا کربلاست…

روز آخر ماه صفر، متعلق به امام رضا علیه‌السلام است. جلسات مملو از جمعیت است زیرا مریض‌دارها و گرفتارها و حاجتمندان می‌آیند. همه کشکول گدایی خود را آورده‌اند به این امید که امروز امام زمان ‌عجل‌الله‌فرجه و مادر بزرگوار پهلو شکسته‌ی ایشان برایشان دعا کنند. بدانید که هیچ کس دست خالی بازنمی‌گردد.

امسال ماه محرم و صفر، مهمان دُردانه‌ی امام حسین علیه‌السلام حضرت علی‌اصغر علیه‌السلام بودیم و مزد و اَجر خود را از دست پُر عنایت ایشان دریافت خواهیم کرد.

زمانی که روضه‌ی حضرت علی‌اصغر علیه‌السلام خوانده می‌شود، حضرت علی علیه‌السلام مستقیم مزد ما را می‌دهند

حاج رسول تُرک درحالی‌که توبه کرده بودند و عالم، مداح و عارف شده بودند، در زمان وفاتشان گاهی به هوش می‌آمدند و گاهی بی‌هوش می‌شدند. همه برای ایشان دعا می‌کردند. آقا یک دفعه فرمودند: این‌قدر دعا نخوانید، من با این چیزها جان نمی‌دهم، من با خدا یک عهدی دارم تا اربابم حسین نیاید من جان نمی‌دهم. من نوکر اباعبدالله هستم، جانم را فقط به امام حسین علیه‌السلام می‌دهم. اینک معطل آمدن امام حسین علیه‌السلام هستم. سپس گریه کردند و فرمودند: با آقا شرط کرده‌ام امضای انگشت کوچک حضرت علی‌اصغر علیه‌السلام را پای نامه‌ی عملم بگیرم و بعد از این دنیا بروم؛ زیرا برای علی‌اصغر سوخته‌ام و گریه کرده‌ام؛ تا انگشت پای نامه‌ی عملم نزند من دست نمی‌کشم.

من هم امروز دست نمی‌کشم تا به شما امضا بدهند و حتماً به طُفیل شما به من هم عنایتی خواهد شد…

حکایت مرد سُنی که دشمن اهل‌بیت علیهم‌السلام بود

 همسایه‌ی او شب‌های جمعه به نجف می‌رفت. هنگام رفتن، این مرد ناصبی به علی علیه‌السلام ناسزا می‌گفت، کار او بسیار این مرد را اذیت می‌کرد. یک روز به مرد ناصبی گفت: من می‌روم به نجف، برنمی‌گردم تا امیرالمؤمنین نَفَس تو را قطع کند.

 در نجف نفرینش کرد. در شب اول امیرالمؤمنین علیه‌السلام به خواب او آمد و گفت: او را به من ببخش، از او بگذر، من به تو عوض و اجر می‌دهم. گفت: آقا! من نمی‌گذرم، حلال نمی‌کنم. روز دوم، نفرین کرد. شب دوم نیز آقا به خواب او آمدند و فرمودند: به تو می‌گویم او را به من ببخش! گفت: آقا! ناصبی است و به شما اهانت می‌کند و دل شیعیان شما را می‌شکند. من برای چه او را ببخشم؟!

فردای آن روز نیز آن مرد را نفرین کرد. در شب سوم آقا دوباره به او فرمودند: او را ببخش. مرد گفت: آقا چرا؟ آقا فرمودند: زیرا حقی به گردن من دارد. به جهت این حق، نمی‌توانم به نفرین تو توجه کنم. آقا فرمود: او کشاورز است. روزی از کار برمی‌گشت. درحالی‌که خسته بود، کنار رود فرات نشست. تشنه بود، آب خورد، با خود می‌گفت: واقعاً عمر سعد! نگذاشتی یک قطره از این آب به گلوی علی‌اصغر وارد شود؟! خیلی نامرد هستی، این همه آب، یک بچه‌ی کوچک! درحالی‌که پدرش او را روی دست گرفته بود…!

دلش سوخت و یک قطره اشک از چشمان او جاری شد. او حق گردن من دارد! من نمی‌توانم نفرین تو را قبول کنم.

