بسم‌الله الرحمن الرحیم

یا فاطمة الزهرا سلام‌الله‌علیها اغیثینی

محورهای سخنرانی

توسل

مختصری در باب یک فراز از دعای جوشن کبیر

اعمال امشب؛ صلوات، استغفار، صدقه، نماز

خدا را شاکریم که یک‌بار دیگر به ما این فرصت را داد که در محضر قرآن بنشینیم و روزه‌ بگیریم و در شب‌های قدر به دعا بنشینیم. همه‌ی این‌ها امشب نماز شکر دارد و باید سجده به درگاه خداوند انجام دهیم. نعمتی که ما داریم؛ نعمت سلامت و توفیق و عبادت معمول است و کسی کمتر قدر این نعمت‌ها را می‌داند تا زمانی که خدای‌نکرده این نعمت را از دست بدهد.

در روایت است که شب‌های ماه رمضان میلیون‌ها انسانی که مردند و در قبر هستند التماس می‌کنند و آرزو دارند که ای‌کاش زنده بودند و دو رکعت نماز می‌خواندند و قرآنی می‌خواندند و روزه می‌گرفتند.

در عالم معنا، در عالم برزخ حسرت دارایی شمارا می‌خورند. دارایی شما سلامتی است و توفیقات و فرصت‌های طلایی است که خداوند مجدد به شما داده است و باید دعا کنید تا ادامه پیدا کند.

امشب، شب مخصوص زیارت امام حسین است. امروز اعمالمان صله به امام زمان عجل‌الله‌فرجه است.

توسل

از همین حال دم‌به‌دم «یا صاحب‌الزمان» بگو، چرا که اگر امشب بزرگواری ما را نگاه نکند؛ راه به‌جایی پیدا نخواهیم کرد.

بزرگی از جایی رد می‌شد و خدمت یک عالم رسید. از عالم پرسید: این‌همه مکتب و کلاس و مباحثه به کجا می‌خواهی برسی؟ دنبال چه هستی؟ عالم گفت: می‌خواهم به معلوم، به خدا برسم و به مبدأ دست‌یابم. بزرگ گفت: به معلوم رسیده‌ای؟ عالم گفت: نه نرسیده‌ام، بزرگ گفت: چگونه می‌شود رسید؟ عالم گفت: از راه تطهیر فکر، تزکیه نفس، از راه سیر در خود کردن. «إِذَا سَأَلَک عِبَادِی عَنِّی فَإِنِّی قَرِیبٌ»[1]؛ چون بندگان از من پرسند، بدانند که من نزدیکم. از رگ گردن نزدیک‌ترم، حتی نیاز نیست سر را پایین بگیری زمین را ببینی در خودت بگرد. عالم گفت: تفسیر کن که چگونه در خودم سیر کنم. گفت: به راهنما نیاز داری، به راهنمایی نیازمندی که به حقیقت رسیده است و می‌داند معلوم کجاست؟ گفت: راهنما را کجا پیدا کنم؟ گفت: لازم نیست جستجو کنی، تو فقط آتش طلب قرب خدا را، رسیدن به حقیقت را در خودت روشن بکن، آنگاه حقیقت خودش را به تو می‌رساند و دستت را می‌گیرد. تو در ادای خواستنت صادق باش.

فکر نکنید می‌شود تنها رفت. در قرآن است: «وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّه جَمِیعاً وَلاَ تَفَرَّقُوا»[2]؛ همگی به ریسمان الهی چنگ زنید و پراکنده نشوید. یا رسول‌الله این کدامین ریسمان است که به آن چنگ بزنیم؟ فرمودند: قرآن و اهل‌بیت من.

«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسيلَةَ»[3]؛ ای کسانی که ایمان آورده‌اید از خدا تقوا داشته باشید و برای قرب خدا به دنبال وسیله باشید.

حضرت زهرا سلام‌الله علیها در خطبه‌شان می‌فرمایند: «نحن وسیلة فی خلقه»؛ من و شوهرم و پدرم و بچه‌هایم وسیله خدا بین مخلوق هستیم.

امام سجاد رد می‌شدند، گرگی آمد و خودش را به رکاب اسب مالید، امام پیاده شدند و گرگ ناله زد و امام چیزی فرمودند و گرگ رفت. از امام سؤال کردند: گرگ چه گفت؟ امام فرمودند: گرگ گفت زنم دارد توله‌هایم را می‌زاید و در حال مرگ است. امام فرمودند: من دعا کردم.

گنجشکی روی زانوی امام رضا آمد، اطرافیان گفتند: گنجشک چه گفت؟ امام فرمودند: عصای من را بگیرید خانه این گنجشک در آن درخت است که ماری قصد دارد جوجه‌های او را بخورد، شما آن‌ها را نجات دهید.

خود ائمه هم متوسل می‌شدند؛ امام حسین کنار قبر پیامبر آمد (این دعا را می‌توانی به هر حرمی که مشرف شدی بخوانی)، دست روی قبر پیامبر گذاشتند و فرمودند: «إنِّي أسأَلُكَ يا ذَا الجَلالِ وَالإكرامِ بِحَقِّ هذا القَبرِ وَ مَن فيهِ إلَّا اختَرتَ‏ لِي مِن أمري ما هوَ لَكَ رِضىٌ»؛ از تو می‌خواهم ای خدای صاحب جلال و اکرام به‌ حق این قبر و کسی که در آن خوابیده است، تو برای من انتخاب کن، آن کاری را که رضای تو در آن است.

توسل به امام علی علیه‎السلام از نظر قدرت معنوی توسل به یک نفر نیست. یعنی جهان هستی.

کسی که یا علی می‌گوید یک انرژی به پشتوانه انرژی جهان هستی برای خود صدا می‌زند.

کسی که می‌خواهد به کمال مطلق برسد باید دامن حضرت زهرا علیها‎السلام را بگیرد و یا فاطمة الزهرا بگوید.

صاحب‌الزمان عج‌الله‌فرجه عصاره تمام هستی است.

عالمی گفت یک حدیث خوانده بودم متوجه نمی‌شدم. شب‌هنگام با صدایی بیدار شدم، صدا گفت: اگر می‌خواهی سعادتمند شوی و عالم شوی دو کار بکن: یکی استغفار و دیگری امام زمان را صدا بزن. خوابیدم تکرار شد و بار دیگر تکرار شد. گفتم: یا صاحب‌الزمان خیلی شما را صدا می‌زنم جواب نمی‌دهید. صدا آمد کی ما را صدا زدید ما جواب ندادیم؟!

و سپس فرمودند: شاید گمان می‌کنید ما را صدا می‌زنید.

در کتاب صحیفه المهدی؛ حضرت فرمودند: اگر می‌خواهید من را صدا بزنید بگویید: «یا محمدُ یا علی یا فاطمه یا صاحب‌الزمان اَدرِکنا و لاتُهلِکنا». الآن می‌گویید چگونه است که 4 اسم را صدا می‌زنیم و بعد می‌گوییم تو ما را نجات بده؟ باید گفت: ادرکوا. امام نوشته‌اند اگرچه 4 اسم را صدا می‌زنید اما آن سه اسم برای تبرک است آن‌کسی که نجات عالم به دست او است، من هستم.

کسی که می‌خواهد متوسل شود و گره به کارش دارد و به نظر من همیشه و هر شب و روز بگو: «بِسمِکَ العَظیم الاَعظَم اَلاَجَّلِ الاَکرَم بِمحمدٍ و علی و فاطمة و الحسن و الحسین و تِسعَةِ المَعصومینَ مِن ذُریَّةِ الحسین علیهم السلام سیّما خاتَمَهم و قائِمَهم یا اللهُ یا الله یا الله یا الله یا الله یا اللهُ یا الله یا الله یا الله یا الله».

خدا رحمت کند خانم مالک را می‌گفتند: کسانی که می‌خواهند انشاءالله همین امسال حاجتشان روا شود 14 روز صبح به صبح 66 مرتبه ایستاده این ذکر را بگویند.