حالا با آقایت، علی علیه‌السلام حرف بزن. بگو آقا! یک قطره اشک ناصبی این‌گونه است؟ پس خوش ‌به حال ما که دو ماه است برای نوه‌ات ناله و اشک می‌ریزیم… امروز می‌خواهیم اجر و مزد خود را بگیریم، از دست پر عنایت شما بگیریم…

امام رضا علیه‌السلام فرمودند: کسانی که مصیبت ما را یاد کنند و اشک بریزند، قیامت با ما در یک درجه خواهند بود. کسانی که بلاهایی که بر ما روا شده است را یاد کنند و بگریند، روزی که همه‌ی چشم‌ها گریان است چشم او نمی‌گرید و شادمان است. سپس فرمودند: بنده‌ای نیست که از چشمش به خاطر ما قطره‌ای اشک بریزد و بر گونه‌اش جاری شود مگر اینکه خداوند او را در بهشت جاویدان جای می‌دهد.

اشک بر امام حسین علیه‌السلام خالص‌ترین اشک است. تنها چیزی که هیچ گناهی آن را حبط نمی‌کند، گریه بر امام ‌حسین‌ علیه‌السلام است درحالی‌که تمامی اعمال نیک ما، هنگامی که گناهی کنیم اثرات آن از بین می‌رود؛ اما اگر بر امام حسین علیه‌السلام گریه کنی، هیچ چیزی و هیچ گناهی اثرِ نیک آن را از بین نمی‌برد.

ادامه‌ی حدیث: آسمانیان و زمینیان بر کشته شدن اباعبدالله گریستند. ای پسر شبیب! هر کسی بر حسین بن علی گریه کند، به حدی گریه کند که اشک او بر گونه‌اش جاری بشود، خدا گناهان او را می‌آمرزد اگرچه به اندازه‌ی کف دریاها باشد.

اشک بر حسین علیه‌السلام دارو و درمان است، شفا دهنده است، دنیای معرفت است، گشودن درب رحمت خداوند است، کلید رستگاری است که مادرشان به کام عزاداران پسرشان می‌ریزند.

این لقمه بسیار قوی است. از هر جهت به زندگی اهل‌بیت ‌علیهم‌السلام دقت کنی محزون می‌شوی.

اگر نگاه مادرشان نباشد نمی‌توانی گریه کنی.

مأمون عباسی تاکستانی داشت که دارای انگورهای نابی بود. امام رضا علیه‌السلام به این باغ سَر می‌زنند و با باغبان آن صحبت می‌کردند، یک بوته تاک را سفارش می‌کردند که مواظب این تاک باش، به این درخت آب به موقع بده، حَرَس به موقع بکن، انگور این درخت را نفروش، انگور این درخت سهم من است! یک خوشه انگور می‌دهد که من را به لقاء خداوند می‌رساند. روزهای آخر، امام به باغ آمدند. دیدند این درخت خوشه‌ای انگور داده است که مثل چراغ می‌درخشد. امام لمسش کردند و فرمودند: این خوشه را برای کسی نچین، زمانی که آمدند به تو گفتند: مأمون، علی بن موسی را مهمان کرده است و انگور می‌خواهد این خوشه را بچین و بفرست…

زمانی که خوشه را آوردند، سه دانه از آن را امام میل کردند، درحالی‌که جلاد پشت پرده ایستاده بود و می‌گفت: یا با شمشیر تو را می‌کشم و یا باید از این انگور بخوری. امام دیدند که اگر با شمشیر کشته شوند، بلوا می‌شود و همه‌ی شیعیان کشته خواهند شد، فرمودند: انگور را می‌خورم، به مرگ خاموش که شیعیانم را حفظ کنم…

پشتوانه‌های دعا

صلوات، پشتوانه‌ی دعا

دعا و توسل پشتوانه می‌خواهد. از عالی‌ترین پشتوانه‌ها، صلوات است. صلوات پشتوانه برای دین و ایمان و برای اعتقاد و ساختار روح و روان ما و اجابت دعای ما به درگاه خداوند است.

وسیع‌تر و پرمعناتر و نورانی‌تر از این ذکر نیامده است و نخواهد آمد.