زن مؤمنه‌ای بود، گفت دلم برای امام زمان عجل‌‌الله‌فرجه تنگ‌شده بود. کاروان به کربلا می‌رفت تصمیم گرفتم به کربلا بروم؛ شب جمعه امام زمان عجل‌‌الله‌فرجه به حرم جدشان می‌آیند. نزدیکی‌های کربلا دیگر آب و غذا نخوردم؛ شب جمعه رسیدیم، گفتند: استراحت کنید صبح به حرم برویم. به رفیقم گفتم: من به حرم می‌روم تا حرم نروم نمی‌آشامم و نمی‌خورم. غسل کردم به حرم حضرت عباس علیه‌‌السلام رفتم و زاری کردم. به حرم امام حسین علیه‌‌السلام رفتم آرام‌آرام به قسمت بالاسر رفتم و می‌گفتم آقا ذوقم به حد وافر رسیده و ناله می‌کردم. دیدم سید بزرگواری آرام‌آرام می‌آمد و قفل‌هایی که مردم برای حاجت به ضریح زده بودند را باز می‌کردند و در دست راست می‌گذاشتند و دعایی می‌کردند. به من الهام شد دارد حاجت‌ها را روا می‌کند. به نفر کناری خود گفتم: نگاه کن امام زمان عجل‌‌الله‌فرجه قفل‌ها را باز می‌کند شب جمعه در حرم جدش. گفت: کجا؟ دیدم امام نیستند، ناله زدم. دو شب بعد امام به خوابم آمدند و گفتند تو فقط دیدن ما را خواسته بودی، بیشتر می‌خواستی.

اعتکاف این ده شب در حرم امام حسین علیه‌السلام به این صورت است که یک ساعت بین نماز مغرب و عشا است.

امام باقر فرمودند: چون امام حسین علیه‌السلام مکروب (خیلی غمگین)، محزون، عطشان، گرسنه و داغدار کشته‌شده است؛ پس خداوند قسم‌خورده هر مصیب‌زده، هر غمگین، هر مکروب، هر گنه‌کار، هر صاحب درد، هر تشنه‌ای و هر گرسنه‌ای به زیارت قبر امام حسینعلیه‌السلام آید، از کنار قبرش رد نشود مگر خداوند غمش را ببرد و گناهش را بیامرزد و درب‌های رزق و روزی را باز کند.

از آداب امشب معرفت به امام است. 

از مرحوم علامه طباطبایی پرسیدند کدام عمل در شب قدر از همه‌ی اعمال پر ثواب‌تر است؟ فرمودند: اینکه انسان به معرفتش به امامش و قرآن اضافه کند.

بعد ادامه دادند: من شب‌های قدر، اول کمی تفسیر المیزان می‌نویسم و قدری حدیث می‌نویسم.

امشب، شب امام علی است چه کسی می‌تواند امام را معرفی کند جز خودشان؟

فرمودند: مردم بدانید ائمه جایگاه رازهای پنهان خداوند هستند.

امام، پناه دین شماست،

امام، صندوق علم خداست،

امام، مرجع حکم خداست،

امام، گنجینه‌های کتاب خداست،

امام، وسیله‌ای است که پشت دین خدا را راست می‌کند،

امام، کوه مرتفعی است که تسلسل نمی‌پذیرد،

امام، احدی است که احدی از امت را با آن‌ها نباید مقایسه کرد.

امام علی فرمودند: پسر ابی‌قحافه؛ ابابکر خیال کرده ردای خلافت را به تن کند می‌تواند دین را جلو ببرد؛ خیر، عمود وسط سنگ آسیابِ دین، من هستم اگر من نباشم سنگ آسیاب دین نمی‌گردد. آن سیلی که از کوهسار جاری می‌شود من هستم، آن اندیشه‌ای که بازهای بلند پرواز به آن نمی‌رسند من هستم. هر کوهی سیلی دارد و بلندی سیلی دارد و سیل از نوک کوه‌های بلند می‌آید، من دارای سیل علم و دانش و کمال هستم، هر که می‌خواهد از کمال و علمم بهره گیرد، کنار بایستد؛ در مسیر سیل نیاید، غرق می‌شود.

در ماه رمضان آخر در مسجد کوفه فریاد زدند: انا علم الله…؛ من علم خدا هستم و من قلب خدا هستم که خدا اسرارش را در آن قلب مخفی کرده است و زبان خدا هستم و چشم خداوند هستم و من جنب الله هستم. (جنب یعنی جانب. به‌ جانب این محراب نگاه کنی من که اینجا هستم به من نگاه می‌کنی. می‌‌فرمایند: هر که می‌خواهد به خدا نزدیک شود به من نگاه کند) و من دست خداوند هستم که در بین شما هستم، بگیرید تا شما را بلند کنم. همت خود را بگذارید تا ما را بشناسید که هر که ما را بشناسد و ما را به دیگران بشناساند روز قیامت او در جنب ما قرار می‌گیرد.

هم شب جمعه است و هم شب قدر است و آداب و برنامه زیاد است. شب قدر است و شب دعا، امشب می‌خواهید جوشن بخوانید، بعضی وقت‌ها جوشن را اگر بخوانید و متوجه نشوید انسان را کافر می‌کند.

چندین سال است که در شب‌های قدر می‌خوانیم:

«یا مَنْ لا يُبْرِمُهُ اِلْحاحُ الْمُلِحّينَ» ای خدایی که ناله و گریه و زاری و اصرار و الحاح الحاح‌کنندگان در تو تأثیر ندارد.

پس چرا الحاح می‌کنم؟

 آیا من گریه کنم و خدا نظرش را برگرداند!؟ اگر تمام مدت هم من گریه کنم خداوند رأی و نظرش را برنمی‌گرداند. ما هستیم که تحت تأثیر قرار می‌گیریم. خداوند که تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد.

انسانی از عالم پایین خدا را بخواند و با گریه‌هایش خدا را تحت تأثیر قرار بدهد و خدا درب را برایش باز کند!

اولاً در خانه‌ی خدا همیشه باز هست و هیچ‌گاه در بسته نیست که من با اصرار  بخواهم در برایم باز شود. چه زمانی درب مغفرت بسته است؟ کی در رحمت خداوند بسته است که امشب من گریه کنم بگویم خدا در را برایم بازکن. در همیشه باز است.

پس چرا گفتند گریه و اصرار کن پس چرا گفتند دعا را تکرار کن؟

برای اینکه این الحاح و ناله در خود من تغییری به وجود بیاورد نه در خدا. ظرف وجود ما یا دَمَر است و در این ظرف دمَر هیچ‌چیز جا نمی‌گیرد می‌خواهم ظرف را برگردانم الحاح من ظرف وجود من را برمی‌گرداند نه اینکه در رحمت خدا را باز کند. قابلیت من را تغییر می‌دهد؛ من ناقابل را قابل می‌کند با ناله و اشکی که می‌ریزم.  کاسه‌ی دَمَرم را صاف می‌کنم.

 دوم اینکه من ممکن است ظرف وجودم دَمَر نباشد و رو به بالا باشد اما درون این ظرف آشغال زیاد است و آن‌قدر وابستگی و حب دنیا درون آن ریخته‌ام کاسه‌ام پُر شده است و دو قطره بیشتر در آنجا ندارد؛ این الحاح و زاری من این وابستگی‌ها را خالی می‌کند و ظرف وجود من، جا پیدا می‌کند که رحمت خدا را بتواند دریافت کند. انسان پایینی که نمی‌تواند ذات خداوند را با گریه‌اش تغییر بدهد.

معنای دیگر اینکه خداوند کارگزارانی دارد؛ ملائک به اذن خداوند کارگزاران او هستند و مأموران خداوند هستند و چرخانندگان عالم به اذن خداوند هستند و رقیق‌القلب هستند و «اِلْحاحُ الْمُلِحّينَ» و ناله و گریه‌ی ما در آن‌ها تأثیر می‌گذارد. شما امشب در جبرئیل می‌توانی تأثیر بگذاری، می‌توانی در میکائیل و اسرافیل تأثیر بگذاری؛ میکائیل ملک رزق و روزی است  و با گریه‌ات می‌توانی در او تأثیر بگذاری. عزرائیل ملک مرگ و زندگی است و تو با گریه‌ات می‌توانی در او تأثیر بگذاری. جبرئیل ملک علم خداست و تو با گریه‌ات می‌توانی در او تأثیر بگذاری و او از جانب خداوند  اجازه دارد و احوال ما را می‌بیند و برای ما دل می‌سوزاند.

در قرآن و احادیث داریم که وقتی ابراهیم را داشتند به آتش می‌انداختند ملائکه دلشان برای او سوخت و ناراحت شدند و گفتند: خدایا یک بنده داری که تو را عبادت می‌کند دارند می‌اندازندش درون آتش. خدا فرمود همه‌ی شما به دادش برسید. همه آمدند پایین ولی ابراهیم گفت: من را با شما کاری نیست. ملائک گفتند: پس از خدا بخواه. ابراهیم گفت:  چه به خواهم وقتی حال من را می‌بیند و نیاز من را می‌داند.