رسول خدا صلوات‌الله‌علیه‌و‌آله فرمودند: مردم! در اطاعت خدا، به خدا نزدیک شوید. مردم! در راه خدا جهاد و مبارزه کنید تا خدا شما را به خیر برساند. مردم! اسارت‌های دنیای خود را کم کنید تا عمارت‌های بهشتی شما زیاد و مرتفع بشوند. ای مردم! از اموالتان در راه خدا انفاق کنید و صدقه بدهید تا روز قیامت خداوند را فقیر ملاقات نکنید.

عده‌ای بلند شدند و عرض کردند: یا رسول‌الله! ما ضعیف هستیم، جهاد نمی‌توانیم برویم، مالی هم نداریم که در راه خداوند انفاق کنیم.

حضرت فرمودند: پس صدقه‌ی قلبی و صدقه‌ی زبانی بدهید.

پرسیدند: صدقه‌ی قلبی چگونه است؟

فرمودند: با قلبتان من را دوست داشته باشید و اهل‌بیت من را دوست بدارید و دوستانِ اهل‌بیت من را هم دوست داشته باشید (کسی که برای امام حسین و اهل‌بیت علیهم‌السلام اشک می‌ریزد را دوست داشته باشید، اگرچه با تو رفتار خوبی نداشته باشد). و صدقه‌ی زبانی شما این است که مداوم بر من و اهل‌بیت من صلوات بفرستید. این، بهترین واسطه است که شما به درجات معنوی دنیا و آخرت دست پیدا کنید و به حلقه‌ی وصل امام زمان عجل‌الله‌فرجه و به حلقه‌ی وصل اهل‌بیت علیهم‌السلام دست پیدا می‌کنید.

صلوات عبادتی است که اگر خدا توفیق آن را ندهد، ممکن نخواهد شد و خداوند توفیقش را به هر کسی نخواهد داد تا یکی از معصومین برایت دعا نکند که خدا به تو توفیق صلوات بدهد، خدا به تو توفیق نخواهد داد. ضمانت یک معصوم باید پشت آن باشد.

صلوات خیر جاری است. روزی که نمی‌توانی صلوات بفرستی ببین چه کار کرده‌ای که نمی‌توانی صلوات بفرستی!

از عالی‌ترین توسلات به امام رضا علیه‌السلام همان صلوات روزانه به امام رضا علیه‌السلام است. از هر مکانی که بخوانی متوسل می‌شوی به امام رضا علیه‌السلام.

زیارت، پشتوانه‌ی دعا

برای پشتوانه‌ی دعا بعد از صلوات، زیارت لازم داریم. زیارت معصومین علیهم‌السلام و زیارت صاحب نفس و عالِم. عالی‌ترین زیارت‌ها، ثواب زیارت امام رضا علیه‌السلام است.

حرم امام رضا علیه‌السلام به منزله‌ی عرش خداوند است

امام رضا علیه‌السلام فرمودند: والله روز قیامت هیچ زائری مقامش به بلندی مقام زائر من نیست و حتی از یک جنبه‌هایی از زیارت امام حسین علیه‌السلام بالاتر است، اما زیارت امام حسین علیه‌السلام بدون شرط است، زیارت امام رضا علیه‌السلام شرایطی دارد:

1- زمانی که می‌خواهی وارد حرم امام رضا علیه‌السلام بشوی باید چشمت اشک‌بار باشد. به همین دلیل بزرگان گفته‌اند: هنگامی که اذن دخول خواندی و گریه‌ات نگرفت، از درب دیگری وارد شو تا چشمانت تر شود، آن‌قدر ادامه بده تا آقا درب را برایت باز کنند و اگر باز هم میسر نشد، آقا را به مادرشان قسم بده که برایت گشایش می‌شود.