ملک تحت تأثیر احوال من خاک‌نشین قرار می‌گیرد. وقتی می‌بیند گریه می‌کنم و در لجن‌زار دنیا افتاده‌ام و دست‌وپاشکسته شده‌ام وقتی گریه می‌کنم او دلش به حال من می‌سوزد و از طرف خداوند اذن دارد دست من را بگیرد.

مرحوم علامه طباطبایی می‌فرمایند: مردم دسته‌های مختلف هستند؛ عده‌ای با گریه‌هایشان و ناله‌هایشان ملائکه را تحت تأثیر قرار می‌دهند؛ این‌ها دوستان خداوند هستند. ملائک تحت تأثیر دشمن خدا قرار نمی‌گیرند و به دشمن خدا عنایت نمی‌کنند و تحت تأثیر ناله و ندبه‌ی دوستان خدا قرار می‌گیرند.

گروه دوم محرم‌های اسرار خداوند هستند و در میان همین مردم هستند. دوستان خدا و اهل نیایش واقعی، اهل انقطاع، از خود بریده‌ها، کسانی که به فقر مطلق در مقابل خدا رسیده‌اند و کسانی که به بندگی مطلق در مقابل خدا رسیدند. این مردم یک روی دارند که این‌ رویشان یادشان رفته و خدا در قرآن می‌فرماید: «وَ لِکُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيها …» ای آدم خوب در میان تمام شما خوبان خدا می‌گوید من یک وجهه‌ی از خودم گذاشتم.  تو یک وجهه الهی داری که این را فراموش می‌کنی و روی آن پرده می‌کشی آن‌وقت به تو گفتم که شب قدری بیا و الحاح و اصرار کن و ناله کن تا پرده از این وجهه خودت برداشته شود آن‌وقت دیگر منِ خدا برایت تقدیر نمی‌کنم به عالم می‌گویم که هرچه تو گفتی بگوید چشم. آن‌وقت می‌گویم که امشب خودت برای خودت رقم بزن نه‌ فقط برای خودت برای مردمت بخواه و رقم بزن. تو یک وجهه و صورت دیگر هم داری که یادت رفته و با این گریه‌هایت آن صورت پیدا می‌شود آن صورت، وقتی پیدا شد تو کارها می‌کنی و قدرت می‌گیری؛ قدرت الهی، وجهه الهی در تو ظهور می‌کند و قدرت الهی در تو ظهور می‌کند و کمال الهی در تو ظهور می‌کند.

خانم‌ها این شب قدر که مملو از نور است این نور از کجاست؟

از نزول قرآن و دعای جوشن است که امشب را پر کرده است. ببین این اسماء چه می‌کنند.

بخواهم این اسماء ظهور پیدا بکند چه باید بکنم؟

اینکه تو بشر باور و یقین کنی که تو در مقابل خداوند فقیر مطلق هستی و باور کنی که هیچ‌کسی نیستی و باور کنی که تا وقتی می‌گویی «من» خدا به الحاحت توجه نمی‌کند.

حکایتی است که عاشقی می‌آمد درب منزل معشوق و در می‌زد و وقتی می‌گفتند کیستی؟ می‌گفت من هستم و به او گفتند ما در به روی منم باز نمی‌کنیم. بعد از مدتی دوباره آمد و این بار اسم خود را می‌گفت باز در را به رویش باز نمی‌کردند. مدتی بعد آمد دوباره در زد باز پرسیدند چه کسی هست؟ این بار گفت هیچ هستم. باز به او گفتند هیچ هم نمی‌خواهیم برو. بعد از مدتی دوباره آمد و این بار دوباره در زد. وقتی پرسیدند چه کسی است؟ گفت تو هستم و این بار در را برایش باز کردند.

خدا می‌خواهد امشب منِ تو را بردارد. وجهه الهی‌ات را معلوم کند، آن‌قدرت الهی‌ات را معلوم کند.

چطور معلوم می‌کند؟

قدم اول اینکه من نیستم؛ فقر و فنا مطلق؛ که متأسفانه دیر می‌رسیم به این مرحله.

حدیث: وقتی به فقر مطلق رسیدی پشت سر این فقر خداوند است.