2- حرم امام رضا علیه‌السلام را به منزله‌ی عرش خداوند بدان. در این زمینه حدیث داریم. آن نقطه‌ای که وجود امام رضا علیه‌السلام دفن است، نقطه عجیب و غریبی است. عجیب‌ترین تشییع جنازه، برای امام رضا علیه‌السلام بوده است. مأمون برای حقه‌بازی و فریب یقه پاره کرد و گِل به سرش زد. پیکر آقا روی دست می‌گشت تا رسید به مکانی که باید دفن می‌شد. آقا قبل شهادتشان به اباصلت فرموده بودند که تو کلنگ را به دست بگیر و به زمین بزن، سنگی پیدا می‌شود، آن را کنار بزن، این دعا را بخوان، آب بیرون می‌آید، آن‌قدر بکَنید که حوضچه‌ای می‌شود. خورده نان‌هایی آن‌جا ریخته می‌شود، ماهی‌های قرمز کوچک می‌آیند و شروع می‌کنند به خوردن، صبر کن و این دعا را بخوان، پس ماهی بزرگی می‌آید و همه را می‌بلعد و حوضچه خشک می‌شود و سپس بدن من را بگذارید.

 برای امام رضا علیه‌السلام لحد نگذاشتند چون تا بدن را گذاشتند با پارچه‌ی سبزی پوشیده شد. خاک نریختند روی بدن امام رضا علیه‌السلام، قبر بسته شد. مأمون عباسی نگاه می‌کرد. رنگ‌ها پریده شد. معجزه‌ای اتفاق افتاده بود.

اباصلت را احضار کرد. از او پرسش کرد که چه دعایی بود که خواندی؟ اباصلت گفت: به امام رضا قسم فراموش کرده‌ام. سخن او را باور نکرد و او را حبس کرد. مأمون علما را احضار کرد که تعبیر کنید که این چه اتفاقی بوده است؟ کسی گفت: امان می‌دهی بگویم؟ گفت: بگو. گفت: آب، ولایت علی بن ابی‌طالب است. نان خشک‌ها حُطام دنیا است، سلطنت‌ها است و مال و ثروت است. ماهی‌های ریز و کوچک، بنی‌امیه و بنی‌مروان و بنی‌عباس هستید که داخل این آب ریخته‌اید و از آن نان ریزه‌ها می‌خورید و گمان می‌کنید که آن، چیزی است. آن ماهی بزرگ، مهدی آل پیغمبر است که می‌آید و همه را می‌بلعد و کار را تمام می‌کند.

امام رضا علیه‌السلام نمایشی از آمدن مهدی عجل‌الله‌فرجه راه انداختند.

حرم امام رضا علیه‌السلام عجایب دارد. آن‌جا تکه‌ای از عرش خداوند است.

درباره‌ی حرم حضرت رضا علیه‌السلام علما و اهل سنت و نصاری و مراجع تقلید و عرفا هر کدام به فراخور حالشان مطالبی بیان کرده بودند.

من خوانده بودم که آب، هوا، برف و باران، نسیم، خاک، جماد، نبات، حیوان و… به خدا التماس می‌کنند که بروند زیارت امام رضا علیه‌السلام. همیشه برایم سؤال بود که چرا این‌گونه است. امسال به این جمله از مرحوم امام خمینی رسیدم. امام می‌فرمایند: همه‌ی نیروهای جهان هستی و تمام انرژی‌هایی که در کائنات وجود دارد، تمام قدرت‌هایی که در هستی وجود دارند و اسباب امور هستند، در هر کجا که هستند محتاج نگاه مخصوص امام رضا علیه‌السلام هستند. برو این امام رضا را بشناس.

همه چیز سیال هستند، در حرکت هستند، هر چیزی لقاء دارد و به آن لقاء اگر نرسد خلاص نمی‌شود و امام رضا هم‌سفر مسافران است. به این معنا اگر سنگی هم بخواهد به لقاء خود برسد به نگاه امام رضا علیه‌السلام احتیاج دارد.

عرشیان به زیارت ایشان می‌آیند.

مرحوم آیت‌الله بهجت می‌فرمودند: کسی یک شب در حرم امام رضا علیه‌السلام دید که سقف گنبد شکافته شد و تختی گذاشتند، مریم عذرا و عیسی بن مریم آمدند و زیارت‌نامه‌هایی را که ما می‌خوانیم را برداشتند و خواندند، عرض ادب کردند و رفتند.

بعد فرمودند: فردا صبح که همین آدم رفت حرم، کنار ضریح ایستاد، دید که سقف شکافته شد، تختی آوردند، حضرت مریم و حضرت عیسی علیهما‌السلام آمدند و زیارت کردند و رفتند.