امشب قبل دعا و بعد دعا مدد می‌گیریم از صلوات، آن‌هم مکرر.

امام رضا علیه‌السلام فرمودند: هر کس نامه‌اش را سیاه ببیند و هیچ وسیله‌ای برای شستنش ندارد پناه به صلوات ببرد.

آیت‌الله شیخ محمدتقی اصفهانی می‌گوید من اعتکاف داشتم شب‌های چهارشنبه مسجد سهله و یک سال مشغول ریاضت خاصی بودم و یک‌شب سرد زمستان در مقام امام جعفر صادق علیه‌السلام زیر آسمان ذکر داشتم یکی از رجال غیب بر من آشکار شد. پرسید از من چه می‌خواهی؟ من سؤالاتم را پرسیدم و او جواب می‌داد و آخرسر گفتم من یک ذکری می‌خواهم که در هنگام گرفتاری‌ها و ناراحتی‌ها به دردم بخورد. بلافاصله گفت: من ذکری قوی‌تر و مقرب‌تر از صلوات بر پیامبر (ص) سراغ ندارم.

 ما یک صلوات داریم که گویا کمک دعای جوشن کبیر است و مال آمرزش گناه و ترفیع درجات است:

«اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى سَيِّدِنَا وَ آلهِ صَلوةً تُنْجِينَا بِهَا مِنْ جَمِيعِ الأَحْوَالِ وَ الآوقاتِ وَ تَطَهَّرنَا بِهَا مِنْ جَمِيعِ السَّيِّئاتِ وَ تَرْفَعُنَا بِهَا عِنْدَكَ أَعْلَى الدَّرَجَاتِ وَ تَبلُغَنَا بِهَا أَقْصَى الْغَأيَاتِ مِنْ جَمِيعِ الْخَيْرَاتِ فِي الْحَيَاِتِ وَ بَعْدَ الْمَمَاتِ.»

در این صلوات آنچه را که یک انسان کامل بخواهد از خدا طلب کند در این صلوات جمع است. عددش را 70 مرتبه و همچنین 100 مرتبه گفته‌اند و برای کسانی که خیلی نیازمند هستند عدد 1000 مرتبه را گفته‌اند که خدا با این عدد قضای مقدر شده را برمی‌گردانند.

امشب شب استغفار و توبه است.

بعد از نماز صبح 70 مرتبه «استغفرالله»؛ بعد از نماز ظهر و عصر و نماز مغرب و عشا سه مرتبه بگویید: «أَسْتَغْفِرُ اللهَ الَّذى لا إِلـهَ إِلاّ هُو الْحَىُّ الْقَيُّوم ذُوالجَلالِ وَ الإِكْرامِ وَ أَتُوبُ إِلَيْهِ» که باعث می‌شود گناهانی که در طول روز و ناخواسته از انسان سَر می‌زند خدا بر انسان ببخشد.  در شبانه‌روز یک‌بار و تا 70 مرتبه هم وارد است: «أَسْتَغْفِرُ اللهَ الَّذی لا إِلهَ إِلاّ هُو الْحَىُّ الْقَيُّوم الرَّحْمنُ الرَّحیمُ،  بَدیعُ السَّماواتِ وَ الأَرْضِ، ذُوالجَلالِ وَ الإِكْرامِ وَ أَسْأَلُهُ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اَن یَتُوبُ عَلَیَّ» رسول اکرم (ص) فرمودند این برای آمرزش گناهان کبیره است که ندانسته دست زدی. اگر کسی در روز، چهل گناه کبیره کند این استغفار قادر است آن گناهان را بیامرزد.

امشب شب صدقه است و خدا امشب نگاه‌های ویژه دارد؛ یک نگاه در دعاست و نگاهی در استغفار است، یک نگاه در صلوات است، یک نگاه در شکم سیر کردن است و یک نگاه در گذشت کردن است  و یک نگاه در سجده است و زیباترین نگاه‌ها در صدقه دهندگان است.

کسی که می‌خواهد هشت درب بهشت را به روی خود بازکند باید چهار خصلت را در خودش نهادینه کند:  1. حسن خلق  2. سخاوتمندی 3. اذیت نکردن مردم 4. صدقه دادن.

گفت: می‌رفتیم خانه‌ی عارفی و در بین راه که می‌رفتیم گربه‌ای در مسیر بود که همراه من با عصا به گربه زد. رفتیم در زدیم عارف گفت تو بیا او نیاید. پرسید چرا؟ آقا گفت گربه هنوز پایش درد می‌کند. دوستم رنگ از چهره‌اش پرید و گفتم آقا او پای حیوانی را شکست و شما با این کار دل آدمی را. اشک آقا درآمد و اجازه داد او هم بیاید.

دل‌شکسته مانند الماس برنده است.

کسی که بخواهد امشب جهنم را به خودش حرام کند، جهنم داد می‌زند من حرام هستم بر کسانی که در دل شب، نماز شب می‌خوانند و من حرام  هستم بر کسانی روزه می‌گیرند و من حرام هستم بر کسانی که صدقه می‌دهند.

امشب، شب نماز است امشب هشت رکعت نماز وارد شده است  چهارتا دو رکعت قربة الی الله به هر سوره که می‌خواهید.

 درباره‌ی این نماز پیامبر (ص) فرمودند پاک‌کنی است که به عدد رمل صحراها و کف دریاها بدی داشته باشی می‌بخشد و حاجت داشته باشی می‌دهد.

امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام وقتی می‌خواستند به نماز بایستند وضو می‌گرفتند رنگشان می‌پرید به‌ جانماز نزدیک می‌شدند نفس به شماره می‌افتاد دستشان را بالا می‌آوردند زانوها می‌لرزید علت را از آقا می‌پرسیدند، حضرت فرمودند: وای به حال شما می‌دانید نماز چیست؟ نماز ادای امانت خداست همان امانتی که خداوند در قرآن می‌گوید به زمین و آسمان و کوه‌ها عرضه کردم بار این امانت را بکشند گفتند ما نمی‌توانیم بکشیم بشر ظلوم و جهول چون نمی‌دانست این امانت چیست گفت من می‌کشم این همان امانت است. حضرت فرمودند نماز تداوم عهدی است که روز الست با خدا بستیم. خدا حاضرت کرد و  ندا آمد «اَلستُ بِرَبکُم» همه گفتید: «قالوا بلی». پایبندی به آن قالوا بلی، شکلش نماز است و فراموش نکردن آن قالوا بلی شکلش نماز است.

طریق دعای نادعلی سه روز پشت سرهم به این طریق:

اعوذبالله من الشیطان رجیم بسم‌الله الرحمن الرحیم 5 مرتبه بگو: «الّلهُمَّ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ. وَعَجِّلْ فَرَجَهُمْ» بعد 7 مرتبه بگو: «نادِ عَلیاً»  بعد 7 مرتبه بگو «مَظهَرَالعَجائِب» و بعد 7 مرتبه بگو: «تَجِدهُ عَوَناً»  بعد 7 مرتبه بگو: «لَکَ فِی النَوّائِب»  بعد 7 مرتبه بگو: «لِکُلِّ هَمٍ وَغَمِّ» بعد 7 مرتبه بگو: «وَلایَتِکَ» بعد هفتاد مرتبه بگو: یا عَلِیُّ 

ازجمله دعاهای شب‌های دهه آخر ماه رمضان این دعاست که شیخ کلینی در کتاب کافی از امام صادق علیه‌السلام روایت کرده‌است که در دهه‌ی آخر ماه رمضان در هر شب بخوان:

«أَعُوذُ بِجَلالِ وَجْهِکَ الْکَرِیمِ أَنْ یَنْقَضِیَ عَنِّی شَهْرُ رَمَضَانَ أَوْ یَطْلُعَ الْفَجْرُ مِنْ لَیْلَتِی هَذِهِ وَ بَقِیَ لَکَ عِندِی تَبِعَةٌ اَوْ ذَنْبٌ تُعَذِّبُنِی عَلَیْه یَوْمَ اَلقاکَ.»

پناه می‏‌آورم به عظمت ذات کریمت، از اینکه ماه رمضان‏ از من سپری شود، یا سپیده‌ی این شب طلوع کند؛ و از سوی من نزد تو گناهی یا نتیجه‌ی کاری مانده باشد، که مرا بر آن عذاب نمایی.

[1] . سوره بقره، آیه 186.

[2] . سوره آل‌عمران، آیه 103.

[3] . سوره مائده، آیه 35.