معتقد باش که به زیارت امام رضا علیه‌السلام که می‌روی به عرش خداوند قدم می‌گذاری.

آداب و شرایط زیارت و توسل به امام رضا علیه‌السلام

1- زیارت امام رضا علیه‌السلام شرط دارد اینکه لااقل تا زمانی که آنجا هستیم گناه نکنیم، معصیت نکنیم، دل نشکنیم، خوراک حرام نداشته باشیم و… . اهل تقوا مورد علاقه‌ی اهل‌بیت علیهم‌السلام هستند و از آن‌ها به گونه‌ای خاص پذیرایی می‌کنند.

2- نماز در حرم امام رضا علیه‌السلام

نماز طلایی در حرم امام رضا علیه‌السلام: کسی که از همه رانده شده و درمانده شده است یک سفر به حرم امام رضا علیه‌السلام برود و نمازی این گونه بخواند:

 دو رکعت هدیه به امام رضا علیه‌السلام در رکعت اول بعد حمد، آیت‌الکرسی بخواند و در رکعت دوم بعد از حمد، انا انزلناه بخواند. بعد از سلام نماز، قرآن باز روی زانو بگذارد و دعای شب قدر که برای قرآن سرگیری است را بخواند و بعد قرآن را ببندد و روی سر بگذارد. جایی بایستد که ضریح امام رضا علیه‌السلام را ببیند. ده بار اذکار قرآن سرگیری را بخواند و سپس در سجده حاجت بخواهد و از حرم خارج شود.

3- توسل به امام رضا علیه‌السلام با خواندن سوره‌ی یس.

سوره‌ی یس را جاهلی بخواند ده بهره می‌برد: خواندن یس 1) گرسنگی را از بین می‌برد 2) تشنگی را از بین می‌برد 3) پوشش روز قیامت می‌شود 4) ازدواج جوان‌ها را آسان می‌کند 5) ترس را به امنیت تبدیل می‌کند 6) مریض را شفا می‌دهد 7) زندانی را آزاد می‌کند 8) سفر را به سلامت پایان می‌برد 9) برای میت، امن و امنیت در شب اول قبر می‌آورد 10) کسی که گمشده‌ای دارد او را به گمشده‌اش وصل می‌کند (خوش به حال کسانی که گمشده‌شان امام زمان عجل‌الله‌فرجه است).

4- راه توسل به امام رضا علیه‌السلام صدا کردن نام ایشان است: یا امام رضا!

مسلمان‌هایی که در شوروی زندگی می‌کردند در سخت‌ترین شرایط بین مسلمان‌ها بودند و زیر ظلم بودند. زمانی که به استقلال رسیدند، از باکو یک کاروان شیعه‌ی تُرک، برای اولین بار آمدند مشهدِ امام رضا علیه‌السلام، درحالی‌که تا به حال به حرم نرفته بودند و دعا بلد نبودند و آداب بلد نبودند. در فلکه آب پیاده شدند، فقط می‌گفتند یا امام رضا و غش می‌کردند. در میان آن‌ها، خانم چاق و قوی‌هیکلی روی ویلچر بود، این خانم قرآن‌خوان آن‌ها بود و در شوروی به صورت پنهانی به مردم قرآن یاد می‌داد. به صحن و ضریح آقا امام رضا علیه‌السلام آمدند. تُرک زبانی آمد که برایشان روضه بخواند، ویلچر این خانم را هم هُل دادند تا دست او به ضریح امام رسید. چهل سال بود که روی ویلچر بود. با لهجه‌ی تُرکی فریاد زد: یا امام رضا و بلند شد و ایستاد. غوغا شد. آن خانم می‌گفت: خانه‌ات آباد ای امام رضا. شوهرم از دستم خسته شده بود، بچه‌هایم خسته شده بودند، خودم هم خسته شده بودم، شنیده بودم که پسر فاطمه زهرا مهربان است.

رأفت امام رضا علیه‌السلام زمانی معلوم می‌شود که جان به حلقوم برسد.

خدا بیامرزد خانم مالک را؛ می‌فرمودند: در قبر، اول امام رضا علیه‌السلام می‌آیند و نگاه می‌کنند، به ملک می‌گویند چشمانش برایم گریه کرده است، زبانش رضا رضا گفته، دستش به حرم من رسیده، پاهایش به صحن من رسیده و دلش مرا دوست داشته، گناه دارد؟ بریز به حساب من. مهمان من، زائر من بوده است.

اولین قدم را در شب اول قبر امام رضا علیه‌السلام می‌گذارند.

بزرگی در مسیر مشهد تصادف کردند و از دنیا رفتند. شب به خواب پسرشان آمدند و گفتند هفتاد مرتبه آقا به دیدن من آمدند. به عدد زیارت‌هایی که رفته بودم آقا به دیدن من آمدند.

4- در حرم امام رضا علیه‌السلام دعا کن برای فرج امام زمان عجل‌الله‌فرجه. زمانی که شبکه‌ی ضریح را گرفته‌ای تمام خواسته‌هایت را فراموش کن و فقط بگو: «اللهم عَجِّل فَرَجَ مولانا صاحب الزمان»

چرا باید برای امام زمان عجل‌الله‌فرجه دعا کنیم؟

1) دعا برای امام زمان عجل‌الله‌فرجه شما را به امام زمان وصل می‌کند، این دعا حلقه‌ی اتصال است. قدم اول برای خوشحال کردن امام زمان، تشکیل دادن جمع و صدا کردن ایشان و دعا برای ایشان است.

آن کسی که وصل به امام زمان عجل‌الله‌فرجه شود، به یقین وصل به خدای تبارک و تعالی شده است زیرا امام زمان عجل‌الله‌فرجه، عقل کُل و روح کُل، وجود کُل است، علم کُل و نور کُل و عشق کُل و اسم کُل است، کامل کُل است، کلٌ کُل در همه چیز است، دعا برای امام زمان یعنی وصل به امام زمان؛ و امام زمان یعنی ترجمه‌ی دعای سحر. زمانی که به او وصل شوی به کُلیّت وصل شده‌ای، به کُلِ کُل.

این حرف غلطی است که می‌گویند ابتدا آدم شو و بعد برای امام زمان عجل‌الله‌فرجه دعا کن و اینکه می‌گویند اول آدم شو و بعد به زیارت اهل‌بیت علیهم‌السلام برو؛ بلکه حرم اهل‌بیت علیهم‌السلام محل تکامل است، برو تا کامل شوی. حرم امام حسین علیه‌السلام مکتب تکامل است، برو تا کامل شوی، درحالی‌که هر کدام از عبادات جهت تکامل ما است.

یکی از وسایلی که ما را آدم می‌کند، دعا برای تعجیل فرج امام زمان‌ عجل‌الله‌فرجه است.

منتظر نباشی که دجال بیاید، سُفیانی بیاید، منتظر نباشی که جنگ جهانی سوم بشود، زیرا هر چیزی را خدا برایش اسباب و وسیله گذاشته است، الّا ظهور حضرت مهدی که هیچ اسبابی نمی‌خواهد و به دست خود خدا صورت می‌گیرد و هیچ ابزاری نمی‌خواهد. ممکن است جنگ جهانی سوم صورت نگیرد، ممکن است سفیانی نیاید، ممکن است دجال نیاید، این امر شرط بداء دارد، هر لحظه خدا بخواهد این امر صورت می‌گیرد.

 اکثر یاران امام عجم هستند، عجم‌ها حاضر شوید…

هیچ چیزی در این دنیا صورت نمی‌گیرد مگر از طریق وسیله، الا ظهور امام زمان عجل‌الله‌فرجه که دست خود خداست و دست هیچ کس نیست، وسیله هم لازم نیست، شرایط را ممکن است خداوند ملغی کند. فقط یک چیز تأثیرگذار در ظهور حضرت مهدی عجل‌الله‌فرجه است و آن، دعای مردم برای تعجیل فرج است. فقط با دعا کردن می‌شود زمان آن را کم کرد.

سیره‌ی امام رضا علیه‌السلام

1- حدیث: اگر کسی گمان کند که خیّرتر از امام رضا علیه‌السلام کسی هست، او را تکذیب کنید. هیچ کس خیّرتر از امام رضا علیه‌السلام نیست، چه درگذشته و چه امروز.

2- امام رضا علیه‌السلام انیس‌ النفوس است، اُنس می‌گیرد با ضُعَفا. در حرم امام رضا بنشین و درد دل کن، با ایشان انس بگیر، زیرا ایشان انیس ‌النفوس هستند.

3- امام رضا علیه‌السلام مهمان‌نواز هستند.

4- ایشان بیانی شیوا داشتند.

 فرمودند: هیچ‌گاه دروغ نگو. مرگ را زیاد یاد کنید، زیرا یاد مرگ از با فضیلت‌ترین عبادت‌ها است. بر پیامبر و آلش فراوان صلوات بفرستید، چون نیکوترین اعمال است. برای مرد و زن مؤمن در دل شب بلند شوید و دعا کنید و در برآوردن حوائج مردم کوشا باشید. غم دل مردم را ببرید. بعد از انجام واجبات، نزد خدا ثوابی از این بالاتر نیست که دلی را آرام کنید.

سپس امام فرمودند: تقوا پیشه کنید. سخن به حق بگویید. برکت زندگی، با تقوا بالا می‌رود و با تقوا، کارها سامان می‌گیرد گناهان آمرزیده می‌شود.

این جمله را خوب گوش کنید که برای همه‌ی امسال شما کافی است. بدانید که به آخرت نمی‌توان رسید، مگر به وسیله‌ی دنیا مگر اینکه دنیایت را خرج آخرتت کنی.

حکایت تسبیح ام‌البنین

مرحوم آیت‌الله کشمیری در صحن امام حسین علیه‌السلام می‌نشستند و استخاره می‌گرفتند. ایشان دیدند خانمی کمی آن‌طرف‌تر نشسته و استخاره با تسبیح می‌گیرد (در آن زمان رسم نبود که خانم‌ها از این کارها بکنند). آقا آرام نزد ایشان رفتند و پرسیدند: استخاره می‌گیری؟ گفت: بله. آقا فرمودند: از کجا یاد گرفته‌ای؟ خانم گفت: شما چه کار داری؟ آقا فرمودند: چه کسی به تو اجازه داده است؟ (زیرا که استخاره گرفتن اجازه می‌خواهد). خانم گفت: بماند. آقا گفتند نمی‌شود زیرا که من مرجع تقلید هستم، نمی‌توانم بی‌تفاوت باشم، درحالی‌که از مردم پول هم می‌گیری!

زن گفت: من یک زن جوان بیوه هستم و سه تا یتیم دارم و در فلان ده زندگی می‌کردم که همسرم فوت شد. زن‌ها می‌ترسیدند که شوهرهایشان با من ازدواج کنند، من را به کارگری به خانه‌هایشان هم راه نمی‌دادند. بیچاره مانده بودم. نزدیک بود که به گناه گرفتار شوم. به کربلا آمدم و رفتم حرم ابوالفضل علیه‌السلام و سه روز نشستم و گفتم یا به داد من می‌رسی و یا جهنم می‌روم. یااباالفضل! هنری ندارم، سواد ندارم، خویش و قومی ندارم، سه تا بچه یتیم گرسنه دارم. ای برادر زینب! به دادم برس. بعد از سه روز، وجود گرامی‌شان از ضریح پیدا شد و من را صدا زدند و فرمودند: کسی که در حرم من می‌نشیند من نمی‌گذارم برود جهنم! من درب‌های جهنم را برایش می‌بندم. برو در صحن برادرم حسین بنشین، برای مردم استخاره بگیر و پول بگیر، برو حلال زندگی کن. گفتم: آقا! من استخاره بلد نیستم. ابوفاضل فرمودند: تو فقط تسبیح را دستت بگیر، من به تو می‌گویم.

پس از آقا تشکر کردم. اولین نفر آمد و گفت: استخاره باز می‌کنی؟ گفتم: بله؛ اما دیدم که تسبیح ندارم. دیدم بانویی آمد، قد بلند و رشید، این تسبیح رنگارنگ را به من داد، فرمود: این را بگیر و با این استخاره کن! ابوالفضل اذن استخاره‌ات می‌دهد، ام‌البنین تسبیح استخاره‌ات می‌دهد!

پس این تسبیح‌های رنگی معروف شد به تسبیح ام‌البنین.